Braindrain

Dit komt uit een kort ANP-bericht in de Volkskrant:

De Britse financiële sector gaat dit jaar naar schatting 6 miljard pond (6,6 miljard euro) aan bonussen uitdelen aan zijn medewerkers, minder dan een jaar na de bijna-ineenstorting van het wereldwijde financiële systeem.

Goldman Sachs (één Amerikaanse bank) wil dit jaar een recordbedrag van meer dan 20 miljard dollar (13,4 miljard euro) aan bonussen uitkeren.

Binnenkort verwacht ik een persbericht van de NVB, de Nederlandse Vereniging van Banken: De NVB heeft met leedwezen geconstateerd dat in het buitenland het in ons land terecht verfoeide bonussysteem weer in volle omvang is teruggekeerd. De Nederlandse banken vrezen dat dit onvermijdelijk zal leiden tot een braindrain, juist in een periode dat zij de beste brains nodig hebben. Zij zien zich dan ook, tegen wil en dank, genoodzaakt door middel van de gebruikelijke bonussen hun beste krachten blijvend aan hen te binden en nemen aan dat politiek en burgers hiervoor begrip zullen hebben.
x

Enquête

Nee, je hoeft geen vragen te beantwoorden. Ik heb het over een ander soort enquête: de parlementaire. Het merendeel van de Nederlandse bevolking heeft, net als ik, geen idee wat nou precies de oorzaken zijn van de ondergang van de DSB. Wie zijn in deze hele affaire de 'good guys en de 'bad guys'? Pas toen de ondergang al bijna niet meer te stoppen viel kwamen er berichten dat het anderhalf jaar geleden al niet zo best ging met DSB. DSB bracht weliswaar slechte, veel te dure producten aan de man, maar gelijksoortige producten van andere banken waren niet veel minder slecht en/of duur. Wat is al die tijd de rol geweest van De Nederlandsche Bank (DNB), de Autoriteit Financiële Markten (AFM) en het ministerie van financiën en hoe hebben zij hun rollen gespeeld? Ik vergaar mijn kennis uit de kranten en de audiovisuele media. Ik hoor en lees 'statements' die zorgvuldig door beroepsvoorlichters zijn samengesteld. Ik lees en hoor commentaren die elkaar tegenspreken. En ik bezit onvoldoende kennis van de financiële wereld om tot een goed afgewogen oordeel te komen.

Dirk Scheringa, Wouter Bos, Noud Wellink, Hans Hogervorst, Gerrit Zalm, Robin Linschoten, Pieter Lakeman: een rijtje bekende hoofdrolspelers in de DSB-affaire. (CDA, PvdA en VVD zijn alle drie 'vertegenwoordigd' in dit rijtje.) Ik ken ze geen van allen persoonlijk. Uit hun optreden voor de tv ga ik niet afleiden of ze aardig, sociaal voelend en competent zijn en in welke mate. Daar is meer voor nodig dan een paar soundbites. Dirk Scheringa beweert dat hij door het financiële en politieke establishment is 'kapotgemaakt'. (Het 'Calimerosyndroom': "Zij zijn groot en ik is klein, en dat is niet eerlijk, o nee".) De bank had kunnen worden gered als De Nederlandsche Bank en minister Bos hadden willen meewerken. 'Dat had de gemeenschap maar honderd miljoen euro aan belastinggeld gekost. Nu is de rekening anderhalf miljard.' Aldus Dirk, geciteerd in de Volkskrant. Ik kan alleen maar bedenken dat Wouter Bos en Noud Wellink toch niet zo gek zijn dat ze een dure kabeljauw (1,5 miljard) in leven laten, omdat ze te beroerd zijn om een goedkoop spierinkje (100 miljoen) te redden. Maar ik heb geen idee hoe groot de diverse belangen zijn en ik zou Dirk willen vragen: "Durf jij de Nederlanders nog recht in de ogen te kijken, nu je zelf toegeeft dat jouw beleid ze in ieder geval "maar" 100 miljoen euro lichter heeft gemaakt? Ga je ze dat in het lezingencircuit uitleggen? Neem dan een paar bodyguards mee."

Bij een parlementaire enquête kan de desbetreffende commissie getuigen dagvaarden. Je kunt dus niet wegblijven als je opgeroepen wordt. De getuigen worden onder ede verhoord. Het is dus raadzaam de waarheid te spreken, want meineed is een strafbaar feit. Ook, of zelfs, een parlementaire enquête garandeert niet dat de onderste steen bovenkomt. Een enquêtecommissie bestaat uit politici. Die kijken niet alleen achteruit, maar ook vooruit. Een vraag die niet gesteld wordt hoeft ook niet beantwoord te worden. Maar elk lijk dat uit de kast gehaald wordt is er één dat niet meer gebruikt kan worden om anderen onder druk te zetten.
x

Werkelijkheid

Op de Nederlandse tv - en niet alleen daar - ritselt het van de zogenaamde realityshows. Reality is Engels voor realiteit of werkelijkheid. Het aardige van die shows is dat ze weinig met de werkelijkheid te maken hebben. De echte werkelijkheid zie je de hele dag door. Daarvoor hoef je niets anders te doen dan je ogen open te houden. Wanneer ik dit zit te typen en mijn hoofd naar links beweeg zie ik de werkelijkheid buiten mijn huis: een plantsoen waar mensen hun honden uitlaten en weer andere mensen bij redelijk weer op een bank zitten. Tijdens mooie zomerdagen waren er wel eens gezelschappen aan het barbecueën. Als ik daar zin in zou hebben, zou ik een webcam aan mijn pc kunnen verbinden en via het internet anderen 24 uur per dag kunnen laten 'meegenieten' van dat uitzicht. Dat zou een pure realityshow zijn, maar je kunt je afvragen of die veel geboeide kijkers zou trekken. Voor de meeste mensen is alleen hun eigen werkelijkheid en die van een aantal mensen om hun heen interessant.

Wat ze bij de tv een realityshow noemen is een aantal achter elkaar geplakte 'hoogtepunten' uit een overigens alledaags bestaan van een bekend persoon of een voor iedereen herkenbare situatie, zoals een ziekenhuispolikliniek. Het volgen van de hoogte- en dieptepunten van een verbouwing schijnt ook interessant te zijn. Of de wederwaardigheden van een echtpaar dat een ecologisch verantwoorde camping op Kamchatka wil beginnen.

Een paar dagen geleden was het wereldnieuws dat een zesjarig jongetje in Colorado per ongeluk een tocht gemaakt zou hebben in een luchtballon. Politie en hulpdiensten waren, onder het toeziend oog van de tv, uitgerukt om de ballon veilig aan de grond te krijgen. Dat lukte, maar er zat geen jongetje in. Het jongetje had thuis in een doos gezeten, omdat zijn vader boos op hem geweest was. Al vrij snel rees het vermoeden dat alles in scene was gezet, met name omdat het jongetje tijdens een tv-uitzending argeloos opmerkte: "Dat moest ik toch zeggen?"

In Trouw werd bevestigd dat het allemaal nep was: Ballonvaart Colorado was publiciteitsstunt. Waarom haalden de ouders van dat jongetje (en nog twee oudere broertjes) die stunt uit? Zij waren mogelijk uit op een contract voor een eigen realityshow. Ja, waarom niet? Als je de meest onbenullige dingen uit het leven van anderen op tv ziet, waarom zou je jouw onbenullige leven dan niet te gelde maken? Op de website van de Tros lees ik bij het programma van afgelopen vrijdag: "De hele familie Smit is in de ban van het nieuwe huisje van Monique, de jongste telg van het muzikale gezin. Jan en zijn vader Ruud brengen in de Palingsoap van vrijdag eigenhandig huisraad naar de nieuwe woning van Monique, die ze binnenkort betrekt." Dat is de altijd weer boeiende werkelijkheid van Volendam. En daar gebeurt nog veel meer: "Verder in de uitzending een impressie van de kaartavond in de Sint Jozef, die tegelijkertijd wordt gehouden met de repetitie van het operakoor." Heb je net een 'pit' gemaakt bij het klaverjassen, zingt het koor op de achtergrond zeer toepasselijk de Triomfmars uit Aida.

Het wachten is nu op "Bingo!", waarin we kennis kunnen nemen van de werkelijkheid in 'Huize Zwanenzang' in Drochteropslagen. We zien hoe de 88-jarige meneer Bakhuijsen de weekprijs bij het sjoelen wint, maar ook de keiharde feiten achter de wekelijkse bingo op vrijdagavond. En als altijd is het lachen geblazen als mevrouw Van der Punt (91, but still going strong) voor de zoveelste keer haar moorkop op de grond laat vallen. Een bejaardenverzorgster heeft zich, off the record, laten ontvallen dat mevrouw Van der Punt nogal publiciteitsgeil is. "Volgens mij laat ze die moorkop altijd expres vallen." We zullen allemaal een traan wegpinken als de kist van Aleida ("Tante") Hamstra (87), de 'ziel' van Zwanenzang, tussen twee hagen rollators naar de lijkwagen wordt gebracht. En is het niet hartverwarmend de manager zorg Pieter Jan ("Zeg maar Piet.") Vaagstra te horen zeggen: "Lieve mensen, vandaag zijn er bitterkoekjes bij de koffie, want zonder jullie had ik die bonus niet kunnen waarmaken."
x

Verzekerd

Bernard Welten is korpschef van de politieregio Amsterdam-Amstelland. Onlangs luchtte hij zijn hart in NRC Handelsblad. Trouw citeerde daar weer uit, o.a. dat hij onvoldoende ruimte krijgt om in het openbaar te vertellen "wat er speelt in de samenleving en op welke wijze er iets aan gedaan kan worden". Nu heb ik om te beginnen Bernard Welten niet meteen nodig om erachter te komen wat er zo al speelt in de samenleving. Maar goed, hij zal ook wel op de hoogte zijn en hij is ervoor aangenomen er wat aan te (laten) doen als mensen vals spelen. Het is zijn goede recht om een mening te hebben over wat er gedaan kan worden om de samenleving beter en/of veiliger te maken. Die mening mag hij ook uiten, maar niet in het openbaar. Bernard is ambtenaar en moet doen wat de politiek hem opdraagt. Hij mag dus tegen Job Cohen, de korpsbeheerder, vertellen hoe het volgens hem moet, maar als Job dat niet met hem eens is, moet hij, althans in het openbaar , verder zijn mond houden en gewoon weer aan het werk gaan.

De SP in Amsterdam vindt dat Bernard beter zijn biezen kan pakken. SP-fractievoorzitter Remine Alberts vindt dat Welten een brevet van onvermogen heeft afgegeven. "Dat is jammer voor Welten, maar in dit land is afgesproken dat de politie doet wat de politiek wil en niet andersom. Dat heet rechtsstaat. Er zijn zat landen in de wereld waar de politie het voor het zeggen heeft en daar zou ik om die reden echt niet willen wonen."

Trouwe lezers van 'Beggartalk' weten dat ik de SP een warm hart toedraag, maar hier is de partij een beetje onvoorzichtig, vrees ik. Bernard bleek vóór zijn aanstelling als korpschef zo vreselijk goed te zijn dat hij kon vragen wat hij hebben wilde. Zo ging de gemeente de helft van zijn nieuwe huis financieren. De belasting die hij daarover moest betalen nam het korps ook voor zijn rekening. Maar de klap op de vuurpijl: als hij voortijdig met wederzijds goedvinden zijn functie zou beëindigen, zou zijn inkomen tot zijn pensioen verzekerd zijn. Bernard wordt in 2020 65. Dus als hij nu met eervol ontslag gaat, zit de gemeente Amsterdam in principe nog een kleine 11 jaar aan dat niet bepaald lage salaris vast. En het zit toch al niet zo lekker met de Amsterdamse financiën.

Update
x

Onzin

Hoeveel mensen in Nederland begrijpen het werk van Albert Einstein? Wie op school goed heeft opgelet weet dat Isaac Newton 'iets met zwaartekracht of zo' te maken heeft, maar dan houdt het ook wel op. Mijn algemene ontwikkeling is redelijk te noemen, maar ik moest googelen om erachter te komen dat Richard Feynman de man is op het gebied van de kwantumelektrodynamica. (Maar vraag me niet wat dat precies is.) Van Christiaan Huygens wist ik nog dat hij het slingeruurwerk heeft uitgevonden. Van Gallileo Galilei kende ik natuurlijk de onsterfelijke uitspraak: "En toch beweegt hij." (De aarde om de zon. De kerk dacht dat het andersom was.)

Je had natuurlijk al door dat de vijf namen die ik hierboven noem behoren bij natuurkundigen. Wie van de vijf is 'de grootste'? Leuk dat die vraag in de Volkskrant wordt gesteld en dat ik ook mijn stem mag uitbrengen en al die andere lezers die net zo weinig van natuurkunde weten als ik. Op 21 oktober a.s. gaan ze in het Museum Boerhave, tijdens de "Nacht van de natuurkunde", uitmaken wie echt de grootste is. Dan hebben we er weer een canon bij. Het begon, geloof ik, met 'De grootste Nederlander'. Dat werd, of all people, Pim Fortuyn en Johan Cruijff kwam op de zesde plaats, nog vóór Michiel de Ruyter.

Inmiddels kunnen we een canon maken van de canons die je, wil je een beetje meetellen, moet kennen. Zullen we nou eens ophouden met die onzin?
x

Simpel

Trouw wijdde gisteren een uitgebreid achtergrondartikel aan de FNV die van kleur verschoot. Vroeger was 'de' FNV-er links en stemde PvdA, nu kunnen ze net zo goed PVV stemmen en zich tot die partij aangetrokken voelen. Maar toen Agnes Jongerius aankondigde dat zij over de AOW zelfs met Geert Wilders wilde praten, werd zij door de top van de bij de FNV aangesloten vakbonden, onder aanvoering van de ABVAKABO en FNV Bondgenoten, teruggefloten. Weer zo'n klassiek voorbeeld van 'de top' die niet naar de achterban luistert? Een niet onbelangrijk deel van die achterban wil immers best met de PVV van Geert Wilders samenwerken. Ze willen zelfs op hem stemmen bij de volgende verkiezingen voor de Tweede Kamer.

Trouw schrijft: In deze traditionele cultuur binnen de FNV is het niet makkelijk om ervoor uit te komen dat je PVV stemt. Hoewel ongeveer 200.000 leden volgens de peilingen PVV stemmen, is het moeilijk hen te vinden. Op de website van AbvaKabo reageren ze meestal anoniem. "De PVV is de grote onzichtbare groep", zegt Jelle Visser, hoogleraar aan het Amsterdamse Instituut voor Arbeidsstudies. Een stukje verder zegt Jelle Visser: PVV'ers zijn niet actief. "Ze hebben geen uitgesproken ideeën. Ze zijn anti-Europa en anti-buitenlanders, maar verder is het onduidelijk."

Toen ik nog werkte voor mijn brood was ik ook binnen de ABVAKABO redelijk actief. De bestuurders waren niet altijd blij met me, omdat ik hun, als ik dat nodig vond, duidelijk liet blijken dat ik het niet met ze eens was en waarom niet. Dat deed ik niet anoniem en omdat ik nogal vaak uitgesproken ideeën heb. Met mensen die anoniem wensen te blijven en geen uitgesproken ideeën hebben kan ik niet van gedachten wisselen. Ik ga discussies aan omdat ik bereid ben me te laten overtuigen van mijn ongelijk. Iemand die geen uitgesproken ideeën heeft, heeft zeker geen argumenten om die ideeën te onderbouwen en zal mij dus niet kunnen overtuigen.

Ik heb de tijd nog meegemaakt dat er een communistische vakbond was, de Eenheids Vakcentrale (EVC). Noch de overheid, noch de andere vakbonden wensten met de EVC te overleggen. Na de opheffing van de EVC stapten de leden massaal over naar bonden aangesloten bij de NVV (de voorganger van de FNV). Die communisten hadden uitgesproken ideeën en waren actief. Zij gingen naar vakbondsvergaderingen en hadden zo een belangrijke stem in de bepaling van het beleid. Als je als lid of sympathisant van de PVV wil dat jouw vakbond doet wat jij wilt, moet je een keer van je luie, ideeënarme reet komen en naar zo'n vakbondsvergadering gaan. Zoek wat gelijkgestemden bij elkaar en voor je het weet hebben jullie de meerderheid in die vergadering en kun je 'de top' vertellen wat die namens jou moet doen. Zo simpel werkt dat.
x

In$ide job

De titel boven dit blog is de titel van een boek dat ik zo'n twintig jaar geleden aanschafte. Het gaat over de deregulering, onder president Ronald Reagan, van het Amerikaanse bankwezen, met name van de zgn. "Savings and Loans", veelal plaatselijke of regionale banken waar de gewone burger zijn spaarcentjes bracht en/of een hypotheek regelde. Gevolg van die deregulering was zwendel en/of mismanagement op zeer grote schaal. De ene na de andere bank ging failliet. Omdat ook daar de regering garant stond voor een bepaald bedrag per (spaar)rekeninghouder, heeft die deregulering de Amerikaanse staat miljarden dollars gekost, die uiteraard moesten worden opgebracht door de belastingbetalers.

Tijdens de kabinetten onder leiding van de sociaaldemocraat Wim Kok, waarin de liberaal Gerrit Zalm minister van financiën was, werd in Nederland het bankwezen gedereguleerd. Nu het kalf DSB bijna verdronken is, moet nieuwe regulering weer voor het dempen van het put zorgen.

Bij de DSB waren/zijn o.a. betrokken:

• de VVD-er Gerrit Zalm, voormalig minister van financiën en voormalig directeur DSB;
• de VVD-er Frank de Grave, voormalig minister van defensie en eventjes directeur van DSB;
• de VVD-er Robin Linschoten, voormalig staatssecretaris van sociale zaken en thans nog directeur van DSB;
• de VVD-er Hans Hogervorst, voormalig minister van (o.a) financiën, thans voorzitter van de Autoriteit Financiële Markten (AFM) en daarmee toezichthouder op het bankwezen.

Reguleren betekent controleren. Daarvoor heb je mensen (=ambtenaren) nodig, bij het ministerie van financiën, bij de Nederlandsche Bank of bij de AFM, of bij alle drie, maar: het aantal ambtenaren moet drastisch worden verminderd.

Je mag kiezen aan wie jij je geld kwijt wilt raken: aan de slimmeriken, profiteurs en fraudeurs die gebruik maken van alle vrijheden die een gedereguleerd systeem biedt, of aan de overheid die strenge regels stelt en door haar ambtenaren laat controleren en waar nodig de fraudeurs en mismanagers laat vervolgen.

Prijsvraag (zonder prijs)
Waarin verschilt dit blog van alle door mij geschreven voorgaande blogs?
x