Dit moet hem dan worden: de 'Rode Loper', het 'visitekaartje van Amsterdam'. Kortgeleden schreef ik hier dat Amsterdam niet teveel grote projecten tegelijk wil uitvoeren, want dan blijft de stad één grote bouwpunt. Maar vooruit, in Het PAROOL las ik dat het Damrak, het Rokin, de Vijzelstraat en de Vijzelgracht (voor niet-Amsterdammers: de Vijzelgracht heb ik zelfs niet meer als gracht meegemaakt) wordt een groot paradijs voor voetgangers en fietsers. Dat plan is gisteren door de gemeente en het stadsdeel Centrum gepresenteerd. Trottoirs worden verbreed, ten koste van de rijweg voor auto's. Er komen 'pleinachtige ruimten' met bomen. Er komen minder trams te rijden, want onder die 'Rode Loper' ligt de Noord/Zuidlijn.
De uitvoering van de plannen is grotendeels afhankelijk van de vorderingen met het aanleggen van de Noord/Zuidlijn, die volgens de huidige planning in 2015 gaat rijden. Je kunt dus wel nagaan wanneer ik met mijn rollator van de ene pleinachtige ruimte naar de andere schuifel, want ik ga er vanuit dat na de Vijzelgracht ook de Ferdinand Bolstraat t.z.t. nog wel wat scheefzakkende huizen te zien zal geven. Die huizen zijn ook niet gisteren gebouwd.
Er komt ook nog een inspraakronde en daar zullen alle autobezitters en winkeliers langs de route te hoop lopen tegen dit plan. Volgens mij komt er tegen de tijd dat de 'Rode Loper' wordt uitgerold al geen mens meer met de auto naar het Centrum, want in dezelfde krant lees ik, dat met ingang van 1 januari 2009 je vijf euro per uur voor het parkeren moet betalen.
Kortom: prachtige plannen, maar ik betwijfel of ik er nog van zal kunnen genieten.
Ieder zinnig mens heeft, denk ik, het idee dat een trein en rails bij elkaar horen. Stations, overwegen, slagbomen en rode lampen horen daar ook vrij natuurlijk bij. Omdat dat zo voor de hand ligt, besloten ze destijds, toen de NS geprivatiseerd werd, dat die dingen niet bij elkaar hoorden. We kregen dus NS Reizigers (en wat maatschappijtjes die in de uithoeken met kleine dieseltreintjes mogen spelen) en ProRail. ProRail zorgt ervoor dat NS Reizigers met zijn treinen zijn reizigers over de rails van ProRail van A naar B kan brengen. Als er weer eens storingen en vertragingen waren lag dat vaak niet aan NS Reizigers, maar aan ProRail, die gladde rails bijvoorbeeld. NS Reizigers kreeg wel alle verwijten naar zich toe.
Omdat er over dat splitsingsbesluit door allerlei slimme mensen, waaronder ook ambtenaren en politici, was nagedacht, dacht ik destijds dat ik wel weer eens te stom zou zijn om dat te begrijpen. Ik dacht namelijk dat het soms handig is om bepaalde zaken in één hand te houden. Bij calamiteiten bijvoorbeeld scheelt dat een hoop overleg met een externe organisatie. En wat lees ik nou in de Volkskrant? "We willen weer dichter bij elkaar zitten. Het werkt vaak toch beter als je elkaar in de ogen kunt kijken", aldus Kraaijeveld. Dat is Pieter Kraaijeveld, directeur capaciteitsmanagement bij Prorail. Ook de NS juicht dit toe, zegt Ingrid Thijssen, directeur vervoer bij de NS. "De afgelopen jaren hebben de beide partijen zich sterk geprofileerd als geheel zelfstandige ondernemingen. Terwijl er de facto duidelijk sprake is van een gezamenlijke maatschappelijke verantwoordelijkheid: het bestieren van een van de drukst bereden spoornetwerken van de wereld." Beide bedrijven vinden dat de gedwongen splitsing in 2001 op sommige operationele terreinen te ver is doorgevoerd.
"Goh", dacht ik, toen ik dat allemaal las, "waarom zijn ze toen niet gewoon even bij mij langs gekomen om te vragen of die splitsing wel zo'n goed plan was." Dan had ik ze meteen kunnen vertellen dat ze niet goed bezig waren. Misschien ben ik toch niet zo stom als ik toen dacht.
In mijn blog van afgelopen zondag zag ik het helemaal verkeerd. Ook in Nederland kun je geld verdienen door donor te zijn: 120 euro per jaar. Natuurlijk niet voor het af en toe laten aftappen van bloed, maar wel door na je dood wat bruikbare organen af te staan. Een aantal zorgverzekeraars biedt deze korting aan als je kunt aantonen dat je je als donor hebt laten registreren. De zorgverzekeraars hopen dat door die korting tienduizenden mensen zich alsnog als donor laten registreren.
Trouw schreef hierover en een lezer maakte gebruik van de mogelijkheid erop te reageren. Een interessant stukje commentaar dat ik integraal overneem: Zojuist informatie ingewonnen bij klantenservice van Menzis. Zoals ik collectief verzekerd via Colland bij Menzis krijg je korting op je premies. Als je in aanmerking wil komen voor korting als orgaandonor wordt de collectiviteit bij Colland opgezegd en krijg je een nieuwe collectiviteitspolis aangeboden met een korting die ongeveer gelijk is als die van Colland. Dus als orgaandonor via Colland/Menzis maakt het niet uit of je nu WEL of NIET je organen wilt doneren. Premie blijft in dit geval gelijk. Dus het gaat alleen om verzekerden BINNENHALEN en NIET om uw toestemming als DONOR. Schaam je MENZIS !! Goede verzekering, slechte MARKETING.
Nog niet zo lang geleden was de Amsterdamse Veerkade - in het centrum van Den Haag - zo'n beetje de smerigste straat van Nederland. Smerig in de zin van: lucht van een zodanige kwaliteit dat je die beter niet kon inademen. Ergens las ik dat er ieder jaar 18.000 mensen eerder dood gaan dan verwacht mag worden door het inademen van dat soort lucht, die vergeven is van zogenaamd 'fijnstof', dat als ik het goed begrijp vooral door (diesel)auto's wordt verspreid.
Ik neem direct aan dat het Haagse gemeentebestuur er alles aan gedaan heeft om de luchtkwaliteit te verbeteren. En het is nog een stap verder gegaan. In Den Haag is sinds vorig jaar de campagne 'Den Haag schoon' aan de gang. Dat las ik in de Volkskrant. Wethouder Rabin Baldewsingh vindt dat niet genoeg. 'De gemeente heeft een voorbeeld gegeven, nu zijn de burgers aan de beurt', aldus de zegsvrouw.
In de praktijk komt het nieuwe beleid erop neer dat je vanaf 1 januari 2009 een boete van 95 euro kan krijgen als je kauwgum of een sigaret op straat gooit. Aan het eerste zal ik mij nooit schuldig maken, want ik houd niet van kauwgum. Maar ik moet bekennen dat ik wel eens een sigarettenpeuk op straat gooi. Met name bij tram- en bushaltes wil ik nog wel eens een rokertje opsteken als ik nog enige tijd op mijn vervoermiddel moet wachten.
Ik geef direct toe dat het uitzicht op al dat kauwgum- en sigarettenafval niemand vrolijker zal stemmen. Maar ik weet ook vrijwel zeker dat er van dat uitzicht geen mens eerder dood gaat. Ik meen ook te weten dat sigarettenpeuken, hoe lelijk ook op een hoopje of in groten getale, volledig en vrij snel afbreekbaar zijn, dus ons ecosysteem niet belasten. (Kauwgum is pas na 20 jaar afgebroken.) Los daarvan blijf ik het merkwaardig vinden dat we het veroorzaken van enig optisch ongenoegen bestrijden met een boete van 95 euro en er nauwelijks bij stil staan dat er jaarlijks 18.000 mensen voortijdig overlijden omdat we zo (on)nodig die auto moeten gebruiken.
Wie in Nederland bloeddonor is verwacht daarvoor geen financiële vergoeding, zoals bijvoorbeeld in de VS niet ongebruikelijk is. Handel in organen, zoals nieren ten behoeve van transplantatie, wordt helemaal - en naar mijn mening terecht - afgewezen. Het (ver)kopen van complete mensen wordt al heel wat langer in de meeste culturen als onethisch beschouwd en dus verboden, wat niet zeggen wil dat het niet toch op grote schaal gebeurt. Denk maar aan kinderarbeid, kinderprostitutie en prostitutie in het algemeen.
Een wat apart geval van mensenhandel werd afgelopen week behandeld door de rechtbank in Zwolle: de verkoop van een pasgeboren kind. Het kind is afkomstig van een paar in Gent dat om financiële redenen hun tweede kind afstond. Dat schreef Trouw. Niet duidelijk werd of het paar zich financieel niet in staat achtte een tweede kind te onderhouden, of dat het gewoon uit het oogpunt van financieel gewin een kind geproduceerd had. Voor de eerste reden zou je met wat moeite nog enig begrip kunnen opbrengen, de tweede reden is te abject voor woorden.
Moet ik er nou ook moeite voor doen begrip op te brengen voor die 'wensouders'? Volgens de rechtbank hebben de ouders gehandeld in strijd met de wetten die gelden voor adoptie van buitenlandse kinderen. Is dat alles? Hebben ze alleen een regeltje overtreden? Ergens geld voor betalen om dat in bezit te krijgen is handel. Als je geld betaalt om een mens(je) in bezit te krijgen, bedrijf je dus mensenhandel. Dat paar in België heeft het kind niet 'tegen vergoeding afgestaan', het heeft het kind verkocht.
Al eerder heb ik hier laten weten niet te begrijpen (maar dat ligt dus aan mij) waarom het krijgen van kinderen zo belangrijk is, maar ik moet vaststellen dat er veel mensen zijn die dat belangrijk vinden en er veel voor over hebben om die situatie te realiseren als dat niet langs de normale biologische weg lukt. Ik heb er ook geen moeite mee mee te betalen aan de dure medische behandelingen die daarvoor soms nodig zijn. En waar op het internet zoek je naar een kind dat in de aanbieding is? Gewoon bij 'Marktplaats' of 'eBay'? En hoe ga je later aan 'jouw' kind vertellen hoe het in jullie 'bezit' is gekomen? "Was ik duur, mamma?" "Je was niet duur, lieverd, je kostte veel geld, maar dat hadden pappa en mamma graag voor je over. We hebben gewoon nog twee jaar langer gedaan met onze oude auto."
Voor het eerst sinds mijn schooltijd ben ik gisteren weer eens in de OBA geweest, de Openbare Bibliotheek Amsterdam en wel in de vorig jaar geopende Centrale Bibliotheek, vlak bij Amsterdam Centraal. Dat wil niet zeggen dat ik nu weer boeken uit de 'bieb' ga halen. Boeken wil ik hebben.
Een bezoek aan de OBA is daarom al de moeite waard omdat je van de bovenste verdieping, waar een restaurant gevestigd is, een geweldig uitzicht over Amsterdam hebt. (Minpuntje is dat je zelfs op het terras niet mag roken.)
Ik ben lid van de OBA geworden omdat ik dvd's wil lenen. Dat had allereerst een speciale reden: op 27 december, wanneer ik met drie Jannen diverse films ga bekijken, wilden we o.a 'Casablanca' zien, een klassieker met Humphrey Bogart en Ingrid Bergman. Het nogal eens gebruikte citaat "Round up the usual suspects" is uit deze film afkomstig. Dat "Play it again, Sam" ook uit deze film afkomstig is, is een wijdverbreide misvatting.
Het aardige is dat ik helemaal gratis en toch voor niks lid kon worden van de OBA. Het enige wat ik daarvoor hoefde te doen was een 'Stadspas' aanschaffen. Die kan ieder Amsterdammer krijgen die tot de minvermogenden gerekend kan worden, maar je kunt hem ook - en ook gratis en toch voor niks - krijgen als je steenrijk bent, mits je tegelijkertijd 65-plusser bent. Aan één van die voorwaarden voldoe ik. Ik kan nu ook tien euro korting krijgen op een cursus 'Nordic Walking', maar ik houd niet van wandelen met dingen in mijn handen. Dan ga ik liever naar 'Sylvia's Tanning en Beauty', waar ik in één minuut bruin ben in een speciale spraycabine en dan bespaar ik ook nog eens 7,50 euro.
En de gratis dingen blijven - in deze dure tijden - op me afkomen. Van 1 maart tot 1 juni 2009 zal ik helemaal voor niets met tram, bus en metro door Amsterdam kunnen rijden. Dan kan ik eindelijk weer eens aan maatschappelijke activiteiten deelnemen en uit mijn sociale isolement geraken. Het is nog maar een proef, dus ik hoop dat veel oudjes dan het openbaar vervoer zullen pakken. Dan gaan ze het vast wel permanent maken.
Als je vroeger 1.650.000 gulden per jaar verdiende, vond iedereen dat een behoorlijk hoog salaris. Nu verdien je dan 750.000 euro per jaar. Op de een of andere manier lijkt dat wat minder 'erg'. Die 750.000 euro gaat Gerrit Zalm verdienen als directeur van ABN Amro/Fortis. Strikt formeel gaat hij in salaris achteruit, want bij DSB verdiende hij hetzelfde bedrag, maar daar werkte hij een dag minder. Dat zou je dus eigenlijk moeten waarderen: langer werken bij een veel grotere bank en toch niet meer willen verdienen. Waar vind je zulke onbaatzuchtige types tegenwoordig nog? Hij neemt er ook nog eens genoegen mee dat aan het eind van de rit zijn bonus maximaal 375.000 euro bedraagt.
SP en PVV (bien étonné de se trouver ensemble) vinden het salaris van Gerrit "onacceptabel". Sommige mensen zijn ook nooit tevreden en tot mijn spijt moet ik vaststellen dat ik het een keer eens ben met de PVV. Maar ik zal vandaag over de hoogte van dat salaris niet verder zeuren.
Wat ik hoe dan ook vreemd blijf vinden is die bonus. Ik denk dat als iemand voor een klus een jaarsalaris van 750.000 euro krijgt, het minste wat hij kan doen is: zijn stinkende best! Die bonus zit als het ware al in dat salaris verwerkt.
Naar verwachting wordt over een paar jaar de bank gewoon weer aan particulieren verkocht. Als het meezit met winst en op die winst is die bonus van Gerrit gebaseerd. Nu denk ik dat Gerrit die klus niet helemaal in zijn eentje zal klaren. Er werken nog een paar mensen bij die bank van wie je mag aannemen dat zij in het algemeen ook hun stinkende best zullen doen om er een succes van te maken. Is het niet redelijk om al die mensen ook een bonus te geven van maximaal een half jaar salaris? En dan heb ik het niet alleen over de (sub)managers, maar ook over de medewerkers van de postkamer, het archief en de telefonistes. Die managers hebben daar niet zo'n weet van, maar in de 'lagere regionen' kom je ook wel eens hardwerkende mensen tegen, die ook hart voor de zaak hebben. Met hun modale salaris kunnen ze een extraatje wel gebruiken. Gerrit Zal kan zich ook zonder bonus af en toe een extraatje veroorloven.
