Gemiddeld

Komende dinsdag zal de regering met trots mededelen wat ze de afgelopen tijd al bij herhaling gemeld heeft (maar zoiets kun je er niet genoeg inrammen): de 'burger' gaat er de komende tijd qua koopkracht niet op achteruit. Mariëtte Hamer, PvdA-fractieleider in de Tweede Kamer, beweerde pas nog bij Matthijs van Nieuwkerk dat dit mede te danken is aan het feit dat de PvdA zo zijn best doet in het kabinet. Zet de sociaal-democraten in een kabinet en al je zorgen zijn voorbij. Dat wil zeggen: als je een 'gemiddelde burger' bent. 'Plaatjes' gelden immers nooit voor iedereen. Hoe komt het nou dat ik de indruk heb dat altijd de zwaksten in de samenleving aan de negatieve kant van koopkracht- of inkomensplaatsjes komen te staan. Wanneer hebben we voor het laatst gehoord: "Door deze maatregel zullen vooral de hoge inkomens met een forse achteruitgang te maken krijgen."

Als je gezond van lijf en leden bent, sta je er niet altijd bij stil dat er chronisch zieken en gehandicapten zijn. Die hebben meestal al niet zo'n gigantisch inkomen en hebben ook nog vaak te maken met extra uitgaven voor aangepast vervoer, voor hulpmiddelen, voor aanpassing van hun woning. Dan heb ik het nog niet eens over het feit dat hun leven toch al niet voortdurend rozengeur en maneschijn is. Chronisch zieken en gehandicapten zijn aantoonbaar geen 'gemiddelde burgers'. Er zijn er ook minder van dan van de gemiddelde burgers.

Er bestaat een 'tegemoetkoming buitengewone uitgaven', een fiscale aftrekpost bedoeld voor bijkomende ziektekosten als taxivervoer of aanpassing van de woning, las ik in de Volkskrant. Die is bedoeld dus voor de chronisch zieken en gehandicapten. Daarop gaat de regering 200 miljoen euro bezuinigen, want ze moest nog ergens 250 miljoen euro vandaan halen om bijvoorbeeld de gratis schoolboeken te betalen.

Ik heb het al eens eerder gezegd: er bestaan geen gratis schoolboeken, want de schrijvers en uitgevers daarvan leveren die dingen niet voor niets en gelijk hebben ze. We gaan schoolboeken met ons allen betalen. Ik betaal daaraan mee al heb ik nooit een kind gehad. Nu ben ik, als je het een beetje vriendelijk vraagt, solidair tegen de klippen op. Als iemand met een deel van door mij afgedragen belastingcentjes uit de brand geholpen kan worden, heb ik daar vrede mee.

Hoe het komt weet ik het niet, maar altijd weer maak ik een andere keuze dan de regering als er besloten wordt waar mijn 'solidariteitsbijdrage' heen gaat. De kinderen van mensen met een salaris van tien keer de Balkenendenorm krijgen hun schoolboeken ook gratis. Leuk voor paps en mams. Maar hoe zit het nou met de paps en mams die net onder modaal zitten en hun kind in een invalidewagen naar school brengen? En die hun woning moeten aanpassen? Vraag dat maar aan de sociaal-democraten. Vergeet niet ook niet de christenen in de regering daarover eens nader aan de tand te voelen. Voor wie zou God nou kiezen?

Mooi!

Vind ik Paul de Leeuw een goed artiest? Ja. Kijk ik wel eens naar een programma met Paul de Leeuw? Zelden of nooit. De enkele keer dat ik naar (een deel van) een programma van Paul kijk doe ik dat om weer eens te checken of ik nog steeds gelijk heb met het zo veel mogelijk mijden van zijn programma's. Tot nu toe was dat het geval.

Wat druist mij dan zo tegen de borstharen in als ik 'Mooi! Weer De Leeuw' zie? Ik vind dat Paul meestal ver onder zijn niveau werkt. Dat is zijn keuze en een aanzienlijk deel van tv-kijkend Nederland is het volledig met die keuze eens. Dan moet ik niet verder elitair zitten zeuren. Als op tv alleen te zien is wat ik mooi, interessant, boeiend, aangrijpend of gewoon ontspannend vind, zou
a. ik teveel tv kijken;
b. de rest van de tv-kijkers klagen over het beperkte aanbod.

Wordt Paul de Leeuw - van mijn belastingcenten - te duur betaald? Ik vind van wel. Nu worden in de publieke, de semipublieke en de private sector talloze mensen naar mijn mening te duur betaald. (Ik vind elk inkomen boven een ton per persoon per jaar onzin.) Die worden allemaal mede door mij betaald omdat ik nu eenmaal ergens goederen of diensten moet afnemen en het inkomen van al die (naar mijn mening) te duur betaalde mensen zit in de tarieven of prijzen verwerkt. Ik lig daar nooit wakker van. Af en toe maak ik mij daar korte tijd kwaad over, als de verhouding prestatie/prijs naar mijn oordeel weer eens heel scheef is. Ik denk overigens ook dat de grote massa van mensen met middeninkomens, die zich nu, bijvoorbeeld in reacties op een blog van de Volkskrant druk maken over die exorbitante inkomens, geen seconde aarzelen als hun de kans geboden werd zo'n inkomen te 'verdienen'. Je bent toch geen dief van je eigen portemonnee?

Geld heeft, ook als je het niet nodig hebt - omdat je geen idee hebt wat je nog meer zou moeten aanschaffen - een merkwaardig fascinerende werking op mensen. Het meeste geld dat we gebruiken zien we niet eens meer. Ik behoor denk ik tot de laatste generatie die nog heeft meegemaakt dat het salaris in bankbiljetten en munten werd overhandigd. We typen cijfertjes in op onze pc. We toetsen een pincode in bij winkels. Ergens in heel grote computers veranderen saldo's, cijfertjes. En 'mannetjes' worden natuurlijk nog contant betaald, want zo houden we dat magische getal dat ons vermogen aangeeft wat hoger. We zijn de hemel te rijk als er vóór de komma in dat magische getal een cijfertje bijkomt. Een tweede huis is leuk, maar is een derde huis nog leuker? Een gouden Rolex, de wijzerplaat versierd met diamanten en saffieren, heb je tweedehands al voor zo'n tienduizend euro om je pols. Als het ding je ontfutseld wordt, weet je precies hoe laat het is. Dat weet ik ook als ik op mijn horloge van 170 euro kijk en het loopt ook nog eens continu gelijk met de wereldatoomtijd.

Geld was oorspronkelijk een symbool. Het is al geruime tijd niet meer mogelijk voor iets nieuws in natura te betalen (een prijsstier voor een Mercedes). Maar het symbool is een geheel eigen leven gaan leiden. Het is al lang niet meer een betaalmiddel. We zijn gaan denken dat het ook een symbool is van onze waarde als persoon. Dat klopt wel enigszins: het geeft onze marktwaarde aan. Diezelfde Paul de Leeuw gaf dat met zoveel woorden aan. Zijn (naar mijn zeer persoonlijke oordeel) ondermaatse prestaties doen het goed op de amusementsmarkt. Ga ik vanavond naar hem kijken? Mooi niet!

Herdenken

Gisteren moesten we dus "9/11" herdenken. Op die datum vielen er zo'n 3.000 vooral Amerikaanse slachtoffers. Daarnaast was het een keiharde klap voor het Amerikaanse ego. Behalve de Amerkaanse Burgeroorlog hebben de Amerikanen nog nooit een oorlog op het eigen grondgebied hoeven te voeren. De aanslag op het WTC toonde aan dat Amerika niet zo onkwetsbaar is als de Amerikanen gewend waren te denken. Het was ook niet, zoals George W. Bush toen zei, een 'aanslag op de democratie'. Het was een aanslag op, onder meer, de hautaine houding van Amerika, dat zich na de Koude Oorlog de president, politieman, officier van justitie en rechter van de wereld waande en de rest van de wereld wel even zou vertellen hoe ze hun zaakjes naar Amerikaans model moesten regelen. Recentelijk, meldt 'The New York Times', heeft de Amerikaanse regering besloten dat ook zonder toestemming van de Pakistaanse regering haar troepen in Pakistan mogen opereren. Die verdomde Pakistanen doen veel te weinig aan het beschermen van Amerikaanse belangen.

De tv pakte gisteren uit met twee films: 'Flight 93' bij RTL7 en 'Fahrenheit 9/11' van Michael Moore bij de VPRO op Nederland 3. Ik heb ze geen van beide gezien. Wat Michael Moore te vertellen had heb ik al uitgebreider en gedetailleerder in diverse boeken gelezen. 'Flight 93' gaat over het vlieguig dat zijn doel niet bereikte. De passagiers probeerden te terroristen tegen te houden. Het toestel stortte neer. Toevallig had ik een dag of twee dagen tevoren op RTL7 een aankondiging van deze film gezien. Daarbij werd gezegd dat het ging om 'de zwartste dag in de geschiedenis'. Ik zou de tekstschrijver van die aankondiging wel eens willen spreken. Ik zou hem willen vragen wat hij dan vond van 12 mei 2008 toen er bij een aarbeving in China een geschatte 50.000 doden vielen. Of van 26 december 2004 toen een tsunami een slordige 300.000 dodelijke slachtoffers eiste. Waren dat 'grijze dagen'? De beelden daarvan waren niet zo spectaculair, want die kennen we langzamerhand wel. Overstromingen zien we wel vaker. Ingestorte huizen waaronder ze nog naar mensen zoeken zijn ook overal hetzelfde.

Nee, dan twee vliegtuigen die zich in twee wolkenkrabbers boren! Twee wolkenkrabbers die 'live' instortten. Die beelden kenden we nog niet. Dat is nieuw! Bovendien waren het geen slachtoffers in Verwegistan, maar in een westerse metropool.

Hoe kon zoiets gebeuren in het goed beveiligde Amerika? Dat zal ik vertellen. Amerika is pas na 9/11 goed beveiligd, tot op het idiote en contraproductieve af zelfs. Kort vóór 9/11 werden de controlemaatregelen op de Amerikaanse luchthavens versoepeld, omdat de Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen de kosten daarvan nogal hoog vonden. Het was dus voor Mohammed Hatta c.s. niet zo'n kunst in die vliegtuigen te komen.

Misverstand

Zo langzamerhand weet ik het niet meer. Moet ik nou wel of niet bezorgd zijn? Kan ik met een gerust hart de trein of de metro nemen, of moet ik voortdurend uitkijken naar verdachte types met baarden en tulbands die onduidelijke pakjes bij zich dragen? Ernst Hirsch Ballin en Tjibbe Joustra roepen om het hardst dat het dreigingsniveau 'substantieel' is. Volgens minister Hirsch Ballin van Justitie zijn er 'concrete meldingen’ dat er in radicale netwerken speciaal aan Nederland wordt gedacht. Dat lees ik in de Volkskrant, dus het zal wel waar zijn. Maar in het NOS-journaal roept die zelfde Hirsch Ballin dat we ons nou niet direct zorgen moeten maken.

Langs deze weg wil ik Hirsch Ballin, Joustra, de AIVD, de CID, de burgemeester van Amsterdam en de politie van Amsterdam-Amstelland een zeer concrete mededeling doen: ik, Evert van Wijk, heb niet alleen gisteren, maar ook vandaag, terwijl ik dit schrijf, SPECIAAL AAN NEDERLAND GEDACHT! Ik doe dat wel vaker. Soms denk ik: toch wel een aardig land om in te wonen. Een andere keer denk ik: wat een kutlandje, waar je zit opgescheept met bestuurders die met een ernstig smoel doen of er iets vreselijks staat te gebeuren, maar er niet bij vertellen waaraan enge jihadisten in radicale netwerken dan wel denken.

Wat moet ik met 'concrete melding'? Als ik hier zeg "Morgen komt de aarde in botsing met de maan" is dat een zeer concrete melding. De inhoud van die concrete melding slaat nergens op, maar daar gaat het nu even niet om. Ik wil nou wel eens van Joustra horen WAT er precies concreet gemeld is. En dan moet hij niet aankomen met: er wordt aan Nederland gedacht. Dat zal best, maar waaraan denken ze dan? Laat Joustra dan meteen vertellen of ze alleen denken (ik denk soms ook de meest waanzinnige dingen) of dat ze ook al bommen zitten te fabriceren en concrete plannen hebben voor de trein of metro waarin die geplaatst zullen gaan worden. Met zo'n mededeling kan ik wat. Dan kan ik me bezinnen op andere middelen van vervoer. Of ik ga helemaal de deur niet meer uit tot Joustra het groene licht heeft gegeven.

We zijn intussen al zo paranoïde geworden dat één anoniem telefoontje voldoende is om een vliegtuig aan de grond te houden en iemand in verzekerde bewaring te houden, hoewel hij geen wapen bij zich droeg en in het vliegtuig niets gevonden is dat kan ontploffen.

De effecten van Fitna zijn niet van de een op de andere dag weg. Overigens zijn degenen die een aanslag voorbereiden uiteraard als enigen verantwoordelijk, daar mag geen misverstand over bestaan. Dat zei Hirsch Ballin ook nog. Wilders kan er dus helemaal niets aan doen. Dat is fijn om te weten. Als ik mijn buurman zeg dat volgens mij alleen ontzettend nichterige mietjes het in hun hoofd halen met zo'n dom dwergpoedeltje over het plantsoen voor mijn deur te gaan lopen en hij me vervolgens de portiektrap aflazert, is hij als enige verantwoordelijk voor mijn been- en schedelbreuken. Laat daar geen misverstand over ontstaan.

ALS

Met werk en openbaar vervoer voor de deur is de auto niet nodig. Het zal een enorme verbetering opleveren voor het milieu’, aldus van Poelgeest. Dat is dus Maarten van Poelgeest, de Amsterdamse wethouder van Ruimtelijke Ordening die in de Volkskrant aan het woord wordt gelaten over de 'Zuidas'. Bij dat project moet er veel moois gebeuren op het gebied van kantoren- en woningbouw en het overkappen van de snelweg en het spoor van tram, trein en metro. Kennelijk gaat Maarten er vanuit dat de mensen die in die nieuwe gebouwen gaan werken ook in die nieuwe woningen gaan wonen.

Nu is er ook weer een commissie, onder leiding van niemand minder dan Lodewijk de Waal, oud-voorzitter van de FNV, de club waar ze alles weten van verkeer en vervoer, met een rapport gekomen waaruit blijkt dat al over drie jaar de files kunnen worden teruggebracht tot het huidige herfstvakantieniveau. ALS ...

Als we meer gaan telewerken. Als we dichter bij ons werk gaan wonen. Als we meer met het openbaar vervoer gaan. Als de werkgevers de naar zijn werkplek verhuizende werknemer een royaler verhuiskostenvergoeding geven. Voor minder geld dan die commissie waarschijnlijk gekost heeft, had ik helemaal gratis, helemaal in mijn eentje, op één regenachtige middag een nog veel langere rij openstaande deuren kunnen intrappen.

Ik kan in mijn eentje Nationaal Beleidsadviseur worden. Als iedereen heel gezond gaat leven dalen de kosten van de gezondheidszorg. Als iedereen lief is voor iedereen kunnen we de politie afschaffen. Als we allemaal een goede smaak hebben, kunnen we twee publieke tv-netten en alle commerciële netten afschaffen. Als we alles eerlijk verdelen gaan er geen mensen meer dood door de honger. Als we geen olie meer importeren moet iedereen wel met het openbaar vervoer reizen, of fietsen, of lopen. Als ik mijn pc de deur uit doe, is iedereen van mijn dagelijkse gezeik af. Als ik nog even doorga, wordt dit de langste 'Beggartalk' ooit.

Kunst

Al zappend viel ik zaterdagavond in het laatste stuk van de live uitzending van het Eurovisie Dans Festival, de puntentelling. Daar tussendoor zag ik af en toe (een herhaling van) zo'n dansend stel. Ik heb zelf nooit gedanst en heb dus ook niks met dansende mensen. Ik herinnerde me jaren geleden eens een stukje gezien te hebben van een internationale wedstrijd stijldansen. Wat later las ik ergens dat iemand dat wel eens 'the poor man's porno' had genoemd. Immers, de heren hebben een soort avondkleding aan, maar de meeste dames zo weinig mogelijk. Daar wil ik het verder niet over hebben, want mijn aandacht werd vooral getrokken door het Nederlandse achtergrondcommentaar van een man en een vrouw wiens identiteit ik niet heb willen achterhalen. Dat commentaar bestond vooral uit bijna hitsige kreetjes als: "Hij is toch zo goed", "Laat Nederland nou ook een punt halen", "Het zou zo fijn voor Thomas' carrière zijn", and so on and so forth, ad nauseam.

Pas in de Volkskrant van gisteren las ik om wie het ging en waar het bij dat festival om ging. Thomas is dus Thomas Berge. Bij dat festival moest een professionele danser(es) met een niet-professionele beroemdheid op ander gebied een dansje uitvoeren. Omdat ik altijd naar de verkeerde tv-zenders kijk en de verkeerde radiozenders luister, wist ik niet dat Thomas Berge in heel Nederland wereldberoemd is, als zanger. En dat terwijl hij pas 18 is! Ik neem maar aan dat hij hier ooit zo'n breed op tv uitgemolken wedstrijd heeft gewonnen, waarbij goed- en graagwillende jongelui bereid zijn zich door een jury te laten afkatten om mogelijkerwijs een tijdje in onze nationale schijnwerpers te staan. (Zingt die Jamaj nog wel eens ergens?)

Thomas danste dus aan de geheel ontblote zijden van ene Roemjana de Haan (33, nooit van gehoord). Met één punt belandden zij op de allerlaatste plaats. Wat de oorzaak is van de laatste plaats, weet het koppel niet. 'Ik ben teleurgesteld in het resultaat, niet in de performance', liet Roemjana weten. Als ik het goed heb vond dansminnend Europa juist die performance helemaal petje.

Dat ook onze publieke zenders wel eens wat willen uitzenden onder het hoofd 'niemendalletje' kan ik me wel voorstellen. Zaterdagavond nietwaar? Tijd voor ontspanning voor het hele gezin en dat punten geven maakt het nog spannend ook. (Volgens mij is dat ook het boeiendste deel van het Eurovisie Song Festival.) Wat ik nog steeds niet begrijp is dat een serieuze krant hieraan nog aandacht meent te moeten besteden en dan ook nog in de rubriek 'Kunst'. Ik weet niet zoveel van kunst, maar als dat kunst was, is dit blog ook kunst. Het is literatuur. Het is niet zomaar een dagelijks 'stukkie', het is een dagelijks essay. Het duurt niet lang meer of ik mag bij Matthijs van Nieuwkerk (verdient driemaal de Balkenendenorm) "Het beste van Beggartalk" komen pluggen.

Handicap

Op het ogenblik worden in Beijing de Paralympics gehouden, de Olympische Spelen voor mensen met een handicap. Dat is mooi, want met een handicap kun je beter niet in China wonen. Daar schaamt men zich voor een handicap. Een kind met een handicap houd je zo veel mogelijk binnen, bang voor gezichtsverlies bij de buren. Dankzij de Paralympics kunnen ze nu in China zien hoe wij in het westen met een handicap omgaan. Daar kunnen ze van leren. Voor ons immers is een mens met een handicap net zo gewoon als een mens zonder handicap, toch? Laat me niet lachen.

Aan de Olympische Spelen besteedde de NOS vele uren per dag, soms op twee netten tegelijk, anders zouden we iets kunnen missen. Op de website van de NOS kon je naar tien sporten tegelijkertijd kijken. Aan de Paralympics besteedt de NOS een half uur per dag, van 19.25 tot 19.55 uur op Nederland 2. Daar wordt dan geroepen dat onze gehandicapte jongens en meisjes er net zo hard voor gaan, net zulke prestaties leveren als onze jongens en meisjes bij de Olympische Spelen. Dat is ook zo, maar waarom zou je daar heel Nederland mee lastig vallen? Dat Piet in zijn rolstoel de sterren van de hemel tennist is aardig voor Piet, zijn familie, vrienden en buren, maar de rest van Nederland vindt Federer - Nadal toch leuker om naar te kijken. Ik ook, ja. Ik heb niet gek veel van de Olympische Spelen gezien en van de Paralympics hoef ik helemaal niets te zien. Als er Spelen voor vijfenzestigplussers gehouden worden interesseert me dat ook geen bal. Zullen we eerst naar het gewone dagelijkse leven kijken?

Hoe goed gaan wij eigenlijk met onze gehandicapte medemens om? Zullen we het eens over het openbaar vervoer hebben? Breek de mensen met een handicap de bek niet open over het reizen met de trein. Maar goed, in 2000 heeft de regering besloten dat in 2030 het openbaar vervoer VOLLEDIG TOEGANKELIJK moet zijn voor mensen met een handicap. Dat moest nog 30 jaar duren omdat treinstellen 30 jaar meegaan en alle bestaande treinstellen aanpassen zou wel erg duur worden. Overigens worden er nog steeds nieuwe, ontoegankelijke treinstellen geleverd, die ook 30 jaar mee moeten en dus pas na 2030 toegankelijk zijn.

We hebben, zoals je weet, de altijd opgewekt en daadkrachtig ogende Camiel Eurlings als minister die ook over het openbaar vervoer gaat. Camiel vindt het intussen allang best als in 2030 60% van de treinen en stations volledig toegankelijk is voor mensen met een handicap. Stel: jij woont met je handicap in Loppersum en je wilt met de trein naar Groningen Europapark (overstappen in Groningen). Dan is het heel fijn dat 60% van de stations, waaronder Groningen, volledig toegankelijk is, maar helaas horen de stations van Loppersum en Groningen Europapark dankzij het wijze, zuinige beleid van Camiel tot die andere 40% en ben je nog steeds aangewezen op begeleiding en/of aangepast vervoer. Over dat laatste moet je de gehandicapten de bek ook niet openbreken. Ja, de Chinezen kunnen nog veel van ons leren.