BRUG

Het is een bron van al jaren lang durende discussies: hoe komen fietsers en voetgangers op de beste manier het IJ over? Het tot nu toe laatste plan van de gemeente Amsterdam is een brug van het Java-eiland naar de noordoever van het IJ.

Probleem is dat Rijkswaterstaat zich verzet tegen zo'n brug omdat deze het (binnen)scheepvaartverkeer zou belemmeren. Zoals te doen gebruikelijk is er een commissie ingesteld die het geschil moet oplossen. De commissie moet dit jaar rapport uitbrengen.

Inmiddels is er al weer een nieuw plan. dit maal van de tekentafel van architect Cees Dam, bekend van onder meer de Stopera en de Maastoren in Rotterdam. Het Parool schrijft over dit plan:

Voorstel architect Cees Dam: een Tower Bridge over het IJ

De torens lijken nogal hoog (70 meter), maar zijn minder hoog dan de A'dam Toren, iets meer dan en kilometer daar vandaan. Volgens Dam is de bewoning van de torens een vitaal onderdeel van zijn plan. “Door daar woningen in te maken, kun je de investeringen in de brug terugverdienen. Op die manier kost zo’n brug de stad helemaal niets.” Wat zou het leuk zijn, als daar nu eens sociale huurwoningen in kwamen, maar ik vrees dat ze in een iets duurder segment van de woningmarkt zullen vallen.

Het onderste brugdeel ligt twaalf meter boven het water. “Daarmee is het probleem tussen de stad en Rijkswaterstaat opgelost: binnenvaartschepen kunnen er gemakkelijk onderdoor varen.” (...) Het bovenste brugdeel zou perfect zijn voor toeristen en andere mensen die een uitzicht willen op de stad en het water, meent Dam.
 
Ik vind het best een leuk plan, maar zie ook nadelen. Over de opgang van fietsers naar de brug moet Dam nog nadenken en natuurlijk moeten deskundologen van diverse pluimage zich over het plan buigen en zullen diverse commissies er nog over moten discussiëren, voordat de gemeenteraad zijn fiat geeft. Dan duurt het weer wat langer voor die vaste oeververbinding voor fietsers en voetgangers er komt. En de pontveren van het GVB worden voller en voller.

TOURINGCAR

Hij was in diverse TV-programma's te zien en te horen: de ondernemer die in zijn touringcars maar een beperkt aantal passagiers mag vervoeren. Het kan ook gebeuren dat hij wordt ingeschakeld om NS-passagiers te voeren van A naar B, omdat het treinverkeer is gestremd. Merkwaardigerwijs mag hij met dezelfde touringcars ineens beduidend meer passagiers vervoeren. Wie bedenkt die regels?

Diezelfde touringcarondernemer wees er ook op dat in vliegtuigen relatief veel meer passagiers  vervoerd mogen worden dan in een bus. (Wat is een vliegtuig anders dan een wat groot uitgevallen bus met vleugels?)

Die ondernemer is niet de enige die het een wat merkwaardig verschil vindt. In de Volkskrant las ik: In bus, tram en metro geldt overal de 1,5-meterregel, maar in het vliegtuig niet. De Tweede Kamer snapt daar niks van en eist duidelijkheid.

Eén reden voor die lossere regels voor vliegtuigen is: het luchtverversingssysteem van een vliegtuig neemt de kans op overdracht van het coronavirus voor een heel groot deel weg. In combinatie met andere beschermingsmaatregelen maakt dat de kans op besmetting (zeer?) klein.

Het lijkt hier om een kabinetsbesluit te gaan, waarover geen advies is ingewonnen. Ik noem dat een politiek besluit. Namens het Outbreak Management Team (OMT) schoof RIVM-directeur Jaap van Dissel de vraag in de afgelopen dagen door naar het kabinet: dat had het OMT hierover geen advies gevraagd en daarom heeft het OMT het niet gegeven: ‘In eerste instantie is het aan vliegtuigmaatschappijen om te laten zien dat zij dit op een veilige wijze doen.’ (Onderstreping toegevoegd.)

Minister De Jonge van Volksgezondheid op zijn beurt verwees afgelopen week naar de Europese luchtvaartorganisatie EASA. ‘Die heeft richtlijnen opgesteld op basis van de internationale gezondheidsstandaarden van de wereldgezondheidsorganisatie WHO en het Europees ziektepreventiecentrum ECDC. Vervolgens moet dat door luchtvaartmaatschappijen worden vertaald in protocollen voor de eigen firma.’ (...) In de woorden van GroenLinks-leider Jesse Klaver: ‘De EASA is de branche-organisatie. Dat is een beetje alsof we aan Koninklijke Horeca Nederland vragen hoeveel mensen er in een horecazaak passen.’

Vanaf het moment dat de negatieve economische gevolgen van de coronacrisis duidelijk werd, werden er miljarden in KLM gepompt. Dat betekende tevens steun voor die o zo belangrijke luchthaven Schiphol. Hoe meer vliegtuigmaatschappijen weer met volle vliegtuigen mogen vliegen, hoe beter voor Schiphol. Ik ben geen (luchtvaart)econoom, maar ik kan me daar nog wel het een ander bij voorstellen. Maar ik heb nog veel meer begrip voor die touringcarondernemer, die er niets van snapt en die gewoon zijn huidige aantal touringcars en werknemers wil behouden.

SCHOENMAKER

Marcel Levi is ceo van University College London Hospitals. Daarvoor was hij bestuursvoorzitter van het AMC. Ergens bij Google zag ik dat hij een 'topdokter' wordt genoemd. Met klachten over je gezondheid zou je dus goed terecht kunnen bij Marcel.

Marcel schreef een artikel in Het Parool. Over Covid-19 zeker? Nee, de kop boven het artikel luidde:

President Trump is niet langer de leider van de vrije wereld

Heeft Marcel vernomen dat Trump een ziekte onder de leden heeft die hem verhindert nog langer de leider van de vrije wereld te zijn? Nee  hoor, het is een artikel over de rol van de VS en de president in de wereld.

Het gaat mij deze keer niet om de inhoud van het artikel. Waarom, vraag ik me af, laat je een arts zijn mening geven over geopolitieke zaken? Je vraagt Sigrid Kaag toch ook niet hoe je het beste corona kunt behandelen? Je ziet wel vaker dat mensen denken: als zhij daar zoveel van weet, zal zhij ook wel van andere dingen veel weten. Dat is natuurlijk niet uitgesloten, maar zeker is het ook niet.

Ik herinner me nog dat in de jaren '70-'90 van de vorige eeuw Bob Smalhout een vermaard anesthesist was. Hij was ook hoogleraar anesthesiologie. Na zijn medische carrière werd Smalhout columnist bij De Telegraaf. Hij was ook een graag gehoorde spreker op symposia en congressen van allerlei aard. Dat vond ik toen al vreemd.

Schoenmaker houd je bij je leest.

ZEUREN

De kroegen en terrassen zijn weer open! Je mag buitenshuis weer een biertje drinken. Everybody happy? Nee, natuurlijk niet. We moeten  hier altijd wat te zeuren hebben.

Je kan niet zomaar een kroeg binnenlopen, want iedereen moet een kans krijgen. Je moet dus reserveren en je mag maar een beperkte tijd blijven. Je moet ineens een spontaan ontstaan gesprek afkappen. Wat is er nog leuk aan kroegbezoek?

Wanneer  je uit eten wilt in een enigszins populair restaurant is het verstandig van te voren te reserveren. Daar zijn we al jaren aan gewend.

Wat is er nou zo erg aan het reserveren? Het Parool schrijft: Nederlanders hebben een ‘agendacultuur’, concludeerde het Sociaal en Cultureel Planbureau vorig jaar in het rapport Denkend aan Nederland. Het viel expats op dat het ‘dagelijks leven grotendeels volgens regels en via agenda’s’ verloopt. (...) Je hebt stelletjes die in hun agenda zetten dat ze op vrijdagavond seks hebben. Dikke kans trouwens dat ze het ‘vrijen’ noemen. xxx

Nu we ineens na een week of acht 'onthouding' weer de kroeg in mogen, maar dan op afspraak, zijn we ook ineens een deel van ons nationale erfgoed, onze agendacultuur, vergeten. Zwarte Piet moet kunnen. Vuurwerk moet kunnen. Dus: voor de kroeg reserveren moet kunnen.

INZICHT

Er zijn kwesties, al of niet van morele aard,  waarover je een bepaalde mening hebt gevormd. Na enige tijd is die mening veranderd. Voortschrijdend inzicht noemen we dat.

Een paar dagen geleden bleek tijdens een debat in de Tweede Kamer dat Mark Rutte ook wel eens last heeft van voortschrijdend inzicht. NOS.nl schrijft: Premier Rutte heeft "grote veranderingen" doorgemaakt in zijn standpunt over Zwarte Piet. Hij heeft nu meer begrip voor mensen die zich gediscrimineerd voelen door de zwart geschminkte hulp van Sinterklaas, zo maakte hij duidelijk in een debat in de Tweede Kamer naar aanleiding van de anti-racismedemonstraties in Nederland.

Ik ben direct bereid te geloven dat Mark Rutte het meent als hij zegt dat hij anders is gaan denken over Zwarte Piet en over de gevoelens van discriminatie die deze oproept bij zwarte mensen. Ik vraag me alleen af wanneer hij daarover anders is gaan denken. Hij had daar al mee kunnen beginnen in 2013 n.a.v. een brief van de Verenigde Naties waarin opheldering werd gevraagd over het stereotiepe beeld van Zwarte Piet bij het feest in december. Hij had dan zijn voortschrijdend inzicht met de Nederlandse bevolking kunnen delen in november vorig jaar toen de discussies over Zwarte Piet voor de zoveelste keer losbarstte, maar hij wachtte nog een paar maanden.

Onno Aerden, publicist en communicatieadviseur geeft in Elsevier Weekblad te kennen het recente optreden van Rutte in deze kwestie zeer te waarderen. Ik heb met ontzag geluisterd. Er zijn weinig onderwerpen waarover het Nederlandse volk zo verdeeld lijkt als Zwarte Piet, niet in de laatste plaats door de hevigheid van de protesten van behoudzuchtigen aan de ene kant, en van activistische veranderaars aan de andere kant. Het vergt moed om in dat tumult richting aan te geven. Dan komt het aan op argumentatie die zo verpakt is dat zij herkenbaar is.

Ik denk er iets anders over. Ik vond de opstelling van Rutte in de Tweede Kamer zeker verrassend, maar dat hij zich zo uitsprak in een periode van diverse dagen van protesten tegen racisme en andere vormen van discriminatie vooral populistisch. Hij laat horen wat een belangrijk deel van de bevolking op dat moment graag wil horen.

POPULISME

Hydroxychloroquine is een middel ter voorkoming en genezing van malaria. Het gezaghebbende Engelse medisch tijdschrift The Lancet had een artikel gepubliceerd waarin geschreven werd dat de kans op overlijden bij patiënten met Covid-19 kan toenemen als ze ook hydroxychloroquine krijgen. De drie auteurs van het artikel hebben dit inmiddels ingetrokken, een tamelijk zeldzame gebeurtenis.

In de Volkskrant wordt over het artikel in The Lancet (en over de intrekking daarvan) gesproken, met name over een van de neveneffecten ervan. Ze hebben de oplossing voor het coronavirus allang. Maar de elite houdt het weg bij, u gewone mensen. Hydroxychloroquine is immers te goedkoop en te simpel, er valt niets aan te verdienen. En ze willen de crisis gaande houden. ‘Als er niemand meer doodgaat en er geen lockdown meer is, is de roem van de virologen ook voorbij’, aldus de rechts-populistische website One News.

Opmerkelijk bijverschijnsel van de coronacrisis: ineens omarmt populistisch rechts het malariamiddel ‘hydroxychloroquine’, de synthetische variant van kinine. Populistische leiders zoals Donald Trump (VS), Jair Bolsonaro (Brazilië) en Nayib Bukele (El Salvador) zweren hij het middel, en in Nederland diende Thierry Baudet zelfs een motie in om onderzoek ernaar af te dwingen, ‘want het lijkt verbluffend goed te werken’.

Het ontbreekt er alleen nog maar aan dat de populisten de mening verkondigen dat het tegenhouden van dit geneesmiddel, voor dit doel althans, het werk is van de linkse elite.  Je kunt de overheid al niet vertrouwen, laat staan een linkse overheid. Helaas voor de Nederlandse populisten, alle linkse partijen in de Tweede Kamer behoren tot de oppositie. Dus die populaire Mark Rutte, gesteund natuurlijk door die RIVM-elite, zit de kluit ook te belazeren door hydroxychloroquine ook hier niet toe te laten.

Virologen zijn inmiddels onderwerp van doodsbedreigingen. Een Duitse viroloog werd vergeleken met Mengele, de nazi-arts die experimenten uitvoerde op levende mensen.

Ik geloof echt niet blindelings dat alles wat de overheid doet helemaal oké is, maar ik geloof ook niet dat de huidige overheid er alles aan doet om ons zo ziek mogelijk te maken/houden. H et leidt immers tot een economische recessie van formaat. Of zijn er volgens de samenzweringstheoretici mensen/groepen die juist daardoor weer veel beter/rijker worden, afgezien van Big Pharma en Bill Gates natuurlijk. Dat wisten we al lang.

AWOKE

Dit is Urias Boerleider. Hij is theatermaker en ­dramadocent en was ook aanwezig bij die inmiddels gedenkwaardige demonstratie op de Dam in Amsterdam. Hij schrijft daarover in Het Parool. Hij neemt het onder meer op voor Femke Halsema: Burgemeester Femke Halsema steekt haar nek uit. Ze noemt Amsterdam de huiskamer van Nederland. En in die huiskamer durft zij te kiezen voor het recht op demonstratie. Ik heb daar gestaan en daarna uren op tv gekeken naar allerlei kritiek op de keuze die zij heeft gemaakt door niet (hardhandig) in te grijpen. En ik kan er niet van slapen, van die kritiek op Halsema. Het voelt gewoon verkeerd. Dat zij moet verdedigen dat duizenden mensen vreedzaam demonstreren.

Ik kan er niet van slapen. Ik kan er niet van slapen dat witte mensen, die niet awoke zijn, deze demonstratie gebruiken om het verhaal te verdraaien.

Net als in Amerika gaan de protesten ook hier in Nederland niet alleen om de dood door gewelddadig politieoptreden, maar ook om het nog altijd aanwezige racisme en andere vormen van discriminatie. Op (wettelijk) papier is het zowel in de VS als hier prima geregeld. Onze Grondwet begint zelfs met een verbod op discriminatie. Discriminatie (...) op welke grond dan ook, is niet toegestaan. Maar hoe anders is de dagelijkse praktijk. Etnisch profileren is bepaald geen onbekend verschijnsel. Zelfs de Belastingdienst, een overheidsorgaan, heeft zich hieraan schuldig gemaakt. Vele Nederlanders met een niet-Nederlandse achtergrond weten wat vaak het resultaat is van solliciteren: nada, noppes, Ничего (nitsjewo), helemaal niets. Ik heb wel eens gelezen over een zeer Nederlandse man, die in Suriname was geboren, omdat zijn Nederlandse vader daar werkte. Hij kreeg pas reacties op sollicitatiebrieven toen hij niet meer zijn Surinaamse geboorteplaats vermeldde.

'We' maken ons kwaad op zwarte mensen en hun medestanders die optochten met zwarte pieten willen voorkomen. Hoe durven zij aan onze traditie te komen?

En verder valt mij (Urias) op dat men het moeilijk vindt een link te leggen met de Nederlandse en de Europese situatie, want ‘het is hier immers geen Amerika’. En dat is correct, wij zijn hier in Amsterdam, Nederland, maar ik heb nieuws voor deze mensen, die blijkbaar géén racisme ondervinden of het nooit zien: er is in Nederland, ons ‘moreel superieure land’, wel degelijk sprake van ernstig racistisch gedrag waar ik als zwarte man ook doodmoe van word en waarvan ik nu ook zeg: genoeg is genoeg.

'Onze' nieuwste vorm van discriminatie: de behandeling van werknemers uit Zuid-Europa, die we in coronatijd met veel te veel mensen in bungalows en busjes proppen. Hoeveel werknemers met een Nederlandse achtergrond zouden zo'n behandeling pikken?