WACHTEN

Afgelopen zaterdag bracht het Aanvullend Openbaar Vervoer mij en mijn rollator naar mijn zuster in Weesp. Ik had geregeld dat de taxi mij om 15:40 uur zou ophalen. De taxi mag 15 minuten vroeger of later komen.

Sinds enige tijd verschijnt erop het scherm van je laptop of smartphone een mededeling: "eerstvolgende rit over ... minuten". Dat begint meestal bij 8 en loopt dan af. Een tijdje geleden kwam de taxi wel een  kwartier lang "over zeven minuten". Stond hij toen ergens stil?

Zaterdag kwam hij wel heel  vroeg:

Je zou daaruit de conclusie kunnen trekken dat de taxi negen minuten geleden zou arriveren. Andere mogelijkheid: de taxi staat al negen minuten voor de deur. Niet zo aannemelijk, want dan zou de chauffeur wel aanbellen.

Ik boek mijn ritten meestal online, thuis op mijn laptop, buitenshuis op mijn smartphone. Zo wilde ik zaterdag ook mijn rit terug naar huis boeken. Ik typte het adres van mijn zuster in, maar kreeg toen de mededeling "We hebben helaas geen resultaten gevonden. Mogelijk kunnen wij u telefonisch verder helpen."

Ik dus bellen. Ik ben er aan gewend dat 'al onze medewerkers in gesprek zijn'. Meestal duurt het een minuut of vijf. Zaterdagavond heb ik het gesprek (als je dat zo noemen mag) na 15 minuten beëindigd. Met dat wachten kon ik nog wel leven, maar niet alleen laten ze van die vreselijke muziek horen, er wordt ook nog eens gezegd dat je je ritten ook online kan bestellen. "Ga naar www.... enz." Tijdens het gedurende 15 minuten wachten hoor je die mededeling ongeveer 50 keer en geloof me, dan wil je het echt niet meer horen. Dan kap je het 'gesprek' af.

Gisteren heb ik de klantenservice gebeld. Dat van die -9 minuten vonden ze wel gek, maar verder kwamen ze niet. Ik heb ze geadviseerd contact op te nemen met ICT-afdeling. Dat ik 15 minuten moest wachten vonden ze heel vervelend en dat dat adres niet gevonden kon worden, vonden ze ook wel vreemd. Ik heb ze geadviseerd de ICT-afdeling ook hierbij in te schakelen om de herkenning van adressen nog eens goed te bekijken en dat tot vervelens toe herhalen van die boodschap in te perken.

Doe deze nog een keer.

EINDE

Ik kijk graag naar 'Floortje naar het einde van de wereld'. Ik ben niet zo zeer geïnteresseerd in de mensen die ze ontmoet, als wel in het landschap waarin ze leven. Tropische streken, met al die bomen, doen me nooit zo veel. Ik zie liever kale berglandschappen, met besneeuwde bergtoppen.

Gisteren was het weer zo ver. Floortje was bij een Duits echtpaar dat het drukke stadsleven had opgegeven voor het wonen in en leven van de natuur in het Chileense deel van Patagonië, aan de voet van de Andes, prachtig gebied.

Ik heb ooit wel eens het idee gehad een voettocht door Patagonië te maken. Beelden daarvan deden me altijd denken aan Lapland, waar ik zo veel voettochten gemaakt heb. Gisteren bedacht ik mij: als ik wel eens zo'n tocht in the middle of nowhere van Patagonië gemaakt zou hebben en ik zou onverwacht op een woning stuiten waarin een echtpaar met negen kinderen woonde, dan zou ik ontzettend de pest in hebben. Ik zou onverwacht en ongewild weer in de bewoonde  wereld zijn, die ik graag, voor een paar weken, ontvluchtte.

Plekken aan het einde van de wereld zijn in het algemeen moeilijk te bereiken. Om dat echtpaar te bereiken moest Floortje in de dichtstbijzijnde bewoonde wereld een lift regelen die haar afzette bij een rivier waarvandaan ze de rest moest lopen. Pas bij de vierde chauffeur die Floortje aansprak had ze succes. Hij ging de goede kant op. Toen dacht dacht ik weer: waarom doe je zo moeilijk? Je hebt toch vervoer bij de hand?

Floortje gaat natuurlijk nooit helemaal alleen naar het einde van de wereld. Je ziet ze nooit, maar er gaat een hele ploeg mee: mensen met camera's, mensen met geluidapparatuur. Die wachten echt niet op een lift, die sowieso geen ruimte heeft voor al die apparatuur. Die hebben een auto geregeld waarin ze al die spullen kunnen vervoeren. Met die auto kan Floortje ook meerijden tot de weg ophoudt en ze verder moet lopen met haar rugzak op haar rug.

Lopen die jongens met al die apparatuur achter Floortje aan? Ik betwijfel het. Ook, of juist in afgelegen, dun bewoonde gebieden kunnen helikopters een uitkomst zijn. Floortje en de rest van de crew kunnen zich door zo'n helikopter ergens laten afzetten. Maar als je ziet hoe Floortje door een helikopter wordt afgezet, gaat dat hele idee van "naar het einde van de wereld" natuurlijk verloren.

Bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla, bla enz.

HULDIGEN

Het Parool: Of ze nu wereldkampioen worden of niet, nu Oranje woensdagavond tegen Zweden de finale heeft bereikt, zijn de voorbereidingen voor een even­tuele huldiging van het vrouwenvoetbalteam in volle gang. 

Ja, toen  de mannen  voetbalfinales verloren maakten ze, ter huldiging, een boottocht door de Amsterdamse grachten.  Bij een gelijke prestatie verdienen de vrouwen dezelfde huldiging. De gemeente (Amsterdam) denkt al na over een eerbetoon voor de ongelofelijke sportieve prestatie van de voetbalsters in Amsterdam. Hoezo, nadenken? Een club die kampioen wordt, wordt al gehuldigd op het Museumplein, een nationaal elftal verdient iets meer en dan kom je al gauw bij een boottocht uit.

Verder nog wat kanttekeningen, meneer Van Wijk? Ja, wat dacht je? Om te beginnen: waarom moeten die vrouwen zo nodig in Amsterdam gehuldigd worden? Zeker in de grachtengordel sterft het al van de toeristen en andere mensen. Moet je daar ook nog eens een paar honderdduizend voetbalfans bij proppen?

Een nog prangender vraag: waarom worden alleen sportmannen en -vrouwen op zo'n uitgebreide  schaal gehuldigd als het voetballers zijn? Onze hockeyende mannen en vrouwen hebben diverse wereldtitels behaald. Het zijn toch sporten die veel gemeen hebben. Beide worden door teams van elf personen gespeeld, de afmetingen van de velden zijn vrijwel gelijk. Bij voetballen moet je tegen een bal schoppen. Als je als hockeyer de bal met je voet raak, wordt dat bestraft. De hockeybal is wat kleiner dan de voetbal en wordt met een stick verplaatst. Qua spel verschillen ze niet zo veel.

Zijn de hockeyvrouwen al te vaak wereldkampioen geworden? Zou voortdurend op grote schaal huldigen gaan  vervelen? Staat er niemand meer langs te kant te juichen? De waterpolosters werden een keer Olympisch kampioen. Mochten ze door de grachten zwemmen? De handbalsters hebben volgens mij op wereldniveau nog nooit op de hoogste trede gestaan. Wedden dat ze niet door de Amsterdamse grachten zullen varen als dat wel een keer gebeurt?

EPILOOG (?)

Lees eerst deze oude Beggartalk nog even.

Er was dus nog enige onzekerheid over iets in mijn linker long dat er niet zou moeten zijn. Er moest dus nog maar een nieuw CT-scan gemaakt worden. Dat gebeurde vorige week woensdag. Gistermiddag hoorde ik de uitslag. Wat er eigenlijk niet zou moeten zitten, zit er nog, maar het is beduidend kleiner dan een  aantal maanden geleden. De kans dat het iets kwaadaardigs is, is volgens de longarts miniem.

Ik schreef: "Het kan natuurlijk ook zo zijn dat er niets kwaadaardigs aan de hand is. Dan zie je geen 1., maar komt heel kort na de PROLOOG al een EPILOOG, waarin ik zal schrijven wat er dan wel aan de hand is en wat eraan gedaan zal worden." Vandaar dus dat  EPILOOG in de titel.

Maar wat doet dat vraagteken dan daar? Nou, kijk: er was niet alleen van mijn linker long een scan gemaakt, maar ook van de rechter. Geloof het of niet, maar nu zit er op de rechter long iets kleins, wat er ook niet zou moeten zitten. Dat wordt dus opnieuw bekeken aan de hand van CT-scan die op 2 september gemaakt wordt. Op 4 september hoor ik telefonisch de uitslag. Hopelijk kan ik dan opnieuw de titel EPILOOG gebruiken, maar dan met een uitroepteken i.p.v. een vraagteken.

Was ik nou opgelucht? Eerlijk gezegd heb ik de afgelopen weken geen enkel moment gedacht aan, laat staan me zorgen gemaakt over een eventuele niet zo'n beste uitslag van de scan. Pas in de wachtkamer van de poli realiseerde ik me ineens: 'Over een paar minuten kun je horen dat je longkanker hebt.' Aardige van die longpoli van OLVG-west is dat ik daar zelden lang heb hoeven wachten. Het gezicht van longarts stond niet op 'slecht-nieuws-gesprek'. Veel tijd om me zorgen te maken had ik dus niet. Ik zal me ook de komende weken geen zorgen gaan maken.

ONDERWIJS

De Dagelijkse Standaard is, volgens Wikipedia, een rechts-conservatief weblog met nieuws over uiteenlopende onderwerpen, meestal over actualiteiten. Ik ben geen trouw lezer van dit blog, maar ik kom er soms via Google op. Dat iets rechts-conservatief is zal mij er niet van weerhouden er kennis van te nemen. Gisteren werd er melding gemaakt  van een bijeenkomst in een kerkje in Gouda, waar ook Thierry Baudet het woord deed.

Thierry Baudet breekt een lans voor christelijk Nederland zo lezen we in het Reformatorisch Dagblad. De conservatieve krant stelt dat de FVD-voorman vindt dat christelijke onderwijs top notch is: “Christelijk onderwijs het beste dat er is".

Je zult mij niet horen zeggen dat het christelijk onderwijs slecht is. Het heeft mij voor een niet onbelangrijk deel gevormd. Naast mijn orthodox gereformeerde directe omgeving (gezin, kerk, verenigingen) ging ik naar een gereformeerde lagere school, een HBS op gereformeerde grondslag en een gereformeerde kweekschool. Maar hoe veel mensen ook hun best gedaan hebben mij op het geformeerde pad te houden, rond mijn twintigste werd ik een overtuig atheïst.

Al vond ik in mijn jonge jaren het gereformeerde leven bepaald geen pretje, ik kijk niet met wrok terug op mijn gereformeerde opvoeding en onderwijs. Met name aan die kweekschool heb ik veel te danken. Ik ken het huidige christelijke onderwijs niet zo goed meer, maar ik vind dat Baudet wel erg ver gaat als hij daarover zegt: In Nederland is dat onderwijs het beste dat er is. En je kon erop wachten natuurlijk, Baudet gaat in één adem door als hij het over een andere vorm van religieus onderwijs heeft. Hij ziet problemen met islamitisch onderwijs.

Uit het blog blijkt niet welke problemen Baudet met islamitisch onderwijs heeft, maar ik neem aan dat hij het niet geheel oneens was met een andere spreker, dominee Prosman. Gouda ligt in de 'bible belt', dus het zou zomaar kunnen dat Prosman predikant is bij een van de meer fundamentalistisch-christelijke kerkgenootschappen. Hij ging in ieder geval lekker te keer: "Dat de linkse elite de neiging heeft West-Europa prijs te geven aan immigranten en aan de islam, komt door een vreemd soort degeneratie van christelijke waarden.We lijden onder de tirannie van de schuld. Het tijdperk van het kolonialisme wordt in onze tijd als louter negatief gezien. In feite zeggen veel leidende politici van westerse naties: wij zijn vanwege ons kwalijke verleden verplicht zoveel mogelijk immigranten op te nemen en onze cultuur verdient het om te verdwijnen."

Je kan onze linke elite veel verwijten, maar ik heb nog nooit een vertegenwoordiger daarvan horen beweren dat onze cultuur het verdient te verdwijnen  en dat ons immigratiebeleid een soort goedmakertje is voor de kwalijke aspecten van ons koloniale verleden.

Ik vermoed dat Prosman niet graag herinnerd wordt aan een uitspraak van zijn orthodox-christelijke voorvaderen: Liever Turks dan paaps.