woensdag 2 maart 2016

ONDERHOUD

De totale kosten van ons Koninklijk Huis zijn natuurlijk maar een fractie van al onze uitgaven zoals die in de nationale begroting vermeld worden. Des te vreemder dat het kabinet zo geheimzinning doet over een klein deel van die fractie van de begroting: de kosten van het onderhoud van De Groene Draeck, de lemster aak die 'wij' ooit cadeau gaven aan prinses Beatrix. Het is dus haar persoonlijke eigendom, maar het onderhoud daarvan kostte ons over 2014 en 2015 1,5 miljoen euro. Dat haalde ik uit de Volkskrant, die daarvoor een beroep moest doen op de Wet Openbaarheid van Bestuur.

Erwordt met dat schip nauwelijks gevaren, dus wat voor onderhoud kan dat nou opleveren. Nou, kennelijk zoveel, dat daar bij de Marine (die dat onderhoud uitvoert) alleen al tien managers mee bezig zijn: een senior projectleider, een projectmanager, een scheepscoördinator, een engineer/coördinator, een projectplanner, drie productiegroepmanagers, een werkvoorbereider en een KAM-coördinator. (...) In acht jaar zijn er veertienduizend gewerkte uren aan besteed. Ik vermoed dat er veel minder mensuren besteed zijn aan het pleziervaren op het schip.

'We'weten 'onze' cadeautjes aan de familie Van Oranje-Nassau wel uit te zoeken. Het cadeau aan Wilhelmina, de Gouden Koets, wordt de komende vijf jaar gerenoveerd. Rutte wil niet zeggen hoeveel dat gaat kosten, dus ga maar na. 

Ik ben republikeim, dus wat mij betreft  is elke euro die ten behoeve van de familie Van Oranje-Naussau wordt uitgegeven er één teveel. Ja, een gekozen staatshoofd kost  ook geld, maar die veroorzaakt niet elk jaar dezelfde 'fotomomenten' aan zee of in de sneeuw, met gedwongen 'leuk' doende kleinderen. Als die Willem-Alexander zo goed is voor ons bedrijfsleven, maak hem dan staatssecretaris van buitenlandse handel of zoiets. Kan hij ook in de Tweede Kamer zelf komen vertellen wat hij gedaan heeft en waarom. Het onderhoud aan dat schip en aan al die buitenlandse vakantieverblijven moeten ze dan wel zelf betalen, maar ze schijnen nog wel wat 'eigen geld' te hebben.


dinsdag 1 maart 2016

KOMKOMMER

Gisteren was het 29 februari, want we zitten in een schrikkeljaar. Dat fenomeen kennen we al eeuwen, dus het bijzondere is er zo langzamrhand wel vanaf. Zou je denken. Maar in tenminste twee tv-programma's werd er ruim aandacht aan besteed, met name aan de prangende vraag: is zo'n schrikkeldag financieel nu voordelig of nadelig? Dan volgen er argumenten als: je werkt een dag voor niets voor je baas, je maakt een dag lang extra kosten voor energie. Er werd gisteren extra veel getrouwd, als man hoef je dan maar één keer in de vier jaar vanwege trouwdag een bloemetje mee naar huis te nemen.

Vroeger viel de komkommertijd altijd ergens in augustus, want dan gebeurde er niets. Momenteel gebeurt er van alles. De vluchtelingenstroom komt al weer op gang. Alexia breekt een beentje. Wilders voelt zich weer eens beledigd. In Syrië schieten ze wat minder, maar er worden wel, schijnt het, acht Nederlandse jihadisten door IS doodgeschoten. Die hadden er, geloof ik, een eigen mening op na  gehouden. Ja, de opmerking "Dat maken wij wel uit." is hier vrij gebruikelijk. maar daar moeten ze in het Midden-Oosten kennelijk nog wat aan wennen. Waren die jongens toch meer Nederlander dan jihadist?


maandag 29 februari 2016

KUNST

Mocht je afgelopen zaterdag op het Museumplein in Amsterdam zijn geweest, dan zou je zomaar een rij van 75 mensen hebben kunnen zien die op in hoogte variërende voetenbankjes stonden. Ik was er niet, maar las erover in Het PAROOL. Was ik er wel geweest dan had ik wellicht moeten denken aan de "paradoxale, zelfs schier onmogelijke relatie tussen gelijkheid en vrijheid". Ja, kijk, ik krijg nogal gauw de meest diepe gedachten als ik een aantal mensen op een rij op voetenbankjes zie staan. Dat heb ik nog sterker als de voetenbankjes in hoogte variëren, zodat de hoofden van de mensen - die verschillen qua geslacht, leeftijd, nationaliteit - op één lijn worden geplaatst.

Ik ben niet de enige die dat heeft met rijen mensen op voetenbankjes. Elena Kovylina, Russisch performancekunstenaar, heeft dat ook en nog erger dan ik. Ze is er dan ool al in geslaagd in Moskou, Sint Petersburg en Parijs een stel mensen op een rij te krijgen. Ze kiest bewust voor drukke plekken om met "een baken van rust aandacht te vragen voor gelijkwaardigheid en respect voor elkaars verschillen".

Als ik zulke dingen lees, realiseer ik me weer hoe fijn het is om in een grote stad te wonen, want dit soort kunst kom je echt niet tegen in Rinsumageest, Karabonovo of Montigny-le-Brettonneux.


zondag 28 februari 2016

PARKEREN

De ene na de andere winkelketen gaat failliet, dus het ene winkelcentum na de andere winkelstraat gaat lege plekken vertonen. Daar moet natuurlijk iets aan gedaan worden en "Detailhandel Nederland' heeft wel een oplossing: de parkeertarieven in de binnensteden drastisch verlagen of zelfs helemaal afschaffen.

Ik heb nooit een auto gehad, dus ik heb geen idee in hoeverre (de hoogte van) parkeertarieven het inkoopbeleid kunnen beïnvloeden. Wat ik wel weet, is dat je helemaal geen auto nodig hebt om de 'in de stad' aangeschafte spullen thuis te krijgen. Ik denk ook niet dat V&D, Perry Sport en die schoenenverkopers het loodje hebben gelegd door (te hoge?) parkeertarieven. Dat schijnt vooral te maken te hebben met het Internet.

Ik wil wel eens iets aanschaffen bij de Hema of Blokker. Die hebben beide een vestiging in het winkelcentrum, waar ik dagelijks boodchappen doe. Toch bestel ik hun producten via het Internet. Met mijn scootmobiel kom ik wel bij die zaken voor de deur, maar binnen wordt het niets. Op scootmobielen zie je toch vooral oudjes en als ik het goed heb zijn oudjes graag geziene gasten bij de detailhandel, want ze schijnen best geld te hebben dat ze willen uitgeven. 'Wij' scootmobielrijders hebben geen parkeerplaatsen nodig, maar winkelruimte.

Middenstanders moeten in het algemeen niet veel van de overheid hebben, teveel regeltjes en zo. Maar als het slecht gaat, moet de overheid wel te hulp schieten en de parkeertarieven verlagen of afschaffen. IK vrees echter dat de vermindering van de parkeertarieven met een paar euro's de klanten niet terug zullen brengen. Waarom vragen die detailhandelaren niet om drastische maatrefelen? Schaf de btw af in winkelgebieden of verhoog de btw op artkelen die on line worden gekocht. Dat tikt aan!

zaterdag 27 februari 2016

DUBBEL

Het idee is, jaren geleden, ook al eens geopperd, maar Het PAROOL schreef er gisteren weer eens over: Ouders moeten ervoor kunnen kiezen hun kind een dubbele achternaam te geven - die van de vader én de moeder. Daarvoor pleit Laura Kraak (25), studente Frans aan de universiteit van Amsterdam (UvA). Laura wil 40.000 handtekeningen bij elkaar krijgen voor een petitie bij de Tweede Kamer.

Zoals gezegd, het idee is niet nieuw. Er werd al eerder over gepraat in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Ik werkte toen bij het bureau volksegzondheid van de provincie Zuid-Holland. Wij hadden vrij veel contact met de Provinciale Raad voor de Volksgezondheid. Ik had een collega die Johan Duits heette. Bij de raad werkte een medewerkster die Marian Engels heette. Ik heb toen wel eens gezegd dat het me leuk leek als die twee zouden trouwen. Een eventuele zoon zou dan Frans Duits Engels kunnen heten.


vrijdag 26 februari 2016

INPIKKEN

Bij 'woonpcoöperatie' denk je, ik in ieder geval wel, aan sociale woningbouw. Maar uit een artikel in Het PAROOL  van gisteren leerde ik dat er ook zoiets als een chique woningbouwvereniging bestaat en niet eens zo ver van de buurt waar ik opgegroeid ben, de Amsterdamsche Coöperatieve Wooningvereeniging 'Samenwerking' met bijna negenhonderd woningen tussen het Roelof Hartplein en de Hobbemakade. De coöperatie werd in 1908 opgericht voor mensen met hogere inkomens, die niet in aanmerking komen voor een sociale huurwoning.

Op de eerste verdieping van dat gebouw bevond zich in mijn jeugd een vestiging van de Openbare Bibliotheek, waar ik wel eens kwam. In dat pand woonde ooit de schrijver Jan Arends, schrijver van o.a. 'Keefman'.

Het bestuur van die wooncoöperatie heeft besloten drie vluchtelingen met een verblijfsvergunning met voorrang een woning aan te bieden. Een bestuur naar mijn hart, zoals de trouwe lezers van dit blog zullen begrijpen. Maar niet alle leden van de coöperatie zijn het met mij en het bestuur eens. Volgens sommigen heeft de kwestie geleid tot weinig verheffende scheldpartijen. (...) Een betrokkene spreekt van een hevige veenbrand die door de chique vereniging trekt. (...)

Een lid van de ledenraad zegt dat het bestuur in strijd met de statuten handelt. De vluchtelingen behoren niet tot de doelgroep van de vereniging; leden met een midden­inkomen of hun kinderen. Bovendien geldt een ledenstop. Ook moeten de nieuwkomers een huis krijgen, terwijl andere leden op de wachtlijst staan.


Voo zover dat nog niet duidelijk was, toont dit conflict aan dat bezwaren tegen asielzoekers (zoals: "Ze pikken onze woingen in.") onder alle lagen van de bevolking leven. Een bestuurslid merkt op: "Elke maand komen drie tot vier woningen vrij. Door dit besluit moeten leden een maand langer wachten."


donderdag 25 februari 2016

CONTROLE

Veel mensen vinden controle vervelend, want ze gedragen zich toch netjes? Dus, las ik in Het PAROOL, laat het Amsterdamse GVB, bij wijze van proef, geen controleurs, maar gastheren en - vrouwen door de trams van lijn 5 lopen. Zij doen dat om service te bieden en kaartjes te verkopen. (...) De GVB-medewerkers worden uitgerust met een mobiele OV-chiplezer. Het vervoerbedrijf spreekt nadrukkelijk over gastheren en niet over mobiele conducteurs: kaartjes worden niet gecontroleerd.

Wat moeten die gastheren en -vrouwen met een ov-chiplezer als ze niet controleren? Valt er iets boeiends te lezen op die ov-chipkaart? Reizigers hebben alleen zo'n ding om te kunnen aantonen dat ze voor hun reis betaald hebben, althans zullen betalen, nadat ze hebben uitgecheckt.

Controleurs in het openbaar vervoer worden agresief bejegend door zwartrijders.Die zwartrijders zullen net zo agressief optreden naar gastheren en -vrouwen.