SLECHT

Ik lees zelden of nooit recensies van boeken: het oordeel van iemand die ik niet ken zegt me niets. Ik lees in Het PAROOL ook maar een enkele keer de 'recensies' van horecagelegenheden. Ze zijn vrijwel altijd uitgesproken positief en dat maakt me enigszins achterdochtig. Ze zijn toch niet allemaal goed? Los daarvan vind ik al gauw iedere maaltijd goed die ik niet zelf hoef te bereiden. Als de prijs/kwaliteitverhouding maar redelijk is.

Gisteren werd ik verrast. Hiske Verspille, de culinair journaliste, had café-restaurant de Ysbreker aan de Weesperzijde, die langs de Amstel ligt, bezocht, een prima plekje als je op een zonnige dag een terrasje wilt pikken. Er bleef echt helemaal niets over van de Ysbreker. Mocht ik al overwegen daar eens te gaan eten, dan laat ik het nu wel uit mijn hoofd. Ik zal niet wat korte citaten geven. Lees het hele artikel maar.

STEREOTYPE

Om mijn totale onkunde op het terrein van contemporaine kleding aan te tonen schreef ik afgelopen zondag over 'Hoodies' Mijn onkunde bleek nog groter dan ik dacht: in een artikel in Het PAROOL kwam ik gisteren de 'Onesie' tegen. Ik sloeg aan het googelen en kwam dus vele Onesies tegen:

Het bleek mij dat de Onesie helemaal niets nieuws is, afgezien wellicht van de naam. We kenden dit kledingstuk al in de zeventiger jaren als 'jumpsuit', die volgens mij toen uitsluitend door vrouwen gedragen werd. Ik herinner me nog goed dat Boukje er zeer bevallig in uitzag.

De Onesie werd genoemd in een artikel in de rubriek 'Eten & Drinken' over een motorkledingwinkel, waar ook een stoere kop koffie te krijgen is. Want volgens eigenaar Zoran Holtkamp kan dat best samengaan. (...) Zoals in wel meer winkels tegenwoordig kun je in de Rusty Gold Motorshop, die vorige week opende, ook een kop koffie drinken. Zelf een groot koffieliefhebber vindt eigenaar Zoran Holtkamp (35) het onmisbaar om mensen in zijn motorkledingwinkel een kopje Italiaanse koffie aan te kunnen bieden: 'De koffietentjes in Amsterdam zijn lief, leuk en vooral gericht op vrouwen. Het stoere van de koffie ontbreekt.' Het zal daar wel druk worden met 'Hell's Angels' en 'Bandido's'. OM en politie slagen er maar niet in aan te tonen dat dit criminele organisaties zijn, maar op hun beurt zullen ze er geen bezwaar tegen hebben ervan verdacht te worden liefhebbers van een "stoere kop koffie" te zijn.

Holtkamp wil met zijn winkel het stereotype doorbreken dat motorrijders eng zijn. Nee, in zo'n schattige Onesie kun je moeilijk op de vuist gaan, of erger, met leden van een concurrerende motorbende. Sorry, motorclub.

GERED

Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst een voetbalwedstrijd van begin tot eind gezien heb. Een samenvatting vind ik genoeg. Ik volg dan ook elk weekend de uitzendingen van Studio Sport, waaarin verslag gedaan wordt van de wedstrijden in de eredivisie.

Ik luister ook altijd goed naar de commentaren bij de wedstrijden. Daarin wordt nogal eens wat onzin verteld. Een van de bekendste onzinopmerkingen wordt gemaakt als een schot op het doel de lat of de paal raakt. Het afgelopen weekend hoorde ik het weer eens De ploeg of de keeper die dat doel verdedigt wordt dan, volgens de commentator, door lat op paal "gered". Waarom is dat onzin?

Zie hier een voetbaldoel:

De bedoeling is de bal te plaatsen in de ruimte die wordt gevormd door de binnenzijden van lat en palen en de grond. Een doelpunt wordt voorkomen als de bal wordt tegengehouden door iets of (meestal) iemand dat/die zich in die ruimte bevindt. De lat en de palen bevinden zich niet binnen, maar juist buiten die ruimte. Zij kunnen dus alleen ballen tegenhouden buiten die ruimte. Ze redden nooit wat.

TROTS

Wat de mode betreft ga ik niet met mijn tijd mee. Ik heb geen flauw idee wat de huidige trends zijn. Ik koop tegenwoordig kleding bij Zeeman. Gisteren kwam ik in Het PAROOL  een artikel tegen over Hoodies. Ik moest googelen om erachter te komen wat een Hoodie is. Dat is dus een sweater met een cappuchon en een tekst.

In de dagelijkse stroom toeristen waar grafisch ontwerper Rens Martens vanuit zijn werkruimte aan het Rokin op uitkijkt, spotte hij geregeld de populaire 'college athletics hoodie' met namen van steden als Amsterdam en New York. 'Maar van een wijk als Bos en Lommer, ho maar. Ik besloot met een knipoog naar het origineel een eigen versie te maken.' Het wachten is nu dus op de ontwerper die constateert: 'Een hoodie van Cadier en Keer? Nog nooit gezien. En dat is och ook best een knipoog waard."

Martens maakt hoodies met namen van Amsterdamse stadsdelen of buurten, zoals Bos en Lommer en De Baarsjes.

Dat "Amsterdam Athletic Dept." slaat natuurlijk nergens op en waar dat 1937 op slaat is mij niet geheel duidelijk. Mensen worden geacht zo'n hoodie aan te schaffen en te trekken om hun trots op die buurt te demonstreren. Dan moet je niet in de Spaarndammerbuurt wonen, want die naam is grafisch onaantrekkelijk om op een trui vorm te geven. Het moet wel lekker bekken.

Mocht er ooit een hoodie beschikbaar komen met 'Nieuwendam', de buurt waar ik woon, dan zal ik die niet aanschaffen. Ik woon daar zeer plezierig, maar zie geen enkele reden om daar trots op te zijn. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik Amsterdam de plezierigste plaats om te wonen vind, maar ik ben er niet trots op. Ik heb er namelijk niets aan bijgedragen (afgezien van ozb) om Amsterdam te maken wat het nu is.

PARANOIA

Gisterochtend even voor zeven uur op station Rotterdam Centraal: de Thalys naar Parijs staat op het punt te vertrekken. Een man, gekleed in een zwarte broek en trui (...) zou een sprintje hebben getrokken naar de trein en ging daarna meteen op de wc zitten. Waarom hij dat deed, is onduidelijk. Misschien moest hij wel nodig een plasje doen. Hoe dan ook, het was kennelijk verdacht, dus de politie kwam erbij. De man, las ik in de Volkskrant, werd rond 09.45 uur uit de trein gehaald door meerdere leden van een arrestatieteam, kort nadat de politie met het arrestatieteam en politiehond de trein voor de tweede keer had betreden. Volgens een politiewoordvoerster was de man 'zwak' en 'zakte hij bijna door zijn benen'.

De man had ook nog eens een rugzak bij zich, maar gelukkig: In de rugzak (...) zijn geen gevaarlijke spullen aangetroffen. Wel raakte een politieman licht gewond, maar ironisch genoeg was dat het gevolg van een beet door een politiehond. Het treinverkeer rond Rotterdam Centraal was uren lang ontregeld.

Ik heb de indruk dat we zo langzamerhand aan collectieve paranoia lijden. Er hoeft maar iets te gebeuren dat enigszins afwijkt van het normale dagelijkse gebeuren of we denken aan een terroristische dreiging of aanslag.

DOMEINNAAM

Wanneer men mij in het buitenland vroeg waar ik vandaan kwam, zei ik nooit "Nederland", maar "Amsterdam". Ik voel me namelijk meer 'Amsterdammer' dan 'Nederlander'. Het heeft dus niets te maken met wat ik in Het PAROOL las: AMSTERDAM is wereldwijd een sterker merk dan NEDERLAND. Dat is dan weer een tekst die eigenaren van een website ertoe moet bewegen een domeinnaam te kiezen met .amsterdam i.p.v. .nl.

Ik beheer al jaren de website Beggar.nl, maar ik ben ook weer niet zo chauvinistisch dat ik dat zou willen veranderen in Beggar.amsterdam.

Die geciteerde tekst is overigens terug te vinden op een reclameposter die hangt in een abri op de Rotterdamse Coolsingel. De reclameposter (...) krijgt er goed van langs op de Facebookpagina van RTV Rijnmond. Toespelingen dat er maar een baksteen doorheen moet, worden afgewisseld met gepikeerd commentaar. 'Het verlangen naar een eigen domeinnaam benadrukt de arrogantie en trots van de gemiddelde Amsterdammer', reageert ene Tom Janssen. Welke Rotterdamse eigenschap wordt er dan benadrukt door de wens van een baksteen door de abri of andere uitingen van gepikeerd zijn door 'Amsterdamse' uispraken?

Ik begrijp trouwens die Rotterdamse irritatie niet. Wat mij betreft behangen ze alle abri's in Amsterdam met teksten als 'Rotterdam voetbalt beter dan Amsterdam', '010 komt vóór 020', "Geen Rotterdam dan Amsterdam" en wat ze verder nog kunnen bedenken.

RECLAME

Het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) werd in 1950 opgeheven. Het KNIL was een beroepsleger, waarvoor o.a. via een gevelreclame op de Palmgracht geworven werd.

Die reclame is niet 'nog steeds' te zien. In Het PAROOL las ik dat er een Werkgroep Historische Gevelreclames Amsterdam (WHGA) bestaat. Die werkgroep vond het kennelijk een goed idee die reclame weer in het huidige straatbeeld terug te brengen. Het gaat hier om een nabootsing van de originele schildering uit 1920. De werkgroep geeft daarmee tegelijk aan weinig historisch besef te hebben. Het KNIL immers was een duidelijke exponent van het Nederlandse kolonialisme en werd regelmatig ingezet om opstandige bevolkingsgroepen in 'ons Indië' weer in het koloniale gareel te brengen en te houden. De overheid plaatste deze oproep toen in de hoop jonge en kansarme mannen uit de Jordaan te verleiden tot 'avontuur in de tropen' en een goed loon. Veel van deze mannen waren herriemakers in de ogen van de gemeente en konden zich beter nuttig maken in de kolonie.

Terug in het heden zijn de omwonenden echter niet blij met het nieuwe uitzicht. Ik kan daar inkomen, des te meer nadat ik gisteren van Een Vandaag of Nieuwsuur vernam dat zojuist een proefschrift verscheen, waarin wordt aangetoond dat tijdens de politionele acties na de Tweede Wereldoorlog door Nederlandse militairen niet incidenteel, maar structureel geweld (zeg maar: oorlogsmisdaden) gebruikt werd.