DIENSTMEDEDELING

De komende woensdag 29/4, donderdag 30/4 en vrijdag 1/5 zal hier geen Beggartalk verschijnen. Straks tegen 8:00 uur komt er een taxibusje van Transvision mij en mijn scootmobiel halen en naar het Amstelstation brengen. Van daar reis ik met de trein via Arnhem naar Zutphen. In Zutphnen staat weer een taxibusje voor me klaar dat mij naar Lochem zal vervoeren. Daar zullen ook Jan uit Gouda, Jan uit Amsterdam en Jan uit Oosterbeek heen reizen. We logeren daar in een bungalow en zullen de dagen daar fietsend door het Achterhoekse landschap doorbrengen. De enige maaltijden die we zelf zullen bereiden zijn de ontbijten. Voor de andere zullen we Achterhoekse horeca aanspreken. Het is niet uitgesloten dat we wel enige alcoholhoudende dranken naar de bungalow zullen brengen voor een nachtmutsje.

FEEST

Ik ben bepaald geen feestbeest, al bezoek ik wel eens een feestje. Afgelopen zaterdag was ik nog in Duivendrecht om de feestelijkheden bij te wonen t.g.v. de 70e verjaardag van een vriend, die ik al ruim 50 jaar ken. Vandaag komen er heel veel mensen naar Amsterdag om Koningsdag te vieren. Het PAROOL schreef: Tijdens Koningsdag zullen honderdduizenden mensen feestvieren in Amsterdam. Sinds 2005 is het aantal bezoekers aan de hoofdstad verdubbeld.

Toen ik na 23 jaar ballingschap in Den Haag weer terug was in Amsterdam, ben ik weer eens, op hun verzoek, met twee zussen en een schoonzus op Koninginnedag de stad in gegaan. Wat ik me vooral herinner was dat het nauwelijks mogelijk was je langs de grachten voort te bewegen. We zijn toen, op mijn voorstel, naar de Westelijke Eilanden gelopen, één van de mooiste stukjes oud Amsterdam, waar verder geen bezoeker te bekennen was.

Vandaag ga ik de deur niet uit. Ik ga mijn koffertje pakken voor een vierdaags bezoek, met Jan, Jan en Jan, aan Lochem en aanpalende slikken en zompen.

WEIGERING

Trouw schreef vrijdag: Wethouder Christianne van de Vijver-Claerhoudt (Nieuw Gemeentebelang) van de gemeente Sluis heeft vandaag een koninklijke onderscheiding geweigerd. Zij heeft het lintje om 'principiële redenen' geweigerd. Er zijn mensen die jarenlang voor iemand zorgen en geen onderscheiding krijgen. Haar eigen prestatie vindt zij in vergelijking daarmee 'minder'. Daarnaast 'heeft ze er niet zoveel mee', wat koninklijke onderscheidingen betreft.

Er worden elk jaar zoveel onderscheidingen uitgereikt, dat je nauwelijks meer kunt zeggen dat zo'n lintje enig onderscheidend vermogen heeft. Sommigen krijgen bijna 'automatisch' een lintje, bijvoorbeeld als je een bepaald aantal jaren minister of kamerlid geweest bent. Ben je een 'gewone' burger die, daarop doelde die wethouder, bijvoorbeeld een groot aantal jaren mantelzorg verleend heeft, dan moet je ook nog eens een behoorlijk netwerk hebben, van waaruit je wordt voorgedragen. Zonder zo'n netwerk zal het de koning echt nooit behagen de brave, hardwerkende burger een lintje te verlenen.

Er zijn nog altijd mensen die het niet kunnen laten, als zij te horen krijgen dat de koning hen een onderscheiding  heeft verleend, een traantje weg te pinken. Nou, de koning heeft echt nog nooit van ze gehoord. Waarschijnlijk heeft zelfs de burgemeester nog nooit van ze gehoord. Een aantal ambtenaren heeft hun naam te horen gekregen en heeft een checklist afgewerkt: ja, deze burger heeft de afgelopen jaren veel betekend voor zijn/haar medemensen. De burgemeester kijkt er nog even naar en stuurt de aanbeveling door. Ergens in Den Haag wordt door andere ambtenaren dan weer beslist of het doorgaat. Uiteindelijk moet de koning een hele rij handtekeningen zetten, om te laetn weten 'dat het heeft behaagd' enz. enz. enz. Moet je daar blij van worden? Moet je daar trots op zijn? Die wethouder "heeft er niet zo veel mee." Gelijk heeft ze.

BEZWAAR

In een commercial van Aviko komt een scene voor, waarin de broek van een man in de fik vliegt. Dat wordt op een 'vrolijke' manier gebracht. Daartegen is veel bezwaar gemaakt, met name door mensen die zelf brandwonden hebben opgelopen, of door mensen uit hun omgeving. Brandwonden zijn bepaald niet leuk.

Ik begrijp dat het voor betrokkenen vervelend is om onverhoeds herinnerd te worden aan zo'n pijnlijke gebeurtenis en dan ook nog eens op een manier die nogal luchthartig is. Maar mag ik dan ook eens bezwaar aantekenen?

Van tijd tot tijd verschijnen er boeken, artikelen of documentaire films waarin uitvoerig wordt beschreven hoe het is om met kanker te leven, of met een persoon die daaraan (over)lijdt. Zulke geschriften worden vaak lovend besproken. Ze zullen misschien ook wel boeiend zijn voor mensen die zich nooit in zo'n situatie bevonden hebben. Ik heb dat toevallig wel meegemaakt. Neem van mij maar aan dat je er niet blij van wordt. Na bijna 19 jaar ben ik het nog altijd niet vergeten. Maar ik heb er een hekel aan om er op, voor mij, onverwachte momenten dierect aan herinnerd te worden. Maar het gaat maar door.

MOOI (2)

Gisteren vermoedde ik al dat het akkoord over het 'bed-bad-brood'-probleem niet op algemene instemming zou kunnen rekenen. Volgens een VN-woordvoerder  wordt Nederland een 'inhumaan eiland binnen Europa'. Diverse gemeenten geven nu al aan dat ze, al behoren ze niet tot die zes gemeenten waar het nog 'mag', gewoon zullen doorgaan met het verlenen van opvang.

Er is een tijd geweest dat we zelf ons land rekenden tot een soort schoolvoorbeeld van hoe je met vluchtelingen moest omgaan. Maar de tijd dat Hugenoten en Joden hier op een warm onthaal konden rekenen ligt ver achter ons. 'We', althans velen van ons, zien alleen nog maar mensen uit een ver land, vaak met een kleurtje, die onze zuur verdiende centjes komen opmaken. Ja, dakloos door ons land, of een ander Europees land, zwerven schijnt nog altijd te verkiezen te zijn boven opgejaagd, vervolgd, vermoord worden door landgenoten die jouw geloof, stam, politieke opvattingen of seksuele geaardheid niet appreciëren. Zulk mensen begrijpen niet zo veel van 'ambtsberichten' volgens welke zij in hun land van herkomst best wel veilig zijn, dus terug kunnen gaan.

In Elsevier las ik, m.b.t. het Europese topoverleg: 'Onze eerste prioriteit is het redden van mensenlevens,' zei premier Mark Rutte (VVD) vanavond na het topoverleg in Brussel. Prachtig, maar wat doen we met die geredde mensen? Asielzoekers die niet in aanmerking komen voor de vluchtelingenstatus in Europa, moeten worden teruggestuurd. Terug naaar Libië, Somalië , Syrië.

Er komen Inspanningen om de schepen van de mensensmokkelaars te vangen en te vernietigen. Ik dacht dat die mensensmokkelaars dat vaak zelf al deden. Moeten Europese marineschepen dat beter doen? Of gaan vliegtuigen schepen in de havens van 'verdachte' landen bombarderen?

Als onze eerste prioriteit is het redden van mensenlevens, zou de volgende prioriteit kunnen zijn het verschaffen van een menswaardig bestaan aan de geredden. Dat kost geld, ja, en oh, wat hebben het hier moeilijk.

P.S.
Waar maken 'wij' ons nu echt druk over? Of de schoolkindertjes die aan de 'Koningsspelen' deelnemen bij het gezamenlijke ontbijt wel of niet hagelslag op hun bammetjes mogen hebben. Leg dat 'probleem' eens aan een bootvluchteling uit.

MOOI

Ik denk dat er iets moois ligt. Dat zei, volgens nu.nl, Diederik Samsom over het akkoord dat de regeringsfracties bereikt hebben over het 'brood, bed, bad'-probleem.

Wat is er dan precies mooi aan? Is het mooi voor de uitgeprocedeerde asielzoekers, die geen kant op kunnen? Is het mooi voor die zes grote gemeenten, waar de asielzoekers heen gaan die nu nog in andere gemeenten verblijven? Is het mooi voor de VVD die naar haar achterban kan zeggen dat 'ons' beleid nu veel minder aanzuigende werking zal hebben? Ja, die Palestijnen in Yarmoek zullen hun vluchtelingenkamp, waar het Syrische regeringsleger vecht met IS en Jabhat al-Nusra, zeker preferen boven de straten, pleinen en parken van zes Nederlandse gemeenten. Is het mooi voor de Nederlandse bevolking die een kabinetscrisis bespaard is gebleven en de huidige coalitie door kan gaan met haar zegenrijke beleid?

Of is het mooi voor de PvdA, die weer zal roepen dat ze haar 'sociale gezicht' weer eens heeft laten zien. In ieder geval hoeft ze niet op korte termijn aan verkiezingen mee te doen, die haar alleen nog maar meer zetelverlies kan opleveren. Mooi megenomen, toch?

MISDRUK

'Vroeger', toen je je kennis nog voornamelijk uit boeken haalde, had je ook medische encyclopedieën. Er waren mensen die, zodra ze maar iets voelden, direct naar de encyclopedie grepen om te kijken wat voor ziekte ze nou weer hadden en wat daaraan te doen viel. Er waren zelfs dezulken die meer vertrouwen in hun encyclopedie hadden dan in hun arts. Er is een aardige uitspraak die wordt toegeschreven aan Mark Twain: "Be careful about reading health books—you may die of a misprint."

Encyclopedieën zijn wat in onbruik geraakt. Als we nu iets willen weten, gaan we googelen en je kunt het tegenwoordig zo gek niet bedenken of er is wel een app voor bedacht. Er wordt nu zelfs al, las ik in Trouw, gesproken over 'eHealth'. De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg maakt zich daar zelfs een beetje ongerust over: Overheid en artsen moeten niet stilzitten terwijl steeds meer burgers via bijvoorbeeld mobiele applicaties zelf hun gezondheid testen. (...) Van veel applicaties is niet duidelijk of ze betrouwbare en zinvolle metingen leveren. Er moet daarom snel een keurmerk komen, zegt de raad. Bovendien dreigt het gevaar dat alle metinguitslagen vooral worden gebruikt door commerciële bedrijven - niet allereerst om mensen beter te maken maar vooral voor de marketing.

Zou Mark Twain nu geleefd hebben, dan zou hij gezegd kunnen hebben: 'Wees voorzichtig met de gezondheidsapps die je gebruikt. Je kunt overlijden aan een bug.'