Nieuws

Toen ik in 1998 weer in Amsterdam ging wonen nam ik een abonnement op Het PAROOL. Ik had een abonnement op de Volkskrant, maar die was er nog niet als ik de deur uit ging naar mijn werk in Den Haag. En 's avonds een ochtendkrant lezen leek me niet zo slim.

Het PAROOL heeft me nooit erg kunnen boeien. Er stond veel in dat ik beschouwde als 'dorpsnieuws'. Zoals een bericht dat er gisteren in stond: Bij de Akersluis, in Nieuw-West, is vanochtend een auto in het water terechtgekomen. De bestuurder bleef ongedeerd en staat inmiddels aan de kant. De politie kan nog niet vertellen wat precies de oorzaak was van het ongeluk.

De automobilist wist zelfstandig uit de auto te klimmen. De politie heeft de opbergwerkzaamheden uit handen gegeven. Momenteel wordt de auto uit het water gehaald. Om die reden is de sluis voorlopig gestremd.

Wat moet ik (en de meeste Amsterdammers) met zo'n bericht? Ja, als je toevallig door die Akersluis had willen varen, was je wat opgehouden, maar die sluis ligt niet in een druk bevaren route. In Boerenkoolstronkeradeel is het al nieuws als een schoolkind met de fiets tegen een kliko rijdt en daarbij een schaafwond aan de knie oploopt, maar wil je het in Amsterdam interessant maken dan moet je toch met een bus tegen een tram rijden, waarna een traumahelicopter en diverse ambulances uitrukken.

Horen

Bij D66 hebben ze van tijd tot tijd best wel eens een goed idee. Maar nu komt Pechtold, las ik in Trouw, met een idee waarvan ik denk: 'Wat moeten we daar nou weer mee?' D66-leider Alexander Pechtold wil dat kandidaat-bewindslieden voortaan door de Tweede Kamer worden gehoord voor ze toetreden tot het kabinet. (...) Pechtold wil dat Kamerleden kandidaten kritisch kunnen ondervragen, maar niet dat ze hen kunnen afwijzen.

Zit er eigenlijk zoveel 'rek' in de tijd die je nodig hebt voor het werk in de Tweede Kamer dat je er makkelijk allerlei onnutte zaken bij kunt doen? Waarom zou je iemand kritisch ondervragen, als je met de antworden verder toch niets doet? Of wordt het gewoon een potje 'nieuwe ministers pesten'? Gaan we dat live uitzenden op tv?

Achterhaald

We willen ons hier nog wel eens druk maken over orthodoxe moslimmannen die weigeren een vrouw de hand te schudden. Maar nu lees ik in Trouw dat die moslimmannen niet de enige zijn die er, naar onze begrippen, wat achterhaalde ideeën op na houden: Een groep ultra-orthodoxe joden heeft vorige week voor problemen gezorgd op een vlucht van New York naar Tel Aviv. De mannen weigerden op grond van hun geloof naast onbekende vrouwen te zitten, waarmee de El Al-vlucht veranderde in 'een elf uur durende nachtmerrie', schrijft The Independent.

We mogen ook niet vergeten dat er in ons land een rechter aan te pas moest komen om het mogelijk te maken dat vrouwen namens de SGP politieke functies kunnen bekleden.

Hoe zou het toch komen dat orthodoxe gelovigen de mening zijn toegedaan dat God/Jahweh/Allah iets tegen vrouwen heeft? Ze hebben kennelijk nog nooit die alleraardigste uitspraak gehoord: "When God created man, She was only joking."

Super

Gojibessen, macapoeder, açaibessen, acerolasap, hennepzaad, incabessen. Die worden allemaal gerekend tot 'superfood'. Ik las erover, via Blendle, in 'Grazia', dat een soort glossy schijn te zijn. Superfood schijnt 'in' te zijn. Dat betekent dat het vooral gekocht wordt door mensen die het zich financieel kunnen permitteren onnodige en te dure dingen aan te schaffen, omdat hun vrienden die ook aanschaffen en je moet natuurlijk wel meedoen.

Het meest wonderlijke vond ik nog 'rauwe chocola'. Ik had daar nog nooit van gehoord en ik vind het ook een nogal vreemde term. Bij 'rauw' denk ik aan een natuurproduct dat je eet zonder verdere bewerking. Dus rauwe cacaobonen eten kan ik me nog voorstellen. Op www.gezondheidsnet.nl las ik: "Voor een optimaal chocolade-effect is per dag 10 gram pure chocolade nodig. Hoe puurder, hoe beter, want pure chocolade bevat meer antioxidanten dan melkchocolade. Maar het kan nóg puurder: met 'rauwe chocolade'. De fabrikanten daarvan vinden de rauwe variant nog veel gezonder dan gewone pure chocolade, omdat er bij de verwerking en het branden van cacaobonen in gewone chocolade veel gunstige antioxidanten verloren gaan. In de wetenschappelijke literatuur is hier nog bitter weinig over te vinden. Bovendien is rauwe chocolade schrikbarend duur. Maar een beetje chocolade per dag, het liefst puur, is dus prima!" (Onderstreping toegevoegd.)

Dat 'duur', al of niet schrikbarend, geldt natuurlijk voor het meeste van dat superfood, want het komt uit verre oorden. Er worden vaak allerlei positieve eigenschappen aan toegeschreven, zonder dat daar enige wetenschappelijke grond voor is. En als die positieve eigenschappen er al zijn, vind je die ook in producten die we in eigen land produceren en die in iedere supermarkt, voor een lagere prijs, te koop zijn.

Dus: wil je laten zien dat je 'erbij hoort' en dat je niet iedere cent hoeft om te keren, superfood kopen!

Twee

Bij Kia (dat is een automerk) en/of bij het reclamebureau dat de Kiacommercials maakt, kunnen ze niet tot drie tellen. Immers, in een van hun commercials hoor je de tekst: "Twee dingen zijn belangrijk: dingen die de moeite waard zijn en de rest." Er zijn dus dingen (meervoud) die de moeite waard zijn. Dat moeten er  minstens twee zijn. De rest is minimaal één. Kortom, er zijn drie belangrijke dingen, maar zo ver komen ze bij Kia niet. Zodra de twee werknemers van Kia twee auto's gemaakt hebben, houden ze ermee op. Dan hebben ze immers hun twee klanten bediend.

Positief

De bevolking van Amsterdam bestaat voor meer dan 50% uit allochtonen, maar in Het PAROOL lees ik: In weerwil van de bestuurlijke wens het ambtenarenapparaat van de stad een afspiegeling te laten zijn van de bevolking, is het aantal ambtenaren met een niet-westerse achtergrond momenteel 14 procent. Je kan positief discrimineren wat je wilt, maar op de werkvloer zijn vrouwen en mensen met een handicap nog altijd ondervertegenwoordigd. Waarom zou het met allochtonen ineens wel lukken?

Het zijn nog altijd overwegend autochtone mannen die uitmaken welke sollicitanten welke vacatures gaan vervullen. Hun redenering is heel vaak: het gaat er toch om dat we de beste mensen op een bepaalde plek krijgen. Ik heb vaak meegemaakt dat wie aanvankelijk de ideale kandidaat geacht werd te zijn, veelal een autochtone man, achteraf toch minder ideaal bleek te zijn. Het heeft mij tot de conclusie gebracht dat de uitkomst van iedere sollicitatieprocedure een pure gok is, overigens voor beide partijen in die procedure.

Voor iedere functie zijn bepaalde objectieve criteria op te stellen, zoals de vereiste kennis, leeftijd, aantal jaren ervaring, fysieke en mentale toestand. Je hebt geen uitgebreide sollicitatiecommissie nodig om te bepalen welke sollicitanten aan die objectieve eisen voldoen. Schrijf de namen op een briefje, doe die in een potje en trek er ongezien een uit. Wil je een keer allochtonen meer kans geven, schrijf dan hun namen op meer briefjes. De kans dat je zo een geschikte kandidaat voor een functie krijgt, is volgens mij net zo groot, of net zo klein, als bij een traditionele sollicitatieprocedure.

Lobby

De Volkskrant portretteert Wanda de Kanter en Pauline Dekker, twee longartsen die een hardnekkige strijd leveren tegen de overheid die naar hun oordeel te weinig doet tegen het roken en de tabakslobby die teveel doet aan het bevorderen van roken. Deze maand hebben ze de staat aangeklaagd om een einde te maken aan de invloed van de tabakslobby op het antirookbeleid van de overheid. De tabaksindustrie overlegt volgens hen zelfs met het kabinet hoe ze zelf moet worden bestreden. Dat is in strijd met het antirookverdrag van wereldgezondheidsorganisatie WHO, dat ook door Nederland werd ondertekend.

Beide vrouwen hebben zelf ook behoorlijk, tot een pakje per dag, gerookt. Wellicht daarom zitten ze niet de roker zelf op de huid: Eenmaal verslaafd gemaakt, beschikt die nauwelijks nog over een vrije wil. Hier haak ik af. Ik wil best geloven dat de tabaksindustrie, al is de nicotine al verslavend genoeg, flink zijn best doet met het toevoegen van allerlei stofjes aan de tabak om het roken nog aantrekkelijker te maken. Maar je maakt mij niet wijs dat er nog steeds rokers zijn die niet weten dat roken zeer slecht voor hun gezondheid is. En die beschikken ook nog steeds over een vrije wil.

Over twee weken is het precies twee jaar geleden dat ik gestopt ben met roken. En ik was echt, ruim vijftig jaar, verslaafd. Ik wist dat het slecht was en ging welbewust door en ik was een forse roker. Ik viel echt wel in de categorie van meer dan een pakje per dag. En ik ben weloverwogen en geheel uit vrije wil gestopt.