Cheque

De Volkskrant vertelt me dat er in Nederland 400.000 huishoudelijke werksters zijn. Die werken in het 'zwarte circuit'. Sociale voorzieningen zijn op hen niet van toepassing. Nederland kan de ruim 400 duizend huishoudelijk werksters uit het zwarte circuit halen door een voorbeeld te nemen aan België en Frankrijk. Daar zorgen zogenaamde dienstencheques ervoor dat particuliere huishoudens hun werkster wit kunnen betalen en dat de werkster belasting en pensioenpremie betaalt en is verzekerd tegen werkloosheid en arbeidsongeschiktheid. (...) In juni 2011 is in een internationaal verdrag afgesproken dat deze groep werknemers dezelfde arbeids- en sociale zekerheidsrechten moet krijgen als andere werknemers. Dat is in Nederland nu niet het geval, in tegenstelling tot de meeste andere Europese landen. (...) Als Nederland de dienstencheque invoert, koopt een particulier bij een schoonmaakbedrijf cheques in voor bijvoorbeeld 12,50 euro per stuk. Voor elk gewerkt uur krijgt de werkster één cheque.

Dat ziet er allemaal heel sociaal uit. Maar het lijkt me ook nodeloos ingewikkeld en bovendien fraudegevoelig: zo'n dienstencheque is natuurlijk vrij makkelijk na te maken.

Ik ben tegen zwart werk. Dus bij mij komt al een jaar of zes, aanvankelijk wekelijks, tegenwoordig tweewekelijks, een 'witte' werkster over de vloer. Die werkster is in loondienst bij een bedrijf en maakt dus gebruik van alle gebruikelijke sociale voorzieningen. Ze komt op een vast tijdstip. Wanneer ze ziek of met vakantie is kan ze vervangen worden door een andere werkneemster van dat bedrijf. Ik betaal dus niet de werkster, maar het bedrijf. Als het eens voorkomt dat het afgesproken tijdstip mij niet uitkomt en ik 24 uur daarvoor afzeg, betaal ik niets. Ik betaal overigens wel iets meer dan 12,50 euro per uur, maar dat heb ik er graag voor over, want ik heb een bloedhekel aan huishoudelijke klussen. Dat hebben meer mensen of ze hebben er geen tijd voor, maar waarom moet je ze dan 'zwart' laten doen? Ja, dat is goedkoper, maar waarom zou je die werkster niet de sociale voorzieningen gunnen, waar je zelf ook gebruik van maakt?
x

Beleggen

Een niet geheel onbelangrijk deel van mijn inkomen ontvang ik van het ABP. De premies die ik gedurende het werkzame deel van mijn leven heb betaald worden door het ABP belegd in bedrijven die vermoedelijk een behoorlijke winst maken.  Een van die bedrijven was Tepco, het Japanse bedrijf dat die kerncentrales beheert die vanwege een aardbeving en een tsunami nogal beschadigd werden, waardoor radioactief (koel)water in het milieu terecht kwam. Het ABP heeft zijn aandelen Tepco van de hand gedaan, niet vanwege zorgen om het milieu, of omdat de winst op die aandelen wat ging tegenvallen, maar omdat Tepco het niet zo nauw neemt met de mensenrechten. Dat is een zeer respectabele reden. Om diezelfde reden belegt het ABP ook niet in bedrijven die landmijnen of clusterbommen produceren. Dat moet mij een warm gevoel geven, want ik ontvang mijn dagelijks inkomen niet graag over de ruggen van oorlogsslachtoffers heen.

Echt vreselijk principieel zijn ze nu ook weer niet bij het ABP. Dat geldt trouwens ook voor het pensioenfonds 'Zorg en Welzijn', waarvan ik ook nog een stukje inkomen ontvang. Beide fondsen beleggen namelijk wel in bedrijven die (onderdelen van) kernwapens fabriceren. Nu wordt er momenteel nergens een kernoorlog gevoerd, maar ik vind het toch een onprettig idee, hoeveel die pensioenfondsen er ook mee verdienen. Er zijn, dacht ik, nog voldoende bedrijven te vinden die op een nette manier winst maken, al is die winst wellicht wat lager dan bij de oorlogsindustrie. Daar wil ik, als dat het gevolg is, best een stukje inkomen voor opgeven.
x

Klimaat

Hoe zat het ook al weer met ons klimaat? Door al die broeikasgassen, die 'wij' uitstoten wordt het steeds warmer, zeggen 'ze'. Het was hier nog nooit zo warm op 6 januari. Hoewel, in de Amerikaanse staat Illinois, waarin o.a. Chicago ligt, is de noodtoestand afgekondigd omdat het daar vreselijk koud is en er grote pakken sneeuw liggen. Dat geldt trouwens ook voor Canada en andere staten in het noorden van de VS. De mensen daar wordt aangeraden thuis te blijven, terwijl ik gisteren van Noord naar Buitenveldert en terug fietste zonder dat ik behoefte aan handschoenen had. Hoe zit dat nu met ons klimaat?

Legaal

Zou het aantal Amerikanen dat Nederland bezoekt nu gaan afnemen? Als ze zonder angst voor de politie wiet willen gebruiken, kunnen ze dat immers dichter bij huis doen: in de staat Colorado. We zijn niet langer mee het land dat voorop loopt bij het gebruik van wiet. Colorado en al eerder Paraguay zijn ons voorbij gelopen. Het gebruik van wiet wordt daar niet alleen gedoogd, het gebruik en de handel erin worden/zijn daar gelegaliseerd. Dat kunnen we toch niet op ons laten zitten? Colorado is een tamelijk conservatieve staat en Paraquay staat volgens mij ook niet bekend om zijn vooruitstrevende politiek. In Het PAROOL las ik trouwens dat buurland Uruquay het gebruik van cannabis ook gelegaliseerd heeft, in de hoop daarmee de georganiseerde misdaad tegen te gaan. Dat lijkt mij een uitstekend argument. De 'drooglegging' in de VS in de twintiger jaren, waarbij productie en verkoop van alcohol verboden werden, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de groei van de georganiseerde misdaad. Hier hebben 'afrekeningen in het criminele milieu' ook nog wel eens te maken met de nog steeds illegale productie van en handel in wiet. Als we 'marktwerking' nou ook eens loslaten op productie van en handel in wiet, daalt de prijs en daarmee de aantrekkelijkheid om je er, als broodwinning, mee bezig te houden
x

Bestelling

Wie is er nou slechter: de dief of de heler? Ik kom op die vraag door een artikel in Het PAROOL. Tot een aantal jaar geleden gold het centrum van Amsterdam - de brug bij de Oudemanhuispoort bijvoorbeeld - als dé plek om een gestolen fiets te kopen. Tegenwoordig kopen Amsterdammers hun fietsen op afspraak in het centrum én buiten het centrum. Ze kunnen hun wensen indienen: vrouwen- of herenmodel, de kleur, met of zonder handremmen. (...) De prijzen variëren en verschillen per fietsdealer. Eén van hen is Mike (40), een ervaren Amsterdamse fietsendief, die sinds drie jaar uitsluitend nog op bestelling levert. Hij rekent twintig euro per fiets.

Als je lang genoeg in Amsterdam, of welke grote stad ook, woont, ben je er bijna aan gewend, dat om de zoveel jaar je fiets gejat word. In Amsterdam werd in 2012 ruim 15.000 keer aangifte gedaan van fietsendiefstal. Het werkelijke aantal diefstallen ligt waarschijnlijk veel hoger. Waarschijnlijk wordt alleen aangifte gedaan van een gestolen fiets als die nog verzekerd is. Recentelijk las ik ergens dat tegenwoordig vooral elektrische fietsen gestolen worden.

Het 'fietsen stelen op bestelling' is nieuw voor mij. Het betekent dat er vrij veel 'nette' Amsterdammers zijn die via Mike of een soortgenoot een nieuwe fiets aanschaffen. Vandaar mijn vraag aan het begin van dit blog. Maar waar en hoe maak je contact met zo'n figuur? Volgens mij moeten ze het hebben van mond-op-mondreclame. Je bent immers een 'dief van je eigen portemonnee' als je een gestolen fiets vervangt door een nieuwe die je bij de reguliere fietsenhandel aanschaft, als je er een voor twintig euro kunt aanschaffen. Het zijn dus de 'nette' Amsterdammers die het stelen van fietsen, tenminste voor een deel, in stand houden.
x

Feestgedruis

Het is momenteel niet de meest aangewezen tijd om in Groningen te wonen. Als ik het goed heb, is het de provincie met de hoogste werkloosheidscijfers. Voor velen daar zal het dus moeilijk zijn de maandelijkse hypotheeklasten op te brengen. Je huis verkopen, als het je gelukt is elders een baan te krijgen, is ook niet zo eenvoudig. Bovenop de huizenmarktproblemen zoals we die in heel Nederland tegenkomen, kennen ze daar ook nog de aardbevingen die voor extra scheurtjes in muren, plafonds en vloeren zorgen, wat de verkoopbaarheid niet bevordert.

Het is niet altijd kommer en kwel geweest in Groningen. Er kon ook wel eens gelachen worden. Enkele decennia geleden heeft drs. P daaraan een forse bijdrage geleverd. Veel plezier daarmee.

x

Wildernis

Een citaat uit Trouw: Het woord 'wildernis' heeft in 2013 de discussies over natuur en natuurbeheer gedomineerd. En dat komt ontegenzeggelijk door het succes van de speelfilm 'De Nieuwe Wildernis' over de Oostvaardersplassen, die inmiddels meer dan 700.000 mensen naar de bioscoop wist te trekken. Volgens mij gaat het hier niet om een speelfilm, maar om een documentaire, die de hemel werd ingeprezen. Hij zou een vergelijking met de bekende natuurseries van de BBC met glans kunnen doorstaan. De film heb ik niet gezien, maar wel de eerste twee delen van de tv-serie die van het beschikbare materiaal is gemaakt. Ik heb ook vrij veel van die BBC-documentaires gezien en eerlijk gezegd vind ik die een stuk indrukwekkender dan 'De nieuwe wildernis'. Een cheetah die  een gnoe vangt is nu eenmaal boeiender dan een vos die een jonge grauwe gans vangt.

Over de Oostvaardersplassen heb ik al eens eerder geschreven. Een wildernis is het, volgens mij, absoluut niet. De vogels zijn daar, dacht ik, helemaal uit zichzelf gekomen. De meeste vossen en herten misschien ook wel, maar de runderen en paarden zijn daar door de mens gebracht. De konik, dat paard(je), komt in Polen en Wit-Rusland in het wild en min of meer gedomesticeerd voor. Het heckrund is een rund dat (door de gebroeders Heck) is gefokt door kruising van diverse andere rundersoorten, met als doel de oude oeros terug te brengen. De Oostvaardersplassen zijn net zoveel wildernis als Jurassic Park, maar minder gevaarlijk.

Hoewel, volgens Trouw, natuurorganisaties steeds meer gebieden ineens 'wildernis' gaan noemen, hebben we in Nederland natuurlijk nergens meer gebieden die ook maar enigszins op een wildernis lijken. Ook de Oostvaardersplassen worden 'beheerd' en dat beheer is van tijd tot tijd zelfs onderwerp van politieke discussie: Wel of niet bijvoeren? Wel of niet dode beesten opruimen? De grote natuurorganisaties hebben het succesvolle begrip massaal ingezet in hun eigen marketingcampagnes. Bij Staatsbosbeheer bijvoorbeeld is de wandelroute Apemeer van 4,2 kilometer plotseling een 'wilderniswandeling' geworden, maken de lichtjeswandelingen in deze donkere dagen opeens onderdeel uit van de 'winterse wildernis' en valt zelfs het midwinterhoornblazen in de Schoorlse duinen onder dit thema, terwijl dat tafereel doorgaans toch een iets andere uitstraling heeft.

Al een aantal jaren geleden las ik op een website van een bedrijf in de recreatiesfeer iets over 'avontuurlijke' vakanties in Nederland. Voor avontuur moet je hier met een fiets of brommer over de snelweg gaan rijden. Een wandeling over de vluchtstrook zal ook best avontuurlijk zijn. Het 'wildste' dier dat je hier kunt tegenkomen is het everzwijn, maar in de 'wildernis' van de Oostvaardersplassen heb ik hem niet gezien.

Het is best een aardige film en we hebben er nu eenmaal af en toe behoefte aan onszelf geweldig te vinden en een hype is natuurlijk ook nooit weg.
x