Leider

Het is weer eens zo ver. Trouw schrijft: Nederland, zo vindt de Nederlandse kiezer, heeft behoefte aan een sterke leider. Iemand die zonder al te veel democratisch geneuzel besluiten neemt. Dat zegt meer dan zestig procent van de Nederlanders, ondervraagd in een representatieve steekproef. Uit de geschiedenis kennen we een paar van die leiders, die zich niet bezig hielden met democratisch geneuzel. Hitler en Stalin behoren tot de bekendste. Maar je hebt natuurlijk ook nog Mussolini, Franco, Salazar, Videla, Pinochet.

Al die mensen willen niet zo maar een sterke leider, ze willen een leider die doet wat zij willen. Waarom zou je democratisch gaan zitten neuzelen als de leider jouw wensen uitvoert? Maar willen 'we' allemaal wel dezelfde sterke leider? Het zou zomaar kunnen dat een VVD'er iemand anders voor ogen heeft dan een SP'er en dan heb ik het niet over Mark Rutte en Emile Roemer. Die kun je aardig vinden of niet, maar het zijn geen van beiden types die je meteen associeert met 'sterke leider'. Eerlijk gezegd zie ik in de hele Nederlandse politiek niemand die daarvoor in aanmerking komt. Moeten we dan maar in de zakenwereld gaan kijken? Of in de sportwereld? Louis van Gaal lijkt me iemand die zonder 'democratisch geneuzel' te werk gaat. Maar kunnen 'we' het eens worden over Van Gaal? Ik vrees van niet.

'Sterke leiders' worden niet gekozen, die stellen zich zelf aan, met behulp van wat vriendjes. Eerst zijn 'we' daar wel tevreden over, maar na een tijdje gaan mensen zich afvragen: 'Was dit nou wat bedoelden? Vroeger kon je gewoon zeggen wat je wilde. Toen had je nog wel eens inspraak.' Ja, hoor eens. Wat willen jullie nou? Een sterke leider of democratisch geneuzel?
x

Touch

Ik zit niet vaak in een auto en nooit achter het stuur. Ik zie, op tv, wel veel reclamespots van automerken. Ik heb het idee dat ik steeds vaker zie dat er in het dashboard een schermpje is verwerkt, dat als touchscreen fungeert. Je hoort bijvoorbeeld een telefoon afgaan. Dat moet een mobiele telefoon zijn. Om daarop te reageren raakt de chauffeur een icoontje aan op dat touchscreen en hij kan hands free bellen. Dat is mooi natuurlijk, maar gedurende een moment was zijn aandacht even afgeleid van het verkeer om hem heen. Misschien heeft dat touchscreen nog veel meer snaakse mogelijkheden en die zullen er ongetwijfeld bij komen.Dan hoeven we nu alleen nog maar te wachten op het eerste ongeluk dat veroorzaakt wordt door het gebruik van zo'n touchscreen. Kunnen we niet nu vast de inbouw van die dingen in auto's verbieden, want voor je het weet zitten ze vol met handige apps. Kun je tv kijken terwijl je rijdt.
x

Thuis

Vanochtend ben ik weer in mijn eigen bed wakker geworden. Ik vertrok gisteren onder een strak blauwe lucht uit Kroatië, het regende pijpenstelen toen ik op Schiphol aankwam. Anders dan bij de heenreis vertrokken we en kwamen we aan op de geplande tijdstippen. Vermeld mag worden dat ik de hele week in Kroatië niet gestruikeld ben, niet van een trap ben gevallen en op geen enkele andere wijze gewond ben geraakt. Dat is bij vorige tripjes, in binnen- of buitenland, wel eens anders geweest. Ik kan ook de dag weer eens beginnen met een flinke mok sterke thee.

Ik kwam gisteren thuis gelijk met mijn buurvrouw. Zij vroeg of Kroatië mooi was. Ik moest het antwoord schuldig blijven, want ik heb nauwelijks iets van Kroatië gezien, niet veel meer dan een klein deel van die naturistencamping aan de Adriatische zee. Ik heb met niemand het woord gevoerd, anders dan om een koffie of een ander drankje te bestellen of om informatie in te winnen. ("Hoe laat gaat de transferbus naar het vliegveld?" Die bus ging overigens drie kwartier te laat, maar dat scheelde weer wachttijd op het vliegveld, dat over wel vier 'gates' beschikt.

Het zal ook weer even wennen zijn het grootste deel van de dag met kleren aan rond te lopen. Dat zal wel lukken, want ik heb het vaker gedaan. En vanaf vandaag ga ik weer kranten lezen, radio luisteren en tv kijken en ga ik weer 'gewone' blogs schrijven.
x

Einde

Het zit er bijna op. Om 12.40 uur gaat mijn bus naar het vliegveld. Om 15.20 uur vertrekt mijn vliegtuig, behoudens vertraging en om 17.25 wordt ik geacht op Schiphol aan te komen. Ik heb hier niets bijzonders gedaan of gezien. Het was een weekje als thuis. Ik hoefde alleen niets te doen en dat bevalt me altijd uitstekend. Ik denk dat ik volgend jaar weer zo'n weekje ergens in een zonnige en kledingloze streek boek.

HAAR

De wolken waren al vrij snel weer op grote afstand gedreven en daar zijn ze nu nog. Stiekem vond ik dat wel een beetje jammer. Ik had een fikse bui wel leuk geonden. Ik wilde wel eens weten hoe het voelt in je blootje in de regen te lopen. Maar dat zit er nu dus niet in, of het moet morgenvroeg nog gaan regenen. Dat moet dan echt vroeg zijn, want om 12.40 uur vertrekt mijn bus naar het vliegveld.

Ik zit nu op het (overdekte) terras van de 'Poolbar'. Ik kijk nu eens bewust naar voorbijgangers (m/v). Ik wist het wel zo'n beetje, maar nu weet ik het zeker: wil je een beetje 'comme il faut' zijn, dan mag je alleen het haar op je hoofd nog gewoon laten groeien. Het begrip 'schaamhaar' heeft een nieuwe betekenis gekregen: het is al het haar waarvoor je je schaamt. Het is, geloof ik, ergens in de zeventiger jaren van de vorige eeuw begonnen, maar tegenwoordig kun je je met haar op de 'verkeerde' plaatsen eigenlijk niet meer vertonen in een sauna of op het naaktstrand. Zoals bekend doe ik nooit mee aan onzinnige trends. Ik laat al jaren wat extra haar groeien in de vorm van mijn baard. Onwetende buitenstaanders zullen wellicht denken dat ik eraan begonnen ben mijn 'echte' schaamhaar te verwijderen, maar dat ik halverwege ben opgehouden. Niets daarvan. Dat hebben verpleegkundigen gedaan voorafgaande aan operaties in die omstreken. Nu gaat gewoon de natuur weer zijn gang.

Wolken

Dit is de eerste dag hier, in de tijd dat ik er ben dan, dat de dag met vrij veel bewolking begint. De afgelopen dagen was het voortdurend zeer zonnig, maar niet onprettig heet. Ik ben overigens zo verstandig geweest niet voortdurend in de zon te gaan liggen. Ik heb mijn gevoelige huid alleen aaan de zon blootgesteld als ik van A naar B liep. Zitten en liggen deed ik overdekt, als ik iets ging eten en/of drinken, of in de schaduw van een boom, die dienst deed als natuurlijke parasol. Vandaag moet ik ook al weer denken aan teruggaan (morgen). Ik moet er nog achter komen wanneer mijn bus naar het vlliegveld gaat, bijvoorbeeld. Ik heb me wel goed vermaakt hier. Het was net als een weekje thuis, alleen warmer en bloter.

Roken

Roken is, althans was voor mij, situatief bepaald. In bepaalde situaties moest ik roken, bijvoorbeeld als ik op een trein, tram of bus stond te wachten. Je moet als het ware per situatie leren te stoppen met roken. Vorig jaar rond deze tijd bevond ik mij in een soortgelijke situatie als nu, op het eiland Karpathos. Ik rookte toen nog de hele dag door. Ik heb hier diverse malen de behoefte gevoeld een rokertje op te steken, vooral als ik anderen dat zag doen. Maar ik ben sterk geweest. Ik ben niet naar een winkeltje, dat hier op het terrein is, geweest om rookwaar aan te schaffen. Over nog maar iets meer dan een maand zal ik kunnen zeggen dat ik al een jaar lang niet gerookt heb. Die mijlpaal, en nog vele daarna, wil ik wel bereiken.
x