Versiering

 

Wat krijgen we nu? Ga ik mezelf ineens versieren? Nou, nee. Ik loop, binnen de bebouwde kom,  sowieso meestal niet met ontbloot bovenlijf rond en als ik netjes aangekleed ben, zie je die 'versiering' niet. Die wordt verborgen door poloshirt of sweater. Je ziet wel dat ik een ketting draag. Het is dan ook geen versiering die eraan hangt. Het is een penning met deze mededeling:

Op de achterzijde staat de volgende tekst: "Ik verbied iedereen, onder alle omstandigheden elke vorm van reanimatie op mij toe te passen." Duidelijk, toch? Sinds enkele dagen hang ik elke ochtend die ketting om mijn hals. Dat heeft niets te maken met de recente onverwachte ziekenhuisopnamen. Al enige tijd vóór die opnamen heb ik die niet-reanimeerpenning aangevraagd bij de NVVE. Tegelijkertijd heb ik diverse formulieren aangevraagd en inmiddels ontvangen, nl.:

- een behandelverbod;

- een euthanasieverzoek;

- een clausule voltooid leven;

- een clausule dementie;

- een volmacht inzake medische besluitvorming en beslissingen.

Binnenkort heb ik een gesprek met mijn huisarts, waarna ik de diverse formulieren definitief ga invullen. Voor alle duidelijkheid: ik ben echt nog niet aan euthanasie toe, maar je kunt het maar geregeld hebben.

x

Levensgevaar

Je vraagt je soms af of mensen echt zo stom zijn. Niet hands free bellen in een auto is al jaren verboden, al wil dat niet zeggen dat het nooit meer gebeurt. In het NOS-journaal hebben we kunnen zien dat ook treinbestuurders druk bezig kunnen zijn met hun mobieltje. In Spanje heeft dat tot bijna 80 doden geleid.

In de Volkskrant las ik: Internetten terwijl je fietst is levensgevaarlijk. Dat is de boodschap van de campagne die de overheid en Veilig Verkeer Nederland volgende maand gaan voeren. 'Het is een combinatie die gewoon niet kan,' zegt Rob Stomphorst van Veilig Verkeer Nederland (VVN). Welk zinnig denkend mens heeft eigenlijk een campagne van de overheid en VVN nodig om erachter te komen dat internetten tijdens het fietsen, zeker als je dat in de stad doet, levensgevaarlijk is, maar: Internettende fietsers zijn een alledaags verschijnsel geworden in het straatbeeld. Met één hand aan het stuur en de ogen op het schermpje gericht proberen ze tegelijk het verkeer in de gaten te houden én berichtjes te typen en te lezen. 

Hoe belangrijk moet communicatie wel niet zijn, als mensen bereid zijn er hun leven (en dat van anderen!) voor in de waagschaal te stellen? Hands free internetten is volgens mij nog niet uitgevonden. Ik ben niet iemand die gauw roept dat de overheid moet ingrijpen, maar wordt het niet gewoon tijd om het gebruik van het mobieltje bij iedere vorm van weggebruik te verbieden? Dan heb ik het niet alleen over de smartphones waarmee je kunt internetten. Zelf met het meest domme mobieltje kun je nog sms'en en ook dat kun je beter niet doen als je een auto, motor, bromfiets, snorfiets, gewone fiets, skateboard of rolschaatsen gebruikt om je van A naar B te begeven. Voor je het weet betekent B 'ziekenhuis' en is je mobieltje alleen nog maar handig om je familie, resp. nabestaanden, van je toestand in kennis te stellen.
x

Besparen

Het levert al 60.000.000 euro op, medische kosten die we maken buiten Europa niet langer uit de basisverzekering vergoeden. Dat moet Edith Schippers naar meer smaken. Er gaan meer mensen binnen Europa op vakantie, vermoed ik, dus worden er ook meer mensen ziek. Als we de kosten daarvan ook niet meer uit de basisverzekering vergoeden, kunnen we nog meer besparen. En waarom zouden we het daarbij laten? De kosten van ziek worden tijdens de vakantie worden helemaal niet meer vergoed, waar je die vakantie ook doorbrengt.Wie nog steeds geld heeft om op vakantie te gaan, heeft vast ook wel geld om voor mogelijke ziektekosten gedurende die vakantie een aparte (reis)verzekering af te sluiten. Dat deden we vroeger ook.

Wat een geluk dat Turkije en Marokko buiten Europa vallen. Daar schijnen vrij veel mensen heen te gaan. En gisteren hoorde ik iemand op de radio zeggen dat er nogal wat gefraudeerd wordt met zogenaamde dokterskosten daar. Zijn we daar ook meteen van af.

Straf

Er is weer eens commotie ontstaan over het strafbeleid in Nederland. In Den Haag wordt een jongen doodgereden door een man die een lange historie heeft wat betreft snelheidsovertredingen. Bij de rechtszaak eist de officier van justitie drie jaar ontzegging van de rijbevoegdheid en een taakstraf van 240 uur. De ouders, die het proces bijwonen, gaan door het lint. Uiteraard komt weer naar voren dat hier in Nederland veel te laag gestraft wordt.

 Onze kennis van misdrijven krijgen we uit de media. Ons oordeel over schuld en straf is meestal gebaseerd op emoties. De meesten van ons hebben immers niet doorgeleerd voor strafrechtdeskundige. Een officier van justitie zal ook die emoties kennen, maar hij kan niet bij de rechter aankomen met "Dat is toch verschrikkelijk! Dat pikken we toch niet? Stelt u zich eens voor wat die ouders doormaken."  Hij zal met feiten moeten komen die bewezen kunnen worden. Hij kan wel voor 'doodslag' of  'dood door schuld' gaan, maar als hij die niet spijkerhard kan bewijzen volgt vrijspraak en schieten de ouders daar wat mee op? Is 'ons' rechtsgevoel daarmee bevredigd?

En als het wel bewezen kan worden, wordt hier veel te laag gestraft, toch? Nou, dat ligt ook wat genuanceerder. Binnen Europa behoren wij tot de landen waar het strengst gestraft wordt. Ik geloof dat we tot de top drie horen. Dat kun je natuurlijk nog steeds te laag vinden, maar hoe denk je daar over, als jou of een een familielid, door toeval, iets overkomt waardoor je met justitie in aanraking komt?  

Fotogeniek

 1. De Magerebrug;
 2. Oud West;
 3. De Westertoren;
 4. Museumplein;
 5. Albert Cuypmarkt;
 6. Amsterdamse School;
 7. Jan Schaeferbrug;
 8. Oudezijdse Achterburgwal;
 9. Hoek Albert Cuypstraat en de Eerste van der Helststraat;
10. Het Rembrandtplein.

Het zal iedereen wel duidelijk zijn dat hierboven plaatsen in Amsterdam staan. Ze worden vermeld in Het PAROOL als De tien meest fotogenieke plekken van Amsterdam. Maar dat vonden ze bij Nikon, dat zich beter kan bezig houden met de tien meest fotogenieke plekken van Tokio. Volgens Van Dale is 'fotogeniek' "zich goed latende fotograferen, op foto's een voordelige indruk makend".

Ik ken Amsterdam ook een beetje en kan me niet helemaal verenigen met het lijstje hierboven. Wat moet ik met "Oud West"? Dat is geen "plek" dat is een heel stadsdeel. Daar zitten vast wel fotogenieke plekken in, maar ook plekken die nauwelijks een tweede blik waardig zijn. Ook de "Amsterdamse School" is geen plek. Fotogenieke voorbeelden van deze bouwstijl kom je op diverse plaatsen in Amsterdam tegen: in het stadsdeel "De Baarsjes", in de "Nieuwe Pijp", de "Rivierenbuurt" en de "Spaarndammerbuurt".

Het Museumplein was misschien ooit fotogeniek, maar na de aanbouw bij het Van Gogh Museum en de (ver)nieuwbouw van het Stedelijk Museum heeft het, naar mijn oordeel, veel van zijn charme verloren.

De Albert Cuypmarkt is een toeristische trekpleister, maar ik zie geen verschil met de Ten Catemarkt in Amsterdam West. Beide markten bestaan uit reeksen kraampjes waar voornamelijk etenswaren verkocht worden. Wat daar fotogeniek aan is, is me niet duidelijk.

De Oudezijds Achterburgwal hoort zeker bij de lijst, maar waarom juist die is uitgekozen is me niet duidelijk. Je kunt immers de hele grachtengordel wel op die lijst zetten. Is de Oudezijds fotogenieker dan de Gouden Bocht van de Herengracht?

Ook in dit lijstje is weer eens een van de mooiste stukjes Amsterdam over het hoofd gezien: de Westelijke Eilanden, met o.a. het Prinseneiland en het Bickerseiland. Eigenlijk moet ik er mijn mond over houden, want voor je het weet gaan alle toeristen erheen. Die zie je er nu nauwelijks. Dat moeten we maar zo houden.

Zomergasten

Jarenlang heb ik niet naar 'Zomergasten' gekeken. Na een aantal jaren had ik het wel gezien. Het was niet langer belangrijk wie en wat er in het programma te zien was, maar wie het presenteerde en hoe zhij het deed. Afgelopen zondag heb ik weer eens gekeken. Niet vanwege de gast van dienst want ik ben geen liefhebber van Hans Teeuwen. Ik vind hem eerder irriterend dan humoristisch, maar dat ligt ongetwijfeld aan mij. Na een half uur was ik dan ook wel uitgekeken en ben ik naar bed gegaan.

De Volkskrant vond het de moeite waard er een hele column aan te wijden onder de titel 'Teeuwen bleek ze toch echt allemaal op een rijtje te hebben en wilde zich hier bijna voor verontschuldigen'. 37 mensen (tot 14:12 uur) vonden het weer de moeite waard daarop te reageren en de onbenullige details werden daarbij niet geschuwd: Waar komt overigens die vreemde onhebbelijkheid vandaan om, zoals (Wilfried) De Jong (de presentator) gisteren deed, de bovenste twee -- of waren het er drie ?? -- knoopjes van het overhemd open te zetten? Zeer, zeer ordinair. Teeuwen deed dat beter: van zijn duur ogende overhemd stond slechts één knoopje, het bovenste, open. Misschien voor sommigen een detail, maar juist aan details herken je de beschaving.

Als je nog even verder googelt dan zie dat die column en de reacties daarop weer aanleiding gaven tot commentaren op Facebook. Ik heb geen tweets gezien, maar waarschijnlijk heb ik niet lang genoeg gezocht. (Zal ik vast reageren? Er moest ook iemand zo nodig over bloggen.) Het programma wordt inmiddels 26 seizoenen uitgezonden, wat behoorlijk lang is voor een programma dat (gemiddeld) zo'n 300.000 kijkers trekt. Ik vermoed dat die zich als intellectuelen beschouwen. Ik ben maar een gewone jongen.

Onderdanig

Ik had gisteren naar het 'Filosofenkwintet' gekeken op Nederland 1 en bleef nog even hangen. Dus zag ik 'Op Avontuur'. Dat ging over Nederlandse mannen die bij een bureau hier in Nederland aan de hand van videobanden een vrouw in de Filipijnen zoeken. Ze zoeken er een paar uit en gaan vervolgens naar de Filipijnen om kennis met ze te maken en, als alles volgens plan verloopt, een definitieve keuze te maken. Je mag van een Filipijnse vrouw niet verwachten dat ze Nederlands spreekt, dus je zou verwachten dat zo'n Nederlandse man redelijk Engels spreekt. Een van die mannen duidde kaas aan als "Cheers" en een goed gesprek zat er verder ook niet in.

Waarom gaat iemand helemaal naar de Filipijnen om een vrouw te vinden? Je zou zeggen dat Nederlandse datingsites ruim voldoende mogelijkheden bieden en je kan ook nog altijd lid van een tennisclub worden. Maar ja, Nederlandse vrouwen zijn "geëmancipeerd, materialistisch en carrièrejagend". Aziatische vrouwen zijn "veel onderdaniger". Dat blijkt. Een van die vrouwen wil in Nederland graag werken voor haar eigen inkomen "als het van hem mag".

Wat zijn we toch een vooruitstrevend volkje. Als de vrouwen hier te zelfstandig zijn en niet gewoon naar je willen luisteren, dan ga je toch in een ver buitenland zoeken. Daar zien ze er ook nog wat exotisch uit en je bent een stuk welvarender dan de mannen die ze in hun dagelijkse omgeving tegenkomen. Dat is ook een pluspunt. Dan worden ze al gauw gek op je.