Rechts

Om 10.00 uur mocht ik gisteren weer het ziekenhuis verlaten. Er was nog wat bloed geprikt Dat moest eerst nog even gecontroleerd worden en dat nam nog een uur in beslag. Toen kon dat vermaledijde infuus verwijderd worden. Het dotteren gebeurde vanuit een gat dat gemaakt was in de slagader in mijn rechter lies. Ik verkeerde dus in de verwachting dat mijn rechter been gedotterd. Maar plotseling voelde ik pijn in mijn linkerbeen. Dat riep ik dus maar even en toen hoorde ik dat die pijn veroorzaak werd doordat een ballonnetje werd opgeblazen waardoor het bloedvat werd afgesloten. Het lijkt me toch logisch dat ze even vertellen dat het dotteren van links naar rechts en van rechts naar links gaat. Toen ze aan het rechterbeen wilden beginnen, hielden ze al gauw op. Het was kennelijk moeilijk een bepaalde bocht te maken. Als je daar ligt ben je niet direct in de stemming om een uitgebreid verhaal te vragen over die bocht.

Ik moet trouwens geen al te hoge verwachtingen van de effecten van het dotteren hebben. In het bed naast het mijne lag een vrouw van 65 die afgelopen december gedotterd was. Maar nu, vijf maanden later, bleek het al weer nodig te zijn. Ik zal proberen optimistisch te blijven. Gistermiddag ging ik, voor het eerst weer lopend, naar Albert Heijn. Ik had geen pijn in de benen, ook rechts niet, wel in de rug, maar dat zal te maken hebben met te weinig oefening de laatste weken. Volgende week dinsdag hoop ik meer te horen, ook over het dotteren van het rechter been.

Als je in een ziekenhuisbed ligt komen ze diverse malen per dag je bloeddruk en temperatuur meten. De onderdruk varieerde van 64 tot 77. Volgens mij is die in jaren niet onder de 80 geweest. De bovendruk lag steeds in de buurt van de 150, de al jaren bij mij gebruikelijke waarde. En dat ik echt in het ziekenhuis heb gelegen kun je hier zien:

x

Wakker

Ik ben wel wakker geworden vandaag, maar niet in mijn eigen bed. De voorlichting in het BovenIJ ziekenhuis is niet bepaald consisten. Ik mocht dus toch niet reeds gistermiddag naar huis. Overigens is gisteren alleen mijn linker been gedotterd. Het rechterbeen konden ze om een voor mij niet duidelijke reden niet inkomen. Dat zal dus op een later tijdstip nog eens moeten gebeuren. Het dotteren is overigens een nauwelijks pijnlijk proces. Ik heb meer hinder ondervonden van het infuus dat mij al die tijd van zout water heeft voorzien. Rest mij nog in dit voorlopige verslag te vermelden dat de warme hap in dit ziekenhuis, hoewel geen Michelinsterren waard, beter was dan ik in alle vorige ziekenhuizen kreeg.

Toch

In tegenstelling tot wat ik gisteren schreef, toch een kort blogje vandaag. Ik ben al geruime tijd uit bed. Dat heeft niets met zenuwen te maken, maar met het feit dat ik met een verstopte neus wakker werd en dan slaap ik niet direct weer in. En als ik wel in zou slapen, zou de kans groot zijn dat ik mij verslaap en niet op tijd in het ziekenhuis ben.

Ik heb mij gisteren laten vertellen dat de kans groot is dat ik toch vanmiddag al weer naar huis mag. Voor alle zekerheid neem ik maar een pyjama, tandenborstel en al mijn pillen mee, voor het geval ik toch een nachtje moet overblijven.
x

Dotteren

De komende twee dagen zit het er dik in dat er hier niets te lezen valt. Als ik morgenochtend op het gebruikelijke tijdstip (rond zes uur) wakker wordt, zal ik weinig tijd hebben om het een en ander te schrijven. Ik moet me dan namelijk al om zeven uur in het BovenIJ ziekenhuis melden. Daar gaan ze eerst röntgenologisch de bloedvaten in mijn benen nog even goed ik kaart brengen, om te zien waar zich vernauwingen voordoen en vervolgens gaat er gedotterd worden. Kennelijk is dat ingrijpend genoeg om mij nog een tijdje in de gaten te houden, want ik mag een nachtje in het ziekenhuis blijven slapen.

Ik neem mijn iPad mee en het ziekenhuis heeft wifi, dus ik acht het niet helemaal uitgesloten dat ik al vanuit het ziekenhuisbed kan laten weten hoe de werkzaamheden zijn verlopen. Mocht dat er echter niet van komen dan zul je wat later dan gebruikelijk hier even moeten kijken, Dan schrijf ik iets als ik weer thuis ben. Als alles goed gaat, kan ik over een paar dagen weer een redelijk stuk lopen zonder dat ik naar een etalage hoef te zoeken als excuus om even stil te staan.
x

Vertrouwen

Vandaag komt de politieke ledenraad van de PvdA bij elkaar om met Diederik Samsom te discussiëren over de strafbaarheid van illegaliteit.Vrij recent was een overgrote meerderheid van het PvdA-congres nog tegen die strafbaarheid, maar Diederik verdomde het daaraan gehoor te geven.

Het is al vrij lang geleden, maar ik ben een aantal jaren redelijk actief geweest binnen de PvdA. Ik weet dus zo'n beetje hoe daar gedacht wordt. Het gros van de leden laat zich iedere keer weer wijsmaken dat meedoen aan een coalitie (en dus voorkomen van een crisis) belangrijker is dan je principes volgen.

Die politieke ledenraad zal een motie aannemen, die de fractie oproept al het mogelijke te doen om een aantal waarborgen en verbeterpunten in het asielbeleid met de nodige spoed te realiseren. Daar kan Diederik mee leven. Hij kan immers later altijd zeggen dat hij al het mogelijke heeft gedaan, maar helaas, het is niet gelukt. Hoe zou het nou komen dat mensen steeds minder vertrouwen in 'de politiek' hebben?
x

Shirt

Bij Ajax hebben ze een nieuw shirt voor uitwedstrijden. De kleur is overwegend zwart, maar er komt ook een aantal strepen op voor. Die strepen zijn roze van kleur. Nu weten we allemaal dat roze een kleur voor homo's is en homo's komen in het voetballen, zeker bij een topclub als Ajax, niet voor. De supportersclub van Ajax is dan ook helemaal over de rooie. Een echte supporter hult zich immers graag in een shirt van zijn club en stel je nou eens voor dat je omgeving gaat denken dat je dus wel homo zult zijn. Waarom zou je anders een shirt met roze strepen aantrekken?

Het wordt zo langzamerhand toch echt tijd, dat de homo's bij Ajax uit de kast komen. Statistisch gezien moeten ze er immers zijn, en niet alleen bij Ajax. Ze zouden eens naar het wielrennen moeten kijken, met name naar de Giro d'Italia, die momenteel verreden wordt. De nummer één in het algemeen klassement draagt een roze trui. Voor die kleur is gekozen omdat roze de kleur is van de Gazetta dello Sport, de sportkrant die de Giro organiseert. Die krant wordt echt niet alleen door homo's gelezen. En mocht het ineens bekend worden dat het leerspubliek van NRC Next voor het merendeel uit homo's bestaat, dan ga ik echt mijn abonnement niet opzeggen.
x

Grijs

Ik weet niet wanneer bij mij de eerste grijze haren verschenen. Omdat mijn haar van origine lichtblond was, viel het niet erg op en bovendien vond ik het volmaakt onbelangrijk. Maar er zijn mensen die bij de eerste grijze haar in paniek raken en bereid zijn klauwen met geld uit te geven om dit verschijnsel te verbergen. Voor die mensen had Trouw een wel zeer veelbelovende kop: Eureka! Grijze haren behoren tot het verleden. Verder valt er te lezen: Wetenschappers hebben een manier gevonden om het proces dat grijze haren veroorzaakt om te keren en haren hun natuurlijke kleur terug te geven. (..) Voor de oplossing bedachten de onderzoekers de stof PC-KUS, een pseudo-katalase. Deze stof blijkt in staat te zijn de opeenstapeling van waterstofperoxide tegen te gaan en zo grijs haar (...) aan te pakken. Jammer voor de haarverffabrikanten: de onderzoekers hebben hun aanpak inmiddels gepatenteerd.

Ik zie een toekomstig probleem al hangen: kunnen we dat revolutionaire middel als een soort geneesmiddel beschouwen en, zo ja, moeten we het dan vergoeden via de zorgverzekering? Het ligt natuurlijk voor de hand om NEE! te zeggen. Grijze haren zijn immers niet bepaald levensbedreigend. Een bril moet je ook grotendeels zelf betalen. Maar ik zie hier een parallel met cosmetische chirurgie. Ik weet niet hoe dat tegenwoordig is, maar in de tijd dat ik nog in het ziekenfondswezen werkzaam was, werd borstvergroting of -verkleining vergoed als een vrouw kon aantonen dat zij psychisch leed  ondervond van de te groot of te klein geachte omvang van haar borsten.

Ik kan het me niet goed indenken, maar er zijn ongetwijfeld vrouwen (en mannen!) die doodongelukkig worden bij de ontdekking van de eerste grijze haar. Maar hoe gauw ik ook geneigd ben via collectieve regelingen mijn steentje bij te dragen aan de bevordering van het geluk van medemensen, hier zal ik een streep trekken. Als je partner je niet meer ziet zitten omdat die grijze haar op veroudering duidt, dan schaf je maar een andere partner aan. (Zo dacht ik er ook al over toen het nog over borsten ging.
x