Snel

Het is, vind ik, onzinnig in een klein land als Nederland met een auto 130 km/u te willen rijden. Het heeft niets te maken met ergens sneller willen zijn, want die paar km per uur meer maken nauwelijks iets uit. In de VS, toch wel iets groter dan ons landje, waar de bestemming vaker dan hier ver van de plaats van vertrek ligt, is ongeveer 100 km/u de standaard.

We moesten ook zo nodig een hogesnelheidstrein hebben, de Fyra. Binnen Nederland kun je daarmee helemaal naar Breda reizen. Als je tenminste in Amsterdam of Rotterdam woont en bereid bent om een toeslag op de normale prijs te betalen en geen fiets wil meenemen. Dat laatste kan namelijk niet met de Fyra.

Het AD schrijft over de Fyra het volgende: De vorige maand gelanceerde hogesnelheidslijn Fyra kent een rampzalige start. Van alle treinen kwam 5,6 procent nooit aan (...) De berekening komt van Failra, een reizigerswebsite die de prestaties van Fyra bijhoudt.Volgens de site rijdt nog geen 55 procent van de Fyra's op tijd en overschrijdt bijna één op elke vijf treinen de internationale vertragingsnorm van 15 minuten. De Fyra rijdt tot tot Antwerpen en Brussel. Op dat traject reed voorheen een iedereen bevredigende Intercity, de zgn. Beneluxtrein. Wie per se sneller in Antwerpen of Brussel wilde zijn kon al de Thalys nemen.

Het maakt mij niet uit hoe snel ik ergens kom, als ik er maar op tijd kom. Op tijd komen is niet zo zeer een kwestie van snel reizen, maar vooral van op tijd vertrekken.
x

Lijden

Het was natuurlijk geen grote verrassing: gisteren kreeg ik van de longarts te horen dat ik aan een "matige tot ernstige" vorm van COPD lijd. Nu is 'lijden aan' in dit verband wel een heel groot woord. Het is natuurlijk wel 'uitzichtloos' want er zal niet veel aan veranderen in de tijd die ik nog te gaan heb, maar 'ondraaglijk' mag ik het zeker niet noemen. In mijn dagelijks leven kan ik nog redelijk mijn eigen gewenste gang gaan. De longarts wil toch nog wel een CT-scan van mijn longen laten maken (dat gebeurt over enkele dagen) en zien en gisteren heb ik ook nog wat bloed laten afnemen om te kunnen laten vaststellen of ik mogelijk allergisch ben voor huisstofmijt. Dat lijkt me niet zo waarschijnlijk, want dat zou ik dan toch al eens gemerkt moeten hebben.

Gelukkig hoef ik niet op zoek naar de oorzaak van mijn 'lijden'. Ik weet precies wie de schuldige is. Ik ga mezelf niet voor de kop slaan, want ik heb altijd zeer bewust doorgerookt. Intussen heb ik al elf weken niet gerookt, zonder dat er momenten waren dat ik de nicotine miste. Dat had natuurlijk ook te maken met de pilletjes, waarvan ik morgen de laatste slik. Daarna moet ik het helemaal zelf doen. Ik denk dat het gaat lukken.
x

Grootkapitaal

Tanja Nijmeijer, de Nederlandse die het ver heeft geschopt binnen de Colombiaanse FARC, gelooft dat mensen door haar lidmaatschap van de FARC het belang van de strijd tegen het grootkapitaal inzien. Dat heeft zij zondag in een interview met de Baskische krant GARA gezegd, schrijft Trouw. Trouwe lezers van dit blog hebben inmiddels wel begrepen dat ik ook geen uitgesproken aanhanger/bewonderaar van het grootkapitaal ben, maar daar heb ik Tanja niet voor nodig gehad.

Ik geloof dat de FARC ooit begonnen is als een authentieke bevrijdingsbeweging, die het, ten faveure van de Colombiaanse 'kleine man' opnam tegen de heersende kleine 'elite'. Maar in de loop der jaren is zij verworden tot een ordinaire criminele club die zich bezighield met cocaïneproductie- en handel en ontvoeringen, wat aardig wat geld in het laatje bracht, waarvoor vooral meer wapentuig aangeschaft kon worden.

Dat Tanja zich ooit in jeugdig enthousiasme bij de FARC heeft aangesloten, kan ik me nog voorstellen, maar als insider zou ze intussen toch beter moeten weten. Vanuit haar Nederlandse achtergrond zou ze moeten weten dat het ene onrecht niet adequaat bestreden wordt met het begaan van ander onrecht, zeker niet als dat een misdadig karakter krijgt.
x

Subsidie

Ik ben vóór Europa. Van mij mag er best wat van 'mijn' belastinggeld naar Europese landen of regio's waar ze het minder goed hebben dan wij. Zo worden Europese subsidies verstrekt aan gebieden waar de werkgelegenheid moet worden opgekrikt. (Dat kunnen ook regio's in Nederland zijn.)

Bij multinationals en andere grote bedrijven weten ze altijd precies waar ze hun geld vandaan moeten halen. Zo las ik in Trouw: Grote multinationals als ING, Unilever en Philips hebben in Polen miljoenen gekregen uit EU-fondsen waarmee werkgelegenheid in arme regio's wordt gestimuleerd. Het geld is bedoeld voor 'het versterken van kennis en vaardigheden van werknemers van Poolse ondernemingen, vooral in het midden- en kleinbedrijf'. Maar een deel ervan ging naar cursussen voor managers van grote bedrijven. Die multinationals gaan sowieso al graag naar landen waar ze niet van die hoge salarissen hoeven te betalen, zodat er meer overblijft voor de aandeelhouders. Ze zijn ook tegen al die beperkende regeltjes die de verschillende  overheden altijd maar stellen. Maar als zo'n overheid een zak met geld bij zich heeft, willen ze daar best hun handen in steken, want waarom zou je je eigen geld in de opleiding van managers steken, als je dat van de overheid kunt krijgen?
x

Bekend

Dacht jij dat het leuk is een BN'er te zijn? Vergeet het maar. Gisteravond kon je daar, in het programma 'Vijf jaar later' Bram Moskowitz over horen. Ik heb dat programma niet gezien maar las erover in Het Parool. Als Bram Moszkowicz een ding in zijn leven zou kunnen veranderen, dan zou hij geen bekende Nederlander meer willen zijn. In het NTR-programma '5 jaar later', dat vanavond weer start, verklaart hij: 'Omdat ik er zakelijk en privé last van heb'.


Wat Bram er niet bij zegt is dat hij daar pas last van begon te krijgen toen hij op minder prettige wijze in het nieuws kwam. Toen zijn eigen beroepsgroep hem schorste. Toen de Belastingdienst hem achter de vodden zat. Daarvóór kon je hem in elk tv-programma krijgen als dat weer eens behoefte had aan een beroemde advocaat. Toen hij Geert Wilders als cliënt had, hoorde je hem niet klagen over zijn bekendheid. Hij was niet van het tv-scherm weg te slaan.

Er is een aardig Nederlands spreekwoord: Als apen hoger klimmen willen, ziet men gauw hun blote billen.
x

Nieuws

Er schijnt enige discussie te zijn over de vraag wat je als serieuze krant onder 'nieuws' moet verstaan. In ieder geval wijdt Trouw er een artikel aan. De aanleiding is het bericht dat een voetballer gaat scheiden. Die voetballer is Rafael van de Vaart, die van tijd tot tijd in het Nederlands elftal speelt, maar zijn brood vooral bij elkaar voetbalt in de Duitse Bundesliga. Hij is daar bijzonder populair, dus ook zijn vrouw Sylvie. Over die twee werd dus regelmatig geschreven in wat we hier roddelpers noemen. 'Bild' bracht het bericht dat de twee gingen scheiden. Hij zou haar zelfs op Oudjaar een klap hebben gegeven. Het hele land praat erover. En niet alleen Nederland, ook aan de Duitse koffieautomaten gaat over de breuk tussen Rafael en Sylvie van der Vaart. Aldus de rechtvaardiging van de 'serieuze' nieuwsmedia voor de aandacht die zij besteden aan de scheiding waar iedereen over sprak. De kritiek was er niet minder om.

In ieder geval vinden de serieuze media dat ze naar een rechtvaardiging moeten zoeken voor het brengen van dit 'nieuws'. 'Het hele land praat erover' is dan kennelijk voldoende rechtvaardiging. Overigens is het niet het hele land: ik heb daar met niemand over gepraat: want het interesseert me geen ene moer. Het hele land gaat er trouwens pas over praten als er ergens, waar dan ook, over geschreven wordt. Dat toont volgens mij in ieder geval aan dat de niet-serieuze pers op grote schaal wordt gelezen. Maar dat wist ik eigenlijk ook al.
x

Bloed

Vandaag heb ik geen tijd om rustig na te denken over een leesbaar stukje tekst. Ik mag geen kopje thee drinken. Om acht uur moet ik me bij de huisarts melden. Daar moet ik nuchter bloed en enige urine inleveren. Waarom dat precies moet, ben ik al weer vergeten, want de afspraak is al een maand of twee geleden gemaakt. Het is misschien om een soort tussenstand op te maken. Omdat die toch in hetzelfde pand zit ga ik meteen door naar de fysiotherapeut. Voor de rest wordt het een rustige dag.

X