Subsidie

Ik ben vóór Europa. Van mij mag er best wat van 'mijn' belastinggeld naar Europese landen of regio's waar ze het minder goed hebben dan wij. Zo worden Europese subsidies verstrekt aan gebieden waar de werkgelegenheid moet worden opgekrikt. (Dat kunnen ook regio's in Nederland zijn.)

Bij multinationals en andere grote bedrijven weten ze altijd precies waar ze hun geld vandaan moeten halen. Zo las ik in Trouw: Grote multinationals als ING, Unilever en Philips hebben in Polen miljoenen gekregen uit EU-fondsen waarmee werkgelegenheid in arme regio's wordt gestimuleerd. Het geld is bedoeld voor 'het versterken van kennis en vaardigheden van werknemers van Poolse ondernemingen, vooral in het midden- en kleinbedrijf'. Maar een deel ervan ging naar cursussen voor managers van grote bedrijven. Die multinationals gaan sowieso al graag naar landen waar ze niet van die hoge salarissen hoeven te betalen, zodat er meer overblijft voor de aandeelhouders. Ze zijn ook tegen al die beperkende regeltjes die de verschillende  overheden altijd maar stellen. Maar als zo'n overheid een zak met geld bij zich heeft, willen ze daar best hun handen in steken, want waarom zou je je eigen geld in de opleiding van managers steken, als je dat van de overheid kunt krijgen?
x

Bekend

Dacht jij dat het leuk is een BN'er te zijn? Vergeet het maar. Gisteravond kon je daar, in het programma 'Vijf jaar later' Bram Moskowitz over horen. Ik heb dat programma niet gezien maar las erover in Het Parool. Als Bram Moszkowicz een ding in zijn leven zou kunnen veranderen, dan zou hij geen bekende Nederlander meer willen zijn. In het NTR-programma '5 jaar later', dat vanavond weer start, verklaart hij: 'Omdat ik er zakelijk en privé last van heb'.


Wat Bram er niet bij zegt is dat hij daar pas last van begon te krijgen toen hij op minder prettige wijze in het nieuws kwam. Toen zijn eigen beroepsgroep hem schorste. Toen de Belastingdienst hem achter de vodden zat. Daarvóór kon je hem in elk tv-programma krijgen als dat weer eens behoefte had aan een beroemde advocaat. Toen hij Geert Wilders als cliënt had, hoorde je hem niet klagen over zijn bekendheid. Hij was niet van het tv-scherm weg te slaan.

Er is een aardig Nederlands spreekwoord: Als apen hoger klimmen willen, ziet men gauw hun blote billen.
x

Nieuws

Er schijnt enige discussie te zijn over de vraag wat je als serieuze krant onder 'nieuws' moet verstaan. In ieder geval wijdt Trouw er een artikel aan. De aanleiding is het bericht dat een voetballer gaat scheiden. Die voetballer is Rafael van de Vaart, die van tijd tot tijd in het Nederlands elftal speelt, maar zijn brood vooral bij elkaar voetbalt in de Duitse Bundesliga. Hij is daar bijzonder populair, dus ook zijn vrouw Sylvie. Over die twee werd dus regelmatig geschreven in wat we hier roddelpers noemen. 'Bild' bracht het bericht dat de twee gingen scheiden. Hij zou haar zelfs op Oudjaar een klap hebben gegeven. Het hele land praat erover. En niet alleen Nederland, ook aan de Duitse koffieautomaten gaat over de breuk tussen Rafael en Sylvie van der Vaart. Aldus de rechtvaardiging van de 'serieuze' nieuwsmedia voor de aandacht die zij besteden aan de scheiding waar iedereen over sprak. De kritiek was er niet minder om.

In ieder geval vinden de serieuze media dat ze naar een rechtvaardiging moeten zoeken voor het brengen van dit 'nieuws'. 'Het hele land praat erover' is dan kennelijk voldoende rechtvaardiging. Overigens is het niet het hele land: ik heb daar met niemand over gepraat: want het interesseert me geen ene moer. Het hele land gaat er trouwens pas over praten als er ergens, waar dan ook, over geschreven wordt. Dat toont volgens mij in ieder geval aan dat de niet-serieuze pers op grote schaal wordt gelezen. Maar dat wist ik eigenlijk ook al.
x

Bloed

Vandaag heb ik geen tijd om rustig na te denken over een leesbaar stukje tekst. Ik mag geen kopje thee drinken. Om acht uur moet ik me bij de huisarts melden. Daar moet ik nuchter bloed en enige urine inleveren. Waarom dat precies moet, ben ik al weer vergeten, want de afspraak is al een maand of twee geleden gemaakt. Het is misschien om een soort tussenstand op te maken. Omdat die toch in hetzelfde pand zit ga ik meteen door naar de fysiotherapeut. Voor de rest wordt het een rustige dag.

X

Veilig

Is het nog wel verstandig om naar een vakantiebestemming te vliegen? Onlangs wist de KRO te melden dat piloten van prijsvechter Ryanair onder druk gezet worden om niet te veel brandstof mee te nemen. Een paar dagen later werd van KLM hetzelfde gezegd. Beide maatschappijen ontkennen overigens.

Als je wel eens naar 'Air Crash Investigation' bij National Geographic kijkt, weet je dat vliegtuigen om de meest onvermoede oorzaken kunnen neerstorten, maar ik herinner me niet dat 'gebrek aan brandstof' ooit een oorzaak was. Een beetje extra lijkt me wel raadzaam. Het komt immers wel eens voor dat een vliegtuig moet uitwijken naar een andere luchthaven. Of het is zo druk dat ze een extra 'parkeerrondje' moeten vliegen.

Als eenvoudige passagier van een te goeder naam en faam bekend staande vliegtuigmaatschappij ga je er vanuit dat veiligheid boven alles gaat. Nou, nee! In Trouw las ik: Het is een misvatting dat veiligheid boven alles gaat in de luchtvaart. Dat stelt Benno Baksteen, oud-verkeersvlieger en voorzitter van een commissie die de overheid adviseert over veiligheid in de sector.'Het is een misvatting dat veiligheid het enige criterium is', stelt Baksteen in reactie op het verhaal dat zowel piloten van Ryanair als KLM onder druk zijn gezet om met weinig brandstof door te vliegen. 'Je kunt altijd 2 ton kerosine meer meenemen dan je volgens de berekeningen nodig hebt, maar dat kost veel geld en is ook nog eens slecht voor het milieu.

Houd dus op met zeuren over veiligheid en het milieu, want dat maakt het vliegen alleen maar duurder en je wilt toch ook graag zo goedkoop mogelijk naar Kreta of Malaga?

x

Worst

"Het duurt misschien maar twee minuten, maar je hebt wekenlang voorpret, je hebt het er met elkaar over. Over wat voor weer het zal worden, bijvoorbeeld". Trouw wijdt een uitgebreid artikel aan een verschijnsel dat inmiddels tot de nationale folklore is gaan behoren: op nieuwjaarsdag met een stel andere gekken in het koude zeewater duiken.Vroeger waren dat enkele zonderlingen. Maar toen zagen de marketingmensen van Unox ineens een goede mogelijkheid om de Unoxworst en Unoxsnert voorgoed op de kaart te zetten. Om de zaak nog feestelijker en nationaler te maken werd er ook nog een stapel oranje mutsen tegenaan gegooid. Intussen is er bijna geen badplaats meer te vinden, waar je op 1 januari niet georganiseerd in zee kan duiken.

Het zal niet lang meer duren voordat men zich in Amsterdam realiseert dat een duik in een koude gracht of de koude Amstel ook aardig wat bekijks kan trekken. Voordat je het weet is er ook een jaarlijkse Gay Dive, maar die laten we dan sponsoren door Ax. Dan krijg je er een deodorant bij en een roze muts. Ik kan niet wachten.

x

Jaarwisseling

Het is weer zo ver. We hoeven nog maar twee dagen gezellig te doen en dan mag alles weer gewoon worden. Vanaf 10 uur hedenochtend mag er legaal geknald worden en dat mag zestien uur doorgaan. De komende twee dagen zal ik ook wel doorkomen. Naar alle waarschijnlijkheid lig ik al ruim voor middernacht in bed, dus het hoogte punt van alle geknal zal ik gelukkig weer missen, want daar slaap ik wel door heen. Met een extra oorlam moet dat wel lukken.

Over goede voornemens hoef ik me ook dit jaar niet druk te maken. Tot en met de vorige jaarwisseling wenste ik, om maar een voorbeeld te noemen, niet te stoppen met roken. Dat hoef ik me weer niet voor te nemen, want inmiddels heb ik al elf weken niet gerookt. Dat mag, als ik toch even terugkijk, wel het belangrijkste feit in mijn leven van het afgelopen jaar genoemd worden. Ook opmerkelijk was, dat ik, voor het eerst sinds 2001, weer eens langer dan vier dagen op stap geweest ben buiten Nederland. Het zou zomaar kunnen dat ik dat in 2013 weer doe. Natuurlijk ga ik komend jaar ook weer vier dagen met drie Jannen op stap. Binnenkort besluiten we of we naar Krakow of naar Praag gaan. In ieder geval gaat het weer leuk worden.

Ik zie, kortom, het komende jaar met enig vertrouwen tegemoet en hoop dat al mijn trouwe lezers dat ook kunnen doen.