Zorg

M.i.v. 1 januari 2012 mogen de tandartsen zelf beslissen welke tarieven ze in rekening brengen. De minister zal gedacht hebben: tandheelkundige hulp wordt toch nauwelijks uit het basispakket vergoed, dus wat maakt het uit wat die kost? Iedereen zal vanzelf de goedkoopste tandarts opzoeken. Marktwerking, nietwaar? Probleem is nu even dat er nog nauwelijks tandartsen zijn die bekend gemaakt hebben wat over een week of twee hun tarieven zullen zijn. Dat hoorde ik bij EénVandaag of het NOS-journaal, dat weet ik niet meer.

Een wakkere journalist vroeg aan een tandarts waarom hij zijn tarieven nog niet had vastgesteld, hoewel hij al sinds afgelopen juli wist, dat hij die vrijheid kreeg per 1 januari a.s. Met een stalen gezicht beweerde de tandarts dat het hem vooral om de zorg ging en dat hij zich nooit zo bezig hield met financiële zaken, of woorden van gelijke strekking. Uit de zeventiger jaren herinner ik me nog dat ziekenfondsverzekerden vaak geen tandarts konden vinden, omdat er te weinig tandartsen waren die ziekenfondsverzekerden willen helpen, want daaraan verdienden ze, naar hun oordeel, te weinig. Veel ziekenfondsverzekerden betaalden noodgedwongen uit eigen zak de particuliere tarieven.

Van mij mag iemand best huisarts, tandarts of specialist worden, omdat je daar een goed belegde boterham mee kan verdienen. Het hoeft helemaal geen idealisme te zijn als zhij maar deskundig te werk gaat. Maar bespaar me dan ook die prietpraat over 'zorg'. Mijn loodgieter of groenteboer hoeft ook niet uit idealisme lood te gieten, resp. groente en fruit te verkopen. Een idealistische arts gaat bij 'Artsen zonder grenzen' werken.

We hoeven nu alleen nog maar te wachten op de mededeling van de Nederlandse Zorgautoriteit dat ze erachter is gekomen, dat tandartsen onderling afspraken hebben gemaakt over minimale tarieven, zodat ze allemaal die goed belegde boterham dagelijkse op hun bordje hebben, thuis of in hun chalet.

De patiënt die plotseling overvallen wordt door hevige kiespijn en een een wortelkanaalbehandeling vreest, mag nu eerst gaan onderzoeken wie dat het goedkoopste wil doen. De zorgverzekeraar,  die je om advies vraagt, zal zeggen dat ze daar niet over gaan: "Vraagt u maar een paar offertes aan."

Het gaat bij die vrije tarieven voorlopig om een (proef)periode van drie jaar. Ik denk dat die proef al eerder afgeblazen wordt omdat 'de markt' op het terrein van de zorg niet ten voordele van de klant werkt.
x

Verlaging

Eergisteren ontving ik een brief van Pensioenfonds Zorg en Welzijn, waarin mij medegedeeld werd dat mijn pensioen volgend jaar niet verhoogd wordt. Er werd bij gezegd, dat het niet uitgesloten is dat in 2013 mijn pensioen zelfs verlaagd kan worden. Het zal me niet verbazen als ik van andere pensioenfondsen en de Sociale Verzekeringsbank brieven met soortgelijke inhoud ontvang. Het gaat namelijk niet zo best met onze economie, dus er valt weinig te beleggen en de staatsschuld en het begrotingstekort moeten omlaag. Dus er wordt nog wat meer bezuinigd, waardoor ik weer meer moet betalen.

Intussen gaan er gigantische bedragen van de overheid naar de banken om die overeind te houden. Die banken hebben de crisis veroorzaakt. In nrc-next van gisteren stond een opiniestuk van hoogleraar financiële geografie Ewald Engelen waarin hij o.a. schrijft: We bezuinigen namelijk niet voor onze kinderen of voor de ‘markten’, maar om de schulden van onze banken af te betalen. En afgaand op het Verdrag van Brussel van vorige week, dat banken expliciet belooft dat ze geen eurocent verlies op staatsleningen zullen lijden, gaat het zuigen nog wel even door.

Hou dat in uw achterhoofd als straks de Haagse discussies over nieuwe bezuinigingen losbarsten.

x

Bedonderd?

Vanavond is op Nederland 1 het derde deel van de alom geprezen serie 'Frozen Planet' te zien, over het (dieren)leven aan de Noord- en Zuidpool. Ik ga er zeker weer naar kijken, zelfs nu ik weet dat een deel ervan (in aflevering zeven). waarin de geboorte van ijsbeertjes te zien is, niet op de Noordpool, maar in een Nederlandse dierentuin, compleet met nepsneeuw, is opgenomen. Worden we door de BBC bedonderd? Een woordvoerster, las ik in Trouw, zei desgevraagd, dat het onmogelijk is de geboorte van ijsbeertjes in de natuur te filmen, omdat die gebeurtenis zich in een hol onder de sneeuw afspeelt, waar een filmploeg met geen mogelijkheid bij kan komen.

In mijn jonge jaren trok in de bioscopen de Disneydocumentaire 'De Woestijn Leeft' zeer veel kijkers. Later werd bekend dat scenes daarin geënsceneerd waren. Je kunt met filmbeelden nu eenmaal een hoop doen, door ze in een bepaalde volgorde te laten zien. Je kunt ze vertragen en versnellen. Dankzij de moderne techniek kun je nu zelfs de sauriërs, die 65 miljoen jaar geleden uitstierven, tot leven brengen. We worden geboeid door een persoon die zich helemaal alleen door een woest en gevaarlijk landschap beweegt. Als we even nuchter nadenken weten we dat die persoon helemaal niet alleen is. Er loopt immers een complete filmploeg om hem heen, die helemaal niet van plan is allerlei barre omstandigheden zonder hulpmiddelen te doorstaan.

Het belang van 'Frozen Planet' zit wat mij betreft, afgezien van de indrukwekkende beelden, hierin, dat vastgelegd wordt, wat mogelijk in de niet eens zo verre toekomst niet meer te zien is, omdat het ijs smelt. De klimaattop in Zuid-Afrika is er immers niet in geslaagd om afspraken te maken die het smelten van dat ijs moeten voorkomen. De ijsberen zullen zich binnen niet al te lange tijd een weg moeten banen tussen de olieplatforms die bij de Noordpool zullen verrijzen. Daar zal, net als in de Golf van Mexico ook wel eens een pijpleiding kapot gaan. Of een tanker botst tegen een ijsberg. Waar moeten de ijsberen, de zeehonden, de walvissen en de walrussen dan heen?

Intussen kunnen we ons hier over een tijdje weer druk gaan maken over een schildpadje dat op het strand van Monster is gevonden, hoewel het in de Golf van Mexico thuishoort. Het wordt nu opgevangen in Scheveningen. Laten we dat, net als die pinguïn in Nieuw-Zeeland, met een  zendertje naar huis zwemmen, of brengen we dat, net als die orka, naar een opvanggelegenheid?
x

Sociaal

Vanmiddag om 13.00 uur ontmoet ik, volgens afspraak, Natalja. Zij is een 27-jarige Moldavische en woont in een flat aan de andere kant van het winkelcentrum waar ik mijn dagelijkse boodschappen doe.

Let wel: ik heb een afspraak, geen afspraakje, of date. Ik heb haar ook nog niet eerder gezien, alleen telefonisch gesproken, voor het maken van die afspraak. Haar naam kreeg ik van de Stichting Doras. Dat is een door het stadsdeel Amsterdam-Noord gesubsidieerde welzijnsstichting, die het initiatief 'Samenspraak' ontwikkeld heeft. De bedoeling daarvan is dat gewone Nederlanders een paar uur per week praten met een buitenlander die graag zijn/haar kennis van het Nederlands op informele wijze wil uitbreiden, waardoor ze zich ook meer in het algemeen sociaal beter kunnen bewegen.

Het is niet de bedoeling dat ik Nederlandse les geef en haar alles uitleg over d'tjes en t'tjes. Het zal er vooral op neerkomen, dat ik tijdens gesprekken, af en toe wat corrigeer en uitleg en geef, zodat ze wat meer zelfvertrouwen krijgt bij het gebruik van het Nederlands. Nu durft ze dat nog niet goed bij bijvoorbeeld het boodschappen doen of het contact met buren. Ze woont overigens samen met een Nederlandse man, ze hebben samen een dochter van enkele maanden oud. Met die man praat ze wel Nederlands, maar ik kan me goed voorstellen dat je in een relatie elkaar niet voortdurend wil lopen corrigeren. Zij spreekt wel Engels, Roemeens en Russisch, maar ik neem aan dat die man de laatste twee talen niet spreekt en met elkaar converseren in een taal die voor beiden vreemd is, is ook niet ideaal.

Ik ben hierop gekomen door een flyer van Doras, die ik in de bus kreeg. Door mijn recente verhuizing is mijn leven toch wel iets veranderd. Zo heb ik in geen jaren in korte tijd zoveel mensen over de vloer gehad. N.a.v. die flyer kreeg ik ook het idee, dat ik mij wel weer eens wat socialer mocht gaan gedragen, zelfs op zo'n manier dat ik wat voor iemand anders zou kunnen betekenen. Ik ben benieuwd hoe me dat afgaat.
x

Klimaattop

Volgend jaar loopt het Kyotoverdrag af, waarin bindende afspraken werden gemaakt voor het terugdringen van broeikasgassen. Veel heeft dat niet geholpen, want de uitstoot van die gassen neemt nog steeds toe. Op de klimaattop in Durban diende de EU en niet erg ver strekkend voorstel in: er zouden afspraken moeten worden gemaakt om in 2015 plannen te ontwerpen die in 2020 juridisch bindend zouden moeten worden. Nog negen jaar dus zou iedereen lekker zijn gang kunnen gaan. De meeste arme landen en  zogenoemde 'eilandstaten' steunden het EU-voorstel, maar de drie grootste vervuilers, de VS, India en China. Van India en China kan ik me dat nog voorstellen: het zijn dan wel snel groeiende economiën, maar de gewone bevolking heeft het nog altijd minder goed dan die bij ons.

De VS weigert al jaren om ook maar iets bij te dragen aan de verbetering van het wereldklimaat, of eigenlijk aan het tegengaan van de verslechtering. De huidige economische crisis zal de EU-landen er, vrees ik, eerder toe stimuleren nog meer te produceren, dus meer rotzooi in het milieu te gooien. Er is een zogenaamd 'groenfonds'. De rijke landen beloofden daarin m.i.v. 2012 jaarlijks 30 miljard te storten voor hulp aan de armste landen. en vanaf 2020 jaarlijks 100 miljard. Ik neem aan dat volgend jaar de EU-landen hun geld liever storten in een fonds dat de Euro overeind moeten houden. Het milieu en die armste landen zoeken het verder zelf maar uit.
x

Minderheid

In Engeland kijkt men traditioneel met enig wantrouwen naar alles wat zich aan de andere kant van de Noordzee, het Continent, afspeelt. Wat wij het Kanaal noemen is voor de Engelsen 'the English Channel'. Ik kan me nog herinneren dat het Europese paspoort werd ingevoerd. Daar deed het Verenigd Koninkrijk niet aan mee. Ik zie nog de beelden voor me van een Engelse dame die bijna in tranen uitbarstte bij het idee, dat ze haar vertrouwde Britse paspoort zou moeten verruilen voor iets van Europese makelij. Het is dus niet zo vreemd dat de Engelsen niets moeten hebben van de het plan, dat ergens in Brussel wordt uitgemaakt of ze nationale schulden mogen maken en hoe groot die dan mogen zijn.

De zeventien landen van de Eurozone en de andere EU-leden (excl. het Verenigd Koninkrijk) vinden wel dat er centraal iets moet worden geregeld over de nationale begrotingen. De anti-Europeanen hebben er weer een argument bij. De regeringsleiders die de besluiten over die Europese controle hebben genomen hebben zich daarbij, voor zover ik weet, niet afgevraagd of de bevolking van hun landen het daarmee wel eens zou zijn, maar hoe de beleggers zullen reageren. Die beleggers vormen slechts een minderheid van de bevolking en zij kijken eerst naar wat de kredietbeoordelaars, zoals Standard & Poors, ervan vinden. Als die zo hun twijfels hebben, wordt het voor overheden weer moeilijker geld te lenen en als ze dat toch doen, moeten ze zich nog verder in de schulden steken.


Ik heb natuurlijk geen verstand van economie en financiën, maar zo langzamerhand bekruipt mij het gevoel dat de economische crisis te wijten is aan die beoordelaars. Zij zorgen er immers voor dat de rentes steeds verder worden opgedreven, door hier en daar een A'tje weg te halen, zoals de Michelingids hier en daar sterretjes toekent en weghaalt en zo een restaurant kan maken of breken.

Nu mag je van restauranthouders niet verwachten dat ze een gezamenlijk kookbeleid gaan voeren, zodat ze allemaal een sterretje krijgen. Maar van overheden mag je wel verwachten dat ze een gezamenlijk financieel-economisch beleid voeren, zeker als ze een gezamenlijke munt hebben. Zonder in de Michelingids te kijken weet ik altijd wel een restaurant te vinden waar ik prima kan eten in een aangename sfeer. Maar als de Euro straks niets meer waard is, kan ik bij de Bijenkorf nog geen kopje koffie met een slagroomtompoes bestellen en dat zou ik toch wel jammer vinden.
x

Trivia

'Zelf ben ik nog nooit met een Bekende Nederlander naar bed geweest, dat hoop ik zo te houden'

Het bovenstaande is geen openhartige mededeling over mijn privéleven, maar de kop boven de column van Sylvia Witteman in de Volkskrant. Van Sylvia had ik nog nooit gehoord en ook nog nooit iets gelezen. Zij ergert zich aan de openhartigheden van BN'ers, zoals Gerard Joling en Patricia Paay, die in bepaalde media hun seksleven uit de doeken doen. Zo heeft Gerard, de 'relnicht', het wel eens met Tatjana Simic, wie dat dan ook moge wezen, gedaan heeft en kijkt Patricia graag naar porno. Paay (62) vertelt aan AT5 dat haar veel jongere vriendje Nicky (27) haar nog steeds porno (sic) vindt. Dat komt door haar kleine kontje en haar grote borsten, denkt ze.'

Dankzij een column in een 'kwaliteitskrant' weet ik nu dus dat Patricia een klein kontje en grote borsten heeft en nu weten de lezers van dit blog het ook. Maar wat moet ik met die wetenschap? Als ik daarin geïnteresseerd zou zijn, zou ik wel een abonnement  nemen op de Story of de Privé, die voortdurend over dit soort zaken berichten. Er zijn immers zeer veel OBN'ers die alles over BN'ers willen weten.

Gisteren was ik bij de kapper, maar moest nog even wachten. Ik pakte het bovenste oude tijdschrift van een stapel. De titel was, geloof ik, 'Nederland.nl'. Nu weet ik ook weer dat ene Ben Saunders een 'Voice of Holland' is en dat hij ten onrechte, volgens hem dan, beschuldigd wordt van huiselijk geweld. Hij wordt geïnterviewd samen met het fotomodel Kim Feenstra, een fan van Ben. Zij vindt dat er zo langzamerhand wel genoeg geschreven is over haar carrière als ster in pornofilms. Dat zal best, maar ze zijn desondanks bereid daar met dat blad uitvoerig over te praten, omdat ze weten dat 'het publiek' vooral in dat soort trivia geïnteresseerd is.  Al die BN'ers weten dat en ze doen niets liever dan de media te voorzien van die trivia. Dan krijg je dus dit( de columniste citeert uit een uitzending van AT5):

'Ja, zij wist natuurlijk wel hoe ik in elkaar zat', mekkerde onze nationale relnicht. 'Maar we hadden een wijntje op, het was gezellig... en ik dacht, ik ga toch eens even kijken hoe het met zo'n vamp is...'

'Maar toen viel jij toch al op mannen?', geilde de interviewer. 'Duurt het dan niet langer om tot een hoogtepunt te komen, met een vrouw?' 'Nou...', ging Gerard voort, 'je denkt natuurlijk dat het een tutje is, hè... maar ze weet het allemaal wél te vinden hoor!'

Wat heeft Tatjana nou allemaal gevonden?

x