Onveilig

Een man die verdacht wordt van een inbraak in het Frans Ottensstadion in Amsterdam ligt al een aantal dagen in coma vanwege het optreden van een viertal medewerkers van dat stadion. De Volkskrant schrijft: Ze betrapten een man zou die het gemunt had op zou hebben op koolzuurflessen, die 120 euro statiegeld opleveren. Deze flessen waren bij eerdere inbraken ook al ontvreemd. De mannen gebruikten zoveel geweld tegen de vijftigjarige man, dat hij nu nog steeds in coma ligt.

Het gebeuren heeft weer voor veel commotie gezorgd. Hero Brinkman van de PVV sprak over het beroepsrisico van inbrekers. Het gesundenes volsksempfinden in deze kun je omschrijven als "eigen schuld, dikke bult". De algemene verontwaardiging zal weer groot zijn, mocht justitie ertoe overgaan de vier medewerkers van het stadion te vervolgens wegens 'het toebrengen van zwaar lichamelijk letsel' of zoiets.

Het is ieders goed recht geweld te gebruiken bij het beschermen van eigen lijf en leden en eigendommen en dat van anderen. Maar dat geweld moet wel in overeenstemming zijn met het gepleegde vergrijp of de poging daartoe. Stond die vier stadionmedewerkers echt niets anders te doen dan die vermoedelijke inbreker bijna te doden? Of speelden woede/verontwaardiging over eerder inbraken hier een rol? Wilden ze hun gram  halen? Dat zijn zeer menselijke en begrijpelijke emoties, die aangewakkerd worden door media-aandacht voor overvallen met geweld en door oproepen van de overheid om geweldplegers te filmen. Er wordt een sfeer gecreëerd van: we zijn nergens meer veilig, we moeten voortdurend op onze hoede zijn. Onlangs was een monteur bij mij de videofoon aan het aanleggen, waarop ik kan zien wie er aanbelt. Daarvoor was het volgens hem nodig even bij de buurman recht onder mij een verbinding te controleren. Hij kwam onverrichter zake terug, want de buurman wilde hem niet binnenlaten. Ik moest er zelf heen om e.e.a. uit te leggen. Toen kon het wel. Een beetje merkwaardig, want die buurman kende mij net zo min. Zou dat komen omdat ik er autochtoner uitzag dan de monteur?

Mijn hele leven heb ik in een grote stad gewoond, maar ik heb me nooit onveilig gevoeld, zelfs niet nadat er eens - jaren geleden, in Den Haag - bij ons was ingebroken. Natuurlijk maakte het wat uit dat het overdag, bij onze afwezigheid gebeurde. Er was geen sprake van persoonlijke bedreiging, die diverse winkeliers wel ervaren hebben. Maar ons werd a.h.w. aangepraat dat we het toch vreselijk moesten vinden dat iemand zich ons privédomein was binnengedrongen en privéspullen ontvreemd had. We vonden het jammer dat we dingen kwijt waren, maar daar bleef het bij. Van de aangeboden slachtofferhulp hebben we geen gebruik gemaakt.

Ik praat geen enkel misdrijf goed. Ik vind dat iedereen zich op gepaste wijze mag beschermen. Maar die vier stadionmedewerkers hebben naar mijn mening een grens overschreden.
x

Overtuiging

Stelling: Bij belangrijke beslissingen ga ik liever op mijn intuïtie en gevoel af dan op mijn verstand. Die stelling wordt door Trouw, in het kader van de 'Maand van de Spiritualiteit, voorgelegd aan Elbert Dijkgraaf, bijzonder hoogleraar empirische economie aan de Erasmusuniversiteit en lid van de Tweede kamer voor de SGP. En wat is het antwoord van Elbert? Ja. Dingen die er echt toe doen beslis je op basis van een gevoel diep van binnen. De SGP is momenteel een belangrijke factor in het instandhouden van ons huidige kabinet. De beslissingen van Elbert zijn dus niet zonder belang.

Laat ik nou altijd gedacht hebben dat leden  van de Tweede Kamer beslissen na goed nadenken over voors en tegens van maatregelen die er echt toe doen voor ruim zestien miljoen Nederlanders. Maar wat doet Elbert, die als wetenschapper beter zou moeten weten? Die gaat kijken wat zijn gevoel diep van binnen zegt. Ik weet niet wat zijn collega's daar van vinden, maar ik vind "Dat voel ik nu eenmaal zo" geen geweldig argument. Met zo'n man kan ik ook niet discussiëren.

De SGP stemde zowel tegen de invoering van de euro als tegen Griekenlands toetreding tot de eurozone. Die besluiten waren niet gebaseerd op keiharde feiten, maar op overtuiging, zegt Elbert. Ja, zo lust ik er nog wel een paar. De afkeer van de volgelingen van Geert Wilders van islamitische allochtonen is niet gebaseerd op keiharde feiten, maar op overtuiging, een diep gevoel van binnen. Als ik eens voor de rechter zou staan omdat ik een medetreinreiziger een klap voor zijn kop had gegeven, kom ik niet weg met het argument: Ik voelde dat die man mij wilde beroven.

Elbert is opgehouden met pogingen te duiden wat God precies is. Daartoe zijn wij niet in staat. Er zullen altijd dingen zijn die we niet begrijpen. Ik vind dat juist geruststellend, het biedt me een stuk ontspanning. Het is niet zo gek dat we niet alles begrijpen, want God is altijd hoger. Ik vrees dat alle 'spirituelen' geen moeite (meer) doen te duiden wat datgene wat voor hen de basis voor hun 'zijn' is precies is.

Elbert Dijkgraaf is volgens de Spiritest  'zeer spiritueel'. Hij gelooft ook in wonderen: De Bijbel geeft er genoeg voorbeelden van. De sprookjes van 1001 nacht staan er ook vol mee, maar wat zegt dat? Het krijgen van een kind kunnen we biologisch verklaren, maar voor de ouders is het veel meer dan dat, een echt wonder. Ja, een iPad is een stukje verklaarbare moderne techniek, maar voor veel mensen blijft het een wonder boven wonder. En zo kan ik nog uren doorgaan.
x

Schuld

Ik begin er een beetje genoeg van te krijgen. Het lijkt erop dat men mij en andere ouderen een schuldcomplex wil aanpraten, vanwege de steeds maar stijgende kosten van de gezondheidszorg en van de  daarmee verband houdende premies. Zal ik dan maar dood gaan? Dan ben ik geen kostenpost meer.

Ik heb ook al horen zeggen dat kinderen (verplicht) meer voor hun hulpbehoevende ouders moeten gaan zorgen. Dat scheelt immers in de kosten van verpleeg- en verzorgingshuizen. Mag ik even weten wie er dan voor mij gaat zorgen?  Moet ik een beroep gaan doen op (achter)neefjes en -nichtjes? Die kennen me nauwelijks, laat staat dat er een warme band bestaat.

Ik heb het al eens eerder gezegd: al die maatregelen hebben niets te maken met bezuinigingen: er worden alleen maar kosten verplaatst. De premiestijging wordt beperkt door de invoering of verhoging van de eigen bijdragen, maar betalen zul je. Minder ouderen in verpleeg- en verzorgingshuizen betekent dat jij, naast je drukke baan en zorg voor je kinderen, ook nog een behoorlijk stuk mantelzorg op je mag nemen. Het zou best kunnen dat dat wat stress en vervolgens een burn out oplevert, ziekteverlof, medische hulp. Wie gaat dat betalen? We worden al gestresst, omdat we dagelijks te horen krijgen, dat de euro in gevaar is. De beleggers, dat zijn mensen die nog altijd geld over hebben na de dagelijkse uitgaven en het betalen van de vaste lasten, zien het niet meer zitten. Wat moet je als je het nu nog net kan redden, maar die eigen bijdrage er niet meer bij kan hebben, tenzij je de contributie voor de sportclub van je kinderen maar afschaft. Laat ze maar een eind gaan fietsen voor de broodnodige beweging.

In Trouw las ik dat VVD, CDA en PVV gaan onderhandelen over een nieuw regeerakkoord, want er moet nog meer bezuinigd worden, d.w.z.: nog meer collectieve lasten moeten private lasten worden. De PVV staat momenteel in de peilingen op verlies, want die zou die lastenverhogingen niet pikken. Zal Wilders verdere verhoging blijven gedogen? In dezelfde peilingen is de SP intussen net zo groot als CDA en PvdA samen. Ik ga hier niet beweren dat de SP garant staat voor een oplossing van alle financiële kwalen, maar ze staat wel voor SOLIDARITEIT. Je weet wel: sterkste schouders die zwaarste lasten dragen.
x

Sneeuwvrij

De afgelopen winter heeft hier en daar ook in Amsterdam aardig wat sneeuw gelegen. Een dame woonachtig in het appartementencomplex waarin ik nu woon had toen spontaan het initiatief genomen de route naar de vuil- en papiercontainer sneeuwvrij te maken, zodat de tocht daarheen wel gladjes, maar niet over te gladde ondergrond zou verlopen. Anderen hadden zich daarbij aangesloten.

Op het prikbord in de toegangshal hing een uitnodiging van de bewonerscommissie voor een bijeenkomst om te spreken over de organisatie van het sneeuwruimen in de komende winter. Die bijeenkomst werd gehouden in een gemeenschappelijke ruimte op de begane grond. Ik besloot daar eens heen te gaan, al was het alleen maar om te ervaren, wat er zo al aan gemeenschappelijks wordt ondernomen in zo'n complex, dat overigens de naam Zilverberg draagt. (Ik heb ook al tweemaal het 'Zilverbergnieuws' in de bus gehad.)

In de bijeenkomst bleek dat de bewonerscommissie al het nodige 'voorwerk' had gedaan: de woningbouwcorporatie stelt sneeuwschuivers en bezems ter beschikking en een ambtenaar van het deelgemeentebestuur heeft toegezegd voor een container met zout te zorgen. Die container is er inmiddels al. In de uitnodiging was ook sprake van de gezelligheid van het samen sneeuw ruimen.

Door aanwezig te zijn bij de bijeenkomst werd ik meteen aangemerkt als lid van de toekomstige sneeuwploeg en dat heb ik maar zo gelaten. Een bezem of sneeuwschuiver moet ik nog zonder al te veel problemen kunnen hanteren, zodat de rollatorgebruikers en anderen die minder goed ter been zijn, zonder ongelukken naar het winkelcentrum kunnen komen. Dat betekent een sneeuwvrije route maken tot aan het viaduct. De winkeliersvereniging heeft toegezegd het stuk weg tussen het winkelcentrum en de andere zijde van het viaduct met professioneel materiaal sneeuwvrij te houden.

De ruimte waar de bijeenkomst werd gehouden is bepaald niet onaardig ingericht, er is ook een bar. Elke zondag om de veertien dagen is daar 's middags een soort 'open huis', waar drankjes en knabbeltjes verstrekt worden. Ik heb mij voorgenomen daar komende zondag maar eens heen te gaan. Ik ga me maar weer eens wat socialer opstellen. Ook gisteren werd na koffie en thee aan de liefhebbers een glas wijn verstrekt. De bewonerscommissie heeft een budget dat wordt verstrekt door de woningbouwcorporatie op basis van de regel: een vast basisbedrag, plus een bedrag per appartement. Ik zal ook eens nagaan of er een soort huishoudelijk reglement is en wat je daarmee kunt doen om van alles bij de corporatie gedaan te krijgen. Zo kan er wat mij betreft nog wel wat verbeterd worden aan het contact tussen huurder en corporatie. De rol van luis in de pels heeft mij altijd wel gelegen.
x

Stokpaardje

"Voel je voeten plat op de grond." Eén zin uit de trailer voor het KRO-programma (in de maand van de Spritualiteit) 'Heb ik genoeg spiritualiteit?' van presentatrice Karin de Groot, waarover 'Trouw' schreef. Na de maandenlange opnames voor haar nieuwe programma 'Heb ik genoeg spiritualiteit?' heeft presentatrice Karin de Groot zich voor het eerst in haar leven ziek gemeld. "Ik ben helemaal ingestort." Ik kan me nauwelijks voorstellen dat dat de bedoeling is van al die spirituele bewegingen.

Maar ja, vind je het gek? Bij de hare krisjna's: Seks was alleen geoorloofd als je eerst het huis van boven tot onder had schoongemaakt, extra uitgebreid had gekookt en gebeden. Nou, ik kan je vertellen, daarna heb je echt geen zin meer. Bij de sjamanen: Om me het sjamanisme eigen te maken heb ik vier dagen en nachten in mijn eentje in het bos doorgebracht. Met hangmat, kompas, en water. En wat droge kleding, maar zonder eten. Je zwakt zo af, op een zeker moment heb ik me afgevraagd hoe gras eigenlijk zou smaken.

"Toen ik het bos uitkwam heb ik gehuild van opluchting. Ik zat een kwartier lopen af van de eerste mensen, en moest al mijn spullen daarheen sjouwen, kapot als ik was. Maar ik was weer bij mensen en eten."

Karin zegt zelf dat ze teveel dingen in te korte tijd had gedaan. Dat zal best. Maar ik vraag me af of ik zo nodig mijn voeten plat op de grond moet voelen en als ik dat al zou doen of ik daar een beter of spiritueler mens van wordt. Dan kun je het innemen van een flesje Yakult ook spiritueel noemen, want dan heb je weer eens naar je darmen geluisterd. Maar hoe ik ook mijn best deed, ik heb van mijn melkzuurbacteriën nog nooit een duidelijke boodschap gekregen. Voor gezond eten luister ik liever naar het Voorlichtingsbureau voor de voeding. Van Kooten en De Bie, als de Klisjeemannetjes, wisten het ook al: "Goed kauwen, zodat je eten gelijkmatig in je bloed komp. En verantwoord roken."

Sorry hoor, ik kon het weer even niet laten. Al die spirituele groepjes hebben, net als de kerken, zo hun eigen regeltjes die je moet volgen om het 'goed' te doen. Al zie ik niets in de regeltjes van de Oud-Gereformeerden, ik vind ze wel een stuk duidelijker dan die van de sjamanen. Die zullen in de koude winters van Siberië wel eens een paar dagen zonder eten in het bos gezeten hebben, maar zijn ze daar collectief nu veel spiritueler van geworden? En heb ik nou een hare krisjna nodig om te leren dat peace and love beter zijn dan war and hate?

x

Code

Veel tv-kijkers, de meeste vermoed ik, hebben een hekel aan de commercials. Ik heb dat nauwelijks, al heb ik wel een voorkeur voor het systeem van de publieke omroepen, die ze uitzenden tussen programma's, boven dat van de commerciële omroepen, die ze in de andere programma's uitzenden. Een voordeel van het laatste systeem is wel weer dat je niets hoeft te missen,omdat je tijdens een programma even iets anders kunt doen: een plasje, een consumptie uit de keuken halen, van die dingen.

Wat mij steeds meer irriteert zijn de vooraankondigingen van programma's. De geoefende tv-kijker weet wanneer zijn favoriete programma's worden uitgezonden, omdat die altijd op dezelfde weekdag en dezelfde tijd worden uitgezonden. Wil je iets anders zien dan kijk je in de gids, de krant, of op het internet.

De kroon, qua irritatie, wordt de afgelopen dagen wat mij betreft gespannen door een programma dat de EO vanaf donderdag gaat uitzenden: de Pelgrimscode. Dat wordt weer zo'n programma waarin kunstmatig spanning wordt opgeroepen, door een aantal BN'ers "in de voetsporen van Mozes" door de woestijnen van Israël en Jordanië te sleuren, waarbij ze gegevens krijgen waarmee ze een bedachte code moeten ontcijferen die naar een 'schat' leidt: 10.000 euro die de winna(a)r(es) aan een goed doel mag besteden. Op de website van de EO schrijft een toekomstige kijkster:"pelgrimscode is egt super ik vind het mega gaaf toppie kzou zelf ook wel mee wille doen kannie bale veelte jong echt stom". Het is natuurlijk mooi dat de EO 10,000 euro voor een goed doel over heeft. Maar ze zouden dat goede doel nog veel meer kunnen steunen, als ze de kosten van die hele woestijnreis voor tien mensen, plus de complete crew die alles moet voorbereiden, organiseren, filmen en cateren, vervingen door de kosten van 10 OBN'ers (onbekende Nederlanders) die je in een willekeurige kroeg in Nederland, of gewoon in een studio, Yahtzee laat spelen. Daar ben je met wat reiskosten en twee consumpties per persoon vanaf. Daar kan je geen weken durende serie van maken, maar dan houdt de EO wel zendtijd over voor programma's die ergens over gaan. Een mooie kerkdienst bijvoorbeeld.

Intussen heb ik nu al besloten niet naar de Pelgrimscode te gaan kijken. Woestijnen en eeuwenoude ruïnes kun je van tijd tot tijd ook bij National Geographic of Discovery bekijken. Daarbij word je niet afgeleid door de prietpraat van een BN'er of de Voice Over die vertelt wat Jezus of Mozes op een bepaalde plek is overkomen.
x

Besteedbaar

Voormalig PvdA-leider Wouter Bos heeft tegenwoordig een functie bij KPMG. In die functie werd hij gisteren geïnterviewd in Buitenhof. Ik viel midden in het gesprek, want ik was even aan het zappen tijdens een dweilpauze in het schaatsen, waar ik eigenlijk naar keek. Het ging over de steeds maar stijgende kosten van onze gezondheidszorg en dus van de premie die we daar met ons allen voor betalen, waardoor ons vrij besteedbare inkomen achteruit gaat.

Natuurlijk werd er gezegd wat al uit den treure gezegd is: de kosten stijgen vooral doordat de ouderen steeds meer een beroep op de zorg doen, of steeds meer ouderen dat beroep doen en die ouderen ook nog het lef hebben steeds ouder te worden. Daar moeten we iets aan doen, want we kunnen niet een beroep op de jongere generaties blijven doen om de zorg voor de oudjes mogelijk te maken. Nee, stel je voor dat ze niet meer toekomen aan de nieuwste smartphone of hun tweede vakantie.

In mijn jonge jaren hadden we het nog wel eens over solidariteit. Ik betaal, hoewel kinderloos, al jaren mee aan de kinderbijslag en de kosten van onderwijs aan 'onze' kinderen en het gratis meeverzekerd zijn van kinderen. Dat zal ik blijven doen, zolang diverse pensioenfondsen en de Sociale Verzekeringsbank maandelijks een bedrag op mijn bankrekening storten. Je hoort mij er niet over klagen dat mijn vrij besteedbare inkomen daardoor lager wordt. Kinderen krijgen hoort erbij, wat de kosten daarvan ook zijn. Oud worden hoort er ook bij. Ik maak het onderhouden en onderwijzen van die kinderen mede mogelijk. Het minste wat ze (terug) kunnen doen is eraan bijdragen dat mijn oude dag nog redelijk comfortabel is.

Een nieuw idee waarvan ik gisteren hoorde is: sparen voor de de kosten van gezondheidszorg die je op latere leeftijd veroorzaakt. Dat moet je dan ook weer wettelijk regelen, neem ik aan. Er wordt dan door de belastingdienst een stukje van je inkomen afgehaald, een soort ver vooruit betaalde premie. Die betaal je dan niet meer voor de oudjes van nu, maar voor het geval je zelf een van die oudjes wordt. Ik zal het wel verkeerd zien, maar dat betekent ook weer dat je vrij besteedbare inkomen wat minder wordt. Daar gaat je nieuwe smartphone of tablet.

Die vooruit betaalde premie wordt in een soort fonds gestort, vermoed ik. Dat wordt door een paar knappe koppen beheerd. Die gaan het geld beleggen, zoals de pensioenfondsen nu doen, want met geld maak je meer geld, toch? Hoewel...
x