Tentenkamp

Het is mij niet erg duidelijk wat de mensen van de 'Occupy-beweging' precies willen bereiken en hoe ze dat willen bereiken. Ik geloof dat "minder macht voor het grootkapitaal" een redelijke samenvatting is. Dat is natuurlijk tegen het zere been van de VVD: de voorzitter van de VVD-fractie in de Amsterdamse gemeenteraad heeft er al voor gepleit dat midden volgende week het tentenkamp op het Beursplein verdwijnt. Daar moet wat hem betreft niet de politie voor ingezet worden, dat moet in goed overleg tussen bezetters en burgemeester gebeuren. Het lijkt me bij voorbaat duidelijk dat die bezetters zich niet door Eberhard van der Laan laten overtuigen dat ze beter kunnen vertrekken. Het lijkt me even duidelijk dat beurshandelaren, bankdirecteuren en directeuren van beursgenoteerde bedrijven niet erg onder de indruk zijn van het tentenkamp en hetgeen daar bediscussieerd wordt. Ik denk dat er beter IN de beurs dan daarbuiten gekampeerd kan worden. Destijds werd het Maagdenhuis bezet, niet het plein ervoor.

Er is mij nog geen overduidelijke aanwezigheid van politici op het Beursplein opgevallen. En het zullen toch de politici moeten zijn die de wezenlijke veranderingen moeten doorvoeren. Het waren immers ook de politici Reagan en Thatcher die aan de wieg van de huidige crisis hebben gestaan met het doorvoeren van hun theorie over de supply-side economie: leg de producenten van goederen en diensten zo weinig mogelijk belastingen en regeltjes in de weg en het gaat iedereen goed. Het heeft in Amerika gezorgd voor het ineenstorten van een goed gereguleerd banksysteem voor spaarders en leners, wat de Amerikaanse belastingbetalers miljoenen heeft gekost. Het heeft in ons land geleid tot de aanbidding van de 'marktwerking' die ook zo nodig moest worden ingevoerd in de nutsbedrijven en de gezondheidszorg. Het is mij nog niet opgevallen dat het op die terreinen veel beter en goedkoper is geworden.

Gisterochtend luisterde ik naar een programma op Radio 1 over de slechte staat van de Nederlandse pensioenfondsen. Een deel van mijn huidige inkomsten komt van de twee grootste pensioenfondsen van dit land: het ABP en Zorg en Welzijn. In de tijd dat Lubbers minister-president was heeft de overheid 15 miljard gulden uit het ABP gegraaid. Als de overheid dat netjes zou teruggeven zou het met de dekkingsgraad van het ABP weer helemaal goed zitten en zouden ze daar niet hoeven denken over verlaging van mijn pensioen met tien procent. De bestuurders van het ABP blijken overigens voor een dagdeel vergaderen een bedrag van ruim 800 euro te ontvangen. Ze doen dat overigens 'in de tijd van de baas', want het besturen van een pensioenfonds is een bijbaan. (De meeste bestuursleden zitten daar namens een werkgevers- of werknemersvereniging.) Wellicht dat ze daarom niet in de gaten hebben gehad, dat er wellicht iets te riskant werd belegd in wat later zeepbellen bleken te zijn.

Ik wordt geacht in het ABP-bestuur vertegenwoordigd te zijn door FNV-voorman Xander den Uyl (hij is zelfs vicevoorzitter van het ABP), maar ik heb hem niet gekozen. Ik heb geen enkele invloed op de wijze waarop met mijn financiële tegoeden wordt omgesprongen. Misschien moet ik, met andere gepensioneerden, maar eens een tentenkamp in Heerlen gaan opzetten. Occupy het ABP!
x

Break

Eén van de taken van de NOS is ons op de hoogte houden van wat er in de wereld gebeurt. Dat gebeurt via radio en tv op vaste tijdstippen. Maar af en toe is er 'breaking news'. Dat is zo belangrijk dat de normale programmering ervoor onderbroken wordt. Dat deed zich gisteren weer voor: de Libische dictator Kadhafi was volgens bepaalde berichten óf gevangen genomen, óf gedood. Zoiets kun je in in enkele minuten vertellen en vervolgens de normale programmering hervatten. Maar zo werkt het niet: daar blijft de NOS over doorgaan. Tegen de achtergrond van feestvierende en in de lucht schietende Libiërs wordt steeds dezelfde mededeling herhaald, waarbij vermeld wordt dat er nog niets officieel bevestigd is. Vervolgens mogen deskundologen in beeld of via de telefoon vertellen wat naar hun mening de gevolgen zijn van  datgene waarvan niet zeker is dat het gebeurd is.

De NOS is niet de enige met dit soort 'berichtgeving'. De beelden op de achtergrond zijn in dit soort gevallen van CNN of Al Jazeera, want die hebben mensen ter plekke, die in het algemeen ook niet veel meer doen dan speculeren n.a.v. onbevestigde geruchten. De NOS zou zich dus kunnen beperken met het advies aan zijn kijkers af te stemmen op een van deze zenders, die door vrijwel alle tv-providers geleverd worden. Per slot van rekening doet de NOS zelf niet anders. Maar die kan het niet laten zijn eigen speculaties daar aan toe te voegen. Als het waar is dat Kadhafi is gedood door de NAVO, valt dat dan wel binnen het 'mandaat'? Was het niet beter geweest dat Kadhafi gevangen genomen was en voor de rechter gebracht zou kunnen worden? Wat gaat er vervolgens In Libië gebeuren? Daar heb ik de NOS niet voor nodig. Libië wordt geen democratisch land naar Westerse begrippen, net zo min als Irak, Tunesië en Egypte. Dat interesseert ook geen mens en zeker niet de politici in het Westen. Tussen de bedrijven door immers waren beelden te zien waarin dezelfde dictator allerhartelijkst werd begroet door de machthebbers van Italië, het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland en de Verenigde Staten van Amerika. Hij had immers beloofd zijn negatieve activiteiten niet meer tegen het Westen te zullen richten. Dat Westen ziet liever een stabiel land waarin de bevolking wordt onderdrukt, dan een land waarin de bevolking in opstand komt en je nooit weet waar dat op uitdraait. Worden de nieuwe machthebbers wel vriendjes? Laten we maar vast wat bommen op de tegenstanders gooien om ze gunstig te stemmen. Bescherming van de bedreigde bevolking is daar een goed excuus voor. Ik kan nog wel een paar landen noemen waar de bevolking stevig onderdrukt wordt. Maar ja, dat zijn nog wel eens belangrijke handelspartners, of ze kunnen dat (weer) worden en dan moet je niet beginnen met de hele infrastructuur weg te bombarderen.  Of die landen, zoals Birma of Somalië, zijn op wereldschaal te onbelangrijk om in te grijpen.  Jammer voor de onderdrukte bevolking daar, maar we houden op verontwaardiging en 'stille diplomatie'.
x

Simpel

Wat is het idee-achter-de-laptop? Dat je op allerlei plaatsen een computer bij de hand hebt. Daarom heeft het ding een accu, want je hebt niet overal een stopcontact bij de hand. Wat doet een laptop die je aan zet? De werkende onderdelen gaan op zoek naar de accu die hen moet voeden. Als die accu disfunctioneert gaan die andere onderdelen moeilijk doen, zoals de afgelopen dagen bij mijn laptop gebeurde, zoals het eigener beweging in de slaapstand gaan.

Gisteren ging ik naar Dynabyte, de leverancier, die al snel de diagnose stelde: accu kapot. Wanneer ik in de hier en daar nog heersende chaos de rekening kan vinden,  kunnen ze een nieuwe accu leveren, want e.e.a. valt nog onder de garantie. Dat duurt al gauw een paar weken, want in tegenstelling tot de legendes die daarover de ronde doen, werkt het bedrijfsleven echt niet altijd vreselijk snel, zeker niet als ze enige service moeten leveren. "Wat doe ik in de tussentijd?" vroeg ik de jongeman van Dynabyte. Dat bleek heel simpel te zijn: "De accu eruit halen." Ik moest denken aan wat geschreven staat in Mattheüs 18:8: "indien uw oog u ergert, trekt het uit, en werpt het van u." Die accu ergerde mij, dus ik trok hem eruit. Ik ben niet zo ver gegaan om hem van mij te werpen, want dat krijg ik zeker geen nieuwe geleverd. Hoe dan ook: als die elektriciteit zoekende onderdelen van de laptop geen accu kunnen vinden, gaan ze vanzelf op zoek naar het piefje, waarlangs netstroom binnenkomt. Als niet-deskundige vraag ik me dan af, waarom gebeurt dat niet als de accu niet (goed) werkt, want die elektriciteit was al die tijd volop beschikbaar?

Het goede nieuws is dat ik weer de hele dag over mijn laptop kan beschikken en wat uitgebreidere Beggartalks kan schrijven en wat meer kan communiceren.
x

Vorderingen

Langzamerhand begint mijn woning ingericht te raken. In ieder geval de woonkamer begint in de afrondingsfase te komen. Er zijn duidelijke zit- en eethoeken, al bevinden zich die niet in een hoek. Alle boeken staan in de kast, zij het nog niet in de juiste volgorde. Dat wordt een klus voor 'later', al heb ik mij voorgenomen dit vóór de kerst te realiseren. Er hangen intussen ook schilderijen aan diverse wanden.

En nu moet ik weer ophouden, want de accu is bijna leeg. Vandaag ga ik naar Dynabite, waar ze wellicht het probleem kunnen opsporen.
x

Ritme

Een van de gevolgen van de verhuizing is dat ik de afgelopen weken heel weinig alleen geweest ben. Er waren mensen om me heen die me hielpen bij het op- en inruimen, het schoonmaken en andere klussen. Er was een schilder en er waren mannen die iets kwamen repareren, zoals niet goed open gaande ramen en een verstopte afvoer in de keuken.

Er komen ook vrienden langs die benieuwd zijn naar mijn nieuwe woonruimte en hoe ik daar leef. Afgelopen vrijdag waren dat Jan uit Gouda en Elly, morgen Tom en Henny uit Zaandam en gisteren kwam Zuster Klivia lunchen, wat weer zeer gezellig was. We konden weer eens goed bijpraten over allerlei lief en leed en hoe daarmee om te gaan.

Vandaag komt Roel uit Zoetermeer nog enige lampen bevestigen, zodat ik ook in de hal en de slaapkamer alleen nog maar op een knopje hoef je te drukken om te kunnen zien waarover ik kan struikelen en hoe laat dat gebeurt.

Voeg daarbij dat mijn laptop niet naar behoren functioneert en het eindresultaat is dat ik nog niet echt in mijn normale dagelijkse ritme zit. Aan lezen ben ik nog niet toegekomen en schrijven doe ik ook veel minder.

Vandaag is het 18 oktober en zou Boukje zou 67 geworden  zijn. Normaliter sta ik daar niet bij stil, dus ook vandaag ga ik niet iets bijzonders doen dat daarmee verband houdt. Ik moet niet vergeten Sjouk te feliciteren, de enige schoonzus van wie ik de verjaardag precies weet.
x

Eentonig

Het wordt wat eentonig hier. De laptop geeft steeds wisselende berichten over zijn beschikbaarheid, dat wil zeggen over e tijd gedurende welke de accu over voldoende capaciteit beschikt. Nadat hij gistermiddag een tijd aan het infuus had gelegen was hij beschikbaar voor ruim een uur. Ik heb hem uitgezet en pasnet weer aangezet. In de tussentijd heeft hij voortdurend aan dat infuus gelegen, maar direct na het aanzetten gaf hij aan dat er nog twintig minuten de tijd was en of ik hem maar op netstroom wilde zetten. Anders springt hij spontaan in de slaapstand.

Ik houd het dus maar weer kort vandaag. Dat komt wel weer goed uit, want ik moet er ook nog voor zorgen dat mijn aangename bezoek van vandaag waarderende woorden kan spreken over de lunch die ik haar aanbied.
x

Helaas

Ik dacht, na advies van vriend John, een oplossing gevonden te hebben hebben voor mij accuprobleem, maar ik heb te vroeg gejuicht. Ik kon nog net mijn zondagse blog bij Silly Me schrijven. Kijk daar dus maar.