woensdag 27 juli 2011

Bezuiniging

Je kon erop wachten natuurlijk: in de nasleep van de moordpartij op het eiland Utøya gaat men zich afvragen op er wellicht minder slachtoffers zouden zijn geweest als de politie eerder op het eiland aangekomen was. De berichten daarover varieerden van een uur tot anderhalf uur. Het laatste nieuws daarover hoorde ik op het NOS-journaal, waarin gezegd werd dat het een uur duurde.

We hebben het hier over een eiland dat ongeveer 750 meter van de vaste wal ligt. Het zou dus niet vreemd gevonden zijn als de politie daar iets later was aangekomen dan bij een schietpartij op het vaste land. Er wás een politieman aanwezig, maar die was er in zijn vrije tijd, als beveiligingsmedewerker, en was een van de eerste slachtoffers. Er was ook een politieboot in de buurt, maar die was kapot. En er was een politiehelikopter in de buurt, maar die stond aan de grond : wegens bezuinigingen.

We zijn hier ook aan het bezuinigen op van alles en nog wat. Als ik het goed heb moet de politie (en andere hulpdiensten) daaraan ook zijn steentje bijdragen. Daar heeft niemand bezwaar tegen zolang dat leidt to minder verkeersbonnen, minder agenten die alleen maar brave burgers 'pesten'. Ik hoop er echt niet op, maar hier kan ook zomaar 'iets ergs' gebeuren. Dat hoeft geen schietpartij te zijn. Er kan brand uitbreken in een verzorgingshuis, er kan een flatgebouw instorten, er kunnen olietanks ontploffen, er kunnen intercity's op elkaar botsen. Er hoeft maar één 'grapjas' paniek te veroorzaken in een vol Concertgebouw ("Brand!")  Daarbij kunnen veel doden en gewonden vallen. Er kunnen allerlei oorzaken zijn: menselijke fouten, achterstallig onderhoud, onvoldoende coördinatie tussen hulpdiensten, onvoldoende toezicht en controle. En bloemenverkopers hebben weer een goede dag.

Je ziet het spoeddebat in de Tweede Kamer al weer voor je. Had dit voorkomen kunnen worden? Had het aantal slachtoffers minder kunnen zijn? Er komt weer een hele reeks deskundologen voorbij. De 'Onderzoeksraad voor veiligheid' gaat spoorslags aan het werk. Het had al minder erg kunnen zijn, als ...
x

dinsdag 26 juli 2011

Oogsten

"Vreselijke aanslag in Oslo, zoveel onschuldige slachtoffers van gewelddadige, zieke geest. PVV rouwt mee met nabestaanden en Noorse volk." Zo luidde de tweet van Geert Wilders. Aan SP!TS laat Wilders weten "dat de dader een gewelddadige zieke psychopaat is" en dat de PVV "alles verafschuwt waar die man voor staat en heeft gedaan". (Onderstreping toegevoegd.) Alles? Breivik is tegen multiculturalisme, tegen de 'islamisering' van Europa en tegen 'links'. Daar is Wilders toch ook tegen? Maar als Breivik in zijn document '2083' dingen schrijft die verwantschap met Wilders' ideeën tonen en vervolgens zo'n tachtig mensen doodt, dan wil Wilders daarmee niet graag geassocieerd worden, want zelfs zijn meest fervente aanhangers zal het vermoorden van blonde blauwogige landgenoten te ver gaan.

Ik ben er van overtuigd dat Wilders oprecht is in zijn veroordeling van de wandaden van Breivik, want die passen absoluut niet in de ook door hem zo gewaardeerde Nederlandse (en Noorse) traditie, maar hij zal ook het Nederlandse spreekwoord kennen: "Wie wind zaait zal storm oogsten." Na zijn vrijspraak zei hij vaak bewust grof en denigrerend te spreken. Dat mag in een democratie en politici mogen het nog een beetje meer. Maar een goed politicus houdt rekening met de gevolgen van zijn opvattingen en de manier waarop hij ze naar buiten brengt.

Wilders weet verdomd goed welke invloed zijn uitspraken hebben. Als er één Breivik is op een kleine vijf miljoen Noren, zouden er drie op ruim zestien miljoen Nederlanders kunnen zijn. Die kunnen een blanco strafblad en een wapenvergunning hebben en compleet onbekend zijn bij de GGZ en ook nog eens een gewaardeerd buurman op wie je altijd een beroep kunt doen. Tot die ene dag waarop hun voorbereidingen afgerond zijn.

Is Breivik een "gewelddadige zieke psychopaat"? Ik vrees van niet. Hij is net als Karadzic, Mladic en anderen die nu voor een tribunaal staan een mens met opvattingen over zijn ideale maatschappij. De inquisitie, de politbureau's, de NSDAP, de Fasci italiani di combattimento, de ayatollahs en diverse junta's hadden/hebben ook van die opvattingen en zijn verantwoordelijk voor ontelbaar meer doden. Zij gaven ook veel enkelingen het idee gelijk te hebben in hun verwerping van elk idee dat afweek/afwijkt van hun eigen ideeën. Zij zorg(d)en voor de (im)morele legitimatie, de principiële onderbouwing, van het geweld van enkelingen.

Geert Wilders mag van mij zeggen en schrijven wat hij wil. Hij mag daarbij van mij grof en denigrerend te werk gaan. Ik zal niet geschokt zijn als hij nog een keer verzuipt in zijn eigen krokodillentranen.
x

maandag 25 juli 2011

Wolf

We hebben er in ons Nederlandse spraakgebruik weer een Engelse term bij: lone wolf. Met 'lone wolf' wordt nu geduid op Anders Breivik, de Noor die een bomaanslag pleegde en meer dan 90 mensen doodschoot. De aanduiding wordt vooral gebruikt in gesprekken met deskundologen, van wie ik er nu al diverse op de tv heb zien langskomen, omdat ze het zeer voor de hand liggende antwoord mochten geven op vraag: "Kunnen de politie en veiligheidsdiensten voorkomen dat 'lone wolves' als Breivik en bij ons Tristan van der V. (Alphen aan den Rijn, weet je nog?) en Timothy McVeigh in Oklahoma City in 1995 een bloedbad aanrichten?" Dan heb ik het nog niet over ander gestoorde types die in scholen tekeer gingen. Ik ben geen deskundoloog, maar het antwoord op die vraag hadden jij en ik zonder lang nadenken ook kunnen geven: "Dat is niet zo eenvoudig."

Moeten we iets maar achterwege laten omdat het niet zo eenvoudig is? In Alphen aan den Rijn maakte Tristan van der V. 'maar' zes slachtoffers. De volgende lone wolf verschijnt misschien op 'Lowlands', of volgend jaar bij 'Pinkpop', of bij de huldiging van de club die dan voetbalkampioen van Nederland is geworden. Hoeveel doden moeten er vallen voordat we echt actie gaan ondernemen? Het zou zomaar kunnen dat we deze zomer toch nog een paar zeer warme dagen krijgen, waarop mensen dicht op elkaar op het strand liggen, een ideale gelegenheid om met het juiste automatische wapen het aantal doden van Breivik nog te overtreffen. Willen we daarop wachten?

Wanneer je de vraag hierboven met een al of niet hartgrondig "Nee!" beantwoordt, moet je ook instemmen met:
- een forse uitbreiding van onze politie en AIVD;
- de niet geringe kosten waarmee dat gepaard gaat;
- een verder aantasting/inperking van onze persoonlijke vrijheid.
Maar dat laatste vonden 'we' al goed, omdat we criminaliteit en (moslim)terrorisme moeten bestrijden.

Het is afschuwelijk: 100 doden op één dag door de acties van één man die tegen links, de islam, feminisme, globalisme, multiculturalisme en vóór nationale en (West-)Europese waarden is en een 'statement' wilde maken. En dat in een geordende maatschappij die overeenkomt met de onze. Dan komt het wel erg dichtbij, want het wordt ons in extra journaals verteld door een verslaggever die speciaal voor die gelegenheid naar Noorwegen is afgereisd. NOS en de Volkskrant (misschien ook andere media) houden 'live blogs' bij, waarin elk 'nieuwtje' terstond wordt vermeld, zoals: Afgelopen nacht, om een uurtje of drie, was het nog redelijk druk op straat. Ook kwamen ondanks de tragedie nog veel mensen uit het café of hadden ze een slok op. Gekke lui, die Noren. Hier in Nederland zou de complete horeca de deuren meteen sluiten en 'wij' zouden thuis bij koffie, thee of frisdrank zitten treuren.

Door al dat nieuws uit Noorwegen zou je bijna vergeten dat in de Hoorn van Afrika momenteel 500.000 (vijfhonderdduizend) kinderen (bron: Unicef) in acuut levensgevaar zijn door gebrek aan water en voedsel. Het zou me niet verwonderen als daar dagen achtereen 100 mensen per dag door honger en dorst, mazelen en diarree  om het leven komen. Na één dag klonk Utoya ons bekender in de oren dan Dabaab, het vluchtelingenkamp in Kenia dat is bedoeld voor 100.000 mensen en waar er inmiddels 400.000 verblijven. En de echt grote vluchtelingenstroom moet nog op gang komen. Maar ja, daar zijn we al aan gewend.
x

zondag 24 juli 2011

Gebrek

Op de aanslagen in Noorwegen kun je op allerlei manieren reageren. Een gewoon mens vindt beide verschrikkelijk. Je kunt aan je gevoelens ook uiting geven. Dat kun je mondeling doen tegenover mensen in je directe nabijheid. Ik zou hier kunnen schrijven dat er geen woorden voor zijn en vervolgens nog enkele alinea's door kunnen gaan.

Heel modern is natuurlijk om fris van de lever een tweet los te laten. Mark Rutte is modern en wil, denk ik, graag overkomen als een eigentijdse minister-president: zijn tweet werd in de Volkskrant gepubliceerd: De aanslag in Oslo getuigt van volstrekt gebrek aan eerbied voor mensenlevens. Ik begrijp best dat je als premier wilt - misschien wel: moet - laten weten wat jij ervan vindt als zoiets afschuwelijks gebeurt in een bevriende natie. Maar beperk dan je neiging om er meteen maar wat op los te twitteren, want alleen een zeer begenadigd schrijver zal erin slagen in niet meer dan 140 'karakters' zijn diepste gevoelens over de aanslagen en de gevolgen daarvan adequaat weer te geven. Misschien gaf de Volkskrant niet de hele tweet van Rutte weer, want er kunnen nog 63 karakters bij de geciteerde tekst, maar ik vrees dat dan nog steeds niet het empathisch vermogen van onze premier helder tot uitdrukking zou zijn gebracht. Als hij weer eens een open deur wil intrappen moet hij gewoon de Rijksvoorlichtingsdienst vragen in wat meer dan 140 karakters een passend persbericht te schrijven. Dan lijkt het nog ergens op.
x 

zaterdag 23 juli 2011

Uitslag

Via Trouw kwam ik op de column van Sabine Uitslag (dat opgewekte type hiernaast). Zij is voor het CDA lid van de Tweede Kamer (zij kwam daarin zelfs via voorkeursstemmen terecht) en heeft 'zorg' in haar portefeuille. Sabines column ging over mantelzorg en is veel lezers in het verkeerde keelgat geschoten. De kop in Trouw was: CDA-Kamerlid bagatelliseert in column de mantelzorg.

Ik ging naar de 'bron', de column zelf, en las o.a.: Iets doen voor een ander: is dat waardevol of kost het vooral tijd? Vervolgens heeft ze het over het klaarmaken van het ontbijt voor haar eigen (niet-zieke) partner. Is een moeder die een baby voor de derde keer in een nacht uit bed haalt om te verzorgen een mantelzorger? (...) Mijn conclusie is dat we mantelzorg tegenwoordig kwantificeren en daarmee wordt datgene wat altijd vanzelfsprekend was opeens iets waar eisen en verwachtingen aan worden gesteld.

Als Sabine woordvoerder van het CDA voor 'zorg' is, mag je aannemen dat zij het CDA-gevoelen weergeeft. Het CDA vindt dus dat als jij voor een partner met MS zorgt, of voor een vader met Alzheimer, of een kind met niet-aangeboren hersenletsel, of een buurvrouw met terminale kanker, dan moet je dat niet gaan zitten kwantificeren. Je bent waardevol als mens als je voor niets iets doet voor een ander. Dan is je zoon, je buurman of moeder van onschatbare waarde, die absoluut niet te kwantificeren is! Je wordt nog waardevoller, denk ik dan, als je dat  - naast je gewone werk - ieder ogenblik doet, zodat je nauwelijks of geen vrije tijd meer hebt, ook geen vakantie, waarin je even kunt bijkomen. Dat waardevol zijn maakt bijvoorbeeld het afschaffen van het PGB helemaal goed! Je zoon, buurman of moeder gaan dan gewoon naar een inrichting en jij hoeft alleen nog maar af en toe op bezoek te gaan. Nou, dat wil jij zeker niet kwantificeren.

Als je vroeger iets goeds of aardigs voor een medemens deed zeiden christenen: "God zal het u lonen!" Sabine - en met haar het hele CDA - wil kennelijk weer terug naar die tijd. God beloont je met een mooie vaste plek in het hiernamaals, of een gevoel van waardevol zijn in het hiernumaals. Dus: Niet zeuren, maar zorgen! Tot je er bij neer valt.
x

vrijdag 22 juli 2011

Capaciteit

Wanneer je het nieuws een beetje volgt, weet je dat naar het zich laat aanzien in het Rotterdamse Maasstad Ziekenhuis 25 patiënten onnodig zijn overleden, omdat men in dat ziekenhuis te laat en niet optimaal reageerde op het vóórkomen van een zogenaamde superbacterie in het ziekenhuis. In het NOS-journaal hoorde ik onder meer zeggen dat de specialisten in dat ziekenhuis het niet met elkaar eens konden worden.

Het is altijd aardig verband te leggen tussen verschillende berichten. In de Volkskrant van gisteren stond een artikel onder de kop: Topbestuurders uit zorg weigeren salarisverlaging. Die topbestuurders verdienen nog altijd meer dan het maximale normbedrag van 247.500 euro bruto. Dat normbedrag ligt al een aardig eind boven de Balkenendenorm.

De bestuurders beroepen zich op hun oude contracten en hun bijzondere capaciteiten. 'Mijn salaris was al zo hoog toen ik in 2004 begon', zegt voorzitter Paul Smits van het Rotterdamse Maasstad Ziekenhuis, de instelling die onder vuur ligt vanwege een grootschalige bacteriële infectie van patiënten. Smits verdiende met 329 duizend euro aan salaris en bonus in 2010 veruit het hoogste bedrag. (Onderstreping toegevoegd.) Hoewel, als ik het goed begrepen heb, die infectie al ergens in 2010 ontstaan is, kreeg meneer Smits, de eindverantwoordelijke, toch een bonus over dat jaar

Elsevier schrijft: Het ziekenhuis moet van de inspectie een externe controleur aanstellen die erop toeziet of de maatregelen worden gerealiseerd. Die Smits, met al zijn capaciteiten en met een salaris dat een kleine ton boven het normbedrag ligt, is er niet in geslaagd zijn medewerkers tot medisch verantwoord beleid te leiden. Hij is kennelijk zelfs niet in staat erop toe te zien dat de nu noodzakelijke maatregelen ook worden gerealiseerd. Die externe controleur werkt naar alle waarschijnlijkheid niet voor het minimumloon. Die externe controleur wordt betaald uit de premie die jij en ik betalen.

Dankzij de introductie van de marktwerking in de zorg konden we ons eindelijk veroorloven mensen met een beetje kwaliteit aan te stellen in het topmanagement van onze ziekenhuizen. Zonder de uitzonderlijke capaciteiten van meneer Smits waren er misschien wel 50 doden te betreuren geweest in het Maasstad Ziekenhuis.

Ga nu voor de grap eens naar de website van het Maasstad Ziekenhuis en lees daar wat meneer Smits vindt over de visie en de missie van het ziekenhuis:
Wij zorgen dat wij ons zódanig inleven in onze patiënten, familieleden, bezoekers, huisartsen en zorgverzekeraars dat zij ons bij iedereen aanbevelen en promotor zijn van ons ziekenhuis.
("Ik vertrouw het Maasstad Ziekenhuis")

Dat vertrouwen valt wat tegen, volgens het AD: Uit angst voor de superbacterie die al 25 levens heeft geëist, kloppen patiënten uit het Maasstad Ziekenhuis steeds vaker aan bij andere ziekenhuizen in de omgeving.
x

donderdag 21 juli 2011

Prijsvraag

Win een compleet verzorgde reis naar Londen

Wil je kans maken op deze reis? Geef dan antwoord op de volgende vraag:
Wat is het beroep van Frieda Klein?

Bovenstaande tekst komt van de website van uitgeverij Anthos, die in Nederland de boeken van Nicci French uitgeeft. Frieda Klein is de hoofdpersoon van het nieuwste boek van Nicci French, 'Blauwe maandag' ('Blue Monday'). Wil je graag die compleet verzorgde reis winnen, maar:
- je houdt niet van lezen;
- je houdt wel van lezen, maar niet van thrillers;
- je houdt wel van thrillers, maar niet van 'literaire' thrillers;
- je houdt wel van 'literaire' thrillers, maar niet van Nicci French;
ga dan naar die webpagina en vul in: schoonheidsspecialiste.

Je ziet wel vaker zo'n pseudoprijsvraag: Vul het antwoord in op de vraag 'Hoe heet onze koningin?' en maak kans op een van die fantastische prijzen. Het verbaast me alleen enigszins dat een respectabele uitgever deze truc hanteert om haar adressenbestand te vergroten waaraan reclamemateriaal kan worden verzonden. Of zou het zo zijn dat ze hoopt dat je het boek gaat kopen om aan de prijsvraag mee te kunnen doen? Dat is niet nodig: je kunt ook even naar bol.com gaan om achter het beroep van Frieda Klein te komen door de beschrijving van 'Blauwe maandag' te lezen.

Tot slot een vraag. Is in dit geval 'Blauwe maandag' een juiste vertaling van 'Blue Monday'?
x