Zou Onze Hare Majesteit dit bericht nog gelezen/gehoord hebben voordat ze met de sultan van Oman ging eten?
x
Zomerreces
2 weken geleden
maandag 7 maart 2011
zondag 6 maart 2011
Privatiseren
Hoe zat het ook al weer? Jaren geleden kwamen we er achter dat de overheid veel te bureaucratisch werkte, waardoor de kosten van allerlei voorzieningen (onderwijs, gezondheidszorg, defensie, noem maar op) de pan uit rezen en dat moesten we met ons allen via de belastingen maar opbrengen. Nee, je moest dus het bedrijfsleven inhuren, want dat wist van efficiënt werken, tegen veel lagere kosten. Zo dachten we er niet alleen hier over, maar ook in Engeland. Dat begon al onder Thatcher, maar de zich links noemende Blair en Brown gingen daar vrolijk mee door. Nu zit er weer een Conservatieve regering en die wil er ook wel mee doorgaan.
Het bedrijfsleven, dat geef ik direct toe, weet vaak maximale winst te behalen tegen zo laag mogelijke kosten. Als de kosten met 5% stijgen en zij hun prijzen met 10% verhogen en wij er met ons allen intrappen, dan zouden ze wel gek zijn als ze dat niet deden, toch? Dat deden ze dus ook in Engeland, las ik in de Volkskrant. Zo had het ministerie van Defensie het onderhoud van gloeilampen uitbesteed aan een particuliere firma. Uiteindelijk betaalde het ministerie 27 euro per nieuwe gloeilamp, waarvoor een normaal mens 80 eurocent betaalde. Voor schroeven voor een Land Rover (3 euro per stuk) betaalde het ministerie 123 euro per stuk. Woede veroorzaakte ook de verbouwing van de National School of Government, een opleidingsinstituut voor ambtenaren, dat door de private beheerder voor 14 miljoen euro werd opgeknapt. De rekening voor de staat: 118 miljoen euro. (...) Er zijn scholen die melden dat ze 400 euro kwijt zijn voor een nieuw stopcontact, tot ziekenhuizen die 64 keer per jaar moeten betalen voor ongediertebestrijders, ook als er geen ongedierte is. (...) In januari bleek dat het bedrijfsleven voor 67 miljard euro aan projecten op zich heeft genomen, geld dat de staat in eerste instantie uitspaart. De komende jaren staan hier voor de Britse belastingbetaler echter 275 miljard euro aan "servicekosten" tegenover. (Aanhalingstekens toegevoegd.)
Ja, ik weet al wat je nu gaat zeggen: op de diverse ministeries hebben ambtenaren tijdens de onderhandelingen met die particuliere bedrijven zitten slapen en waarschijnlijk heb je nog gelijk ook. Het betekent echter ook dat als je die bedrijven helemaal hun gang laat gaan de kosten voor de belastingbetaler mogelijk nog hoger zullen uitvallen. Bedrijven zijn er niet voor jou en mij, maar voor de aandeelhouders, die rendement willen zien, zo veel mogelijk. Zullen we (om te beginnen) alle rijksgebouwen, alle rijkswegen, alle waterschappen en het gevangeniswezen maar eens gaan privatiseren? Al die private bedrijven concurreren lekker tegen elkaar op en zorgen voor de laagste prijzen. Net als in Engeland.
x
Het bedrijfsleven, dat geef ik direct toe, weet vaak maximale winst te behalen tegen zo laag mogelijke kosten. Als de kosten met 5% stijgen en zij hun prijzen met 10% verhogen en wij er met ons allen intrappen, dan zouden ze wel gek zijn als ze dat niet deden, toch? Dat deden ze dus ook in Engeland, las ik in de Volkskrant. Zo had het ministerie van Defensie het onderhoud van gloeilampen uitbesteed aan een particuliere firma. Uiteindelijk betaalde het ministerie 27 euro per nieuwe gloeilamp, waarvoor een normaal mens 80 eurocent betaalde. Voor schroeven voor een Land Rover (3 euro per stuk) betaalde het ministerie 123 euro per stuk. Woede veroorzaakte ook de verbouwing van de National School of Government, een opleidingsinstituut voor ambtenaren, dat door de private beheerder voor 14 miljoen euro werd opgeknapt. De rekening voor de staat: 118 miljoen euro. (...) Er zijn scholen die melden dat ze 400 euro kwijt zijn voor een nieuw stopcontact, tot ziekenhuizen die 64 keer per jaar moeten betalen voor ongediertebestrijders, ook als er geen ongedierte is. (...) In januari bleek dat het bedrijfsleven voor 67 miljard euro aan projecten op zich heeft genomen, geld dat de staat in eerste instantie uitspaart. De komende jaren staan hier voor de Britse belastingbetaler echter 275 miljard euro aan "servicekosten" tegenover. (Aanhalingstekens toegevoegd.)
Ja, ik weet al wat je nu gaat zeggen: op de diverse ministeries hebben ambtenaren tijdens de onderhandelingen met die particuliere bedrijven zitten slapen en waarschijnlijk heb je nog gelijk ook. Het betekent echter ook dat als je die bedrijven helemaal hun gang laat gaan de kosten voor de belastingbetaler mogelijk nog hoger zullen uitvallen. Bedrijven zijn er niet voor jou en mij, maar voor de aandeelhouders, die rendement willen zien, zo veel mogelijk. Zullen we (om te beginnen) alle rijksgebouwen, alle rijkswegen, alle waterschappen en het gevangeniswezen maar eens gaan privatiseren? Al die private bedrijven concurreren lekker tegen elkaar op en zorgen voor de laagste prijzen. Net als in Engeland.
x
zaterdag 5 maart 2011
Betalen?
Gedurende een aardig aantal jaren ben ik bloeddonor geweest. Het is, neem ik aan, de meest voorkomende en eenvoudigste vorm van donorschap. Ook toen al werd er wel eens gepraat over de mogelijkheid donoren iets meer te geven dan wat blokjes kaas en een kopje bouillon of koffie, geld dus. (Ik heb nog meegemaakt dat je een glaasje cognac kreeg.) In Nederland zijn we daar in het algemeen niet voor. Ik zou zelf ook het idee gehad hebben een stukje van mezelf te verkopen.
Intussen wordt er al veel meer getransplanteerd en is, volgens een artikel in de Volkskrant, de handel in menselijke organen, eicellen, sperma en huid een keiharde business geworden. In bladen van topuniversiteiten zoals Harvard en Yale wordt studentes in advertenties soms 25 duizend euro geboden voor hun eicellen. Mensen reizen de halve wereld over en betalen tienduizenden euro's om aan het gewenste 'materiaal' te komen. En waar geld te verdienen valt duiken de geldjagers en regelrechte criminelen op.
Sommige organen blijven schaars, zoals harten en levers, omdat daarvoor eerst iemand dood moet gaan. Hoe lang gaat het nog duren voordat de VN vliegende medische brigades stuurt naar gebieden waar burgeroorlogen woeden? Daar is immers een schat aan 'materiaal' te verkrijgen. We kunnen oud worden met één nier, waarom zouden we er niet één verkopen? Eicellen en sperma kunnen 'aan de lopende band' geproduceerd worden. En het blijkt dat de voorhuid van besneden jongetjes in de VS wordt gebruikt voor het maken van kunsthuid om brandwonden of doorligwonden te genezen. Door het opkweken van één voorhuid, kunnen 200 duizend eenheden kunsthuid worden geproduceerd ter grootte van zeven voetbalvelden. Per eenheid wordt tussen de 1.000 en 1.200 euro gevraagd. Voorhuid wordt ook gebruikt voor cosmetische toepassingen, zoals huidverjonging.
In Nederland is geld vragen voor lichaamsmateriaal niet toegestaan: doneren moet gebaseerd zijn op naastenliefde. Ik vrees dat 'de moraal' ook hier allang door de realiteit is achterhaald. Ik hecht aan naastenliefde. Als we dat allemaal (wereldwijd) deden zaten wij nu met een ander kabinet en zaten we niet met spanning te kijken naar wat er in de Arabische wereld gebeurt. Maar voorlopig moet je tot de rijkere klassen behoren om een stukje huid aan te schaffen dat je er wat jonger laat uitzien of om in één keer een baby te 'bestellen' voor 110 duizend euro waarbij alles wordt geregeld: eicel, sperma, draagmoeder en zelfs de baby-take-home-garantie. In het laatste geval vraag ik me wel af hoe lang de garantietermijn is.
Intussen wordt er al veel meer getransplanteerd en is, volgens een artikel in de Volkskrant, de handel in menselijke organen, eicellen, sperma en huid een keiharde business geworden. In bladen van topuniversiteiten zoals Harvard en Yale wordt studentes in advertenties soms 25 duizend euro geboden voor hun eicellen. Mensen reizen de halve wereld over en betalen tienduizenden euro's om aan het gewenste 'materiaal' te komen. En waar geld te verdienen valt duiken de geldjagers en regelrechte criminelen op.
Sommige organen blijven schaars, zoals harten en levers, omdat daarvoor eerst iemand dood moet gaan. Hoe lang gaat het nog duren voordat de VN vliegende medische brigades stuurt naar gebieden waar burgeroorlogen woeden? Daar is immers een schat aan 'materiaal' te verkrijgen. We kunnen oud worden met één nier, waarom zouden we er niet één verkopen? Eicellen en sperma kunnen 'aan de lopende band' geproduceerd worden. En het blijkt dat de voorhuid van besneden jongetjes in de VS wordt gebruikt voor het maken van kunsthuid om brandwonden of doorligwonden te genezen. Door het opkweken van één voorhuid, kunnen 200 duizend eenheden kunsthuid worden geproduceerd ter grootte van zeven voetbalvelden. Per eenheid wordt tussen de 1.000 en 1.200 euro gevraagd. Voorhuid wordt ook gebruikt voor cosmetische toepassingen, zoals huidverjonging.
In Nederland is geld vragen voor lichaamsmateriaal niet toegestaan: doneren moet gebaseerd zijn op naastenliefde. Ik vrees dat 'de moraal' ook hier allang door de realiteit is achterhaald. Ik hecht aan naastenliefde. Als we dat allemaal (wereldwijd) deden zaten wij nu met een ander kabinet en zaten we niet met spanning te kijken naar wat er in de Arabische wereld gebeurt. Maar voorlopig moet je tot de rijkere klassen behoren om een stukje huid aan te schaffen dat je er wat jonger laat uitzien of om in één keer een baby te 'bestellen' voor 110 duizend euro waarbij alles wordt geregeld: eicel, sperma, draagmoeder en zelfs de baby-take-home-garantie. In het laatste geval vraag ik me wel af hoe lang de garantietermijn is.
x
vrijdag 4 maart 2011
Uitslag
Ik had niet zo'n zin om op de uitslag van de echte verkiezingen voor de Eerste Kamer te wachten. Dus ik heb wat rekenwerk verricht. Hiernaast zie je dus de Eerste Kamer zoals hij er zeer waarschijnlijk uit zal zien. (Ik moet nog wat kleine slagen om de arm houden.)Mocht dit de werkelijke uitslag worden, maak dan je borst maar nat. Dan zitten we nog wel een tijdje aan dit kabinet vast.
x
donderdag 3 maart 2011
Ultiem
"Het gaat niet om die paar minuten tijdwinst, het gaat om dat ultieme gevoel van vrijheid dat de Diederikken Samsoms van deze wereld ons maar steeds willen ontnemen." Dat schreef ene CM in een reactie op een artikel in Trouw over de de 130 km/u die je tegenwoordig op de Afsluitdijk mag rijden. (Het artikel ging over het verschijnsel dat men richting Friesland langzamer rijdt dan richting Noord-Holland.)
Dat 'ultieme gevoel van vrijheid' heb ik dus altijd gemist, maar om de een of andere gekke reden kan ik daar wel mee leven. En CM moet natuurlijk wel een beetje eerlijk zijn. Dat ultieme gevoel heeft zhij nog lang niet meegemaakt. Ik maak me namelijk sterk dat haar/zijn auto, zoals volgens mij de meeste auto's, ook de 200 km/u wel haalt. CM voelt zich immers pas helemaal vrij als zhij het maximale uit die auto kan halen, niet gehinderd door al die linkse 'Diederikken', die niet zullen aarzelen CM te knechten met geneuzel over emissiefactoren, geluidhinder en klimaat; evenmin gehinderd door al die watjes die 120 km/u snel genoeg vinden.
Ik heb wel een klein beetje medelijden met CM. Zhij is afhankelijk van een stukje techniek om het ultieme gevoel van vrijheid te bereiken, maar al die andere autobezitters, Diederikken, Marken, Geerten, Jobben, Jolandes, Maximen, noem maar op, zullen dat voorkomen.
x
Dat 'ultieme gevoel van vrijheid' heb ik dus altijd gemist, maar om de een of andere gekke reden kan ik daar wel mee leven. En CM moet natuurlijk wel een beetje eerlijk zijn. Dat ultieme gevoel heeft zhij nog lang niet meegemaakt. Ik maak me namelijk sterk dat haar/zijn auto, zoals volgens mij de meeste auto's, ook de 200 km/u wel haalt. CM voelt zich immers pas helemaal vrij als zhij het maximale uit die auto kan halen, niet gehinderd door al die linkse 'Diederikken', die niet zullen aarzelen CM te knechten met geneuzel over emissiefactoren, geluidhinder en klimaat; evenmin gehinderd door al die watjes die 120 km/u snel genoeg vinden.
Ik heb wel een klein beetje medelijden met CM. Zhij is afhankelijk van een stukje techniek om het ultieme gevoel van vrijheid te bereiken, maar al die andere autobezitters, Diederikken, Marken, Geerten, Jobben, Jolandes, Maximen, noem maar op, zullen dat voorkomen.
x
woensdag 2 maart 2011
Verkiezingen
Als voormalig provinciaal ambtenaar behoor ik tot de weinige Nederlanders die weten waar het provinciaal bestuur over gaat. Ik noem, gewoon uit mijn hoofd, een paar dingen: ruimtelijke ordening, aanleg en onderhoud van provinciale wegen, toezicht op de gemeenten, regionaal openbaar vervoer (excl. in de grootstedelijke gebieden). Heb je enig idee wat de diverse politieke partijen in jouw provincie op die terreinen willen? Of stem je gewoon 'landelijk'? En heb je daarbij de samenstelling van de Eerste Kamer voor ogen? En heb je enig idee hoe de statenleden de leden van Eerste Kamer kiezen? Dat maken ze niet zelf uit, daarvoor krijgen ze instructies mee van de rekenmeesters binnen hun partij.
Eerst gaat de Kiesraad aan het werk. Die bepaalt per provincie welke waarde één stem van één Statenlid van één provincie heeft, door het aantal inwoners van die provincie te delen door 100 keer het aantal Statenleden van die provincie. Dat werd in 2007 in Zuid-Holland 628 en in Drenthe 119. Dat is dus in iedere provincie verschillend en ze hebben ook niet allemaal het zelfde aantal Statenleden.
Omdat de 'opkomst' vrijwel altijd 100% is, tenzij iemand te ziek is om naar de stembus in het Provinciehuis te gaan, kun je van te voren uitrekenen hoeveel stemmen worden uitgebracht. Daarbij kun je zelfs uitrekenen dat het handiger is dat bijv. één Statenlid van de SP niet op de eigen partij stemt, omdat die stem door afrondingen toch verloren gaat, maar op bijv. GroenLinks, dat daardoor net een zeteltje wint. Strategisch stemmen in optima forma.
Goed beschouwd is de hele procedure te belachelijk voor woorden en dan heb ik het nog niet eens over het democratisch gehalte. Zo lang we een Eerste Kamer hebben - en ik ben daar niet tegen - moeten we die ook gewoon rechtstreeks door het volk laten kiezen.
Gisteravond ben ik weer eens begonnen aan het kijken naar het 'Verkiezingsdebat'. Na een kwartiertje wist ik het wel weer: het is geen debat. Er was geen gelegenheid nog eens wat door te vragen. De dame en heren mochten nog een keer hun overbekende standpunten tegenover de overbekende standpunten van de andere zetten en moesten daarbij maar afwachten of ze een enkele van hun ingestudeerde 'grappen' ergens konden invoegen. Ik ben ermee gestopt. Ik weet toch wel wat ik straks ga stemmen.
x
Eerst gaat de Kiesraad aan het werk. Die bepaalt per provincie welke waarde één stem van één Statenlid van één provincie heeft, door het aantal inwoners van die provincie te delen door 100 keer het aantal Statenleden van die provincie. Dat werd in 2007 in Zuid-Holland 628 en in Drenthe 119. Dat is dus in iedere provincie verschillend en ze hebben ook niet allemaal het zelfde aantal Statenleden.
Omdat de 'opkomst' vrijwel altijd 100% is, tenzij iemand te ziek is om naar de stembus in het Provinciehuis te gaan, kun je van te voren uitrekenen hoeveel stemmen worden uitgebracht. Daarbij kun je zelfs uitrekenen dat het handiger is dat bijv. één Statenlid van de SP niet op de eigen partij stemt, omdat die stem door afrondingen toch verloren gaat, maar op bijv. GroenLinks, dat daardoor net een zeteltje wint. Strategisch stemmen in optima forma.
Goed beschouwd is de hele procedure te belachelijk voor woorden en dan heb ik het nog niet eens over het democratisch gehalte. Zo lang we een Eerste Kamer hebben - en ik ben daar niet tegen - moeten we die ook gewoon rechtstreeks door het volk laten kiezen.
Gisteravond ben ik weer eens begonnen aan het kijken naar het 'Verkiezingsdebat'. Na een kwartiertje wist ik het wel weer: het is geen debat. Er was geen gelegenheid nog eens wat door te vragen. De dame en heren mochten nog een keer hun overbekende standpunten tegenover de overbekende standpunten van de andere zetten en moesten daarbij maar afwachten of ze een enkele van hun ingestudeerde 'grappen' ergens konden invoegen. Ik ben ermee gestopt. Ik weet toch wel wat ik straks ga stemmen.
x
dinsdag 1 maart 2011
Staatsbezoek
Onze Hare Majesteit, haar oudste zoon en schoondochter zouden komend weekend afreizen naar Oman voor een staatsbezoek. Zo'n bezoek wordt zeer ruim van tevoren afgesproken en toen wisten ze in Den Haag nog niet dat rond deze tijd het wat roeriger deel van de bevolking door de politie zou worden beschoten, weliswaar met rubber kogels, maar er zijn al wel doden gevallen.
Nu kon Den Haag op het moment van de afspraak al wel weten dat Oman, om het zacht te zeggen, een autocratisch geregeerd staatje is. Maar dat hinderde niet, want in het gevolg van ons staatshoofd bevindt zich bij zo'n officieel staatsbezoek altijd een hele stoet zakenmensen. Eigenlijk moet je het zo zien: het is een ordinaire handelsmissie, waaraan Onze Hare Majesteit als een soort excuus-Truus mag deelnemen en er zo enig cachet aan kan verlenen. Kathleen Ferrier, die zich bij dat bekende CDA-congres zo opwierp voor de mensenrechten, heeft volgens de Volkskrant wel een praktische oplossing voor het probleem: 'Een staatshoofd dat geweld gebruikt, druist in tegen een hoofdpunt van het Nederlandse beleid, de mensenrechten,' zegt CDA-woordvoerster Kathleen Ferrier, die vindt dat er erg hard is opgetreden tegen de demonstranten. 'Je kunt je voorstellen dat het staatshoofd niet meegaat en dat het een zakelijke missie wordt,' aldus de christen-democrate.
Zo is het maar net, Kathleen: business as usual.
x
Nu kon Den Haag op het moment van de afspraak al wel weten dat Oman, om het zacht te zeggen, een autocratisch geregeerd staatje is. Maar dat hinderde niet, want in het gevolg van ons staatshoofd bevindt zich bij zo'n officieel staatsbezoek altijd een hele stoet zakenmensen. Eigenlijk moet je het zo zien: het is een ordinaire handelsmissie, waaraan Onze Hare Majesteit als een soort excuus-Truus mag deelnemen en er zo enig cachet aan kan verlenen. Kathleen Ferrier, die zich bij dat bekende CDA-congres zo opwierp voor de mensenrechten, heeft volgens de Volkskrant wel een praktische oplossing voor het probleem: 'Een staatshoofd dat geweld gebruikt, druist in tegen een hoofdpunt van het Nederlandse beleid, de mensenrechten,' zegt CDA-woordvoerster Kathleen Ferrier, die vindt dat er erg hard is opgetreden tegen de demonstranten. 'Je kunt je voorstellen dat het staatshoofd niet meegaat en dat het een zakelijke missie wordt,' aldus de christen-democrate.
Zo is het maar net, Kathleen: business as usual.
x
Abonneren op:
Posts (Atom)
