Inhoud

Slechts 20 procent van de kiezers zal op 9 juni uit volle overtuiging op die ene partij stemmen. Dat heeft, las ik in NRC Handelsblad, bureau Synovate uitgezocht, dat ook de wekelijkse Politieke Barometer samenstelt. Ik behoor weer eens tot een minderheid, want de overige kiezers dubben nog tussen twee of drie partijen. Ik vind dat een beetje vreemd. In wezen immers gaat het altijd om dezelfde vraag: hoe verdelen we de welvaart of (zoals nu) de bezuinigingen? Daar hoef je niet je hele leven hetzelfde standpunt over in te nemen, maar moet je daar  nou elke twee, drie jaar opnieuw over nadenken? Je verandert toch ook niet om de paar jaar van geloofsovertuiging of kerk?

Naar dat eerste grote debat tussen de lijsttrekkers heb ik niet geluisterd/gekeken, maar de gevolgen waren voorspelbaar: Rutte had 'gewonnen', Cohen was 'te defensief' en Balkenende was 'verrassend' en dat allemaal volgens een debattoloog die bij Knevel en Van den Brink te gast was. Nou en? Hebben die andere lijsttrekkers alleen maar vol bewondering of afgrijzen zitten luisteren of hadden die ook nog iets te melden? Als ik Rouvoet, Halsema of Roemer was zou ik de volgende debatten gewoon aan me voorbij laten gaan, want hun vaste aanhang hoeven ze niet meer over welke streep dan ook te trekken en die andere 80 procent kijkt alleen maar om te zien wie van 'de grote drie' het beste heeft opgelet bij de cursus mediatraining.

Weet je wat ik altijd heel sterk vind van een politicus die even de kluts is kwijtgeraakt? Dan moet zhij roepen dat het om 'de inhoud' gaat. Er is toch niemand die vraagt wat die inhoud dan wel mag zijn, want dan moeten ze het verkiezingsprogramma gaan voorlezen en daar is geen tijd voor. Na tien minuten 'debat' over de hypotheekrenteaftrekbaarheid wordt het trouwens hoog tijd het eens te gaan hebben over het 'koopkrachtplaatje' of het eigen risico in de zorg. (Of was het nou de eigen bijdrage? Wat was het verschil ook al weer?) Ze moeten niet te lang bij één onderwerp blijven hangen want dan haken de kijkers/luisteraars af. Ze moeten die debatten laten leiden door Matthijs van Nieuwkerk. Die heeft intussen vijf jaar ervaring in het in de rede vallen en afkappen van wie er dan ook aan het woord is en dat is altijd acht minuten en 43 seconden nadat hij erover begonnen is. Volgende onderwerp.
X

Relatie

Als je er als jonge vrouw naar algemene (mannelijke) opvattingen aantrekkelijk uitziet word je tegenwoordig een 'babe' genoemd. Zo wordt Eva Jinek in de (digitale) BNN-gids als de 'journaalbabe' aangeduid. Immers, zij ziet er aantrekkelijk uit en presenteert het NOS-journaal. Op 4 maart jl. vroeg men zich in die gids zelfs af of Eva wellicht binnenkort naakt te zien zou zijn in Playboy. Waar de jongelui van tegenwoordig zich al druk over maken.

Nu zal het mij worst wezen welke vrouwelijke BN'er haar fysieke pluspunten onverhuld aan het Nederlandse volk wil tonen. Als ik per se een blote vrouw wil zien neem ik wel een retourtje naar Zandvoort. Dat kost me ongeveer net zo veel als een los nummer van Playboy, maar op het naaktstrand zijn veel meer 'babes' live te zien. Nee, Eva Jinek is in het nieuws omdat ze een relatie heeft met Bram Moszkowicz, de bekende strafpleiter. Nu zal het mij ook worst wezen welke relaties Eva en Bram erop na houden en dat is niet het belangrijkste nieuws. Eva zou in september het nieuwe programma 'Nieuwsuur' gaan presenteren. Maar vanwege die relatie met Bram gaat dat niet door. Ze heeft zich teruggetrokken, volgens Trouw, op aandringen van hoofdredacteur Carel Kuyl van de actualiteitenrubriek. Jinek: (...) "Daarnaast lijkt op de redactie van het programma onvoldoende draagvlak te bestaan voor mij als presentator vanwege die relatie. Mijn journalistieke integriteit en professionaliteit staan niet ter discussie, maar onder deze omstandigheden wil ik niet werken."

Ik zit niet dagelijks te turven welke welke BN'er in welke actualiteitenrubriek optreedt, maar ik heb niet de indruk dat Bram dagelijks wel ergens te zien is en zeker niet dagelijks in hetzelfde programma. Het is niet ondenkbaar dat 'Nieuwsuur' wel eens aandacht wil besteden aan Bram. Dan laat je dat item dus niet door Eva presenteren. Dat zouden ze zelf waarschijnlijk ook niet handig vinden. Pia Dijkstra was jarenlang presentatrice van het NOS-journaal en getrouwd met de directeur van Schiphol, die ook wel eens in het nieuws was. Daar deed niemand moeilijk over. Wat is er ineens zo buitengewoon aan de relatie Eva-Bram?
X

Opheffen

 Als het aan het bureau van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) ligt, worden de twaalf provincies, de 430 gemeenten, de 27 waterschappen en de Rotterdamse en Amsterdamse deelgemeenten als bestuurslagen opgeheven. In plaats daarvan wordt Nederland verdeeld in ongeveer 30 regio's (die je ook gemeenten kunt noemen), die al die taken gaan uitvoeren die nu door die afzonderlijke bestuurslagen worden uitgevoerd. Dat levert niet alleen een besparing van enkele miljarden op, het maakt ook een eind aan het elkaar voor de voeten lopen van de diverse bestuursorganen. Veel gemeenten zijn te klein om specifiek gemeentelijke taken, zoals de GGD of het openbaar vervoer, zelfstandig uit te voeren. Dus gaan ze met omringende gemeenten samenwerken. Zo ontstaat een lappendeken van allerlei samenwerkingsvormen en worden beslissingen genomen waar de gewone burger totaal geen zicht op heeft. Zo zijn er bij het openbaar (bus- en tram)vervoer in en rond Amsterdam diverse vervoersmaatschappijen betrokken. Alle dienstregelingen en routes moeten een beetje op elkaar afgestemd zijn. Daarover wordt beslist door het bestuur van de 'Stadsregio Amsterdam', waarin 27 gemeenten samenwerken. Maar voor de politie werkt Amsterdam weer samen in de politieregio Amsterdam-Amstelland, waarin zes gemeentes samenwerken. Dus reizen bestuurders en ambtenaren voortdurend heen en weer om allerlei overleggen bij te wonen, waar allerlei besluiten worden genomen. Veel van die besluiten moeten weer goedgekeurd worden door het provinciaal bestuur dat zo zijn eigen ideeën heeft. Dan moet er weer overlegd worden.

Op 8 juni a.s. besluiten alle 430 gemeenteraden of ze het in principe met de ideeën van VNG eens zijn. Ik ben bang dat er geen meerderheid voor te vinden zal zijn. Van die 430 gemeenten heeft 64% minder dan 30.000 inwoners (40% heeft er minder dan 20.000). Op grond van twintig jaar ervaring als provinciaal ambtenaar weet ik dat veel kleine(re) gemeenten lijden aan de 'Bigbrotherfobie': de angst om in een samenwerkingsverband overvleugeld te worden door de grootste gemeente, vaak 'kerngemeente' genoemd. Die angst - van inwoners en dus van gemeenteraadsleden - wordt alleen maar groter als ze worden opgeheven. Hebben 'ze' daar in het verre gemeentehuis wel voldoende oog voor die specifieke en aardige eigenschappen van 'ons' dorp?

Iedereen wil minder ambtenaren en minder ambtenarij. Het VNG-plan is naar mijn idee een goede stap in die richting. Maar het gaat niet door: we nemen die overbodige ambtenaren graag voor lief als het onze eigen ambtenaren zijn.
x

CPB

Het Parool bericht over de doorberekening door het CPB van de partijprogramma's voor de komende verkiezingen. Per saldo ontzien VVD en CDA vooral de hogere inkomens. Ik was niet erg verbaasd toen ik dat las. Eerlijk gezegd had ik niet veel anders verwacht. Wat me wel verbaast is dat momenteel in de peilingen de VVD de grootste partij is. Het zijn immers niet alleen de mensen met de hogere inkomens die VVD stemmen. Waarom denken zoveel mensen ten onrechte dat de VVD het beste op hun portemonnee past?
x

Belangstelling

Nog maar 22 nachtjes slapen en dan is het zover! Nee, ik heb het niet over de verkiezingen voor de Tweede kamer. Dat is nog maar 20 nachtjes slapen. Die zijn natuurlijk wel belangrijk, maar daar hebben we het tot en met 11 juli niet over. We hebben wel wat anders aan ons kop.

Van 11 juni tot en met 11 juli kijken/luisteren we naar de voorbeschouwing van een voetbalwedstrijd, een voetbalwedstrijd, of een nabeschouwing van een voetbalwedstrijd. De wedstrijden die niet live op de tv worden uitgezonden kun je live via het internet volgen. Daar zorgt de NOS voor. De commerciële zenders RTL en SBS halen alle ex-voetballers, ex-trainers en andere BN'ers uit de kast om te kunnen vertellen wat er door hen heen ging toen Arjan Robben die strafschop miste, of toen reservedoelman Vorm zijn naam alle eer aandeed toen hij in de zesde minuut van de blessuretijd op curieuze, maar doeltreffende manier het beslissende doelpunt - vanaf de middenlijn! - scoorde. Ter ontspanning kun je zien hoe Harry Vermeegen voetballers een bal in een rijdende auto laat schieten. Dat mag je niet missen!

Tussen al die voetbalbedrijven door wordt er ook nog eens getennist in Wimbledon en de eerste week van de Tour de France valt samen met de laatste week van het voetballen. Voor ons nationale 'wij-gevoel' kun je Wimbledon vergeten, maar onze talentvolle Robert Gesink mogen we zeker niet vergeten als kanshebber op een ereplaats in de Tour.

Wat ik maar zeggen wil: als je op maandag 26 juli 2010 de ochtendkrant  leest, moet je niet gek opkijken als onze politieke leiders - er keek toch niemand, geen storende vragen van de pers - in de tussentijd even gauw een kabinet in elkaar hebben geflanst dat (ook) tot geen enkel 'wij-gevoel' leidt. Had je maar op moeten letten.
x

Minderheid

Over geloof valt, net als over smaak, niet te twisten. Ik ga wel eens een discussie aan met een gelovige, maar weet van tevoren dat we het niet eens zullen worden. Dat vind ik geen bezwaar, want de discussie op zich kan best aardig zijn en ertoe leiden dat je ook je eigen argumenten weer eens wat kritisch beziet, afzwakt of aanscherpt. Dat is op zich al waardevol, omdat het kan voorkomen dat je tot fundamentalisme vervalt.

In en artikel in Trouw kijkt Win D.T. Bück (over wie ik geen nadere bijzonderheden kon vinden) terug op een reeks artikelen in deze krant over geloof en atheïsme. Bück stelt - terecht, denk ik - dat beide kampen hun fundamentalisten kennen. Een betekenis van geloof is volgens Bück het openstaan voor een hogere werkelijkheid en bedoeling, een innerlijke gesteldheid waarbij je in jezelf een vonk of vlam voelt en op de een of andere manier gehoor geeft aan je verlangen of heimwee naar het numineuze. Friedrich Schleiermacher schreef ooit dat religie de hunkering van de ziel naar het onmogelijke, het onbereikbare, het onvoorstelbare is. ('Numineus' moest ik opzoeken. Numen=onpersoonlijke hogere macht die zich in iets manifesteert; numineus=het karakter van een numen dragend; aanduiding van de irrationele bestanddelen in het heilige, het 'gans andere'.) Even verder schrijft Bück: De schrijfster Annemarie Postma bedoelt met spiritualiteit dat je je ware hogere of Goddelijke zelf wilt leren kennen, contact wil maken met dat deel in jou dat eeuwig en onveranderlijk is. Daarvoor heb je geen tussenpersoon als priester, bisschop of paus nodig. In zo’n geesteshouding kan ook interesse ontstaan en een plaats ingeruimd worden voor andere transcendentale zaken zoals paranormale verschijnselen of bijna-doodervaringen.

Het is, geloof ik, modern wanneer je gelooft dat er 'iets' is ("... more things in heaven and earth, Horatio, Than are dreamt of in your philosophy") jezelf 'spiritueel' te noemen. Dat kan van religieuze aard zijn, maar hoeft niet per se. Ik heb wel het idee dat zichzelf spiritueel noemende mensen minder geneigd zijn tot fundamentalisme en dat is al heel wat. Maar spiritualiteit zegt mij net zo veel als geloof. "Hogere werkelijkheid en bedoeling" is voor mij hetzelfde als "God". Hetzelfde geldt voor "hogere of Goddelijke zelf". Waar zit dat deel in mij "dat eeuwig en onveranderlijk is."? Over paranormale verschijnselen heb ik het hier al vaker gehad. Ik accepteer dat mensen een bijna-doodervaring hebben, maar ik accepteer niet zomaar dat die een bewijs zijn voor een leven na de dood.

Vermoedelijk behoor ik tot een minderheid. Die minderheid noemt zich noch religieus, noch spiritueel. Leden van die minderheid weten ook niet hoe en waar het allemaal  begonnen is en waar het eindigt, wat de oorzaak is en wat het doel (als er een doel is). Ze accepteren dat ze (en al het andere wat leeft) er gedurende enige tijd zijn en proberen daar het beste van te maken. Waarom zou dat niet voldoende zijn?
x

Betrouwbaar

In deze tijd krijgen, in het kader van opiniepeilingen, veel mensen de vraag voorgelegd of zij de lijsttrekker van een bepaalde partij bekwaam en/of betrouwbaar achten, al of niet in de functie van premier. Daarop geven zij een antwoord. Ik vraag me dan af waar deze mensen hun wijsheid vandaan halen. Hoeveel Nederlanders kennen Jan Peter Balkenende, Job Cohen en Mark Rutte (ik houd het maar even bij deze kandidaat-premiers) nou zo goed dat ze iets zinnigs kunnen zeggen over hun bekwaamheid? Als ambtenaar heb ik een aantal (provinciale) politici van wat dichterbij gemaakt. Dan kun je een iets meer gefundeerd oordeel geven en eerlijk gezegd had ik niet van alle een hoge pet op. Maar Jan Peter, Job en Mark heb ik zelfs nooit van dichtbij gezien. Die 'ken' ik alleen van tv, radio of geschreven pers. Dan zie ik stukjes van ze die door redacteuren worden uitgekozen. Je ziet/hoort ze wat meer in direct uitgezonden debatten, maar daarin worden niet zo vaak de vragen gesteld die ik ze graag zou willen voorleggen. Na die debatten worden ze niet beoordeeld op hun kennis en kunde, maar op hun debattechniek.

Bij de VVD maken ze er veel werk van dat Job niet zo veel weet van economie, terwijl die kennis essentieel schijnt te zijn voor de komende vier jaar. Job heeft rechten gestudeerd. Jan Peter heeft rechten en geschiedenis gestudeerd, Mark geschiedenis. Geen van drieën heeft dus doorgeleerd in de economie. Zijn ze dus alle drie ongeschikt voor het premierschap? We hebben ooit een kapitein-ter-zee als premier gehad (Piet de Jong) en de meeste mensen waren wel tevreden over hem, dacht ik. Van de veertien premiers sinds de Tweede Wereldoorlog waren er maar drie econoom: Jelle Zijlstra, Joop den Uyl en Ruud Lubbers. Dat heeft niet tot economische rampspoed geleid. Van een premier (en andere bewindslieden) verwacht ik:
1. dat zhij een goed bestuurder is;
2. dat zhij heldere ideeën heeft;
3. dat zhij een goed politicus is;
4. dat zhij een verantwoorde keuze kan maken uit voorgelegde adviezen.
Van geen van drie kandidaat-premiers weet ik redelijk exact ik hoe zij op die punten scoren, maar ik stem ook niet op een premier, ik stem op een partij(programma).

Zijn Jan Peter, Job en Mark betrouwbaar? In beginsel vertrouw ik geen enkele politicus. Ik bedoel daarmee niet dat ze als persoon onbetrouwbaar zijn. Ik weet alleen niet welke 'deals' zij maken en op grond van welke overwegingen. Daarop zou ik ze persoonlijk moeten bevragen, maar als gewone burger heb ik die mogelijkheid niet. Ook hier moet ik afgaan op stukjes en beetjes informatie en op wat deskundologen daarover beweren en die vertrouw ik ook niet altijd.

Volgens Trouw van gisteren zal de strijd gaan tussen Job en Mark. Tezamen en in vereniging met Jan Peter zijn ze er in geslaagd de 'verkiezingsstrijd' te reduceren tot het geven van een antwoord op de vraag: wie is naar jouw oordeel de meest bekwame/betrouwbare premier. Zeg het maar. Ga maar lekker 'strategisch' stemmen.
x