De kloof bestaat en politici zitten vooral hun eigenbelang na te jagen. Vraag het maar op straat. Twee op de drie Nederlanders menen dat een ravijn het land doorklieft, met aan de ene kant Haagse politici en aan de overzijde ‘gewone mensen’, zo constateert het Centraal Bureau voor de Statistiek in het woensdag gepubliceerde Nationaal Kiezersonderzoek. Het artikel in de Volkskrant gaat daar nog een tijdje over door.
Aan de borreltafel mag iedereen meepraten, of je nou ergens verstand van hebt of niet. Het is niet de bedoeling dat je naar elkaar luistert. Het maakt niet uit of je iemand overtuigt. Het gaat erom dat jij even stoom kunt afblazen over het feit dat 'ze in Den Haag' (of in het gemeentehuis, of het provinciehuis) hun eigenbelang, of het belang van je buurman in plaats van het allerbelangrijkste belang, jouw belang, nastreven. Jij weet al jaren hoe dat belang het best bevorderd kan worden, maar 'ze' weigeren dat te begrijpen. 'Ze' luisteren niet eens naar je. Hoe komt dat nou?
Heb ik een vreselijk hoge pet op van politici? Nee, maar dat gaat even hard op voor leden van raden van bestuur, treinconducteurs, bloggers, violisten, tv-presentatoren, opiniepeilers, geënquêteerden, ouderen, jongeren, mannen en vrouwen. Het zijn allemaal net mensen. Van sommige mensen heb ik een hoge pet op. Dat kunnen familieleden zijn, of vrienden of mensen die ik alleen maar van horen zeggen ken, maar die wel iets gepresteerd hebben waar ik om een of andere reden bewondering voor heb. Ook mensen waar ik een hoge pet van op heb doen wel eens dingen waarvan ik denk: jammer nou.
Politici worden door ons ingehuurd om dingen te regelen waar we zelf niet aan toe komen: een dijk langs een rivier leggen, een rijstrook verbreden, dieven vangen, het minimumloon vaststellen en nog een paar van die dingen. Het vervelende is dat we met ons zestien miljoenen niet allemaal hetzelfde willen. Dat betekent dat politici altijd besluiten nemen waar een deel van de bevolking het absoluut niet mee eens is. Dat deel van de bevolking vindt dus dat 'ze' moeten opdonderen. De nieuwe 'ze' doen wel wat jij zegt, maar vreemd genoeg zijn veel van je familie, vrienden, kennissen en collega's het daar helemaal niet mee eens. Die vinden dat 'ze' meer naar het volk, naar hun dus, moeten luisteren. Die gapende kloof tussen hun en 'ze' moet nou toch eindelijk eens overbrugd worden. Is er iemand die mij in een paar woorden kan uitleggen hoe 'ze' dat moeten doen?
Ja, sorry hoor! Ik blijf nog even doorzeuren over dat autorijden. Trouw wijdde gisteren een commentaar aan het rapport van het Milieu- en Natuurplanbureau. Ik citeer het einde van dat commentaar: Kortom, het beeld dat zich aftekent, is dat van een kabinet dat de burger een rad voor de ogen draait. Die burger wil voor zo weinig mogelijk geld onbelemmerd in zijn auto kunnen rijden. En het kabinet is zo tegemoetkomend om die burger in die illusie te stijven.
Als ik eenmaal op een stokpaardje zit rijd ik door tot het bittere einde. Om de gezondheid van andere mensen te beschermen wordt mij op steeds meer plekken verboden te roken. Autogebruik leidt aantoonbaar tot meer doden en tot meer mensen die moeten leven met een beperking dan meeroken. Toch wil ik dit even opmerken: IK BEN NIET TEGEN AUTO'S. Ik ben tegen OVERBODIGE auto's en tegen OVERBODIG autogebruik. Ondanks al het gezeur en gezever over wat er steeds niet klopt met ons openbaar vervoer, hebben wij een van de beste openbaar-vervoerssystemen ter wereld. Ik kan het weten, want ik er ben altijd van afhankelijk geweest. Nu niet gaan zeggen: "Ja, jij had het makkelijk, want je had geen kinderen." Ik heb een vrouwelijke collega gehad die fulltime in Den Haag werkte en in Amsterdam woonde. Haar man werkte ook fulltime. Ze hadden twee (basis)schoolgaande kinderen en deden het allemaal zonder auto. Een enkele keer huurden zij er een.
Als alle overbodige autoritten werden vervangen door het gebruik van het openbaar vervoer, de fiets of de aloude benenwagen, zouden we niet al om half zeven 's ochtends te maken hebben met 'de gebruikelijke files'. Dan zou Camiel Eurlings minder miljarden hoeven te besteden aan het wegwerken van knelpunten in het verkeer. Het openbaar vervoer staat bij hem op het tweede plan.
De miljarden die Camiel kan overhouden zou je aan iets anders kunnen besteden. Het zal intussen niemand ontgaan zijn dan het ons economisch gezien een pietsje minder voor de wind gaat. Alleen de inflatie stijgt. En wie gaan er het meest op achteruit? Wat vervelend nou: de mensen die toch al de laagste inkomens hebben. Gelukkig hebben we in de PvdA-er Wouter Bos een man die zich tot het uiterste zal inzetten om de minima een toeslagje hier of daar te bezorgen. 'Tot het uiterste wil zeggen: tot Jan Peter "Ho!" roept. "Weet je nog wat er in het coalitie-akkoord staat, Wouter? We gaan onze coalitie toch niet op het spel zetten?" Wouter is opgelucht. Dát kan hij zijn achterban duidelijk maken: verkiezingen tijdens economische malaise zijn desastreus voor regerende partijen. Die achterban, dat zijn niet de minima, dat zijn de middengroepen. Als die hun koopkracht maar behouden! Laat de SP zich maar druk maken om de minima.
Wat een rot weer, hè? Dat zal wel iets met klimaatverandering te maken te maken hebben. Die heeft weer iets met CO2-uitstoot te maken en die op zijn beurt weer met autogebruik. Minder autogebruik leidt tot minder CO2-uitstoot. Gaan wij dus minder autorijden? Ben je nou helemaal gek? Volgens het Milieu- en Natuurplanbureau gaan we voorlopig alleen maar nog meer auto's kopen en nog meer autorijden. Vind ik dat erg? Nee hoor! Het zal mij een rotzorg zijn. Ze doen maar! De tijd dat ik drie weken in een tentje zat en hele dagen fietste of wandelde zijn voorbij. En de generaties na ons dan? Heb ik daar wat mee te maken dan? Daar zitten geen nakomelingen van mij bij. En ik heb nooit een auto gehad. Moet ik me nou zorgen gaan maken over de nakomelingen van autorijders? Ja, dag!
Toen na de dood van Tito in Joegoslavië het centrale gezag wegviel, ontdekten de mensen weer dat ze Kroaten, Slovenen, Serviërs, Montenegrijnen en Bosniërs waren. Wat vroeger gewone buren waren, waren ineens moslims. Alsnog moest de nederlaag bij de Slag op het Merelveld uit 1389 op de etnische Albanezen in Kosovo gewroken worden. Blind nationalisme leidde tot massaal bloedvergieten. De Verenigde Naties grepen in.
Toen de voormalige USSR werd omgevormd tot Russische Federatie bleek een aantal leden van die Federatie liever zelfstandig te worden. Estland, Letland, Litouwen, Oekraïne, Wit-Rusland, Georgië en nog een paar mochten hun gang gaan. Abchazië en Zuid-Ossetië wilden dat misschien ook wel, maar die schenen bij Georgië te moeten horen en blijven. Ik zou natuurlijk kunnen uitzoeken waarom dat nou precies was, maar eigenlijk interesseert het intrinsieke verschil tussen Georgiërs, Abchazen en Osseten me net zo veel als het verschil tussen Friezen en Zeeuwen. In Zuid-Ossetië wordt daar anders over gedacht. Daar speelden ze dus onafhankelijke republiek tot Mikheil Saakashvili er genoeg van had. Dat pikte Dmitri Medvedev weer niet en intussen zijn er al weer een paar duizend doden gevallen en zijn tienduizenden mensen onvrijwillig aan het kamperen.
Je zou zeggen dat de Verenigde Naties moeten ingrijpen voor er nog meer doden vallen en nog meer mensen moeten gaan kamperen. Maar het ligt nu allemaal wat genuanceerder. Er zijn een aantal conflicten waar Russische hulp onontbeerlijk is bij de aanpak: Noord-Korea, Afghanistan en met name Iran. Dat las ik in de Volkskrant. Dat Rusland tussen de bedrijven door ook Georgië wil aanpakken vindt George Bush "onacceptabel". John McCain riep het Kremlin vrijdag in een gespierde verklaring op 'zijn militaire operaties onvoorwaardelijk op te schorten en alle troepen van soeverein Georgisch grondgebied terug te trekken.' Dan kan Barack Obama niet achterblijven: In het weekeinde veroordeelde hij alsnog 'Ruslands agressieve acties'. Zijn ze zich in Rusland rot geschrokken van die gespierde Amerikaanse taal? Ze weten daar wel beter. Ene Jeff Mankoff van de Council on Foreign Relations (een denktank) zegt het zo: Hoe aardig we Saakasjvili en het Georgische volk ook vinden, dit is de geopolitieke realiteit.
Begrijp je het nu een beetje? Geopolitiek mag best een paar duizend doden kosten. Dat hebben ze er in Amerika en Rusland wel voor over.
D66 is echt wel een aardige partij, met af en toe best aardige ideeën. Maar niet iedere D66-er heeft continu alles op een rijtje. Dat is helemaal niet erg, want we hebben allemaal onze zwakke momenten. Als echter een duoraadslid een idee krijgt en dat naar buiten wil brengen, mag je van zijn collega-raadsleden verwachten dat zij vragen: "Vind je dat nou echt een heel goed idee, Jan?" Óf ze hebben dat gewoon vergeten, óf ze willen de carrière van Jan niet in de weg staan, óf, en dan is het met alle D66-ers in de Amsterdamse gemeenteraad treurig gesteld, ze vonden het allemaal een lumineus idee. In Het Parool las ik: Duoraadslid Jan Paternotte (D66) komt met dat voorstel in een notitie. Volgens Paternotte kan Amsterdam op die manier bewijzen een echte wereldstad te zijn en wordt de stad aantrekkelijker voor toeristen en bedrijven.
Nu wil je natuurlijk weten wat "dat voorstel" is. Welnu, Jan Paternotte wil dat Amsterdam officieel tweetalig wordt. Die tweede officiële taal moet niet Marokkaans/Arabisch worden, zelfs geen Turks, maar Engels.
De enige tweetalige stad die ik ken is Brussel. Daar zijn zelfs de straatnaambordjes tweetalig. Wil Jan nu op alle straatnaambordjes langs de Herengracht ook "Gentlemen's canal" vermelden? Ik zal toch even moeten wennen aan 'Straighttreeditch' (de Rechtboomsloot), maar 'Beggar's Qay' zal me wellicht minder moeite kosten. Maar moeten we om al die veel geld kostende onzin over ons hoofd halen om te bewijzen dat we een echte wereldstad zijn?
Of Amsterdam nou een wereldstad is of niet, feit is dat er veel toeristen naar Amsterdam komen. Er vestigen zich ook buitenlandse bedrijven in Amsterdam. Ook als die toeristen of bedrijven niet uit Engelstalige landen komen zijn ze het Engels vaak machtig. Veel Amsterdammers zijn dat ook en kunnen een toerist adequaat vertellen hoe je van het Rembrandtplein bij het Rijksmuseum komt. Een buitenlands bedrijf dat zich hier wil vestigen verwacht echt niet dat het gemeentebestuur zo vriendelijk is geweest om alle regeltjes waaraan zo'n bedrijf moet voldoen in het Engels te vertalen. Zo'n bedrijf huurt gewoon een Nederlandse deskundige in om ze dat te vertellen.
Er zijn al heel wat trambestuurders die bij het naderen van de halte Koningsplein niet alleen 'Bloemenmarkt', maar ook 'Flower market' roepen, maar gek genoeg roepen ze nooit eerst 'King's Square'. 'Coin Square' (Muntplein) of simpelweg 'The Coin' heb ik ook nog nooit gehoord. Haltes als 'Barndegat' en 'Bolstoen' lijken me uitdagingen voor vertalers, maar 'Grandpa's Street' hebben ze gauw gevonden.
De hoogte van een salaris is afhankelijk van veel factoren: vereiste kennis/opleiding, verantwoordelijkheden, leidinggeven, risico's etc. In - bijvoorbeeld - een ziekenhuis verdient de voorzitter van de raad van bestuur dus meer dan een dialyseverpleegkundige. Een goede voorzitter vind je niet zomaar. Daar wil een ziekenhuis graag wat extra geld voor uittrekken. Veel extra geld soms.
Goede dialyse- of ok-verpleegkundigen krijg je ook niet vanzelf. Daar is zelfs een tekort aan. Anders dan bij een voorzitter van de raad van bestuur kun je die niet met extra geld elders weglokken, want je zit aan die vervelende cao-bepalingen vast. Meer mag je niet betalen en op die bepalingen is je (personeels)budget gebaseerd. Nu zijn verpleegkundigen ook niet helemaal gek. Net als de voorzitter van de raad van bestuur willen ze ook wat meer in hun handjes krijgen. Wat doen ze dus? Ze nemen ontslag! Dat klinkt wat vreemd op het eerste gezicht, maar waarschijnlijk staat die verpleegkundige bij wijze van spreken de volgende dag al weer met zijn of haar handen aan het bed. Alleen zijn ze niet meer in loondienst van het ziekenhuis, maar zijn ze voor zichzelf begonnen, of zijn ze in dienst van een bedrijfje dat verpleegkundigen verhuurt. Ze zijn nu alleen een stuk duurder, want die bedrijfjes zijn niet aan cao-bepalingen gebonden. Die hebben maar één regel: wie het meeste betaalt kan een vacature invullen. De Volkskrant zegt er dit over:Duizenden verpleegkundigen nemen ontslag en laten zich vervolgens voor meer geld inhuren via een extern bedrijf of eigen zaak. Daardoor zijn ziekenhuizen miljoenen euro's extra kwijt, blijkt uit onderzoek van RTL Nieuws.
Neem ik het die verpleegkundigen kwalijk dat zij ons opzadelen met hogere kosten voor onze gezondheidszorg en dus hogere premies voor onze ziektekostenverzekering? Nee, dat neem ik ze niet kwalijk. Ik vind al heel lang dat het zware, verantwoordelijke werk van verpleegkundigen wordt onderbetaald vergeleken met de salarissen voor het administratieve en 'regelende' werk dat in ziekenhuizen gedaan wordt. Ik geef ze nog meer gelijk als ik in de Volkskrant lees: Een kwart van de ziekenhuizen maakt gebruik van een interim in de raad van bestuur, die gemiddeld 30.000 euro per maand kost.30.000 euro PER MAAND! Er zijn aardig wat mensen die dat niet eens in een jaar verdienen. Voor die 30.000 euro kun je een paar verpleegkundigen inhuren.
Gewone werknemers krijgen voortdurend te horen dat zij hun looneisen moeten matigen, terwijl "de top" er procenten tegelijk meer bij krijgt. De verpleegkundigen geven nu aan hoe je het voorbeeld van de baas kunt volgen.
Er zijn nogal wat 'probleemkinderen' uit 'probleemgezinnen'. Er is daarom grote behoefte aan pleegouders, bij wie de probleemkinderen tijdelijk opgevangen kunnen worden. Er zijn veel te weinig pleegouders. Toch wordt een deel van de beschikbare en mogelijk geschikte pleegouders niet in staat gesteld, lees ik in Trouw, daadwerkelijk hun wens iets te betekenen voor probleemkinderen te realiseren. De reden daarvoor is dat zij alleenstaande mannen zijn. En ja, een alleenstaande man die wel een tijdje voor een kind wil zorgen ... eh ... waarom wil zo'n man dat? Ik bedoel ... nou ja, je begrijpt wel wat ik bedoel.
Er zijn nogal wat alleenstaande mannen die onderwijzer zijn, of trainer van jonge sporters, of hopman bij de scouting. Er wordt uiteraard gekeken of ze over de juiste papieren beschikken en of ze wellicht een strafblad hebben. Als dat allemaal in orde is, kunnen ze hun zegenrijke werk beginnen. Voor zover ik weet komt in de sollicitatieprocedures nooit de vraag aan de orde: "Voelt u zich seksueel aangetrokken tot kinderen?" Als die vraag al gesteld zou worden en als de sollicitant al pedofiel zou zijn, ligt het toch niet voor de hand dat hij antwoordt: "Nou, reken maar!" Dus komt het van tijd tot tijd voor dat een onderwijzer, trainer of hopman (of priester, of betonvlechter) zich aan kinderen blijkt te vergrijpen. Het schijnt ook wel eens voor te komen dat niet-alleenstaande mannen zich aan kinderen vergrijpen. Worden selectieprocedures meteen aangescherpt om herhaling tot elke prijs te voorkomen? Mij staat daar niets van bij.
Is het mogelijk dat van een echtpaar dat pleegzorg wil verrichten de man pedofiel is? Ik zou niet weten waarom niet. Uiteraard wordt zo'n echtpaar onderzocht op geschiktheid voor het pleegouderschap, maar wordt daarbij nagegaan of de man wellicht andere dan puur zorgende motieven voor zijn pleegvaderschap heeft? Ik kan het me haast niet voorstellen. Er is geen strafblad, dus alles is prima in orde, toch? Henk Folkerts van pleegzorginstelling Yorneo zegt in Trouw: "Mensen moeten echt alles op tafel leggen. Bij alleenstaande mannen vragen we letterlijk of ze zich seksueel aangetrokken voelen tot kinderen. Dat begrijpen ze altijd en iedereen geeft antwoord." Waarom vraagt Folkerts dat niet aan getrouwde mannen?
Pas nog had Folkerts een gesprek met een alleenstaande homoseksuele man die pleegouder wilde worden. "Ik vroeg: stel nou dat je over tien jaar toch seksuele gevoelens krijgt voor een pleegzoon. Hij had daar goed over nagedacht. Voor mij een reden om hem door te laten gaan." Als Folkerts een gesprek heeft met een echtpaar, vraagt hij dan aan de man: "Stel nou dat je over tien jaar toch seksuele gevoelens krijgt voor een pleegdochter." En wat doet Folkerts als die man daar helemaal niet over nagedacht heeft?
"Alleenstaande mannen hebben de schijn tegen." Dat zegt Folkerts ook nog. Ik ben al twaalf jaar een alleenstaande man. Ik kan geen pleegouder worden en heb de ambitie daartoe ook nooit gehad. Ik ben niet uitgesproken kindvriendelijk, maar ik zal best eens vriendelijk gekeken hebben naar een kind in een park of zomaar in het wild op straat. Heb ik dan ook een schijn tegen? Pas op: vies oud mannetje! Ik ga me van nu af aan maar zo onaangenaam mogelijk gedragen als er kinderen in de buurt zijn.
