Wens

Er zijn van die situaties waarvan ik denk: moet ik daar nu een mening over hebben en, zo ja, moet ik die dan ook nog een keer publiek maken? Uiteindelijk kan ik het toch niet laten over wat dan ook een mening te hebben, zelfs als 'het probleem' zich bij mij niet kan voordoen.

Stel je een vrouw van een jaar of 35 voor. Ze heeft een goede opleiding genoten en heeft een baan die ze plezierig vindt. Ze heeft geen partner, wel een kinderwens. En de biologische klok tikt door. Maar misschien wil ze pas over een jaar of tien een kind, al of niet samen met een partner. Het AMC heeft daar nu een oplossing voor: een aantal eicellen invriezen en later terug zetten. Dat terug zetten kan tot de vrouw 50 is. De mogelijkheid bestond al en werd bijvoorbeeld toegepast als een vrouw vanwege kanker eerder dan normaal onvruchtbaar zou worden. Het AMC maakt deze mogelijkheid beschikbaar voor vrouwen die gewoon gezond zijn, maar 'nu' nog niet aan het vervullen van de kinderwens toe zijn.

Uiteraard levert de handelwijze van het AMC kritiek op. Over kritiek van medische zijde kan ik geen verstandig woord zeggen. Hoogleraar verloskunde en gynaecologie Didi Braat van het Universitair Medisch Centrum St. Radboud in Nijmegen laat in Trouw weten dat als het invriezen van eicellen straks helemaal veilig blijkt, (...) het 'niet wenselijk' (is) dat een sociaal probleem (het niet vinden van een partner) met medische techniek wordt opgelost. Janneke Schermers, Tweede Kamerlid voor het CDA, keurt de door het AMC gestelde leeftijdsgrens van 50 jaar af: "Dat is geen natuurlijke leeftijd meer om kinderen te krijgen. De gezondheidszorg is ervoor om fouten in de natuur te herstellen, niet om het tegennatuurlijke te bewerkstelligen."

Je kunt een hele boom opzetten over de vraag wat nou precies 'tegennatuurlijk' is. Heel veel ziekten worden door 'de natuur' - waarvan bacteriën en virussen deel uitmaken - veroorzaakt. De gezondheidszorg gaat tegen de 'natuurlijke' gang van zaken in met mesjes, chemicaliën, radioactieve straling en weet ik wat nog meer. We zijn maar wat blij dat dat allemaal kan. Met uitsluitend 'natuurlijke' middelen houdt een mens het niet lang uit op de maan, maar er hebben wat mensen rondgelopen. De mens kan van nature niet vliegen, dus hebben we iets bedacht om toch redelijk snel aan de andere kant van de wereld te komen.

Ik begrijp niet waarom iemand op of na zijn of haar vijftigste nog ineens vader of moeder zou willen worden, maar dat ligt helemaal aan mij. Ik begrijp ook niet wat er nou zo leuk is aan autorijden of zo lekker aan marsepein. Een neanderthaler die niet met zijn blote handen maar met een eind hout een dier om zeep bracht greep al in de natuur in en zo schreed de beschaving voort.

Over een aantal jaren, let op mijn woorden, is het volledig geaccepteerd dat een vrouw van 50 voor het eerst moeder wordt. Vóór die tijd moeten we nog een probleempje oplossen: wie betaalt dat? Je hebt daar artsen en een ziekenhuis voor nodig, maar is het dan automatisch gezondheidszorg en vallen de kosten dan onder de zorgverzekering? Moet ik meebetalen aan het vervullen van iemand kinderwens? Al die mensen die nooit wat hebben, hebben wel meebetaald aan de tien keer dat ik in een ziekenhuis lag, alle keren dat mijn bloed in een laboratorium werd onderzocht, alle pillen die ik slik, alle ct-scans die er van mijn kop en thorax zijn gemaakt, alle röntgenfoto's die er van mijn enkel en hand zijn gemaakt. Als iemands kinderwens niet vervuld kan worden, leidt dat misschien wel tot psychotherapie. Die is ook niet goedkoop. Waar ligt de grens tussen plastische en cosmetische chirurgie? Het leven zit soms ingewikkeld in elkaar.
x

Foto

De trouwe bezoekers van 'Beggartalk' kijken er al lang niet meer naar, denk ik, die foto van mij rechts van de tekst. Diezelfde trouwe lezers herinneren zich wellicht mijn blog van 5 juli jl., waarin ik het had over de uiterlijke kenmerken van mijn leeftijd. Daarover zat ik nog wat verder te denken, wat mij tot de conclusie bracht dat de op zich heel aardige foto inmiddels wat gedateerd was. Die foto is zo'n jaar of zeven oud en het verouderingsproces heeft in die jaren niet stilgestaan. Maar zoals Al Stewart zingt in 'On the border': "You never see the change from day to day".

Ik beschikte niet over recente foto's van mezelf, dus bezon ik mij. Vrijwel iedereen kan tegenwoordig 'instantfoto's' maken en per omgaande aan anderen toesturen. Het wachten was dus op een ontmoeting met iemand die tussen de bedrijven door even een hedendaagse foto van mij wilde maken. Afgelopen dinsdag deed die gelegenheid zich voor.

Al ruim een jaar volg ik het eveneens (vrijwel) dagelijks verschijnende blog van 'Zuster Klivia' en zij het mijne. We reageren wel eens online op elkaars teksten en een enkele keer doen we dat wat uitgebreider via e-mail. Op die manier ontstond een soort relatie, die je overigens niet in 'romantische' zin moet duiden, alleen al gelet of het feit dat ik ruim ouder ben dan haar moeder. Zuster Klivia begon afgelopen maandag aan haar vakantie en deze week bevindt haar dochter zich in een ponykamp. De zuster is niet het type dat dan een week met de ziel onder haar arm rondloopt en voortdurend op zoek is naar gezelschap. Maar toen ik een ontmoeting suggereerde, zodat we ook eens 'het gezicht achter het blog' konden zien, had ze daar wel oren naar. Zo troffen we elkaar dinsdag om 15.15 uur op het terras van Café Reijnders op het Leidseplein. Rond 20.00 uur nam zij de tram naar Amsterdam Centraal en ik de tram naar huis. Het was, dat zal wel duidelijk zijn, een aangenaam samenzijn, dat op passende wijze werd begeleid door bier, fish and chips, cider, wijn, espresso en cappuccino. En tussendoor werd dus mijn duidelijk ouder geworden kop vastgelegd op Klivia's mobieltje. Kijk en huiver.

In haar weblog van gisteren schreef Zuster Klivia: Voorzichtig als ik ben (ben geen allemansvriendje), had ik een uurtje of twee uitgetrokken voor een borrel. Maar die twee werden er vijf. Daaruit kun je dus opmaken dat het erg gezellig was. Na bier en cider besloten we daar ook wat te eten te nemen en na de 'fish and chips' dronken we nog even koffie. Ik zat weer in de trein van 20h40 terug naar Delft en was dus omstreeks tien uur weer 'zu hause'. Waarvan acte.

Let op! Vandaag is er een dubbele 'Beggartalk'. Zie hieronder.
x

Blaren

Obama strikt Balkenende. Dat was een 'kop' in Het PAROOL van gisteren. Balkenende wil toch overwegen om gevangenen uit Guantánamo Bay op te nemen in Nederland. (...) "Er zijn geen garanties, want dit onderwerp ligt buitengewoon gevoelig in Nederland." Dat mag je wel zeggen. Ik zou in Balkenendes plaats gezegd hebben: "Beste Barack, we hebben in Nederland een spreekwoord: Wie zijn gat brandt moet op de blaren zitten."

Toen Amerika in de 'war on terrorism' gevangenen ging maken kon er gekozen worden uit twee dingen: 1. het zijn krijgsgevangen; 2. het zijn misdadigers. In geval 1. zou de Conventie van Genève van toepassing zijn geweest. In geval 2. zouden de gevangenen voor een normale rechter kunnen worden gebracht, hetzij in Amerika, hetzij in een andere land. Tegen beter weten en adviezen uit andere democratische landen in, koos Amerika voor een geheel nieuwe optie. Het ging hier niet om krijgsgevangen, niet om misdadigers, maar om "unlawful combattants" (onwettige strijders). Zij zouden worden berecht door een speciaal daarvoor ingestelde rechtbank in Guantánamo Bay. Intussen is duidelijk geworden dat, zelfs volgens de Amerikaans regels, een aantal personen volkomen onterecht gevangen werd gehouden. Intussen is ook duidelijk dat een rechtszaak voor een 'gewone' rechtbank niet tot een veroordeling zou leiden, omdat het 'bewijsmateriaal' op onwettige wijze (bijv. marteling) was verkregen. Bovendien zijn veel gevangenen na zeven jaar gevangenschap nog altijd niet voor welke rechter dan ook gebracht. De behandeling van de gevangen was, kortom, een aanfluiting van elk democratisch rechtssysteem.

Obama kan niet persoonlijk verantwoordelijk gehouden worden voor wat zijn voorganger willens en wetens fout gedaan heeft. Maar hij is nu 'de regering' en de Amerikaanse regering zal in eigen huis een oplossing moeten vinden voor de opvang van die personen die niet naar hun land van herkomst terug kunnen, omdat hen daar mogelijk een lot wacht dat nog een graadje erger is dan het verblijf in Guantánamo Bay. Amerika kent een 'getuigenbeschermingsprogramma'. Dat kan volgens mij zo toegepast worden op de personen die Guantánano Bay mogen verlaten. Het zal een paar dollarcenten kosten, maar waarom zouden wij de rotzooi van de Amerikanen opruimen die ze zelf gemaakt hebben?

Roze

Iemand die om wat voor reden ook gediscrimineerd wordt heeft het volste recht acties te ondernemen die aan die discriminatie een eind zouden kunnen maken. In Nederland zijn we zo tegen discriminatie dat we onze Grondwet beginnen met een verbod daarvan. We moeten natuurlijk niet de illusie hebben dat we daarmee discriminatie ook volledig uit onze samenleving hebben gebannen. Links en rechts wordt er nog altijd flink op los gediscrimineerd. Dus verenigen gediscrimineerden en hun sympathisanten zich. Ze bedenken acties om die discriminatie onder ieders aandacht te brengen. Hoofddoel is, denk ik, duidelijk te maken dat 'we' op een onderdeel wel anders zijn dan de meerderheid, maar daarom niet minder waard(ig). In het algemeen kunnen zulke acties, zeg maar: ongezien, op mijn sympathie rekenen.

Acties kunnen allerlei vormen hebben. Een daarvan is: laten zien dat 'wij' iets net zo goed kunnen als 'jullie'. Een andere is: een evenement dat veel publiciteit krijgt aangrijpen om 'jouw groep' weer eens in het zonnetje te zetten. Het was mij ontgaan, maar een van de trouwe lezers van 'Beggartalk', 'Zuster Klivia', bracht het onder mijn aandacht. Volgende week wordt er in Nijmegen en aanpalende slikken en zompen weer massaal gewandeld. Alleen al op statistische gronden kon je aannemen dat er onder de rond 40.000 deelnemers ook wel wat homo's en lesbo's rondwandelen, maar sinds 2002 kennen we 'Roze woensdag'. Dan wordt er aan homo's en lesbo's in het algemeen en aan wandelende homo's en lesbo's extra aandacht geschonken. OK! Mooi! Prima! Vooral doen.

Het ligt ongetwijfeld aan mij, maar soms bekruipt mij een gevoel van "Moet dat nou?" Dat heb ik bijvoorbeeld bij de 'Canal Parade' van 'Gay Pride Amsterdam'. Ik ben er niet trots op hetero te zijn en begrijp dus niet zo goed waarom iemand er trots op is homo te zijn en daarom gedeeltelijk ontkleed door Amsterdam gaat varen. Het is net zo iets als trots zijn op het feit dat je van nature blond haar hebt of twee meter lang bent. Daar heb je namelijk zelf helemaal niets voor hoeven doen. Wat gaan ze nou op die 'Roze woensdag' doen? Dan krijgt Ronnie Tober, als eerste, de 'Roze ster', omdat hij meeloopt in de Vierdaagse en van betekenis is voor de homo-emancipatie. Ik twijfel geen moment aan beide feiten, maar hoe vaak krijgen we nog iets soortgelijks? Wordt er binnenkort een 'Roze joint' uitgereikt aan een coffeeshopuitbater die van betekenis is voor de homo-emancipatie? De 'Roze knuppel' voor een diender (m/v>? De 'Roze fluit' voor een NS-conducteur? De 'Roze interruptiemicrofoon' voor een kamerlid? De 'Roze dobber' voor een sportvisser? Zullen we nou eens ophouden met al die flauwekul?

"Aha", zal de kenner zeggen, "Evert is eigenlijk latent homofoob. Hij doet wel heel tolerant, maar ze moeten niet al te duidelijk naar buiten komen." Goed, ik zeg het nog een keer: ik ben niet vóór homo's. Ik ben ook niet vóór hetero's. Ik ben vóór verzet tegen discriminatie op een serieuze manier.

Ramp

De Koude Oorlog heb ik helemaal meegemaakt. Ik kan me niet herinneren ook maar een minuut wakker te hebben gelegen omdat ik me zorgen lag te maken over de mogelijke komst van de Russen of, nog erger, het boven Nederland ontploffen van een atoombom. Een van de hoogtepunten van de Koude Oorlog, de 'Cubacrisis', vond plaats tijdens de laatste week van mijn verblijf in militaire dienst. Ook toen had ik niet het gevoel dat ik wat langer in dienst zou moeten blijven dan verwacht.

Een vast onderwerp van vermaak tijdens de Koude Oorlog was de BB, de Bescherming Bevolking. In dat kader werden onder de bevolking brochures verspreid waarin je kon lezen wat je allemaal moest doen, of juist niet moest doen, in geval van een ontploffende atoombom. Harry Mulisch heeft ooit een parodie daarop geschreven: 'Wenken voor de laatste dag'. In Trouw las ik dat Mark Traa, journalist bij HP/De Tijd, een boek - 'De Russen komen! Nederland in de Koude Oorlog' - heeft geschreven over de mate waarin Nederland voorbereid was. De conclusie die hij trekt - en die destijds algemeen bekend was - is dat die voorbereiding op zijn best uitermate knullig genoemd kon worden. (Dat zijn overigens mijn woorden.) Met andere woorden: een stelletje hotemetoten kon het enige tijd uitzitten in een beperkt aantal 'atoombunkers', de rest van de bevolking, voor zover nog in leven, kon de radioactieve straling over zich heen laten komen. Het meest stuitende wat de oud-journalist van Trouw tegenkwam, waren tot in detail uitgewerkte evacuatieplannen voor Amsterdam. "Een ambtenaar berekende op een calculator dat een voetganger 1 bij 1,2 meter ruimte nodig had en bij een uittocht gemiddeld drie kilometer per uur liep. Zo zouden er in twaalf uur tijd 180.000 burgers de stad kunnen ontvluchten. De vernietigende uitwerking van een atoombom en de nucleaire fall-out werden voor het gemak maar even buiten beschouwing gelaten."

In zekere zin is de huidige tijd te vergelijken met de Koude Oorlog, alleen zijn 'de Russen' vervangen door 'de terroristen'. Er is een duidelijk verschil: hoe erg een terroristische aanslag ook kan zijn, die is niet van dezelfde schaal als een ontploffende atoombom. De overeenkomst is, dat we ons kunnen voorbereiden op 'een' aanslag, maar dat we nooit zullen weten waar die plaatsvindt en welke omvang die heeft. Een aantal beleidsmakers houdt zich daar van tijd tot tijd mee bezig en een aantal ambtenaren verdient er zijn boterham mee. De rest van de bevolking gaat gewoon zijn dagelijkse gang en raakt gewoon in paniek als er werkelijk een aanslag plaatsvindt. De burgemeester van de gemeente waar de aanslag plaatsvindt stelt het 'rampenplan' in werking. Iedere gemeente heeft zo'n rampenplan. "Burgemeester en Wethouders dragen er zorg voor dat de bevolking (...) op passende wijze informatie wordt verschaft over de rampen die de bevolking en het milieu kunnen treffen, de maatregelen die zijn getroffen ter voorkoming en bestrijding van deze rampen en de bij deze rampen te volgen gedragslijn." Dat staat in in artikel 2a, eerste lid, van de Rampenwet. Heb jij die informatie ontvangen en, zo ja, weet je nog welke gedragslijn je moet volgen? Heb je - minimaal - het 'Noodpakket Basis' in huis en in je auto? Ik ook niet.

Afvallen

Hoe verbrand je calorieën? Op dezelfde manier als waarop je graden of meters verbrandt. Ja, natuurlijk is dat onzin. Maar ik las ergens dat 'paulinia cupana' de calorieverbranding stimuleert. Paullinia cupana (met twee l'en, niet met één) is de latijnse naam van de plant guarana die in Zuid-Amerika voorkomt. Van de geroosterde zaden wordt een sterk cafeïnehoudende drank gemaakt. Cafeïne heeft een vochtafdrijvende werking.

Paullinia cupana wordt gebruikt door o.a. Bette Midler, Sean Connery en Julia Roberts, waardoor ze kilo's zijn afgevallen. Met nog 11 andere ingrediënten vormt het 'Slimming Drops'. Enkele van die andere ingrediënten zijn ook sterk cafeïnehoudend. Julia Roberts vertelde bij Oprah Winfrey (waar anders?) dat zij dankzij Slimming Drops haar streefgewicht bereikte. Ja, dan wil half Amerika die druppeltjes wel hebben. En dan willen veel Nederlanders die druppels ook hebben. Dat kan! Als je ze nu online bestelt betaal je maar 69,95 euro voor een flesje dat genoeg druppels voor een maand bevat. Normaal kost zo'n flesje 99,95 euro. Tel uit je winst!

Zoals bekend, ben ik een achterdochtig type. Ik zet dus vraagtekens bij een bedrijf dat niet weet hoe het precies de naam van de ingrediënten van zijn product schrijft en nog meer vraagtekens als het klinkklare onzin schrijft over het verbranden van calorieën. Bij www.adformatie.nl lees ik dan ook nog eens dat het College van Beroep een uitspraak van de Reclame Code Commissie heeft bevestigd. En wat zei de Reclame Code Commissie? De adverteerder, Gustavsson Vandermark Orthomoleculair Laboratorium in Den Haag, heeft niet aannemelijk kunnen maken dat de verschillende bestanddelen van Slimming Drops samen de in de reclame genoemde werking hebben. O ja: orthomoleculaire therapieën worden gerekend tot de zgn. alternieve geneeswijzen.

Kwaliteit

1. Bridget Maasland;
2. Pepijn Padberg;
3. Ryan Reynolds;
4. Scarlet Johansson;
5. Albert Verlinde.
Wat hebben deze vijf personen gemeen? A: ze worden alle vijf genoemd in Trouw van gisteren; B: ik moest googelen om erachter te komen wat voor mensen dat zijn. Waarom wilde ik dat weten? Ja, kijk, Trouw is een kwaliteitskrant. Die schrijft niet over Jan en Alleman en plaatst geen onbenullige berichten. Dus als ik de kop 'Huwelijk Bridget wel degelijk rechtsgeldig' zie, wil ik weten wat er aan de hand is. Dus nu weet ik dat Bridget programma's presenteerde bij BNN (o.a. Neuken doe je zo) en tegenwoordig bij RTL. Zij en Pepijn hadden al een kind en blijken 'in het geheim' in Las Vegas getrouwd te zijn. Mocht jij je dus afvragen of dat huwelijk wel rechtsgeldig is, dan weet je dat nu.

Ryan Reynolds blijkt een Canadees acteur te zijn die in een reeks films gespeeld heeft, waarvan alleen 'The Amityville Horror' me iets zei. Ik heb niet het idee dat ik iets gemist heb door 'Two Guys, a Girl and a Pizza Place' niet te zien. Ryan en Scarlet (actrice) zijn getrouwd, overigens ook al in het geniep. Wat brengt hun in het nieuws? Ryan Reynolds wil adoptiekind. Dat wil zeggen: Ryan en Scarlet overwegen ooit een kind te adopteren. Is dat groot nieuws of niet? Nu maar hopen dat ze een beetje snel tot een beslissing komen.

Tenslotte: Albert Verlinde krijgt prijs BNN. Die prijs was het 'Gouden oor' dat Sophie Hilbrand hem overhandigde. Sophie ken ik wel. Die heeft zo'n BN-status dat je haar ook nog wel eens ergens anders dan bij BNN ziet. Hilbrand legde uit dat Verlinde de prijs krijgt omdat hij zijn oor zo goed te luister legt. Albert presenteer RTL Boulevard, weet ik nu. Daar heb je ooit kunnen vernemen, las ik, dat de moeder van Gordon - dat is een zanger die Robijn gebruikt om zijn kleren mooi wit te houden - een TIA had gehad.

Dat zijn dus drie berichten over vijf mensen, waarvan ik me afvraag wat de nieuwswaarde is. Als de president van de VS een TIA heeft gehad, of een oor krijgt aangenaaid door de senaat, is dat nieuws, maar ik hoef niet te weten dat zijn grootmoeder een ingegroeide teennagel heeft. Degenen die daarvoor belangstelling hebben vinden genoeg van hun gading in de Story en de Privé.
x