maandag 16 juli 2018

RITME

Begin maart lag ik een kleine week in het OLVG Locatie West. Ja, dat is een ziekenhuis. Dat is dus al weer vier maanden geleden. Hoog tijd  voor een nieuw verblijf in een ziekenhuis. Gisterochtend tussen zes en zeven arriveerde ik per ambulance in het BovenIJ Ziekenhuis.

Wat nu weer? Het begon een week of twee geleden. Op mijn saturatiemeter, die het zuurstofgehalte in mijn bloed aangeeft, kan ik ook mijn hartslag zien. Die was rond één uur 's nachts, 140 per minuut. Wel wat aan de hoge kant. Ik besloot de huisartsenpost te bellen. Ik legde de situatie eerst aan een assistente uit. Intussen was mijn hartrite gedaald tot 68. De assistente zei dat ze een huisarts zou vragen mij te bellen. In de ongeveer tien minuten dat dat duurde, steeg het hartritme tot 150. De huisarts zag nog geen directe aanleiding tot actie, maar adviseerde mij de volgende dag contact op te nemen met mijn eigen huisarts. Dat deed ik niet meteen de volgende dag, maar de dag daarop. De volgende dag had ik van 13:30 tot 1:00 uur elk kwartier de hartslag opgenomen.  Dat leidde tot de volgende grafiek:
Die grafiek zette ik ook op mijn tablet. De huisarts was enthousiast, niet over  dat nogal onrustige hartritme, maar over de duidelijkheid waarmee de patiënt (ik dus) zijn probleem duidelijk maakte. Dat zouden meer patiënten moeten doen. De huisarts adviseerde mij de dosis van mijn bètablokker, de pil die dagelijks mijn hartritme reguleert te verhogen van 100  naar 150 mg. Zou dat na een week niet helpen dan, zou een verhoging tot 200 mg overwogen kunnen worden.

De nacht van afgelopen zaterdag op zondag sliep ik slecht. Om 4:30 uur werd ik (weer) wakker. Het aantal hartslagen per minuut lag boven de 150, maar goed, dat had ik eerder meegemaakt. Erger was dat mijn gang naar de keuken, een afstand van een meter of vier, ertoe leidde dat ik naar adem stond te happen. (De afgelopen vier maanden ging het juist zo goed.) Dus maar weer de huisartsenpost gebeld. Huisarts kwam en niet veel later de ambulance. Na enige onderzoek werd in de loop van de ochtend duidelijk dat er vocht achter mijn longen zat. Vandaar dat de longen wat moeilijk deden.

Ik werd overgeplaatst van Acute Opname naar Cardiologie. Daar besloot  men allereerst wat te doen aan dat overtollige vocht. Vanochtend bleek dat ik binnen een dag vier kilo was afgevallen, oftewel vier liter vocht was kwijtgeraakt, dankzij een stofje dat via een infuus in mijn lichaam wordt gepompt. IK deed al die tijd elk kwartier een plasje. (Ik heb afgelopen nacht niet geweldig geslapen.)

Vanmddag werd een echo van mijn hart gemaakt. Dat zag er best goed uit. De komende dagen zal worden bekeken of met medicijnen weer een normaal hartritme bereikt kan worden. Ik ben benieuwd.


zaterdag 14 juli 2018

NAAM

Vanmiddag keek ik naar Wimbledon. Tussen de games en sets door richten de cameramensen hun camera nogal eens op bekende mensen in het publiek. Diverse keren werd die camera gericht op twee schoonzussen, allebei ook nog eens hertogin, de een van Cambridge, de ander van Sussex. Maar zo werden ze door de commentatoren niet genoemd. Die hadden het over Kate Middleton en Meghan Markle.

Begrijp me goed: ik heb niets met koningshuizen. Je zult mij dus niet horen zeggen dat het van weinig respect getuigt, dat beide dames niet met hun huidige, door huwelijk verkregen, titel, maar met hun meisjesnaam (hun eigen naam dus) werden aangeduid. Ik vind het alleen een beetje vreemd.

Toen Máxima door haar huwelijk met Willem-Alexander van burgermeisje prinses werd, werd ze, bij mijn weten, in de Nederlandse media nooit meer aangeduid als Máxima Zorreguieta, maar altijd als prinses Máxima.

Als je vaker naar Wimbledon hebt gekeken, heb je gezien dat de prijzen wel eens worden uitgereikt door ene Katharine Worsley. Maar zo werd/word ze niet genoemd. 'Ze' noem(d)en haar, niet geheel onterecht, hertogin van Kent.

Hebben die commentatoren ineens last van feminisme?

 

donderdag 12 juli 2018

FEEST

Op zondag 22 juli gaat dan (eindelijk!) de Noord/Zuidlijn rijden. Zeven jaar te laat en de kosten bedroegen uiteindelijk ongeveer 2 maal de oorspronkelijk begrote 1,5 miljard euro.

Maar goed, er is, ondanks de vertraging en de kostenoverschrijding, of misschien wel juist daarom, reden voor een feestje. Dat wordt gevierd op zaterdag 21 juli. De lijn kent acht stations en elk station krijgt zijn eigen feestje. Het Nederlands Kamerorkest, schrijft Het PAROOL, zal het stuk Onvoltooide van Schubert spelen. Een wat vreemde keus,lijkt mij, nu de klus uiteindelijk juist voltooid is.

De organisatie van de festiviteiten rond de opening van de Noord/Zuidlijn volgende week zaterdag, kost 500.000 euro, maar het zit er natuurlijk dik in, dat over een tijdje blijkt dat de werkelijke kosten 1.000.000 euro zullen bedragen.

De eerste dagen dat de Noord/Zuidlijn rijdt zal ik er nog geen gebruik van maken, want dan is het waarschijnlijk stervensdruk. Ik wacht wel tot al die mensen die daarna weer gewoon met de auto naar de stad gaan hun feestje hebben gehad.


woensdag 11 juli 2018

KIJKEN!

De film werd 61 jaar geleden gemaakt, geproduceerd door Henry Fonda, die ook de hoofdrol speelt, geregisseerd door Sydney Lumet. Het is een zwart-witfilm. Het verhaal speelt zich geheel af in één ruimte, waarin een jury delibereert over de vraag of wettig en overtuigend is bewezen dat een jonge man zijn vader heeft vermoord. Het is een broeierig warme dag en voor 11 van de 12 juryleden komt het dus goed uit dat het voor hen zonneklaar is dat de jongen schuldig is. Helaas, voor hen, is één jurylid niet geheel overtuigd. Hij wil op zijn minst nog enige discussie. Dat wordt het, een discussie die zich ontrafelt als een scenario voor een detectivefilm. Het is een meesterwerk en ik ben echt niet de enige die dat vindt.

Ik heb het natuurlijk over TWELVE ANGRY MAN. Je kunt hem vanavond, vanaf 21:04 voorafgegaan door een inleiding/toelichting van twee kenners (neem ik maar aan), zien bij Canvas. Kijken, dus!


maandag 9 juli 2018

AANDACHT

Gedurende een dag of tien is nu uitgebreid aandacht besteed aan de redding van 12 voetballertjes uit een ondergelopen grot in Thailand. Inmiddels (ik schrijf dit rond twaalf uur 's middags op 9-7-2018) zijn er al vier voetballertjes weer springlevend bovengronds gebracht. Allemaal heel mooi, natuurlijk, maar is al die aandacht niet enigszins buitenproportioneel?

In de ongeveer tien dagen dat we nu dagelijks bezig zijn met die jongetjes in die grot, zijn er ook, wereldwijd, zo'n 22.000 kinderen overleden aan diarree. Jaarlijks sterven er, volgens UNICEF, zo'n 800.000 kinderen aan diarree. De redding van die voetballertjes zal best een hoop geld kosten en natuurlijk wordt dat geld terecht besteed.

Het voorkomen dat kinderen sterven t.g.v. diarree, kost niet heel veel geld aan dure medicijnen. Een simpele oplossing van suiker en zout in water is voldoende. Wordt het niet eens tijd daar (ook) wat aandacht te besteden?

O ja, hoeveel kinderen zijn er de afgelopen dagen omgekomen bij gevechtshandelingen in het Midden-Oosten en Afrika? Die zijn niet meer dan voetnoten bij onze hedendaagse geschiedenis.

zondag 8 juli 2018

ZOUT

In Het PAROOL las ik een artikel van en paar dagen geleden van Culinair historica Charlotte Kleyn en culinair journalist Mara Grimm. Brood is terug (...) Dus is brood weer salon­fähig. En dat komt mooi uit, want in Amsterdam is een hele nieuwe generatie bakkers actief die de meest waanzinnige broden bakt. Ze hebben het dan vooral over witbrood. Ik heb altijd geleerd dat bruinbrood veel beter is dan witbrood. Het laatste eet ik de afgelopen decennia dan ook alleen als ik weer ergens stokbrood bij eet. Daar is, althans in Nederland, ook een bruine/volkoren variant van, maar die kom je in restaurants nauwelijks tegen.

In het artikel gaat het voornamelijk over witbrood dat in restaurants gebakken wordt en dat voornamelijk dient tot soppen. Immers, het favoriete onderdeel van het diner, zo niet van het leven: een stukje brood door je saus halen, net zo lang tot het zich heeft volgezogen met saus en zo zompig is geworden dat het bijna uit elkaar valt. Mijn leven tot nu toe stelt dus niet zo veel voor, want een stukje brood door saus halen is daarvan nooit een belangrijk, laat staan favoriet onderdeel geweest.

In een ander artikel las ik over zoute boter. "Kun je wat pakjes zoute boter meenemen?" vraagt een goede vriendin vaak als ik naar Frankrijk ga. Groot gelijk, want weinig is zo verslavend lekker als brood met dikke lagen goede boter met grote zoutkorrels erin. Het is lang geleden dat ik margarine op mijn brood smeerde. Niks omega 3 op mijn brood. Ik wil roomboter en dat mag er best een beetje dik op liggen. Slecht voor de bloedvaten? Vast wel, maar ik neem al jaren elke avond voor het naar bed gaan een pil tegen de cholesterol. Ik neem wel ongezouten boter.

En nu is het beroemde Bretonse botermerk Le Gall ook gewoon bij Albert Heijn te krijgen. (...) Zoute boter heeft inmiddels bijna de hele wereld veroverd, en dan het liefst verwerkt in karamel. Via Google shopping vind ik ijs, chocola, brownies, popcorn, Baileys, glijmiddel en afslankrepen met gezouten karamelsmaak. In mijn onschuld denk ik dan: 'Karamel maak je toch van suiker? Waarom doe je daar zout doorheen?' We hebben het dan wel over twee zaken die bij overmatig gebruik niet echt gezond zijn. Dan moet je ze niet ook nog eens combineren.

Onderzoek alle dingen en behoud het goede. Dat heb ik overgehouden van mijn calvinistische opvoeding. Ik heb dus zo'n pakje Bretonse boter aangeschaft. Het was geen bijzondere culinaire ervaring. Ik houd het gewoon weer bij de ongezouten roomboter van Appie.

 

zaterdag 7 juli 2018

VERLOREN

Zijn de VVD'ers in Amsterdam gerustgesteld? Volgens Het PAROOL zei Rutte eerder dat de stad was 'verloren aan links'. Ja, het college van B. & W. bestaat uit vertegenwoordigers van GroenLinks, PvdA, SP en D66, maar er is wel eens eerder een college geweest met een linkse meerderheid. Goed, de Noord/Zuidlijn gaat zeven jaar te laat rijden, maar daar zijn ook VVD-wethouders medeverantwoordelijk voor.

Nu komt er ook nog eens een (groen)linkse burgemeester, maar daar zit Rutte niet mee: Ze zal burgemeester zijn van alle Amsterdammers, óók VVD'ers," zei VVD'er Rutte tijdens zijn wekelijkse persconferentie. Nu werd Eberhard van der Laan ook als burgemeester van alle Amsterdammers, dus ook van de SP'er die ik ben. Ik heb daar nooit iets van gemerkt, want ik de man nooit ontmoet, laat staan gesproken. Als mij in een enquête gevraagd zou worden wat mijn mening over Eberhard was, zou ik "geen mening/weet niet" aankruisen. Ik heb geen mening over mensen die ik niet persoonlijk ken.

Het zat er van het begin af aan te komen dat Femke Halsema burgemeester van Amsterdam, niet van Amsterdammers zou worden. Toch zullen over, pakweg, een jaar enkele honderdduizenden Amsterdammers vinden dat ze het goed of slecht doet. Niet omdat ze haar ontmoet en/of haar aan het werk hebben gezien, maar omdat ze haar op tv hebben gezien, of over haar in de krant hebben gelezen. Waarschijnlijk halen velen hun mening van Facebook of Twitter.

Mar goed, als de VVD'ers maar gerustgesteld zijn.