MOTIVATIE

Als ik naar de radio luister, is dat meestal Radio 1, met vooral nieuws. Ik luister nooit naar zenders voor popmuziek, zoals 3FM, Sky Radio en Qmusic. Ik had dus nog nooit van het dj-duo Mattie Valk en Wietze de Jager gehoord. Die twee waren, tot voor kort, zo goed met elkaar dat ze zelfs een week lang met een ketting aan elkaar geklonken waren en werkten bij Qmusic.

In Het PAROOL las ik: De geruchten dat Mattie Valk en Wietze de Jager - met radioshow Mattie & Wietze de uithangborden van Qmusic - zouden overstappen naar Sky Radio werden de afgelopen weken steeds hardnekkiger, maar daar zal het niet meer van komen.

Hoe dik die twee ook met elkaar waren, Mattie besloot, zonder met zijn maatje te overleggen, toch maar bij Qmusic te blijven. De Telegraaf publiceerde een e-mail van Wietze aan Mattie waarin hij o.a. schreef: En laten we eerlijk zijn: het ging niet om geld, maar om waardering en toekomstkansen. Want iedere dag alleen voor een inkomen wakker worden, is geen motivatie. Dat was dan ook niet ons uitgangspunt.

Dat had Wietze kennelijk, na zeven jaar samenwerken, niet helemaal goed ingeschat: Maar, in plaats van elkaar ‘vast te houden’, nam je het initiatief om - achter mijn rug om - te onderhandelen over een contract voor jou alleen: € 600.000,- per jaar en een Tesla voor de Mattie Valk ochtendshow. (Tesla is een auto, waarvoor je al gauw een ton kwijt bent.) Als alleen voor een inkomen wakker worden geen motivatie is, hoe noem je dan een jaarsalaris van zes ton plus een auto van minimaal één ton? Die Mattie verdient nog meer dan Matthijs van Nieuwkerk. Die doet het natuurlijk ook niet voor het geld en bovendien mogen ze bij de publieke omroep omroep niet zo veel betalen als bij Talpa, waar Sky Radio bij hoort.

PERSVRIJHEID

Ruim honderd vrouwen uit de media keren zich in dit opiniestuk tegen de online- intimidatie door Geenstijl en de reaguurders op die site. Zij vragen bedrijven als McDonald's, de Efteling en de Belastingdienst om kritisch na te denken over de vraag of hun advertenties wel te zien moeten zijn in een omgeving vol vrouwenvernedering, racisme en homofobie. Onder de ondertekenaars zijn presentatrice Eva Jinek, actrice Georgina Verbaan, cabaretière Claudia de Breij en veel journalisten. Aldus de Volkskrant. Wat volgt is een open brief aan adverteerders op de websites van Geenstijl en Dumpert.

Als advertentie-inkomsten verdwijnen, zou dat het einde van de websites kunnen betekenen. Er zijn mensen die dat maar niets vinden, bijv. Theodor Holman, columnist van Het PAROOL: GeenStijl heeft op het ogenblik ook te maken met vervelende zuurlullen die aandringen op een advertentieboycot om zo GeenStijl kapot te maken. (...) Kortom: ik hou van die rebellenclub, en ik vind het fijn, ­zeker op 5 mei, dat er een vrijplaats is waar journalisten te ver gaan en om wie sommigen van ons kunnen lachen. Roderick Veelo van RTL Z schrijft op de website van RTL Z: "Applaus voor boycot GeenStijl is huiveringwekkend. (...) Wat mij verbaast van journalisten is dat zij deze website naar het leven staan. Dat zij oprecht vinden, dat de samenleving beter af is zonder."

De open brief begint met een aantal citaten uit Geenstijl. Ik vind ze zo weerzinwekkend dat ik ze hier niet wens te citeren. Als je ze wilt lezen klik dan hier voor het artikel in de Volkskrant. Als je die teksten leest, kan het haast niet anders dan dat je vindt dat de samenleving inderdaad beter af is zonder de website die ze niet alleen publiceert, maar zelfs uitlokt en aanmoedigt.

Persvrijheid is een groot goed in een democratische samenleving. Dat betekent dat iedereen het recht heeft er de meest abjecte meningen op na te houden en de smerigste teksten te publiceren. Ik zal er nooit voor pleiten Geenstijl te verbieden, maar ik vind het evenmin nodig dat grote bedrijven financieel moeten blijven bijdragen aan de instandhouding van die site.

UPDATE (12:45 uur)
Geenstijl was onderwerp van gesprek in Buitenhof. Geenstijl kondigde dat op de eigen site al aan. Dit was een typerend commentaar van een 'reaguurder':

Wie van deze vrouwen aan tafel zou de grootste dildo thuis hebben.
En dat heeft niets met seks te maken.

7

Net als veel anderen heb ik gisteren gekeken en geluisterd naar het Bevrijdingsdagconcert. Je verwacht dan muziek die inhoudelijk gerelateerd is aan bevrijding.

Ik was enigszins verwonderd toen ik bij het openingsnummer onderin het beeld de tekst "The Magnificent Seven" zag. Je moet toch wel een jaar of zeventig zijn om je dan direct te herinneren dat je de openingsmuziek te horen kreeg van een western film uit 1960  met (toen) bekende sterren als Yul Brynner, Steve McQueen, Charles Bronson  en Eli Wallach. De film gaat over zeven 'gunfighters' die een Mexicaans dorpje te hulp komen dat met sombere regelmaat door een stel bandieten wordt overvallen en geplunderd.

The Magnificent Seven had geen origineel script. Het was een remake van de Japanse klassieker "De Zeven Samoerai" van Akira Kurosawa. Waarom werd muziek uit eerstgenoemde film gespeeld? Oké, het gaat over sterken die zwakken beschermen, zoals het kleine Nederland destijds beschermd werd door het grote Amerika, Engeland en Canada. (En laten we ook de Poolse 1e Onafhankelijke Parachutistenbrigade niet vergeten.) Maar waarom geen muziek gespeeld uit films als De Aanslag of De Hongerwinter? Die had wellicht bij meer kijkers/luisteraars iets losgemaakt dan de muziek waarvoor gekozen werd.

AFKEER

In Het PAROOL stond gisteren een artikel over o.a. soja (Maakt soja je echt onvruchtbaar?), zoetstoffen (Zijn zoetstoffen dikmakers?), groenten (Zijn groenten vermomd als friet, chips en ijs verantwoord?), honger (Waarom hebben tienerjongens altijd honger?) en vruchtensap (Is vruchtensap even ongezond als frisdrank?). De vragen werden beantwoord door VU-hoogleraar Jaap Seidell.

Eén zin uit het artikel viel me op: Het is een beetje gemeen dat de natuur bedacht heeft dat groenten zo goed zijn voor kinderen en diezelfde kinderen er een ingeboren afkeer voor heeft gegeven. (Onderstreping toegevoegd.) Moet ik nou geloven dat kinderen een aangeboren afkeer van groenten hebben? Zij ze van nature juist dol op friet, chips en ijs, die zo ongezond zijn?

Ik en mijn broers en zussen (zeven in totaal) zijn ook kinderen geweest en ik herinner me nog heel goed dat we altijd, dagelijks zelfs, groenten aten. (We hebben zelfs een tijdje suikerbieten en bloembollen gegeten.) We aten ook spruitjes en tuinbonen en die vind ik nog steeds echt lekker! Ik vermoed dat we gewoon groenten aten, niet alleen omdat we moesten eten wat de pot schafte, maar ook omdat er gewoon zelden of nooit friet, chips en ijs beschikbaar waren en we ons daarmee niet konden volvreten.

Ik heb echt geen idioot strenge ouders gehad. De groenten werden er niet bij ons ingestampt, als bij ganzen die foie gras moeten leveren. We moesten gewoon opeten wat we op ons bord kregen. Ik denk dat de ouders van nu dat bij de kinderen van nu nog steeds voor elkaar kunnen krijgen. Gewoon die alternatieven als friets, chips en andere overbodige calorieën uit de buurt houden.

REISADVIES

Wanneer je je vakantie wilt doorbrengen in een land buiten Europa, is het verstandig om na te gaan of het ministerie van Buitenlandse Zaken mogelijk een negatief reisadvies voor jouw vakantiebestemming heeft afgegeven.

Net als andere Europese landen is Nederland nogal eens de reisbestemming voor mensen buiten Europa.We staan er eigenlijk niet bij stil dat bijvoorbeeld de regering van de VS ook reisadviezen geeft. In de Volkskrant van 2 mei kon je lezen: De Amerikaanse overheid waarschuwt haar burgers opnieuw voor de dreiging van terreur in Europa. Het negatieve reisadvies geldt tot 1 september en volgt op de aanslagen in Frankrijk, Rusland, Zweden en het Verenigd Koninkrijk.

De Volkskrant sprak ook met Peter Tarlow, een Amerikaanse deskundige op het terrein van toerisme, terrorisme en misdaad. Tarlow, die onder meer heeft gewerkt voor Homeland Security en de FBI, vindt dat Europa te weinig doet om de negatieve beeldvorming te pareren en schreef daar over. Het nieuws over de Turkse rellen begin maart in Rotterdam haalde zelfs het lokale krantje in zijn woonplaats College Station in Texas. Geïllustreerd met de foto van een politiehond die zich in een Turks-Nederlandse demonstrant vastbijt. College Station heeft ongeveer evenveel inwoners als de gemeente Leidschendam-Voorburg, geen wereldstad dus. En zelfs daar lezen de mensen over een Nederlandse politiehond die rellende 'Turken' bijt. Ja, dan durf je niet meer naar Nederland of een ander Europees land. Dan blijf je liever in eigen land waar jaarlijks per 100.000 inwoners 5,27 mensen vermoord worden. In totaal zijn dat er meer dan 17.000. In Irak en Syrië worden minder mensen vermoord.

Dat incident met die rellende 'Turken' had weliswaar niets met terrorisme te maken, maar telt wel mee in de internationale beeldvorming over de veiligheid in Europa', zegt Peter Tarlow. Bij mijn weten zijn er in deze eeuw minder Europeanen omgekomen als gevolg van terrorisme, dan er in één jaar vermoord worden in de VS. Als ik een 'law abiding citizen' van de VS was, zou ik niet alleen naar Europa gaan voor vakantie, ik zou me er blijvend vestigen.

WACHTEN

Ik heb een ruime ervaring met onze gezondheidszorg. Ik weet dus wat een van de belangrijkste kenmerken van die zorg is: WACHTEN. Dan heb ik het niet over de wachtlijsten, maar over de de tijd die je moet doorbrengen in wachtkamers. Een deel van die wachttijd veroorzaak ik zelf, omdat ik altijd ruim op tijd ben. Ik ga er vanuit dat poliklinieken bij het plannen en inroosteren van patiënten uitgaan van een gemiidelde behandeltijd per patiënt. Waarom wordt die gemiddelde behandeltijd na ik weet niet hoeveel jaren ervaring nog altijd te kort ingeschat, zodat die wachttijden ontstaan?

Jaren geleden heb ik al eens bedacht dat ze bij die poliklieken op een gegeven moment weten dat de dokter weer wat is uitgelopen en hoeveel. Dat kun je tegen de patiënten zeggen. Die kunnen dan even een kopje koffie gaan drinken in het restaurant van het ziekenhuis. Bij het BovenIJ Ziekenhuis wordt dat sinds kort bij enkele poliklinieken gedaan. Dat kan bij alle poliklinieken van alle ziekenhuizen. Waarom gebeurt dat niet of nauwelijks?

Ik gaf gisteren aan dat ik twee ziekenhuizen ging bezoeken. De wachttijden bij de poli's viele reuze mee. Bij het OLVG-West kreeg ik een receptje mee. Ik was ruim op tijd in het BovenIJ Ziekenhuis en besloot het recept te 'verzilveren' in de apotheek aldaar. Ik trok een nummertje: 61; 55 werd geholpen. Ik ging niet naar het aanpalende restuarant, want ik wilde mijn beurt  niet missen.

Ik kom vaak in een apotheek en weet dus dat er tussen het moment dat je je meldt bij de balie en het moment dat je je medicijnen krijgt er meestal maar enkele minuten voorbij gaan. Bij deze apotheek ging dat anders. Er liepen daar vijf personen in witte jassen rond die voornamelijk met elkaar bezig waren of met het staren naar monitors van een pc. Ik constateerde bij een man die voor mij aan de beurt was dat er ongeveer een half uur voorbij ging tussen die twee momenten.

Ik had al drie kwartier gewacht en het momnet dat ik me bij de poli dermatologie moest vervoegen kwam dichterbij. Ik ging maar naar zo'n type in een witte jas toe die naar een monitor staarde en vroeg of het er in zat dat ik binnen een kwartier mijn medicijnen zou hebben, want dat ik dus naar die poli moest. Toen kwam er iets van klantgerichheid boven bij die man. Ik kon mijn receptje aan hem geven. Dan zou mijn medicijn klaar liggen als ik bij de dermatoloog geweest was. Ik had er een hard hoofd in, maar echt: de medicijnen lagen inderdaad klaar!

O ja: scootmobiel en rollator hebben een belangrijk voordeel: je hebt altijd een zitplaats.

MEDISCH

Vandaag wordt weer een medisch dagje. Ik begin met een (taxi)rit naar het OLVG-West. Daar heb ik een gesprek met een longverpleegkundige. Ik wil nu wel eens weten waarom, na gewijzigd medicijngebruik (meer en vaker 'puffen'), ik nog steeds na geringe inspanning naar adem loop te happen.

Van het OLVG-West laat ik mij naar het BovenIJ Ziekenhuis brengen. Daar laat ik eerst een foto van mijn rechterhand maken. Het vermoeden bestaat dat er sprake is van artrose. Het doet al pijn als ik een pilletje uit een stripje druk. Ik was daarmee al eerder bij de huisarts geweest. Die adviseerde een tijdje Voltaren emulgel te smeren en magnesiumpillen te slikken. Dat heb ik braaf gedaan, maar echt helpen deed het niet. Sterker nog, het werd erger. Daar kwam nog eens bij dat wanneer ik een mes gebruik, bijvoorbeeld om vlees in blokjes of uien fijn te snijden, er een behoorlijke kramp in de vingers ontstond. Het is geen constante pijn en geen constante kramp, maar het hoort niet en als je niets doet of laat doen wordt het wellicht alleen maar erger. Dus gisteren weer naar de huisarts en die wilde een foto laten maken.

In het BovenIJ Ziekenhuis hoef je voor het maken van zo'n foto geen afspraak te maken. Maar toevallig had ik voor vanmiddag al een afspraak met de dermatoloog. Die wil nog een keertje kijken naar de plek waar hij een paar maanden geleden dat melanoom heeft verwijderd. Ik wil hem ook nog naar een andere plek laten kijken. Twee jaar geleden maakte ik een smak met de fiets, waaruit o.a. een wond aan mijn been resulteerde. Geruime tijd kwam dagelijks een wijkverpleegkundige de wond reinigen en verbinden. Maar genezing bleef uit. Die kwam pas na inschakeling van een (andere) dermatoloog uit het BovenIJ-ziekenhuis. Het vreemde is dat op de plek van die wond nog steeds een soort korst zit, geen gewone huid. Ik maak me daar geen zorgen over, maar ik ben wel nieuwsgierig.