Wit

Scholen stoten hun mavo- of vmbo-afdelingen af om aantrekkelijk te blijven voor witte leerlingen en vwo'ers. Witte leerlingen krijgen relatief vaker havo/vwo-adviezen, allochtone leerlingen daarentegen relatief vaker een vmbo-advies. Door het vmbo buiten de school te plaatsen of op te heffen, blijft een school makkelijker overwegend wit. Dat las ik in Trouw en daar ga ik dan weer over zitten nadenken.

Als een witte vwo-leerling  het schoolgebouw deelt met een wat minder witte vmbo-leerling gaan zijn/haar prestaties dan achteruit? Kennelijk zijn de ouders daar wel bang voor. Kinderen met vwo-advies in Amsterdam Nieuw-West en de Bijlmer vertrekken naar de vooraanstaande scholen in het centrum of Zuid. De brede scholengemeenschappen in deze buurten hebben allemaal moeite om hun vwo-afdeling te vullen.

Ik hoor het die ouders van die witte vwo-kinderen al zeggen: 'Ik heb niets tegen allochtone kinderen, maar ...' Vul verder zelf maar in. Wat zijn we toch een tolerant, ruimdenkend volkje.

Mobiel

Afgelopen woensdag werd ik weer eens met mijn neus op de feiten gedrukt. Met mijn vrienden Jan, Jan en Jan, ging ik in Gouda, waar een van die Jannen woont, iets drinken in een café op de Markt en daarna iets eten bij een Mexicaans restaurant op diezelfde Markt. Een normaal, gezond mens zou de afstand tussen die twee etablissementen moeiteloos in enkele minuten overbruggen. Vanwege de artrose in mijn onderrug en de met bijna 50% verminderde longcapaciteit deed ik er wat langer over, vanwege pijn in de rug en ademnood. Tijdens het drinken en eten hadden we gesproken over mijn plan om eventueel een elektrische step aan te schaffen. Deze:

Bij een bedrijf in Duivendrecht dat zich toelegt op de levering van diverse elektrische vervoermiddelen heb ik gisteren de CityStep bekeken en er een stukje op gereden. Dat verliep best redelijk. Het ding leek me vooral handig mee te nemen in de trein. Mijn vrienden hadden me al gewaarschuwd dat hij waarschijnlijk te zwaar zou zijn. Ik dacht 40 kg, maar het bleek 35 kg te zijn, maar inderdaad: het ding de trein in tillen zou zeer problematisch zijn, niet alleen vanwege het gewicht, maar ook vanwege de onhandige vorm. Het stuur kun je inklappen, maar dan moet je dat zadel loskoppelen. Je moet voor dat ding ook nog eens een bromfietsrijbewijs hebben, wat ik niet heb. (Merkwaardigerwijs hoef je voor een elektrisch autootje van het type Canta, die sneller rijdt dan de CityStep - 45 km/u, resp. 18 km/u - geen enkel rijbewijs te hebben.)

Geen CityStep dus. Maar ze hadden wel een alternatief, dat ik ook al overwogen had: het scootmobiel. Dat is beduidend duurder en kost al gauw € 5.000,00 (tegen € 800,00 voor de CityStep) maar als alles meezit wordt dat geheel of grotendeels door de gemeente, in het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning betaald. Ook zo'n scootmobiel heb ik eens uitgeprobeerd. Ik kom er eind verder mee dan te voet.

De scootmobiel kan in de trein, als je vooraf e.e.a. regelt met de NS, die dan voor een 'oprit' bij vertrek en een 'afrit' bij aankomst zorgt. Een ander voordeel van de scootmobiel is, dat wanneer het, niet al veel, gesneewd heeft, ik schreef daar eergisteren  over, ik toch gewoon boodschappen kan doen. Op vier wielen ben je immers stabieler dan op de twee wielen van de fiets.

Ik fiets morgen of overmorgen maar eens naar het Stadsdeelhuis om daar te spreken over de aanschaf van een scootmobiel.

Talent

Kop in Trouw: Bestuurders publieke sector vinden ministerssalaris écht te weinig. Momenteel mogen ze 'maar' € 230.000 per jaar verdienen. Dat is 130% van het ministersalaris. Per 1 januari 2015 wordt dat 100%, nog geen 170.000 euro, inclusief onkostenvergoedingen en pensioenbijdrage. Voor een beetje bestuurder is dat een schijntje, zo bleek gisteren. (...) "Buiten proportie", meent Nic van Holstein, bestuurder bij de Vakentrale voor professionals. Laat nu eerst maar eens dat vorige nieuwe topinkomen zijn beslag krijgen. Daar heeft de hele sector mee ingestemd. Meer inleveren gaat echt te ver. Ze konden het al in 2012 weten, want toen stond het al in het Regeerakkoord.

En daar komt ie weer: Talent zal naar het buitenland vertrekken. Welk talent bedoelen ze daar nou mee? Van die topbestuurders van woningbouwcorporaties, die voor miljarden schulden hebben veroorzaakt? Van die topbestuurders van ziekenhuizen waar de ene na de andere patiënt overlijdt? Wat is er tegen dat 'talent' naar het buitenland te laten vertrekken? Dat moeten we stimuleren! Geef ze als laatste bonus een vliegticket (economy class) of treinkaartje (tweede klas) naar een zelfgekozen bestemming buiten onze landsgrenzen.

Winter

Het duurt niet lang meer en de winter begint weer. Meer dan voorgaande jaren zie ik daar wat tegenop. Immers, ook in de winter moet ik elke dag wat eten en, als het effe kan, wat drinken. Dus moeten er boodschappen gedaan worden. Hoewel AH dichtbij is, ga ik daar op de fiets heen, want lopend red ik dat niet, vanwege de artrose in de lage rug en de slecht functionerende longen.

In de winter is er een behoorlijke kans op sneeuwval en andere oorzaken van gladde wegen. Ook onder ideale omstandigheden deins ik er niet voor terug met mijn fiets onderuit te gaan. Dus kan ik fietsen op gladde wegen beter helemaal achterwege laten. Maar ja, hoe kom ik dan aan mijn eten en drinken?

Ja, ik weet echt wel dat ik ah.nl alles kan laten bezorgen, maar dan moet ik voor een week maaltijden vooruit gaan bedenken en daar heb ik geen zin in. Ik vind het al een karwei om voor een dag te bedenken wat ik wil gaan eten. Ik heb ook wel eens websites gezien waar je voor een week allerlei etenswaren kunt bestellen, maar die spraken me nooit erg aan.

Gisteren kwam ik  bij het lezen van de kranten ineens een link tegen naar een, in dit verband, leuke website, HelloFresh. Vooral aardig vind ik dat ze ook porties voor één persoon leveren. Dat mis ik bij de grote supermarkten.

Ik kom de winter wel zonder ongelukken door.

Literatuur

Al zo'n zestig jaar ben ik een groot liefhebber van 'The Lord of the Rings' (LOTR). Zowel de Engelse als de Nederlandse versie heb ik in diverse uitvoeringen. Natuurlijk heb ik ook de films op dvd en ik heb er al meermalen naar gekeken, zoals ik de boeken talloze malen heb gelezen.

In de Volkskrant kwam ik een link tegen naar een aflevering van YouTube van de 'Universiteit van Nederland', waarin filmwetenschapper dr. Dan Hassler-Forest uitlegt waarom LOTR zo populair is bij een groot publiek. Hieronder kun je het hele acttien minuten durende 'college' volgen.



Je kan LOTR natuurlijk op allerlei manieren beoordelen. Dan doet het vanuit Freudiaans perspectief. Zijn publiek heeft in grote meerderheid de boeken gelezen en/of de films gezien. Mocht je het verhaal niet kennen dan zal het 'college' van Dan daar zeker niet toe aanmoedigen. LOTR is naar mijn oordeel een literair meesterwerk dat meer verdient dan deze slordige beoordeling. Dan stelt overigens ook de vraag aan de orde of LOTR 'literatuur' is. Je kunt het immers afdoen als 'slechts fantasy'. Zoals mensen de aanschaf van een thriller wel eens excuseren met: "Ik wilde iets in de trein (of: in de vakantie) te lezen lezen hebben." Alsof je in de trein of op vakantie geen literatuur of 'moeilijke' nonfictie zou kunnen lezen. Ik heb aardig wat boeken,  maar ik heb me nog nooit afgevraagd of iets 'literatuur' is. Ik stel aan een boek, van welk genre dan ook, als enige eis, dat het me van begin tot einde boeit.

Ik heb boeken die tot de 'literatuur' gerekend worden, waaronder enkele die door Nobel Prijswinnaars geschreven zijn, maar ik heb behoorlijk wat thrillers, horror, science fiction en fantasy. Eerlijk gezegd lees ik liever iets van Stephen King dan van S. Vestdijk, liever Isaac Asimov dan W.F. Hermans. Lucebert is vast wel een groot dichter voor het aangezicht des Heren, maar geef mij maar het olangs aangeschafte bundeltje gedichten en liedjes ("Die van die van u") van Annie M.G. Schmidt.

Identiteit

Bij de Correspondent las ik een colum van Femke Halsema, die onder meer schreef: De Europese eenwording, het verdwijnen van Zwarte Piet, 1 miljoen moslims in ons land, de trage afwikkeling van de MH17-ramp: je hoeft maar een krant open te slaan en een columnist of ingezondenbrievenschrijver ziet in deze en andere gebeurtenissen het definitieve bewijs dat Nederland ophoudt te bestaan. Onze nationale identiteit als een bijna dode muis waar de kat mee speelt, we staan erbij en kijken ernaar. Ik dacht altijd dat gezeur over nationale trots en nationale identiteit iets voor 'rechts' was. Meer iets voor Geert Wilders en Rita Verdonk en hun volgelingen.

Mijn laatste aanval van nationale trots dateert alweer van enige tijd geleden. Een kortstondig geluksgevoel trof me toen ik de foto van president Barack Obama voor De Nachtwacht zag. Ons prachtige Rijksmuseum, onze grootste schilder, en dan de eerste zwarte Amerikaanse president, ontspannen en vanzelfsprekend ervoor. Alsof hij ook een beetje van ons was. Ik heb diezelfde beelden ook op tv gezien, maar mij staat niet bij dat ik me spontaan een trotse Nederlander voelde. En Barack Obama heb ik altijd als een overschatte president gezien.

Moest ik trots zijn toen Louis van Gaal Nederland naar de derde plaats bij het WK-voetbal leidde? Moet ik me nu schamen omdat Nederland onder Guus Hiddink de ene slechte wedstrijd na de andere speelt? Moet ik mijn identiteit ontlenen aan mijn opvatting over Zwarte Piet? Ik schaam me niet voor mijn calvinistische opvoeding, maar is die beter dan die van de eerste de beste moskeeganger?

Toerisme

Sinds het Muiderslot in de internationale werving Amsterdam Castle heet, is het bezoekersaantal verdubbeld. Zandvoort heet op de plattegronden tegenwoordig Amsterdam Beach. Aldus de Volkskrant. Leg een relatie met 'Amsterdam' en de toeristen stromen toe. De plannenmakers en de bestuurders en in inwoners van stadsdeel Centrum vinden dit prima, want al die toeristen moeten vooral ergens anders heen gaan, dan naar het steeds drukker en voller wordende centrum.

De beste beslissing die mijn ouders ooit genomen hebben was verhuizen van Meppel naar Amsterdam. Hun zeven kinderen, waarvan ik de derde was, zijn in Amsterdam geboren. Ik mag mij dus 'een geboren Amsterdammer' noemen. Ik ben de enige van de zeven die nog in Amsterdam woont. Ik moet daarbij wel zeggen dat een jongere broer en oudere zus overleden zijn. Zij zouden naar alle waarschijnlijkheid ook nog in Amsterdam wonen. Maar mijn nog levende twee broers en twee zussen hebben geen van alle de wens ooit nog eens terug te keren naar Amsterdam. Ik heb 23 jaar in Den Haag gewoond, maar wist van het begin af aan dat ik ooit weer in mijn geboorteplaats zou terugkeren. Zestien jaar geleden gebeurde dat.

Ik kom hierop door het artikel in de Volkskrant, waarin geschreven wordt over de bezwaren van het toenemende toerisme. Zonder ingrijpen wordt Amsterdam een pretpark, vreest (toerismedeskundige) Hodes. 'Er moeten scherpe keuzen worden gemaakt. Wat voor toerisme willen we? Wat voor soort hotels? Moeten we niet voor kwaliteitstoeristen kiezen, in plaats van alle toeristen? Bezoekers willen graag in een levende stad rondlopen, niet in een pretpark waar ze alleen maar andere bezoekers tegenkomen.'

Wat ik in Den Haag miste was de rommelige, om niet te zeggen: vaak chaotische, drukte van Amsterdam, maar eerlijk gezegd erger ik me ook wel eens aan toeristen die het verschil tussen de stoep en een fietspad niet zien, aan de bierfietsen, aan de fietstaxi's. Maar ik hoef niet alleen maar 'kwaliteitstoeristen' die geld genoeg hebben voor het verblijf in een duur hotel en de aanschaf van belastingvrije artikelen in de Bijenkorf. Van mij mogen ook de mensen die overnachten in een backpackershostel of in een tentje op camping Vliegenbos (in Noord, op loopafstand van de pont over het IJ.)

Die bewoners van het centrum die zich zo ergeren aan de toeristen, moeten maar verhuizen naar 'Amsterdam Zuiderzee', ook wel Almere genoemd.