Vasten

Omdat ik gereformeerd ben opgevoed, heb ik geen enkele ervaring met vasten. Ik kende het als kind alleen uit verhalen over rooms-katholieken die op vrijdag geen vlees, maar wel vis, mochten eten en die tijdens de vastentijd wat minder luxe of minder extra tot zich namen. Echt vasten vond ik dat niet.

Inmiddels hebben we ook hier kennisgemaakt met de ramadan, de islamitische vastentijd. Dan mag er tussen zonsopgang en zonsondergang echt niet gegeten en gedronken worden. Uitzonderingen zijn mogelijk. Iemand met diabetes bijvoorbeeld mag echt wel wat eten, want Allah wil niet dat Zijn gelovigen in een hypo terechtkomen. Mensen die het weten kunnen en/of ervaring met vasten hebben zeggen dat het fysiek best te doen valt en dat het spiritueel heel positief kan zijn. Ik neem dat zonder meer aan. Wat ik weet is dat een mens behoorlijk lang, enkele weken, helemaal zonder voedsel kan, maar slechts zeer korte tijd zonder water. In dat laatste ligt een probleem: omdat de ramadan geregeld wordt aan de hand van de maanstanden, schuift die periode steeds een eindje terug in het jaar. In Egypte zijn rond deze tijd temperaturen van 40 graden geen uitzondering en dan valt het niet mogen drinken bepaald niet mee. De Egyptische overheid heeft wel oog voor dit probleem en voerde dus vast de wintertijd in, waardoor de warmste periode van de dag iets verschoven wordt.

Ik heb er hier al eens op gewezen dat je als moslim beter niet in het hoge noorden kunt wonen: tijdens de periode van de middernachtzon immers gaat de zon een tijd lang helemaal niet onder. Hoe ga je daar als praktiserend moslim mee om? Door islamitische organisaties is er al op gewezen dat de Olympische Spelen in 2012, die in Londen worden gehouden, grotendeels samenvallen met de ramadan, juist in een periode dat de dagen het langste zijn. Hoeveel kans heb je dan als islamitisch sporter op een topprestatie?

Het besluit van de Egyptische regering heeft al aangetoond, dat je religieus geïnspireerd en pragmatisch tegelijk kan zijn. Omdat ik nou eenmaal zo in elkaar zit, heb ik de neiging dan te denken aan sjoemelen met je principes. (Dat kan ook iets te maken hebben met mijn rechtlijnige, calvinistische achtergrond.) Dat heb ik, eerlijk gezegd, al als ik hoor dat moslims direct na zonsondergang of vlak voor zonsopgang behoorlijk wat voedsel en vocht tot zich nemen. Naar mijn gevoel wringt dit toch enigszins met de onthoudingsgedachte die de basis voor het vasten is. Maar goed, ik ga niet over één nacht ijs en weet dus dat de ramadan meer inhoudt dan vasten: het is een periode waarin men, meer dan anders, optrekt met familie, vrienden en buren; je deelt je voedsel en minder materiële zaken met anderen. Zelfs een ongelovige, las ik in Trouw, kan in de moskee meedelen in het daar gratis uitgereikte voedsel. Niemand kan tegen dat soort alleraardigste gebruiken zijn. OK, een 'grumpy old man' als ik zou na een paar dagen ramadan denken: mag ik nou weer een paar dagen in beperkter kring, of alleen, doorbrengen?

Het probleem van veel religieuze ideologieën is dat vaak van een op zich helemaal niet zo'n slecht idee een keiharde regel is gemaakt. De stichter van de islam (vrede zij met hem) kon niet vermoeden dat eeuwen later zijn volgelingen zouden wonen in een deel van de wereld waar tijdens de zomer de tijd tussen zonsop- en ondergang langer duurt dan hij gewend was. Had hij het geweten, dan zou hij wellicht verordonneerd hebben dat vasten verplicht was van het moment dat de zon precies in het oosten staat tot het moment dat hij precies in het westen staat. Dat zou ook nog eens, waar dan ook ter wereld, precies een halve dag zijn. Dat is nog een hele tijd als het zo warm is. Maar zoals zo vaak was en is voor de volgelingen 'de letter' weer belangrijker dan 'de geest'. Jan Blokker schreef het al in 1972: "En als altijd gaat die ene regel op: leve de pioniers, maar god zal je bewaren voor hun volgelingen."
x

Opletten!

Dat wordt, in ieder geval voor de trouwe lezers, opletten geblazen. Je kunt er van nu af aan niet zonder meer van uitgaan dat wat je leest ook door mij (Evert dus) geschreven is. Immers, mijn oproep heeft ertoe geleid dat twee personen zich hebben aangemeld als 'gastschrijver'. Kijk dus altijd even onderaan het blog wie het geschreven heeft.

Intussen heeft nummer één zijn eerste, zij het wat korte, bijdrage al geleverd (zie hieronder). Zijn/haar laatste regel klopt. Ik heb geen idee wie het is. Zo blijft het voor mij ook nog een beetje spannend.

Natuurlijk heb ik geen 'gastschrijvers' uitgenodigd om het mezelf wat makkelijker te maken. Ik blijf gewoon elke dag bloggen, tenzij ik van huis ben, maar dat kondig ik altijd van tevoren aan. Het zou dus zomaar kunnen dat als ik inderdaad van huis ben, je toch iets te lezen hebt. Is dat geen aardige service?
x

Mystery guest

Dat lijkt me wel leuk. Zo af en toe lees ik Beggartalk, sinds ik daar een keer via Google op terecht kwam. Die Evert heeft af en toe wel aardige ideeën. Ik heb er wel eens over gedacht zelf een blog te beginnen, maar in de eerste plaats ontbreekt me de tijd om dat frequent te doen en in de tweede plaats denk ik niet dat ik heel vaak iets boeiends heb op te merken. Maar als ik een keer niets anders te doen heb en een aardige inval heb, maak ik graak gebruik van de mogelijkheid die Evert biedt.

Ik denk niet dat Evert weet wie ik ben en het lijkt me wel aardig dat zo te houden. We zien wel.

Meedoen?

Nu al enkele jaren schrijf ik vrijwel dagelijks een nieuw blog. Een heel enkele keer ben ik te weinig geïnspireerd en een paar dagen per jaar ben ik het land, of alleen maar het huis uit. Dan ga ik niet op zoek naar een pc. Ik kan nog steeds zonder. Maar als ik thuis ben schrijf ik, vooropgesteld dat ik daar ook fysiek toe in staat ben. Dat laatste was ook, ik vertel het nog maar eens, de oorspronkelijke motivatie voor het schrijven van dit blog. Ik woon alleen en ergens over struikelen en ongelukkig terecht komen is niet een geheel theoretische mogelijkheid. Of een essentieel onderdeel van mijn lichaam disfunctioneert plotseling. Nu komt het regelmatig voor dat ik een week of langer geen enkel contact heb met familieleden of vrienden. Mijn buren zullen me ook niet meteen missen. Het zou dus zomaar kunnen dat ik een keer in de krant vermeld zou worden als iemand die al geruime tijd levenloos thuis lag. Bij mijn weten zijn er geen mensen die dat een opwekkend bericht vinden. Wanneer echter rond negen uur 's ochtends nog steeds geen 'Beggartalk' van die dag verschenen is, gaan er hier daar, in ieder geval bij mijn zus in Weesp, alarmbellen rinkelen. Niet veel later gaat bij mij de telefoon over. Vandaar ook het motto van 'Beggartalk': "Ik blog, dus ik besta nog!"

Het begon dus als niet meer dan een teken van leven. Maar ja, hoe gaat zoiets? Als ik eenmaal aan het schrijven sla, wil ik er ook wel iets aardigs van maken, of iets interessants, iets prikkelends, of (ergens deep down ben ik nog altijd een schoolmeester) iets leerzaams (denk ik dan). Het is ook een manier om ergernissen en irritaties te verwerken. Tenslotte is het leuk te merken dat wat ik schrijf ook nog eens gelezen wordt.

Van tijd tot tijd heb ik van die zelfkritische, tot bescheidenheid nopende momenten. Dan vind ik achteraf een 'Beggartalk' niet erg geslaagd. Ik kan me ook voorstellen dat trouwe lezers af en toe denken: daar zit hij weer op een van zijn stokpaardjes. Daarvan heb ik er genoeg om een gemiddelde manege rendabel te maken. Hoe het ook zij, ik kan me voorstellen dat met name de trouwe lezers hier wel eens wat anders willen lezen dan mijn mijn dagelijkse gedachtespinsels of geneuzel en dan iets meer dan een enkel zinnetje als reactie op mijn blog. Kortom, ik nodig jullie uit af en toe eens als 'gastschrijver' op te treden. Geloof me: een 'stukkie' schrijven is niet zo moeilijk en best leuk. Je bent helemaal vrij in de keuze van je onderwerp. Je mag onder eigen- of pseudoniem schrijven. (Ooit heb ik eens gelezen: "Een pseudoniem is een niem die geen echte niem is.") Heb je toevallig een prachtige foto van een baltsende korhoen gemaakt? Laat hem hier zien! Voel je ervoor? Stuur me dan even een mailtje en ik leg je het weinige uit dat je ervoor moet weten en doen.
x

Maarten

Met de auteur Maarten 't Hart heb ik drie dingen gemeen: we zijn generatiegenoten (hij is vijf jaar jonger dan ik), we zijn beiden gereformeerd opgevoed en zijn beiden ongelovig.

Hoewel ik vrij veel lees, heb ik nauwelijks iets van Maarten 't Hart gelezen. Ik las in Trouw weer eens een recensie. Dat doe ik zelden. Dit maal ging het om een recensie van Maartens nieuwste boek, 'Verlovingstijd'. En ja hoor: In 'Verlovingstijd' keert 't Harts vertrouwde alter ego terug: de gereformeerde jongen die het geloof afzweert.

Je zult mij niet horen zeggen dat thema's als 'Maassluis', 'klassieke muziek' en 'gereformeerde opvoeding' gezamenlijk geen boeiende roman zouden kunnen opleveren. Een groot auteur weet van elk thema wel iets boeiends te maken. Maar hoe 'groot' ben je als auteur als je die thema's blijft uitmelken? Ik heb het verzameld werk (13 delen) van S. Carmiggelt, die de P.C. Hooftprijs ontving. Het thema 'kroeg' komt in zijn werk talloze malen in terug. Maar Carmiggelt schreef geen romans, maar zijn dagelijkse 'Kronkels'. Hij bewoog zich veelvuldig door Amsterdam en dan kom je nogal vaak een kroeg tegen. Maarten 't Hart woont al lang niet meer in Maassluis en is al lang niet meer gereformeerd. Je zou denken dat hij de trauma's uit zijn jeugd zo langzamerhand wel van zich af zou hebben geschreven. Nee hoor, hij gaat maar door.

De recensent schrijft als kop boven haar artikel: Een ouderwetse Maarten ’t Hart. Zij zal hier "ouderwets" positief bedoeld hebben en eindigt dan ook met de zin: 'Verlovingstijd' is een ouderwetse, smakelijke ’t Hart, waar je je graag in onderdompelt. Ik ben zo vrij "ouderwets" hier als negatief op te vatten. Het werkje, 304 pagina's, kost als paperback 19,95 euro. Voor 8 euro minder schaf je 'Atonement' van Ian McEwan, 378 pagina's, aan. Engels lezen heeft zo zijn voordelen en McEwan heeft steeds weer een ander thema. Zijn laatste werk tot nu toe, 'Aan Chesil Beach' (de Nederlandse vertaling dus) beveel ik van harte aan.
x

Achteruit

Afgelopen donderdag werd er al ruim aandacht aan besteed in het NOS-journaal van 8 uur 's avonds: volgend jaar gaan we er allemaal financieel wat op achteruit. De kranten konden er gisteren ook niet omheen. Maar we zien het helemaal verkeerd volgens Piet Hein Donner, onze wakkere minister van sociale zaken en werkgelegenheid, die dat in het NOS-journaal haarscherp uitlegde: we moeten niet alleen naar volgend jaar kijken, maar ook naar dit jaar. Volgend jaar gaan we er minder op achteruit dan we er dit jaar op vooruit gaan. Over twee jaar gezien gaan we er dus nog steeds op vooruit.

Ik bekijk zaken altijd van de positieve kant. Ik vind dus dat je niet alleen naar 2009 en 2010 moet kijken. Ik heb het even snel nagekeken: in de 2010 zijn we er sinds de beurskrach van 1929 ALLEMAAL op vooruit gegaan en niet zo'n klein beetje ook. Duidelijk? Niet gaan zitten zeuren dus!
x

Roma

Nu heeft Eberhard van der Laan weer voor ophef gezorgd. Onze minister van integratie schrijft in een brief aan de Tweede Kamer o.a.: "De door de «Roma-gemeenten» gesignaleerde problemen met de lokale Roma-bevolking, zoals disproportioneel hoge criminaliteit, extreem hoog schoolverzuim, en overlast, geven reden tot grote zorg. (...) Voorop staat dat tegen criminaliteit, schoolverzuim en overlast stevig en duidelijk moet worden opgetreden."

Ik ben er helemaal voor dat tegen criminaliteit, schoolverzuim en overlast duidelijk en stevig wordt opgetreden, of het nu om Nederlanders of allochtonen van welke categorie dan ook gaat. Nu las ik zeer recent in Het PAROOL dat het, na de vakantie, bij de taxistandplaats bij Amsterdam Centraal "weer een grote bende" is. (Onderstreping toegevoegd.) Wat zegt de verantwoordelijke wethouder Hans Gerson: "We moeten nu laten zien dat we dat gedrag niet meer willen. Maar nog meer controles zijn duur en we vinden ze op dit moment niet nodig." Zou het zo kunnen zijn dat die 'Roma-gemeenten' nog meer 'Roma-maatregelen' duur vinden en 'op dit moment niet nodig'?

De minister schrijft ook dat "de Roma de Nederlandse wet- en regelgeving ondergeschikt achten aan hun historisch gegroeide eigen tradities en wetten. Hiermee plaatsen de Roma zichzelf tevens buiten de Nederlandse samenleving." Het zal de minister niet onbekend zijn dat de Roma van oudsher een nomadisch, dus rondtrekkend volk zijn. Daaraan hebben 'wij', gevestigde burgers, altijd een bloedhekel gehad en we hielden ze dus altijd op een afstand. Ze werden, net als de joden, niet toegelaten tot alledaagse beroepen. Hitler deed de ultieme stap en ging ze gewoon uitmoorden. In diverse Oost-Europese landen worden ze nog altijd naar hartenlust gediscrimineerd. Ja, dan ga je zo langzamerhand er je 'eigen tradities en wetten' op nahouden en die stamp je er binnen één generatie niet even uit.

Verder schrijft de minister: "Immers uit gesprekken met «Roma-gemeenten» blijkt dat, de enkele gunstige uitzondering daargelaten, sleutelfiguren uit de Roma-gemeenschap vaak een strafblad hebben, waardoor het voor gemeentebesturen moeilijk is om goede contacten met sleutelfiguren op te bouwen en te onderhouden."Oud-Aholdtopman Cees van der Hoeven heeft ook een strafblad. Wordt die nooit en nergens meer voor een of ander overlegje uitgenodigd?

'Geenstijl.nl', de internetborreltafel en spreekbuis van anti-links en volkseigen, autochtoon Nederland, heeft wel een verklaring voor de brief van de minister. Hij laat zien dat ook een PvdA-minister best de waarheid durft te zeggen over een stel vermaledijde allochtonen die zich niet wensen aan te passen en zo kan hij ook nog eens de aandacht er vanaf leiden dat diezelfde PvdA veel te lief is voor die andere allochtonen, je weet wel.

En dan nog dit. We hebben het over in totaal ongeveer 3000 Roma in Nederland, verdeeld over een aantal gemeenten. Dat is 0,018 promille van onze bevolking. De problemen die deze minieme groep oplevert kunnen niet door een ministerie en enkele gemeenten gezamenlijk worden opgelost? Wat kunnen ze dan wel oplossen?