KLAP

Over dingen die je nooit hebt meegemaakt en hopelijk ook nooit zult meemaken zou je eigenlijk ook geen oordeel moeten hebben, maar soms kan ik het niet laten. 

Gisteren besloot de Hoge Raad de straf van Michael P., de moordenaar van Anne Faber, met vier maanden te verlagen. Reden daarvoor was dat de politie bij de arrestatie te hardhandig was opgetreden en ook andere fouten had gemaakt. In plaats van 28 jaar, zal P. nu 27 jaar en 8 moeten zitten.

De familie van Anne Faber noemt de uitspraak van de Hoge Raad "een klap in het gezicht". Ik kan me best voorstellen dat welke uitspraak er ook in deze zaak gedaan wordt, dit voor de nabestaanden steeds weer een emotioneel beladen zaak is, maar hoe ver ga je hierin?

De uitspraak van de Hoge Raad is in die zin opmerkelijk dat hij, door de straf te verminderen, een inhoudelijke uitspraak doet. Gebruikelijk is dat de Hoge Raad oordeelt dat er een fout gemaakt is in de rechtsgang en dat een ander gerechtshof zich opnieuw over de zaak moet buigen. In Trouw las ik: Het is in het belang van de nabestaanden en de samenleving dat aan deze zaak een einde komt, aldus de Hoge Raad. Met deze beslissing is de veroordeling van P. definitief.

De Hoge Raad bespaart de nabestaanden dus dat zij opnieuw de behandeling van de zaak door een gerechtshof moeten meemaken, met alle emotionele gevolgen van dien.  Een nieuwe behandeling door een gerechtshof zou, theoretisch, tot een aanzienlijke strafvermindering (zeg 5 à 10 jaar) kunnen leiden. Dat zou echt een als "een klap in het gezicht" ervaren kunnen worden. Een strafvermindering van 1,19% weegt naar mijn idee heel goed op tegen het niet meer hoeven meemaken van weer een rechtszaak.

HYPE

 De wandelende pantsuit vol incompetentie genaamd Sigrid Kaag. Zo wordt Sigrid Kaag aangeduid op de rechts-conservatieve website 'De Dagelijkse Standaard'. Ergens las ik dat nogal wat linkse mensen van plan zijn om hun stem volgend jaar aan Sigrid te geven, hoewel zij gewend waren op een van de linkse partijen te stemmen. De reden? Sigrid is vrouw en wil de eerste vrouwelijke premier van Nederland worden. Dat laatste is een nobel streven, maar dat kan ze natuurlijk wel vergeten. Het moet wel heel vreemd lopen, als Mark Rutte volgend jaar niet aan zijn vierde kabinet kan beginnen. Zie de Peilingwijzer van 11 juni jl.

Die blauwe kolom links is de VVD, die al die stemmen niet krijgt vanwege haar geweldige programma, maar vanwege het feit dat Mark Rutte (nr. 1 van de VVD) het gezicht is van een kabinet dat ons op een vrij algemeen gewaardeerde wijze door een crisis leidt.

Waarom die linkse mensen nu ineens op een vrouw willen stemmen is me niet helemaal duidelijk. Op een vrouwelijk lijsttrekker konden ze al eerder, bij de verkiezingen van 2017, stemmen. Ze konden zelfs kiezen tussen Marianne Thieme en Lilian Marijnissen. Lilian doet volgend jaar ook weer mee en Marianne wordt opgevolgd door Esther Ouwehand.

Voor Sigrid minister werd was zij in Nederland nauwelijks bekend en ze is nu niet de meest bekende minister. Zij had een succesrijke carrière als diplomaat, o.a. bij de VN en Unicef. Qua talenkennis doet ze niet onder voor Frans Timmermans. Zij spreekt vloeiend Nederlands, Engels, Frans, Spaans, Duits en Arabisch. Dat is buitengewoon handig in de diplomatie, maar je wordt er geen betere minister(-president van.

Begrijp me goed. Ik heb niets tegen Sigrid. Mocht ze (de eerste vrouwelijke) premier worden, dan zul je mij niet bij voorbaat horen klagen. Dat doen ze wel in rechtse kringen en in kringen die kritiekloos achter Israël staan. Haar echtgenoot is immers een Palestijn, die actief was binnen Al Fatah. Ik zal niet op haar stemmen, want ik stem op die andere vrouw, Lilian. Niet omdat zij vrouw is, maar omdat ik op de SP stem.

Het begint erop te lijken dat de belangstelling voor Sigrid Kaag gaat uitdraaien op een hype.

Bij GEENSTIJL hebben ze hun oordeel al klaar. Een kleine greep uit de reacties:

• En dat voor iemand die alleen lid is geworden van Dood66 omdat ze dan minister voor palestijnendonaties en terreursamenwerking kon worde
• Bijnaam is Sieg.
• Weten jullie zeker dat Sigrid Kaag een mens van vlees en bloed is? Ze heeft anders kille reptielenoogjes.
• D66 staat aan de rand van de afgrond, gelukkig gaan zij binnenkort een belangrijke stap voorwaarts zetten...
• Deze tante heeft echt niets met Nederland, maar ze doen maar. Meer dan 10 zeteltjes zal het niet worden.
• Nooit geweten dat vrouwen ook een blote billengezicht konden hebben.
• Nederland moet de eerste permanente EU-basis voor Hamas en aanverwante terreurgroepjes worden en Kaag wordt daarvoor neergezet. Let maar op...
• Ik neem aan dat D66 dan straks vindt dat heel Nederland weer aan het gas moet.

Ja, weer twee rechts-conservatieve bekeken vandaag. Ik weet graag hoe en wat 'de andere kant' denkt.

CANON

Er is een nieuwe canon van de Nederlandse geschiedenis. Het is een overzicht van wat, volgens een commissie, de belangrijkste elementen in onze vaderlandse geschiedenis zijn. De canon sluit af met een nieuw venster over het Oranjegevoel (‘sport verbindt’), dat de commissie kenmerkend acht voor de Nederlandse samenleving. Schrijft de Volkskrant.

Dat dat Oranjegevoel zo kenmerkend is voor de Nederlandse samenleving is een open deur intrappen. Geen enkel ander land heeft, bij mijn weten, iets met Oranje. Die hadden immers geen belangrijke familie die Oranje heette, waarvan de nazaten het, onder de naam Oranje-Nassau, zelfs tot staatshoofd brachten. (Ik zeg het nog maar weer eens: ons koningshuis stamt niet af van Willem van Oranje, de Vader des Vaderlands. Zijn laatste nakomeling was de kinderloos gestorven (1702) stadhouder Willem III. Hij werd na het Tweede Stadhouderloze Tijdperk (1702 - 1747) opgevolgd door de nakomeling van Johan Willem Friso van Nassau-Dietz. De leden van ons koningshuis zijn daarom allemaal prins(es) van Oranje-Nassau. We hebben geen Oranjehuis.)

Dat Oranjegevoel dat we allemaal (behalve o.a. ik dan) schijnen te hebben als er weer eens een Nederlandse sporter of sportclub een belangrijke prijs in de wacht sleept bij een EK, WK, of Olympische Spelen ('sport verbindt') is ook niet zo typisch Nederlands. Je moet de collectieve samenleving in de VS uit zijn dak zien gaan als een 'Team USA' weer eens goud binnensleept bij de Olympische Spelen. In Antigua en Barbuda, Azerbeidzjan, Guinee Bissau en Trinidad en Tobago zal dat niet veel anders zijn.

BRIEF

In principe is er niets mis met 'discrimineren'. De, volgens mij, oudste betekenis van het woord is: scheiden, onderscheid maken. Dat doen we natuurlijk allemaal, dagelijks, op een onschuldige manier. De een eet om hem/haar moverende reden geen vlees, de ander wel. Je vindt de ene medemens aardiger dan de ander. De een gaat in zijn/haar vakantie overdag aan het strand liggen en 's avonds feesten,  de ander gaat iets actiefs doen, wandelen, fietsen, kajakken in de natuur. Allemaal even goede vrienden.

Helaas heeft 'discriminatie' een heel andere betekenis gekregen: onderscheid maken op basis van een oordeel over mensen die anders zijn dan jij: man-vrouw, blank-zwart, autochtoon-allochtoon, gelovig-ongelovig etc. ad nauseam. En 'jij' behoort dan altijd tot de groep die beter is dan die andere. H.J.Eysenk schrijft in Gebruik en misbruik van de psychologie: "We hebben allemaal een bepaald beeld in ons van zekere groepen mensen, waardoor we deze groepen bepaalde identieke eigenschappen toekennen." (Je kent ze wel: de nuchtere Fries, de Bourgondische Brabander.) Helaas zijn het meestal negatieve eigenschappen die we aan 'die anderen' toekennen. Zo zijn we aangeland bij het hedendaagse begrip 'discriminatie. Je zou haast denken dat discriminatie een aangeboren eigenschap is, waarvan niemand vrij is.

De Amerikaanse zwarte dominee en burgenrechtenactivist Jesse Jackson, destijds medewerker van Martin Luther King, riep in een open brief Mark Rutte op Zwarte Piet te verbieden. Sylvain Ephimenco, columnist van Trouw schreef een open brief aan Jesse Jackson. Hij begint erop te wijzen dat de Nederlandse premier hier alleen de primus inter pares is. Hij regeert niet met oekazen, decreten en pennestreken (sic) door al gesloten verdragen, zoals dit tegenwoordig gangbaar is in uw eigen land. Nederland is een lieflijke, vreedzame en respectvolle democratie aan de Noordzee waar men een broertje dood heeft aan ­autoritarisme en despotisme. Een ministerieel nekschot van de heer Rutte op de fictieve Piet is dus ­ondenkbaar.

Ephimenco benadert Jackson zeer direct: Geachte dominee, u spreekt van het ‘morele leiderschap’ van onze premier, maar of u zelf dit bezit om deze brief neer te pennen, weet ik niet. In het verleden bent u vaker van antisemitisme beschuldigd en heeft u ooit New York een hymietown ­genoemd, wat een zeer denigrerende term is voor ‘Joodse stad’. Ook zei u in een interview dat “zionisten gedurende generaties de Amerikaanse politiek hebben gecontroleerd”. Ephimenco herinnert Jackson eraan dat die zich, vier jaar geleden, vrolijk had gemaakt met de notoire Jodenhater Jean-Marie Le Pen. Op 8 mei 2016 heeft u met deze Franse antisemiet en petit comité getafeld. Op de foto’s zien we u naast hem lachend zitten. Aan het einde van de maaltijd heeft u speciaal voor deze notoire antisemiet een autograaf getekend. De tekst luidt: “Keep hope alive, continue”.

Tja.

N-WOORD

In de media wordt tegenwoordig, in de discussies over racisme, vaak de uitdrukking "n-woord" gebruikt. In de VS is de uitdrukking "African American" voor zwarte Amerikanen al geheel ingeburgerd. We zouden hier natuurlijk, als we het over zwarte Nederlanders hebben, van "Afrikaanse Nederlanders" kunnen spreken, maar ik heb het gevoel dat we hier eerder van Surinaamse Nederlanders spreken. De voorouders van de zwarte Nederlanders kwamen immers niet rechtstreeks naar Nederland, zij werden slaaf in Suriname (en Caraïbische eilanden), hun nakomelingen kwamen naar Nederland. In Amsterdam wonen zo'n 12.000 mensen met een Ghanese achtergrond (onder wie de in Amsterdam geboren Akwasi). Die kunnen we dus met enig recht Afrikaanse Nederlanders noemen. (Uiteraard zijn ook uit andere 'zwarte' Afrikaanse landen mensen naar Nederland gekomen, maar daarover kon ik zo gauw geen cijfers vinden.)

Overigens moeten we constateren dat 'zwart' niet altijd zwart betekent. Op een 'zwarte' school zitten niet alleen veel zwarte kinderen, maar vaak veel meer kinderen met een Marokkaanse of Turkse achtergrond. 'Marokkaans' en 'Turks' duiden geen ras aan, maar een nationaliteit.

Wie "n-woord" gebruikt wil daarmee aangeven dat "n-woord" niet te willen gebruiken.  "N-woord" kan naar mijn mening voor twee worden staan: nikker en neger. Nikker (Engels: nigger) is onbetwist een racistisch cheldwoord en is dus terecht buiten het normale spraakgebruik geplaatst. Bij "n-woord" zal eerder gedacht worden aan 'neger'. Ik weet niet meer wanneer precies dat is begonnen, maar op een gegeven moment was het niet meer 'politiek correct' het woord neger te gebruiken. Dat werd 'zwarte'.

Ik heb dat nooit helemaal begrepen. Volgens mijn 'Etymologisch woordenboek' is het Engelstalige 'negro' afgeleid van het Spaanse/Portugese woord 'negro', dat 'zwart' betekent. (Dat was weer een afleiding van het Latijnse woord voor zwart: niger.) De Engelstaligen hebben dat woord compleet overgenomen en wij hebben daar weer 'neger' van gemaakt. Tussen 'zwarte' en 'neger' zit dus feitelijk geen verschil.

Ga ik er nu voor pleiten i.p.v. n-woord gewoon neger te zeggen? Nee! Ooit was, bijv. in Suriname, 'neger' het woord waarmee slaven werden aangeduid. Ik kan me voorstellen dat daarom zwarte Nederlanders het woord neger nog altijd als discriminerend ervaren. En als een niet-onbelangrijke bevolkingsgroep 'neger' (en 'Zwarte Piet') als kwetsend ervaren, is het voor de witte meerderheid dan zo moeilijk om daarmee rekening te houden?

FLEXIBEL

Werkgevers pleiten voor flexibeler arbeidsvoorwaarden in huidige en toekomstige cao’s. Die versoepeling moet bedrijven helpen te overleven in coronatijd, al zullen er offers gemaakt moeten worden. Zo begint een artikel in Trouw.

Het komt erop neer dat werkgevers hun werknemers vragen solidair te zijn tijdens zeer moeilijke tijden. Als werknemer zou je hiervoor gevoelig kunnen zijn. Je kunt beter door salaris in te leveren je bedrijf op poten houden, dan het bedrijf failliet te laten gaan (en je baan te verliezen) door strikt aan de cao te blijven vasthouden.

Dat klinkt heel redelijk allemaal, maar als ik, aan de werknemerskant, aan de onderhandelingstafel zou zitten, zou ik over solidariteit wel een tijdje door willen gaan. We kennen allemaal wel bedrijven  die, in het recente verleden, goed draaiden.  Als dank kregen de ceo's en ander hoger management een bonus op hun toch al niet zo lage salaris. Wat merkte de gewone werkvloer, die toch ook aan het succes van het bedrijf  had bijgedragen ervan? Meestal weinig tot niets.

Dus, vakbonden, als jullie bereid zijn nu salaris in te leveren, stel dan wel als voorwaarde: wanneer over enige tijd de salarissen (incl. bonus) van ceo met een bepaald percentage omhoog gaan, gaat het salaris van al het andere personeel met een zelfde percentage omhoog. Oh, dat wordt een hoop geld? Dan schroef je jou salaris toch wat omlaag. Solidariteit is zo mooi! Misschien valt er ook over het dividend nog wat te zeggen.

PENTHOUSE

De woning meet 303 vierkante meter, heeft vijf kamers, drie badkamers, een fitnessruimte, een sauna, en bovenal een magnifiek uitzicht over Amsterdam en omstreken, vanaf de 25ste verdieping van het icoon aan het IJ. Dat schrijft Het Parool. Zo'n woning wil iedereen wel hebben, maar er zijn maar weinigen die de vraagprijs kunnen betalen. Die vraagprijs is 6,9 miljoen euro. Het gaat hier om een penthouse, een (meestal luxe) appartement op de dakverdieping (van een hoog gebouw). Dat penthouse bevindt zich op de bovenste verdieping van dit gebouw, de Pontsteiger, op de zuidoever van het IJ, in de voormalige Houthaven, zo'n twee kilometer van het Centraal Station

Ik woon, vind ik zelf, in een tamelijk riant en toch nog betaalbaar vierkamerapartement. Als ik al 6,9 miljoen euro ter vrije besteding had, dan zou ik er niet over peinzen zo'n penthouse te kopen. Wat moet ik met vijf kamers als ik er van de vier die ik nu heb er normaliter maar twee gebruik. Het is al jaren gelden dat ik een gast had die bleef slapen. Wat moet ik met drie badkamers? Wat moet ik met een eigen sauna, terwijl het in Amsterdam ritselt van de sauna's

Ooit werd de complete bovenverdieping gekocht door horecaondernemer (ook wel horecatycoon genoemd) Won Yip (o.a. bekend van Dragons' Den). Hij betaalde, las ik in Het Parool, zo’n 16 miljoen euro voor 1440 vierkante meter, waarmee het penthouse het duurste huis van Amsterdam zou zijn.

De heer Yip besloot het penthouse te verdelen. Zelf behield hij een kwart, de andere delen gingen naar  twee andere kapitaalkrachtige types. Mol, oprichter van sms-bedrijf Messagebird, zette zijn woning direct te koop voor zo’n acht miljoen euro, zonder daar ooit zelf in gewoond te hebben. Die poging strandde, waarna hij zes weken geleden een nieuwe poging waagde, deze keer voor 8,8 miljoen. Alleen al daaruit kun je opmaken, dat Yip aardig wat verdiend moet hebben  aan de splitsing van het penthouse en de verkoop van onderdelen. Twee eigenaren van penthouses hebben hun eigendom al weer te koop aangeboden. Het tempo waarin de huizen overgaan van de één naar de ander is duizelingwekkend. Evenals de waardevermeerdering.

Zo lang de exuberant handel in woningen zich beperkt tot deze vier penthouses zal dat weinig effect hebben op de totale Amsterdamse woningmarkt. Ik ben echter bang dat veel huizen op de 'gewone' woningmarkt ook gekocht worden door niet zo scrupuleuze types, die er nooit zelf in zullen gaan wonen, maar ze snel mogelijk, voor nog hogere prijs, doorverkopen of ze gaan verhuren voor prijzen die geen enkele starter op de woningmarkt zich kan veroorloven.