Einde

"Laatst las ik in de krant het verhaal van een man die vond dat het leven na zijn pensionering voor hem zinloos was geworden. Hij had geen vrouw, geen kinderen en wilde, op basis van dit uitzichtloze lijden, dat er een einde aan zijn leven werd gemaakt. Dat zegt Carola Schouten, lid van de Tweede Kamer voor de ChristenUnie, in een interview met het dagblad Trouw. Dus nee: als ik arts was geweest zou ik aan het verzoek van deze man geen gehoor hebben kunnen geven.

Ik begin niet over dat interview om kritiek te oefenen op het standpunt van Carola. Euthanasie is, letterlijk, een kwestie van leven en dood en daarin moet iedereen zijn/haar eigen mening kunnen volgen. Mij viel de overeenkomst op tussen mij en die man: gepensioneerd, geen vrouw, geen kinderen. Daar houdt de overeenkomst ook op. Ik ga hier niet beweren, dat ik een buitengewoon vrolijk leven leid. Kinderen heb ik nooit gehad, maar ook nooit gemist. Toen ik in 2000 ophield met werken, viel ik niet in een zwart gat en ik mis het werken nog steeds niet. Eind juli dit jaar zal het 18 jaar geleden zijn dat Boukje overleed. Ik mis haar nog dagelijks, maar ik lijd niet onder het gemis, laat staan 'uitzichtloos'.

In Genesis, het eerste boek van de Bijbel, staat - na de beschrijving van de schepping van Adam - "Het is niet goed dat de mens alleen blijft. Ik ga een hulp voor hem maken die bij hem past.’ Die 'mens' was een man, die 'hulp' was een vrouw. Dat doet mij weer denken aan een ander citaat. Ik weet niet wie dat schreef/zei. "When god created man, she was only joking."

Mijn moeder is ruim 29 jaar weduwe geweest. Ik streef er niet naar haar wat dat betreft te overtreffen. Zo leuk vind ik mijn leven in het algemeen niet. Maar er zijn momenten die het nog net leefbaar maken.
x

Kijken

Het PAROOL schrijft: De petitie van homobelangenorganisatie COC, tegen de 'zware' delegatie die Nederland naar de Olympische Winterspelen in Sotsji stuurt, is door bijna 33.000 mensen ondertekend. Dat was zondag. Gisteren is de petitie aan de regering aangebonden. Er zullen inmiddels nog wat meer mensen die ondertekend hebben.

Ik was het eens met die petitie, maar heb die niet ondertekend. Ik zou dat een beetje hypocriet vinden. Immers, ik zal in ieder geval alle schaatswedstrijden van begin tot einde volgen. Ik vermoed dat ze in de Russische ambassade de kijkcijfers nauwlettend zullen volgen. Veel mensen die normaliter nooit naar het schaatsen kijken, zullen dat deze keer wel doen, want 'we' zullen best wat gouden medailles behalen, waarna we het Wilhelmus horen en de Nederlandse vlag omhoog zien gaan en dat geeft een warm gevoel, toch? Geen mens die dan aan de benarde positie van Russische homo's, lesbo's en transgenders denkt.
x

Douche

Het consumentenprogramma Radar sluit meestal af met de uitreiking door een particulier van een koude of warme douche aan een bedrijf dat zich niet, resp, juist wel klantvriendelijk heeft gedragen. Het afgelopen weekend had ik zo'n positieve ervaring.

Vrijdag bracht ik mijn fiets naar de fietsenmaker in het winkelcentrum om een lekke achterband te laten plakken, Dat zou 13 euro gaan kosten. De meeste mensen zullen dat een goede reden vinden voor het zelf plakken van de band. Ik ben sowieso niet erg handig en ik zie me die elektrische fiets niet op zijn kop zetten en dat zal toch moeten als je die band wilt repareren.

Ik zou mijn fiets zaterdag om één uur weer kunnen ophalen. Ik was er om kwart over één, maar helaas de fiets was nog niet klaar. Het kon wel vier uur worden. ("Druk, druk, druk.") Ik zei dat ik dan heen en weer naar huis moest lopen, wat me niet makkelijk, noch pijnloos af zou gaan. Na enig nadenken, bleek dat ik de fiets over een uurtje kon ophalen. Dat uurtje bracht ik door bij de Hema (kop snert) en La Place bij V&D (koffie met slagroom).

Toen ik bij de fietsenmaker kwam stond mijn fiets buiten met een achterband die niet meer plat was. Ik liep naar binnen om te betalen, maar dat werd weggewuifd. Ik kon hem de fiets zonder betalen weer meenemen. Waar kom je zoiets anno heden ten dage nog tegen?
x

Geheugen

Met mijn geheugen zit het nog wel goed. Ik heb afgelopen week on line meegedaan aan de Nationale IQ Quiz. Van BNN kreeg ik een e-mail met de volgende tekst:

De Nationale IQ Test 2014 zit er weer op! En, tromgeroffel...

Jouw IQ is: 111

Even vergelijken, het gemiddelde IQ van Nederland was 100. De BN-er met de hoogste score was vrolijke vriend Prem Radhakishun met 116 punten. Kelly bungelde met een IQ van 79 onderaan het lijstje, maar ze was dolblij dat haar score hoger was dan de 77 die ze behaalde in 2005.

Geheugen is natuurlijk niet hetzelfde als IQ, maar bij de psychologielessen op de kweekschool heb ik geleerd dat het IQ voor een belangrijk deel door het geheugen wordt bepaald. Een IQ van 111 is overigens bovengemiddeld.

Gisteren kon je bij de digitale Trouw meedoen aan een nieuwsquiz. Welnu:

Resultaten

Maar één vraag fout. Complimenten!

Overigens: een nieuwsjunk als u moet zich natuurlijk onmiddellijk inschrijven voor onze dagelijkse nieuwsbrief.
x

Ramp

Morgen gaan we dus met ons allen Beatrix bedanken voor de 33 jaar gedurende welke zij ons staatshoofd heeft willen zijn. Dat wordt een feestelijke bijeenkomst. Maar is dat wel zo’n goed idee? Ja, dat feest, daar zal natuurlijk niemand tegen zijn, maar moet dat nu precies op 1 februari gevierd worden? Waarom is dat niet zo’n goede datum? Ik heb het niet zelf bedacht, maar ergens gehoord of gelezen. Op 1 februari is het precies 61 jaar geleden dat delen van ons land onder water kwamen te staan, omdat dijken en duinen het niet hielde tegen een combinatie van een springvloed en een noordwester storm. Meer een dag voor herdenking dan voor feest dus.

De watersnoodramp van 1953 was naar Nederlandse, zelfs naar Europese, begrippen met ruim 1800 doden een ramp van grote omvang, maar van een jaarlijkse herdenking op landelijk niveau is het bij mijn weten nooit gekomen. Er was net iets langer dan een jaar tv in Nederland, maar de meeste Nederlanders buiten de direct getroffen bieden hebben voor het eerst beelden van de ramp gezien via het  Polygoon Journaal in de bioscopen. Tegenwoordig wordt een natuurramp van enige omvang bijna in real time in het collectieve geheugen bijgeschreven. Ik herinner me vooral het feit dat ik als padvindertje met andere padvindertjes de huizen langs ging om kleding in te zamelen voor de mensen die alles kwijtgeraakt waren. Enkele dagen later hebben we op het terrein van een scheepswerf in Amsterdam Noord meegeholpen bij het sorteren van die kleding. Later bleek dat er veel meer kleding was ingezameld dan nodig was. Met Zweedse hulp werden op Schouwen-Duiveland houten bungalows gebouwd als tijdelijke opvang voor hen die hun huis waren kwijtgeraakt. Vele jaren daarna, misschien nog steeds, werden die bungalows als vakantiebungalows verhuurd.

Ik ben te weinig royalistisch om morgen naar de feestelijke dankbetuigingen te kijken, maar ik ben wel benieuwd of de watersnoodramp nog ter sprake komt. Als jij wel kijkt, laat het me dan even weten. 


x

Boeken

Ik kwam nooit bij De Slegte, want ik ben nooit uit op koopjes of oude boeken. Ik kwam wel eens bij Polare op het Koningsplein in Amsterdam omdat dat voorheen Selexyx Scheltema was en ik heb nu eenmaal jaren geleden gewerkt bij Scheltema en Holkema toen dat nog in een mooi oud pand aan het Rokin gevestigd was.

Polare is de laatste tijd veel in het nieuws omdat het kennelijk op omvallen staat. Dat gaf Trouw aanleiding tot een een artikel waarin een aantal boekhandels, verspreid over het land, beschreven wordt die het nog steeds wel goed doen: Toch bestaan ze nog wel degelijk, de lokale helden, die tegen de stroom in groeien en bloeien. Die 'stroom' bestaat dan uit Bol.com en de e-books.

Onlangs las ik ergens de mening dat e-books helemaal geen bedreiging voor de boekhandel vormen, omdat voor veel lezers het e-book 'erbij komt', bijvoorbeeld voor tijdens de vakantie.. Ze blijven ook 'gewone' boeken kopen en lezen. Ik bestel wel eens boek bij Bol.com, maar dan gaat het om een boek waarvan ik al zeker weet dat ik het wil hebben, zoals onlangs het nieuwste boek van Donna Tartt. Maar bij Bol.com kan ik niet even binnen lopen om te zien of er iets nieuws is. Polare aan het Koningsplein was, wat mij betreft, behoorlijk achteruit gegaan. Ik lees vrijwel uitsluitend Engelse en Amerikaanse boeken en de afdeling Engelstalige fiction was bij Polare behoorlijk ingekrompen.

Het e-book is voor mij te laat uitgevonden. Ik had er direct een aangeschaft als het er geweest zou zijn toen ik nog met een rugzak op vakantie ging en slechts één boek kon meenemen. Ik lees ook nooit recensies. Ik wil nieuwe, mij onbekende, schrijvers 'ontdekken'. Ik wil ze onverhoeds tegenkomen tussen het mij bekende werk. Daarom houd ik er niet van dat boekhandels gaan reorganiseren. Dan zie ik niet meteen wat er nieuw is. Maar ik heb er wel begrip voor dat boekverkopers mij niet als de 'gemiddelde klant' zien. En gelukkig heeft Amsterdam een ruim aanbod aan goede en goed gesorteerde boekwinkels, waarvan twee op een steenworp afstand van Polare.
x

Gemist

Dankzij de Olympische Spelen in een behoorlijk homofoob land wordt er de laatste tijd weer veel over homoseksualiteit gesproken. Gisteren zag ik bij de VARA op Nederland 2 het programma 'Out there' van en met Stephen Fry. Hij praat hierin met mensen in verschillende landen die het maar moeilijk hebben met homoseksualiteit. Ik heb nu geen tijd om er een korte samenvatting van te geven, maar ik raad je aan via 'Uitzending gemist' dit programma te bekijken. Vanavond om 11 elf uur kun je op Nederland 2 het tweede deel van dit BBC-programma zien. Kijken!
x