Wie zijn gat brandt moet op de blaren zitten. Dus: wie willens en wetens zonder geldig kaartje in de trein stapt, moet een boete betalen. Die oud-Hollandse wijsheid zijn veel zwartrijders helaas vergeten, die gaan dus stennis maken, als ze betrapt worden. Dat was al in 2000 zo en toen kreeg de NS 500 miljoen euro om stations af te sluiten met poortjes waar je alleen doorheen kon met een geldige ov-chip. Ruim acht jaar later, las ik in Trouw, heeft de NS dat geld nog steeds op de rekening staan en het is, door rente, inmiddels aangegroeid tot ruim 700 miljoen euro. De NS is groot voorstander van de ov-chip, maar wat blijkt? Zeker twee derde van de Nederlandse stations krijgt geen ov-chippoortjes. Verbetering van de veiligheid in treinen, waar het met de ov-chip om begonnen was, blijft daardoor een zaak van conducteurs. (Onderstreping toegevoegd.) Welk deel van de half miljard euro die de NS in de poortjes mochten investeren inmiddels is uitgegeven, willen ze niet zeggen. (...) Het leeuwendeel daarvan staat al acht jaar werkeloos op NS-bankrekeningen.
Wie moet zich nu druk maken om dit wat merkwaardige beleid van de NS? Rover, de Consumentenbond en de ANWB staan niet te trappelen om de ov-chip in te voeren, dus die zul je ook niet horen over het uitblijven van de poortjes. De gemiddelde reiziger houdt ook niet erg van barrières tussen hem/haar en de trein, dus een volksopstand ligt niet de lijn der verwachting. De Tweede Kamer wilde die poortjes i.v.m. de veiligheid. Je zou dus zeggen: de Tweede Kamer eist dat die poortjes er komen en als die er niet komen gaat al dat geld - plus de rente - terug naar Wouter Bos
De veiligheid in de trein blijft dus voorlopig nog "een zaak van de conducteur." Als ik momenteel bestuurder zou zijn van een vakbond waar NS-conducteurs bij zijn aangesloten, zou ik de leden bijeenroepen en hen het volgende voorstel voorleggen: wij gaan alleen nog met de trein mee om de reizigers service te bieden; dus we gaan ons onthouden van klantonvriendelijke activiteiten als het vragen naar geldige vervoersbewijzen, totdat de NS ons duidelijk maakt welke maatregelen er genomen worden om onze veiligheid zoveel als mogelijk te garanderen.
Water, gas en elektriciteit zijn essentiële voorzieningen in de hedendaagse maatschappij. Zonder water hebben we nooit gekund, het stadium dat we ons warm hielden bij en kookten op een houtvuurtje zijn we al lang voorbij. Tot niet eens zo heel erg lang geleden waren deze voorzieningen geheel in handen van met name de lagere overheid, gemeenten en provincies. Formeel werd de hele handel wel geprivatiseerd, maar de aandelen bleven in handen van diezelfde overheden.
De privatisering moet nog verder doorgaan, vindt men hier en daar. Aandelen in energiemaatschappijen zijn een begeerd bezit, want wat er ook gebeurt, afname van het product is verzekerd. Gemeenten en provincies zitten al verlekkerd uit te rekenen wat ze allemaal kunnen doen met de miljarden die ze kunnen verdienen met de verkoop van hun aandelen aan 'gewone' marktpartijen. Tegelijk met hun aandelen verkwanselen ze ook hun zeggenschap over de energievoorzieningen. Die zeggenschap komt dan te liggen bij mensen die niet in de eerste plaats hun cliënten, maar hun aandeelhouders tevreden willen houden. In Bulgarije kunnen ze inmiddels precies vertellen wat er gebeurt als partijen waarop zij geen invloed hebben ruzie gaan maken over de gasvoorziening en de prijs die daarvoor betaald moet worden.
Als onze energie door een buitenlands bedrijf geleverd wordt en er ontstaat tijdelijk een tekort, gaat die leverancier dat tekort dan gelijkmatig verdelen over alle landen waar hij werkzaam is of is het hemd dan nader dan de rok? Mogen de diverse nationale overheden zich nog met de prijs bemoeien? Moet die prijs overal hetzelfde zijn?
Af en toe ben ik zeer ouderwets. Ik ben en blijf van mening dat grote infrastructurele voorzienen, zoals een wegennet, openbaar vervoer en energie uit de klauwen van de commercie gehouden moeten worden. Dat zijn gemeenschapsvoorzieningen, dus daar moet de gemeenschap - via politiek en overheid - zeggenschap over hebben. Ik weet dat bij de overheid ook niet alles even efficiënt georganiseerd wordt, maar ik hoor in 'Kassa' en 'Radar' regelmatig geluiden over marktgerichte bedrijven die er steeds weer in slagen er een grote puinzooi van te maken. Hoe zat het ook al weer met die kredietcrisis?
Wat is de grootste prestatie die George W. Bush heeft geleverd in de acht jaar dat hij president van de Verenigde Staten was? Bush zelf en zijn bewonderaars hebben het antwoord op die vraag bij de hand: na 11 september 2001 is er op Amerikaanse grondgebied geen terroristische aanslag meer gepleegd. Wat is daar voor bijzonders aan? Diezelfde 'prestatie' is geleverd door de regeringsleiders van Duitsland, België, Zweden, Finland, Namibië, Costa Rica, Nieuw-Zeeland, Korea en zo zou ik nog een hele tijd kunnen doorgaan.
In kringen van personen die wat kritischer tegenover het beleid van Bush staan wordt wel eens opgemerkt dat '9/11' wellicht voorkomen had kunnen worden als de Amerikaanse regering wat alerter had gereageerd op waarschuwingen die ruim vóór '9/11' waren gegeven. Het pakket aan maatregelen dat een nieuwe aanslag moest voorkomen hield onder meer in: twee mensen en geld verslindende oorlogen, schending van mensenrechten door het martelen van verdachten en het jarenlang opsluiten van verdachten in Guantanamo Bay, inperking van de vrijheden van de Amerikaanse burgers. Tegelijkertijd werd de belasting van de superrijken verlaagd, werd zeer inadequaat gereageerd op een natuurramp (de orkaan Katrina) en maakte de vrije markt eigener beweging duidelijk dat zelfregulering een illusie is.
Christelijk rechts heeft acht jaar lang zijn kans gehad. Ik vraag me af of God tevreden is met het resultaat.
Israël kent twee grote etnische groepen staatsburgers, dus mensen met de Israëlische nationaliteit: Joden en Arabieren. De laatste groep maakt ongeveer 20% van de Israëlische bevolking uit en is ook vertegenwoordigd in de Knesset, het Israëlische parlement. Het merendeel is moslim, kleine minderheden zijn christenen en Druzen.
In Nederland wonen Arabieren en Berbers, of: mensen met een Arabische of Berberse achtergrond. We noemen ze alleen zelden of nooit zo. We noemen ze, naar hun land van herkomst, Marokkanen. Maakt het wat uit? Niet zo veel. Het geeft misschien aan dat taalgebruik en woordkeus merkwaardige gewoonten zijn. Daar ga ik dan wel eens over zitten nadenken. Waarom zeggen we, ook hier in Nederland, dat 20% van de Israëlische bevolking uit Arabieren bestaat? Ik denk dat de overgrote meerderheid niet alleen Arabier is, maar - van oorsprong - ook Palestijn. Dus: 20% van de Israëlische bevolking, een minderheid, maar geen kleine, is Palestijn. Dat klinkt een beetje vreemd, zeker onder de huidige omstandigheden. Spreken we daarom over Arabieren?
Al weer enige tijd geleden heeft het bestuur van stadsdeel 'De Baarsjes' het jongerenwerk geheel uitbesteed aan 'Ýouth for Christ' (YfC). YfC heeft, dat kun je deze organisatie op zich niet kwalijk nemen, een nogal sterke evangelisatiedrang. Toen de plannen van het stadsdeelbestuur bekend werden, werden daartegen ook bezwaren geopperd. Gaan ze niet tijdens hun werk 'zieltjes winnen'? YfC staat niet bepaald positief tegenover homoseksualiteit. Maar YfC was de beste, vond het stadsdeelbestuur. Er werd een afspraak gemaakt dat het geloof buiten het jongerenwerk in 'De Baarsjes' zou worden gehouden. Er zou ook niet-christelijk personeel worden aangenomen.
Onlangs, meldt Het PAROOL, heeft YfC een personeelsadvertentie geplaatst, waarin het zendingsdoel van de organisatie werd benadrukt. Ja, het christelijke bloed kruipt nu eenmaal waar het niet gaan kan. Hoeveel niet-christenen gaan enthousiast solliciteren bij een organisatie die zich geroepen voelt het woord van God aan de medemens bekend te maken? Je collega's zitten waarschijnlijk al met gefronste wenkbrauwen te kijken als jij tijdens de lunch op je boterhammen aanvalt zonder eerst de Heere bedankt te hebben en te vragen je voedsel te zegenen. En voor je het weet zit jij als enige met je mond dicht terwijl zij het werkoverleg beginnen met een blij, opbeurend gezang. Hallelujah! Mocht je toevallig homo zijn, dan kun je dat beter niet nadrukkelijk in je cv vermelden.
Laten we nu eens aannemen dat het stadsdeel 'Bos en Lommer', het stadsdeel met het hoogste allochtonenpercentage, zich voorneemt het jongerenwerk uit te besteden aan een moslimorganisatie - Youth for Allah - met evangelisatiedrang, niets radicaals, maar gewoon zieltjes winnen voor Allah. Zou dat voornemen gerealiseerd worden?
"Hamas, Hamas, joden aan het gas." Deze weerzinwekkende leus werd gebruikt tijdens recente anti-Israëldemonstraties door deelnemers met een moslimachtergrond. Zonder iets te willen goedpraten wil ik er op wijzen dat deze leus niet door rel-Marokkanen of rel-moslims is bedacht. Als ik me goed herinner werd deze leus al vrij lang geleden voor het eerst massaal gebruikt door autochtone voetbalsupporters die daarmee van hun afkeer van de voetbalclub Ajax wilden blijk geven. Deze leus heeft nu het SP-kamerlid Harry van Bommel in opspraak gebracht. Hij liep voorop in een demonstratie waarin deze leus door een aantal deelnemers werd gescandeerd en heeft zich daarvan niet meteen en nadrukkelijk gedistantieerd. Sterker nog: hij nam duidelijk deel aan het scanderen van "Intifada!" 'Intifada' is een Arabisch woord dat 'opstand' betekent. Het wordt meer in het bijzonder gebruikt ter aanduiding van de Palestijnse (volks)opstand tegen de Israëlische bezetting van de Gazastrook, de Westelijke Jordaanoever en delen van de Hoogte van Golan. Het zijn niet uitsluitend de Hamas, Hezbollah, Al Quaida, de PLO, meer gematigde Arabische/islamitische groeperingen en regeringen, het Palestinacomité en Gretta Duisenberg die zich bij herhaling tegen die bezetting keren. Ook een toch gematigd te noemen persoon als Dries van Agt heeft zich daar bij herhaling fel tegen gekeerd.
Je kunt je met recht afvragen of Harry van Bommel bij die demonstratie handig heeft geopereerd, maar als Bram Moskowitz, zoals ik in De Telegraaf las, de Amsterdamse hoofdofficier van justitie verzoekt vervolging tegen Van Bommel in te stellen wegens het aanzetten tot haat, discriminatie en geweld, draaft hij wel heel erg ver door. In de aloude stijl van De Telegraaf worden nieuwsvoorziening en opinie weer eens door elkaar gehaald door in een onderschrift bij een foto Van Bommel en Duisenberg als Israëlhaters te betitelen. Ik haat Israël niet, maar ik wordt niet automatisch antisemiet als ik bepaalde aspecten van de Israëlische politiek volledig afkeur. Ik word evenmin een Palestijnenhater als ik bepaalde activiteiten van Hamas en Hezbollah afkeur. Israël houdt al meer dan 40 jaar buitenlands grondgebied bezet en keurt goed dat Israëlische staatsburgers zich daar metterwoon vestigen. Israël onthoudt anderhalf miljoen Palestijnen in de Gazastrook van een regelmatige invoer van voedsel, medicijnen en andere voor een geordend bestaan noodzakelijke materialen. Daar worden heel normale Palestijnse burgers heel erg pissig van. Dat is geen enkel excuus voor het afschieten van raketten op Israëlische burgers, maar het geweld dat Israël daar tegenover stelt is ook naar mijn mening in hoge mate disproportioneel. Zelfs al zou het waar zijn dat Hamas burgers, waaronder kinderen, als 'menselijk schild' gebruikt, dan nog zouden verantwoordelijke politici en soldaten die in militair opzicht volstrekt superieur zijn aan de tegenstander zich vele malen moeten bedenken voor zij voor lief nemen dat zij met elke gewapende strijder een veelvoud aan burgers doden. 'Collateral casualties' (bijkomende slachtoffers) is een inmiddels ingeburgerde term, maar dat maakt hem niet minder afschuwelijk.
De Holocaust is meer dan voldoende rechtvaardiging voor de wens van Joden te leven binnen algemeen internationaal erkende grenzen, zonder vrees voor geweld of discriminatie op grond van etniciteit of geloof. Maar het is op zijn minst onzuiver bij kritiek op de staat Israël de massamoord op Joden zelfs maar als een schijn van rechtvaardiging voor gebruik van extreem geweld te gebruiken. Harry van Bommel zegt in Het PAROOL: "Ik krijg nu trouwens ook heel veel steunbetuigingen uit Joodse kring. Een man schreef mij dat hij zich soms schaamt om Jood te zijn. Hij meldde zich meteen aan als lid van de SP."
Weet je nog dat, al zo'n jaar geleden, Evelien Herfkens in het nieuws was? Ze had onterecht een vergoeding van de kosten van de huur van een flat in New York ontvangen. Ze had een drukke baan waarin ze veel goed deed voor de mensen in de wereld en dan ook nog eens bijhouden waarom je eigenlijk die 7000 dollar per maand ontvangt was echt teveel gevraagd.
Nu zit Barack Obama, over een week president van de Verenigde Staten, met een probleem. Nee, hij heeft niet zelf inkomsten verzwegen of zoiets. Hij had een heel goede kandidaat voor de functie van minister van financiën gevonden: Timothy Geithner. Die zou voorop gaan lopen bij het uit de crisis halen van de Amerikaanse en dus ook onze economie. Maar wat lees ik in Trouw? Geithner (47) blijkt enkele maanden een buitenlandse huishoudster zonder verblijfsvergunning in dienst te hebben gehad. Ook heeft hij van 2001 tot 2004, een periode die hij in dienst was van het Internationaal Monetair Fonds, niet al zijn Amerikaanse belastingen betaald. Na een aanmaning van de fiscus betaalde hij alsnog.
Moeten we daar nou weer zo moeilijk over gaan doen? Ik hoop het wel. Een belangrijk kenmerk van illegaal in een land verblijvende werknemers is dat ze goedkoop zijn. Ga dat in ons land maar eens vragen in de tuinbouw en huizenbouw. Iemand die tot het ambt van minister van financiën wordt geroepen heeft in het algemeen een aardige baan met een navenant inkomen. Die kan gewoon een zeer legale huishoudster in dienst nemen, al is die dan wat duurder. Die Timothy moet ook slim genoeg zijn om uit te rekenen hoeveel belasting hij moet betalen en wanneer hij die betaald moet hebben.
Timothy zal wel een paar goede excuses hebben. Weet hij veel wie zijn vrouw in dienst neemt om het huishouden een beetje te redderen? Zijn belastingen laat hij allemaal uitrekenen door zijn accountant en zijn vrouw gaat over de bankrekeningen. Je denkt toch niet dat hij voor dat soort dingen de tijd had?
Iemand die een beetje sjoemelt met de bijstandsuitkering wordt hard teruggepakt door de overheid. Als de topman van een groot bedrijf door de rechter schuldig wordt bevonden aan rommelen met de boekhouding, is de rechter bij de bepaling van de strafmaat vaak geneigd wat vriendelijk zijn, 'want die man is al zo gestraft met die al die publiciteit'. Als die redenering terecht is, mogen ze Holleder zo langzamerhand wel vrijlaten.
Barack Obama is druk bezig met het planten van hoge bomen. Hij moet toch ook weten dat die veel wind vangen?
