donderdag 2 juli 2020

CLUSTER

In Het Parool lees ik dat Als alles volgens plan verloopt, de komende vijf jaar 2000 ouderen een clusterwoning krijgen. Dit is ouder worden in Amsterdam nieuwe stijl. Je moet denken aan een complex als de Akropolistoren op het Zeeburgereiland.

 

Het artikel begint met een vooroordeel: Wie bij een seniorenflat denkt aan Perzische tapijtjes, beeldjes van porselein en de geur van doorgekookte groentesoep ...

Ik woon in een seniorenwoning, maar heb geen Perzisch tapijtje, geen beeldjes van porselein en mijn groentesoep, of welke andere soep dan ook, is nooit doorgekookt. Ik heb een buurvrouw van 93. Van haar soep weet ik niets, maar ze heeft evenmin een Perzisch tapijtje en beeldjes van porselein. Hoe het zit met de bewoners van de overige 145 appartementen in het complex weet ik niet, maar ik vermoed dat op de meeste dat vooroordeel ook niet van toepassing is.

Ik had nog nooit gehoord van clusterwoningen, maar volgens Het Parool gaat het om appartementen waar ouderen zelfstandig wonen. De bewoners hebben in het complex een gezamenlijke ruimte en organiseren samen activiteiten. Wie zorg nodig heeft, krijgt thuiszorg of wijkverpleging- net als de zelfstandig wonende ouderen in een ‘gewoon huis’. De bonus is een woning die geschikt is gemaakt voor ouderen én meer contact met leeftijdsgenoten. “Dat je elkaar helpt, en net iets meer bent dan alleen maar buren.” (...) Ze kiezen zelf welke planten er in de lobby staan en welke activiteiten op het programma. Er zijn lees-, musea-, en wandelclubjes en de huurders organiseren culturele activiteiten in de Torenkamer. “Het is een gemeenschap, al is het niet op zo’n manier dat je elke dag samen moet eten.”

Het complex waar mijn (senioren)appartement deel van uitmaakt is  gebouwd in 1973. Ik woon daar geheel zelfstandig. Ik krijg daar thuiszorg en incidenteel wijkverpleging. In de lobby's staan planten, die door bewoners zelf zijn uitgezocht. Er is een gemeenschappelijke ruimte en een gemeenschappelijke tuin (met vijver, fontein, karpers en konijnen). Hoe nieuw is dat idee van clusterwoningen eigenlijk?

Er wordt wel eens geprobeerd gemeenschappelijke activiteiten van langere duur, zoals een klaverjasclub, te organiseren maar veel vaart zit daar niet in. De afgelopen weken zijn een aantal bijeenkomsten georganiseerd op het terras van de gemeenschappelijke tuin. Er kon gebruik worden gemaakt van drankjes. Ik ben er één keer bij geweest. Meer dan 15 mensen heb ik niet gezien. De animo was dus niet geweldig groot. Ik ging er overigens zonder al te veel verwachting heen. Waarom zou het in die nog te bouwen complexen met clusterwoningen wel lukken levenskrachtige lees-, musea-, en wandelclubjes en culturele activiteiten te organiseren?

woensdag 1 juli 2020

PROMO'S

Er zijn veel mensen die een grote hekel hebben aan de commercials op TV. Ik ben daar wat dubbel in. Ik vind die commercials geen probleem bij de NPO, omdat ze daar getoond worden tussen programma's. Ik kijk nooit naar de commerciële omroepen, omdat daar programma's voortdurend onderbroken worden door commercials. Als ik al eens iets wil zien bij een commerciële omroep, zelden iets anders dan een film, neem ik dat op. Bij het afspelen kan ik dan de commercials snel doorspoelen.

Natuurlijk kijk ik niet totaal ongeïrriteerd naar NPO-programma's. Wat mij vaak ontzettend irriteert zijn de promo's, waarin wordt aangekondigd welke programma's wanneer te zien zijn. Dat geldt dan vooral voor programma's die al jaar en dag op hetzelfde tijdstip te zien zijn, Radar op maandag 20:30 uur, Kassa op zaterdag 20:30 uur, Opsporing Verzocht dinsdag om 20:30 uur en zo kan ik nog een tijdje doorgaan. Het ontbreekt er nog maar aan dat 's morgens vroeg wordt verteld dat om 20:00 uur op NPO1 een journaal is te zien.

Ik kijk vrijwel dagelijkse naar EenVandaag en meestal ook wel naar het daarop volgende Studio Sport. Daartussendoor komt Margriet van der Linden vertellen met wie en waarover ze na Studio Sport in M gaat praten. Oké, dat kan handig zijn omdat je zou kunnen denken 'Laat maar zitten, ik denk niet dat dat me gaat boeien'. Dan hebben we  Studio Sport gehad, maar nog voor het daarop volgende STER-blok komt Margreet nog eens vertellen met wie en waarover ze na de reclame in M gaat praten.

Dan begint M en wat doet Margriet? Die gaat vertellen met wie en waarover ze zo meteen gaat praten. Denkt Margriet, of de redactie van M, of misschien de netbeheerder van NPO1, dat de kijkers naar M allemaal lijden aan een zodanig extreme vorm van kortetermijngeheugen, dat je ze  om de de zoveel minuten bij de les moet houden?


dinsdag 30 juni 2020

PARTNERVERLOF

Ik heb geen kinderen, dus ik heb geen idee wat voor geweldige ervaring het is om vader te worden/zijn. Per 1 juli  kunnen mensen die voor het eerst of opnieuw ouder zijn geworden vijf weken aanvullend geboorteverlof (ook wel kraamverlof, vaderschapsverlof of partnerverlof genoemd) krijgen. Op rijksoverheid.nl staat er dit erover: Per 1 juli 2020 kunnen partners maximaal 5 weken (5 keer het aantal werkuren per week) aanvullend geboorteverlof opnemen. Tijdens het verlof krijgt de partner geen salaris, maar een uitkering van het UWV. Partners hebben recht op aanvullend geboorteverlof als het kind op of ná 1 juli 2020 geboren wordt. Zij moeten het aanvullend geboorteverlof opnemen binnen 6 maanden na de geboorte van het kind. En zij moeten eerst het geboorteverlof van 1 week hebben opgenomen.

In een tv-programma  zag ik diverse mannen die laaiend enthousiast waren over die nieuwe regeling, want nu kunnen ze vijf weken langer genieten van het jonge kind. Er kwamen geen vrouwen in beeld, want die hebben al recht op tien weken bevallingsverlof.

Natuurlijk gun ik die vaders die vijf weken, waarin ze kunnen genieten van hun jonge kind, van harte. Ze krijgen gedurende die tijd een UWV-uitkering van 70% van hun dagloon. Dat is fijn voor ze, maar als (al of niet vrijwillig) kinderloze zou je kunnen denken 'Waarom krijgt hij eigenlijk vijf weken grotendeels doorbetaalde vakantie?', zoals ik in mijn ziektekostenpremie in feite meebetaal voor al die kinderen die tot hun achttiende gratis meeverzekerd zijn. Ik doe dat graag want de ziektekosten die ik maak zijn een veelvoud van de premie die ik betaal en dat is alleen mogelijk dankzij al die andere premiebetalers.

Goed, die vaders vinden het dus heerlijk om vijf weken heel dicht bij hun kind door te brengen. Als ze dat werkelijk zo leuk vinden, waarom doen ze dat dan niet langer? Ik vermoed namelijk dat het merendeel van de mannen na die vijf weken weer gewoon doorgaan met hun fulltime baan. Hun vrouw zorgt immers, met een parttime of helemaal geen baan,  voor dat schattige kind, waarvan de man binnen zes maanden na de geboorte gedurende vijf weken mag genieten. Gaat hij gedurende die tijd het kind ook verzorgen? Gaat hij inzien welke niet geringe (zorg)taak zijn vrouw voor de komende jaren gaat leveren, vaak naast een parttime baan en allerlei huishoudelijke taken? Gaat hij minder werken om een aantal van die zorgtaken en huishoudelijke taken op zich te nemen. Het zal hier en daar wel gebeuren, maar ik geloof echt niet op grote schaal.


maandag 29 juni 2020

KAMPEREN

"Bent u dol op kamperen, maar heeft u graag dezelfde luxe als thuis?"Als jij die vraag, die ik ergens op en website las, met "Ja" zou beantwoorden, zou ik jou vragen: Wat wil jou nou, kamperen of luxe?
De twee zijn in mijn visie onverenigbaar.

Helaas ben ik daar al een tijdje te krakkemikkig voor, maar ik heb heel veel gekampeerd, voor het laatst in 1997 in Nieuw-Zeeland. Ik verbleef op diverse campings in een tweepersoons tentje zoals je hier links ziet.

De vorige twee waren van het type rechts. Een grotere tent heb ik nooit gehad. Het waren alle drie lichtgewichtstentjes, dus redelijk prijzig, maar ik heb 57 jaar met drie tentje gedaan. Wat is duur?

Veel mensen vinden al dat ze aan het kamperen zijn als ze gedurende enige tijd verblijven op een camping in een bungalow, (sta)caravan of camper. Natuurlijk heb ik ook vaak op campings gestaan. Er zijn immers maar weinig landen, waar je mag wildkamperen. Op de website expeditieaardbol.nl kwam ik de volgende goede beschrijving daarvan tegen: Kamperen in de vrije natuur, dat is de definitie van wildkamperen. Je staat dus niet op de camping, maar zoekt een mooie slaapplek in de middle of nowhere. Er is geen elektriciteit of toiletgebouw in de buurt. Geen andere reizigers of een bakkertje waar je geurend vers brood kan halen in de ochtend. Om je heen slechts het ritselende gefluister van bomen, het geluid van zacht brekende takjes en een kabbelend beekje op de achtergrond. Wildkamperen doe je helemaal alleen en is een groot avontuur. Ik heb diverse vakantie kamperend doorgebracht in een van de meest onherbergzame streken van Zweeds Lapland, maar heb dat nooit als een avontuur beschouwd. Op de website kano-avontuur.nl wordt een kanotocht op de Groninger Maren al een avontuur genoemd. Als je dat zo ervaart, ben je qua avontuur niet erg veel eisend.

Er zijn, bij mijn weten maar twee landen in Europa waar wildkamperen is toegestaan, Noorwegen en Zweden. In beide landen geldt het zogenoemde 'allemansrätten (allemansrecht): Je mag wandelen, fietsen, zwemmen, varen en dus ook je tent opzetten in de natuur. Dat kamperen is overigens wel aan bepaalde regels gebonden. Je mag kamperen waar je wilt, zolang je maar uit de buurt blijft van gecultiveerd land en privé terreinen, en liefdevol omgaat met de natuur en zijn bewoners. Ik heb gedurende dertien vakanties van het Zweedse allemansrecht gebruik gemaakt.

Op de bovengenoemde website las ik ook: Iets minder avontuurlijk dan met een tentje onder de blote sterrenhemel, maar je kunt natuurlijk ook wildkamperen met een auto of camper. Je hoeft minder te slepen en hebt iets meer eigen comfort binnen handbereik. Ik ben wat kamperen betreft een purist. Alle soorten van verblijf anders dan in een tent die ruimte biedt aan hooguit het aantal samenreizende personen noem ik niet kamperen.

De meest stuitende  vorm van 'kamperen' is glamping. Dat is een samentrekking van glamourus en camping.Dan krijg je zoiets als dit.


Dat zal wel een tent genoemd worden, maar het is natuurlijk gewoon een bungalow met linnen (denk ik) muren en dak. Op de website van zo'n glamping (sprookjescamping.nl) las ik : Het huisje is volledig van sfeervol hout, wat een natuurlijke rustgevende geur voortbrengt. Het dak heeft een tentzeil voor het kampeergevoel. Wat bedoelen ze eigenlijk met kampergevoel? Iets dat doet denken aan het verblijf in een klein tentje?  Kun je dat opwekken met een tentzeil als dak?

Ik geloof best dat mensen die hun vakantie doorbrengen in een bungalow, caravan, camper of zo'n glampingtoestand na afloop terugkijken op een zeer plezierige vakantie. Mocht je zo'n vakantie plannen: veel plezier, maar vertel mij niet dat je gaat kamperen/gekampeerd hebt.



zondag 28 juni 2020

PETJE

Ik schreef hier al eens : "Ik ben niet zo blij met de steeds verder gaande versoepeling van de maatregelen" en "Ben ik blij met die versoepeling? Absoluut niet! Ik vertrouw mijn medemensen voor geen meter."

Dat ik niet geheel onterecht wat terughoudend ben m.b.t. tot die versoepelingen, maak ik op uit een kop in Het Parool van gisteren:

Nu de ergste angst is geweken, vallen we terug in ons oude gedrag

Ander gedrag is het belangrijkste wapen tegen de pandemie. Nu het virus smeult en de coronavrees bijna is verdwenen, keert het oude gedrag terug. Inclusief de kans op een heropleving van het virus. ‘Mensen zijn niet zo rationeel als ze denken.’

Aan het woord is Reint Jan Renes (50), docent psychologie voor een duurzame stad aan de Hogeschool van Amsterdam (‘klimaat en gedrag is m'n echte werk’).  Hij kreeg een plek in de corona gedragsunit van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). In een mum van tijd was er een wetenschappelijke adviesraad van vijftien prominente hoogleraren en binnen een week lag er het eerste onderzoeksvoorstel. (...)De bereidwilligheid om de strenge maatregelen op te volgen houdt gelijke tred met de mate waarin het virus rondwaart, stelt Renes. In de weken dat het virus oplaaide, de ic’s bijna onder de druk bezweken en er dagelijks meer dan 150 mensen overleden, volgde iedereen massaal de maatregelen op van de Rijksoverheid.

Emeritus-hoogleraar psychiatrie en psychotherapie Frank Koerselman zegt: De primaire drijfveer van menselijk gedrag i s overleven, zegt hij. Angst draagt daaraan bij, want angst leidt tot voorzichtigheid. Maar angst wordt snel vergeten, net zoals pijn. (...) (A)ls de nood afneemt, begint het marchanderen met groepsnormen om de eigen behoeften te vervullen. Koerselman schudt de coronavoorbeelden van het gemarchandeer gemakkelijk uit de mouw. De beeldspraak die minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge woensdag gebruikte als oproep tot solidariteit (‘we vormen met 17 miljoen mensen een dijk tegen het virus’) pareert hij met: hoe solidair ben je met jongeren als je de economie en het onderwijs op een waakvlam zet, en zo een generatie opzadelt met schulden en een slechtere persoonlijke ontwikkeling?

Dus, lieve mensen, als je het intussen allemaal wel genoeg vindt en je weer eens schouder aan schouder wilt demonstreren of iemand anders dan een huisgenoot wilt knuffelen, ga vooral je gang, maar wil je dan wel, ALSJEBLIEFT, minimaal 1,5 meter bij mij vandaan blijven.  Ik ben te herkennen aan m'n scootmobiel en (bij zeer zonnig weer of bij regen) een groen petje op mijn hoofd, niet van het model baseball pet, maar van het model (militaire) vechtpet.

PS

In een ander artikel in hetzelfde Parool komen enkele mensen aan het woord die tot een risicogroep behoren. Een vrouw met longproblemen vindt de versoepelingen best eng. Een vrouw met de spierziekte sma is sinds de versoepelingen nóg alerter.

Zo zijn er vast nog meer lotgenoten.



zaterdag 27 juni 2020

BEDELSTAF

In democratische rechtsstaten is meestal sprake van de trias politica, de scheiding van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht. In Nederland is daar zeker sprake van. Je zal een minister of parlementariër niet gauw een oordeel horen geven over een gerechtelijke uitspraak en al helemaal niet zolang een zaak nog 'onder de rechter' is.

De VS wordt ook nog altijd beschouwd als een democratische rechtstaat beschouwd, maar hoe zit het daar eigenlijk met de trias politica? Het hoogste rechtsorgaan in de VS is het Supreme Court, dat bestaat uit een Chief Justice, zeg maar de voorzitter, en acht andere leden. Zij worden, voor het leven, benoemd door de Senaat op voordracht van de president. Vergelijkbaar met het Supreme Court is onze Hoge Raad der Nederlanden, maar anders dan het Supreme Court mag de Hoge Raad wetgeving niet aan de Grondwet toetsen. (Artikel 120 van de Grondwet: De rechter treedt niet in de beoordeling van de grondwettigheid van wetten en verdragen. Ooit heeft Femke Halsema als Tweede Kamerlid een initiatiefwetsvoorstel ingediend om dat toetsingsrecht wel mogelijk te maken. Het voorstel is inmiddels ingetrokken.)

Omdat het Supreme Court wetgeving wel aan de Grondwet mag toetsen begint het verdacht veel te lijken op een onderdeel van de wetgevende macht. Presidenten kijken bij hun voordracht voor leden van het Supreme Court dan ook nauwkeurig naar de politieke, maatschappelijke en godsdienstige opvattingen van mogelijke kandidaten.

Typerend voor het Amerikaanse Systeem is wat ik las in de Volkskrant: Het ministerie van Justitie diende donderdag een verzoek in de hele Affordable Care Act, zoals Obamacare officieel heet, ongeldig te verklaren. Volgens het ministerie is de wet, die tientallen miljoenen Amerikanen aan een ziektekostenverzekering heeft geholpen, in strijd met de grondwet sinds het vorige Congres de boete op onverzekerd zijn heeft afgeschaft. Daarmee is volgens hen de verzekeringsplicht komen te vervallen.

Trump heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij de Obamacare driemaal niks vond. Dat is uiteraard zijn goed recht, maar een democratische regeringsleider zal zijn andere inzichten langs parlementaire weg proberen te verwezenlijken, m.a.w. hij dient een wetsvoorstel in om de bestaande wetgeving te wijzigen of af te schaffen. Dan moet hij wel minimaal 218 leden van het Huis van Afgevaardigden en 51 leden van de Senaat achter zich krijgen. Ja, negen leden van het Supreme Court overtuigen is misschien iets gemakkelijker.

Het is ook tekenend voor Trump dat hij met afschaffing van Obamacare komt tijdens het hoogtepunt van de coronapandemie, die in de VS al tot zo'n 2,5 miljoen bevestigde besmettingen heeft geleid en meer dan 125.000 doden. Dat zal dus tot heel wat ziekenhuisopnamen hebben geleid. Dan zit je redelijk goed als je op basis van Obamacare verzekerd bent. Er zijn echter nogal wat Amerikanen via hun werkgever verzekerd tegen ziektekosten. Vanwege corona zijn veel van hen hun baan kwijt en daarmee hun verzekering.

Ik ben dit jaar al tien keer op bezoek geweest bij een van de poliklinieken van het BovenIJ ziekenhuis. Er liggen inmiddels al weer vijf bezoeken vast. In december vorig jaar ben ik nog een paar dagen opgenomen geweest. Onder een ziektekostenverzekering à la Trump zou ik al dood zijn of aan de bedelstaf zijn geraakt.

Voor Trump c.s. is Obamacare een schoolvoorbeeld van socialisme. Ik vermoed dat er in ons land veel liberalen zijn die best blij zijn met onze 'socialistische' zorgverzekering.


vrijdag 26 juni 2020

GODSDIENSTONDERWIJS

Ene Tom Heijen schrijft een lezersbrief aan Het PAROOL. Hij schrijft o.a.: In bijna alle geloven zit een vorm racisme en intolerantie tegenover ongelovigen, homoseksuelen en afwijkende opinies. Kijk maar naar de vele haat- en discriminerende alinea’s in geloofsboeken. Waarom accepteren we dat als maatschappij? Tom ziet graag dat godsdienstonderwijs verdwijnt uit het onderwijs.

Van de meeste geloven weet ik niet  voldoende, van het christelijk geloof weet ik, neem ik maar even aan, meer dan de gemiddelde Nederlander, dankzij mijn opvoeding door gereformeerde ouders en gereformeerde lessen in basis-, middelbaar en voortgezet onderwijs.

God heeft het volk Israël na zijn tocht door de Jordaan opdracht gegeven tot genocide. Israël moet het land Kanaän innemen. Daar wonen, volgens Exodus 7 : 1, Hethieten, Girgasieten, Amorieten, Kanaänieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten. Wanneer de HEER, uw God, u de overwinning op hen schenkt, moet u hen doden. U mag geen vredesverdrag met hen sluiten en hen niet sparen. Dat liegt er niet om. Moeten we dat de Joden van nu, de staat Israël, nu nog nadragen? Nee, natuurlijk niet!

De doodstraf, die wij in onze Grondwet hebben verboden, wordt in de Bijbel voor heel wat 'misdaden', waaronder homoseksualiteit, opgelegd.

Hoe atheïstisch je ook bent. je kunt niet ontkennen dat religies eeuwen lang een wezenlijk onderdeel van de heersende beschavingen  hebben uitgemaakt. Dat heeft tot opvattingen en gedragingen geleid die wij thans in meerderheid verwerpen. Het zijn overigens niet alleen religies die tot haat en discriminatie leiden, met het nazisme als afschuwelijk dieptepunt.

Tom schrijft verder nog: Ook de huidige Paus verwijdert de haatdragende en agressieve teksten niet uit de Bijbel. Wil hij Mein Kampf ook wel weer laten uitgeven zonder alle antisemitische teksten? Wat hij wil is vrijwel hetzelfde als standbeelden van foute Nederlanders weghalen en straatnamen veranderen. Het verandert totaal niets aan onze geschiedenis en het zal de hard core racisten en andere discriminerende types niet op andere gedachten brengen.

Zolang er nog godsdiensten zijn moet er juist wel godsdienstonderwijs gegeven worden, ook op openbare scholen. Daarbij moeten alle van belang zijn de godsdiensten behandeld worden. Laat de jeugd weten wat die grote groepen mensen denken. Waarom ze over aan aantal dingen verschillend denken. Leer ze  hoe religies geëvolueerd zijn. Dat het christendom in onze geschiedenis een belangrijke rol heeft gespeeld, maar dat het ook beïnvloed is door humanisme, liberalisme en socialisme, wat tot onze hedendaagse cultuur heeft geleid.