MIDZOMER

Nog twee nachtjes slapen en we maken de zonnewende van 2017 mee. Om precies te zijn op 21 juni om 06:24 uur. Op dat tijdstip staat de zon boven de Kreeftskeerkring. We beleven dan dus de langste dag van het jaar, d.w.z. de dag met het meeste zonlicht. De tijd tussen zonsopgang en -ondergang zal 16 uur en 52 minuten zijn. De zon gaat onder om 22:08 uur. Het schijnt ook nog eens een mooie zonnige dag te worden.

Tegenwoordig wordt elke (min of meer) 'bijzondere' dag aangegrepen, om er ook commercieel of cultureel iets mee te doen doen. Dus komt Het PAROOL met

Zo vier je midzomernacht in Amsterdam

Er worden maar liefst zes activiteiten opgesomd die bij uitstek geschikt schijnen te zijn om tijdens de midzomernacht te beoefenen:

• Oedipus Brewing (...) viert (...) midzomernacht een groot feest. Denk aan internationale biertjes, "sultry music performances" (?? Whatever.), zonnegroeten (??) én burgers van The Beef Chief;
• het Nationale Opera & Ballet vertolkt speciaal voor het Holland Festival Richard Strauss' opera Salome (1905). De opera wordt in Park Frankendael live uitgezonden op een groot scherm.
• Fort Resort Beemster (bij Purmerend) (een sauna in een voormalig fort, onderdeel van de Stelling van Amsterdam) is de hele nacht open, zodat je in een nachtelijk zonnetje kunt uitwasemen van de hot tubs, sauna's en klankschaalsessies. Vooral die klankschaalsessies lijken me geweldig tijdens de midzomernacht.
• Speciaal voor de zomerwende kun je eenmalig 's avonds door de grachten peddelen op een surfplank. Ik zou gewoon een waterfiets huren.
• En wat te denken van een "cacaoceremonie met proeverij"? Wie bedenkt zoiets? Maar gelukkig kun je in het Oosterpark ook genieten van dichters, muzikanten, verhalenvertellers. Tijdens zonsondergang is er een Indiase vuurceremonie. Een exotisch tintje doet het altijd goed bij dit soort gelegenheden.
• Je kunt ook Zwijmelen aan 't IJ:  Het meest bekende musicalnummer over de zomer moet natuurlijk 'Summer Nights' uit Grease zijn. Daarom wordt de film woensdag 21 juni vertoond in de openluchtbioscoop van Meneer Nieges.

Wat ik mis is dat in (bijvoorbeeld) het Vondelpark Stonehenge - met enkele nepdruïden - wrdt nagebouwd. Dan zouden we zoiets kunnen meemaken:

Ik vermoed dat ik de Midzomernacht gewoon thuis doorbreng.

CONVENANT

Het komt nogal eens voor dat een overheid (landelijk, provinciaal of gemeentelijk) constateert dat zich ergens in het gebied waarvoor zij verantwoordelijk is ongewenste situaties voordoen. Zij kan dan ingrijpen door regels te stellen (geboden of verboden) en eventuele sancties in te voeren bij niet naleven van de geboden of overtreden van de verboden. Vaak rollen dan private personen en organisaties over de overheid heen. Waarom moeten er meteen weer, waarschijnlijk bureaucratische, regeltjes gemaakt worden? Kunnen we niet gewoon wat afspraken maken?

De overheid wil ook niet de beroerdste zijn en wil best wat afspraken maken. Die noemen we dan met een mooi woord convenant. Daarin spreken de betrokken partijen af gezamenlijk allerlei doelen te zullen nastreven, waardoor allerlei ingewikkelde regeltjes kunnen worden voorkomen. Prachtig, nietwaar? Zeker, maar als je, zoals ik, het nieuws een beetje volgt, blijkt maar al te vaak dat met name de private partijen zich niet of nauwelijks aan de gemaakte afspraken houden, maar ze hebben wel de regeltjes van de overheid weten te voorkomen.

Wat schreef Het PAROOL?

Convenant tegen extreme overlast Wallen werkt niet

Het 'Wallenconvenant' dat de gemeente en tourbedrijven sloten om extreme overlast van groepen toeristen tegen te gaan, zet volgens omwonenden weinig zoden aan de dijk. Afspraken worden vaak niet nageleefd.

De afspraken met de tourbedrijven werden eind maart gemaakt. Ruim een maand na de invoering van het convenant zien buurtbewoners nauwelijks verschil. Op veel plekken staan in de avonduren grote groepen met gidsen die de doorstroming in het Wallengebied belemmeren. (...)

Salomé Trip-Wagenhuis van Dutch Tour Company heeft het convenant wel ondertekend, maar vindt de afspraken boterzacht. Zij vindt dat regels beter spijkerhard in de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) opgenomen kunnen worden. Precies, daarvoor hebben we een overheid: om regels te stellen en die vervolgens te handhaven. Private organisaties, zeker als ze op winst uit zijn, zullen zich, bijna per definitie, trachten te onthouden van het naleven van afspraken. Die je moet je de regels gewoon opleggen!

COMMOTIE

24 juni a.s. vindt in Den Bosch Roze Zaterdag plaats. De jaarlijkse Roze Zaterdag (...) is bedoeld om te bouwen aan begrip, tolerantie, respect en participatie van lhbt’ers, schrijft Trouw. In dat kader zou in de Sint Jan een oecumenische gebedsviering plaatsvinden. 'Zou', want bisschop De Korte geeft toch geen toestemming. De aankondiging van de viering heeft commotie doen ontstaan onder de katholieken in het bisdom en een goede herder ziet natuurlijk liever geen commotie in zijn kudde.

Homoseksualiteit blijft binnen onze Kerk een open zenuw, schreef de bisschop. Ja, dat bleek: In zijn brief schrijft de bisschop dat hij moet constateren dat ‘nog voordat de viering is gehouden, religieuze gevoelens van tal van katholieken diep worden geraakt. Voor hen vormt de kathedraal hét symbool van ons bisdom en zij kunnen niet geloven dat de sereniteit van de viering is gegarandeerd. Deze stand van zaken is ernstig. Ik mag immers ook het geweten van gelovigen niet kwetsen en mijn broeders en zusters geen aanstoot geven.’

Het valt in het bisdom Den Bosch (en mogelijk ook daarbuiten) dus nog aardig tegen met "begrip, tolerantie en respect"; lhbt'ers moeten zich, vrees ik, niet al te veel voorstellen van "participatie".

De bisschop vindt dat hij het geweten van gelovigen niet mag kwetsen en zijn broeders en zusters geen aanstoot mag geven. Zijn er onder die lhbt'ers geen gelovigen en geen broeders en zusters van de bisschop? De Korte zou een voorbeeld kunnen nemen aan zijn voorganger Wilhelmus Marinus Bekkers, die van 1960 tot 1966 bisschop van Den Bosch was. Die durfde 50 jaar geleden al open en bloot, voor de tv, dingen te zeggen die duidelijk niet in overstemming waren met de vanuit Rome verkondigde doctrines. Ik geloof dat hij mensen belangrijker vond dan de moraal.

AUTO

"Er zijn in Nederland 45 automerken waaruit je kunt kiezen. En toch wil haast iedereen dezelfde. Een Volkswagen, Renault of Opel. Volkswagens met een kleine v. Auto's die eenvormig zijn als smartphones, waterkokers en soeplepels." Het PAROOL citeert schrijver Erwin Wijnman.

Zoals bekend, heb ik geen auto, want ik kan niet autorijden. Ik heb zelfs een uitgesproken hekel aan autorijden. Nochtans geef ik graag toe dat de auto een handig instrument is. Diverse keren per week laat ik mij en mijn rollator of scootmobiel erdoor vervoeren. Maar ik kan mijn persoonlijkheid niet uitdrukken in een auto.

De schrijver van het artikel in Het PAROOL begint zo: Een vaalzwarte Mazda 323. Een donkergroene Volkswagen Golf. Een donkerblauwe Opel Astra. Een grijze ­Renault Megane. Een grijze Citroën DS5. En deze zomer komt daarbij: een zwarte Renault Megane.

Als het waar is dat auto's iets zeggen over de bezitter, vertelt dit autoverleden toch een beetje een confronterend verhaal. Want de verslaggever herkent zichzelf er niet in. Of misschien: hij zou het liever anders zien.

Terwijl dít toch echt alle auto's zijn waarover hij de afgelopen twintig jaar heeft kunnen beschikken. Deze auto's, dat is hij. En dat ziet er niet slecht uit, maar daarmee is alles wel gezegd.

Diverse keren is tegen mij gezegd, dat ik zo'n mooi scootmobiel heb. Moet ik mij dan trots voelen? Ik had hem liever niet nodig gehad, maar ben blij dat ik hem heb, omdat hij me zelfstandig houdt. Maar ik heb hem niet uitgezocht om zijn uiterlijke eigenschappen. Dat deed ik ook nooit met een fiets, het enige vervoermiddel dat ik gebruikte voor de scootmobiel. Dat zou ik met een auto ook nooit gedaan hebben. Wat hebben mensen toch met auto's.

HOLLANDS

'We' zijn toch zo gek op onze nationale identiteit? Als iets 'typisch Nederlands' of 'typisch Hollands' is kan het alleen maar goed zijn, toch? Denk alleen maar aan onze befaamde tolerantie (behalve dan t.o.v. gelovigen die geen kerk of synagoge, maar een moskee bezoeken).

En wat is er nou Hollandser dan Hollandse Nieuwe? Ik geloof dat hij vanaf vandaag weer klaar zal liggen in haringkramen in het gehele land. Maar de Volkskrant stelt de vraag:

Hoe Hollands is Hollandse Nieuwe haring eigenlijk?

Wat blijkt? Al sinds 2013 bestaat er geen Hollandse haringvisser meer. Hollandse Nieuwe wordt gevangen door Scandinavische vissers en daar ook in vaatjes gestopt. 'We maken het zo Nederlands als we kunnen.'

Gelukkig, het kaken gaat nog op z'n Hollands. Het haringkaken werd uitgevonden door een Nederlandse visser en het proces is al sinds de 14de eeuw niet veranderd.

Mij zegt die Hollandse identiteit helemaal niets. Ik ga vandaag of morgen gewoon een lekkere Noorse of Deense Nieuwe halen.

EENVOUD

Het PAROOL schreef gisteren over tosti's. O.a. die welke verkrijgbaar zijn bij 'Fashion & Tea in Noord: Echt een aanrader." "Niet alleen zijn de tosti's verrukkelijk (juist vanwege hun eenvoud, zoals tosti's bedoeld zijn). (Onderstreping toegevoegd.)

Zo heb ik tosti's ook altijd bekeken. Je wilt even snel een klein hapje eten bij een kop koffie. Het kost weinig geld en weinig tijd en het is zo simpel dat er nauwelijks iets fout gedaan kan worden.

Maar zo simpel kan het natuurlijk niet meer. Ook de tosti moest worden opgestoten in de vaart der volkeren. In ieder geval in het hippe Amsterdam. Dus maakte Het PAROOL ruimte vrij voor

Hier eet je de lekkerste tosti's van de stad

Twee geroosterde boterhammen met daartussen een plakje kaas en een plakje ham kan natuurlijk niet meer. Bij 'De Tweede Jeugd' in West serveren ze zonder blikken of blozen een kimchitosti. Even googelen: "Kimchi is een traditioneel gerecht uit de Koreaanse keuken. Het bestaat uit gefermenteerde kool en groenten. Het woord kimchi wordt meestal vertaald met verzonken groente en verwijst naar de bereidingswijze, waarbij de groente wordt ingelegd." Aldus Wikipedia.

Bij 'Local Hero', ook in West, zijn ze ook niet op hun hoofd gevallen. Daar doen ze na het bakken van de tosti er nog een klein beetje Maldonzeezout op. Op een website las ik: "Zout is zout? Zeker niet. De kenners weten dat al lang en Maldon sea salt is niet voor niets de favoriet van chefs over de hele wereld. Het zout is puur, zonder toevoegingen, en smaakt echt naar de zee." (Hoe smaakt de zee eigenlijk?) Als je eenmaal zo'n tosti hebt gegeten, ga je thuis ook meteen de Jozo vervangen door Maldonzeezout.

Bij "Clone42' gingen ze niet over één nacht ijs: Om de perfecte kaas voor onze tosti te vinden hebben we een proeverij bij de Kaaskamer gedaan. Toen kwam 'De Trots van Oud Ade', een smeuïge belegen boerenkaas als beste uit de bus. De ham komt uit Aerdenhout en heeft een hele volle, romige smaak. Het brood smeren we, voordat de tosti onder de contactgrill gaat, in met onze eigengemaakte kruidenroomboter. De truffelmayo - ook van de Kaaskamer - maakt het geheel af.

Zo komen er nog zeven zaken ter sprake. In mijn jeugd al leerde ik de spreuk kennen "Eenvoud is het kenmerk van het ware." Het was de lijfspreuk van de beroemde medicus Boerhave. De spreuk staat op één lijn met het oudhollandse gezegde "Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg."

Ga nou niet denken 'Ach, Evert is al 78, die kan al die nieuwe ontwikkelingen niet meer zo goed bijhouden.' 50 jaar geleden vond ik al dat opgeklopte gedoe al flauwekul en zou ik precies hetzelfde gezegd/geschreven hebben.

Ik zou natuurlijk zo'n simpele tosti kunnen gaan eten bj 'Fashion & Tea'. Het is maar 3,3 km bij mij vandaan, maar als ik lees: Perfecte combi van relaxte sfeer, hippe plek, heerlijke tuin en schappen vol met superleuke kleding, tassen en sieraden, denk ik toch 'Lamaar'.

FIETSEN

Onlangs kwam ik bij toeval terecht bij een filmpje op YouTube over Amsterdam. Er blijken veel van die, vooral door Amerikanen gemaakte, filmpjes over Amsterdam op YouTube te staan. Als geboren en getogen Amsterdam ben ik natuurlijk wel benieuwd naar wat die toeristen over 'mijn' stad te vertellen hebben.

Nou, ze hebben het allemaal over de zelfde dingen en plaatsen:

• de Walletjes (the 'Red Light District'); 
• de Coffeeshops (waar je niet heen gaat voor koffie);
• de musea, die zo mooi dicht bij elkaar aan één plein liggen;
• het Anne Frank Huis;
• het shoppen (Magna Plaza, de PC, de Negen Straatjes).

Waar ze ook niet over uitgepraat raken zijn de enorme aantallen fietsers. Dat is niet zo vreemd, want buiten Nederland is fietsen in het algemeen iets wat je af en toe in je vrije tijd doet. In Nederland is de fiets in de eerste plaats een meestal dagelijks transportmiddel. Je gaat er mee naar school en naar je werk en je doet er je boodschappen mee.

Zeker in Amsterdam ben je met de fiets vaak sneller waar je wil zijn dan met de auto en je hebt geen parkeerprobleem en -kosten. In die filmpjes wordt dan ook vaak gezegd dat de beste manier om Amsterdam te bekijken is op de fiets. Dat klopt, als je Amsterdammer bent met enige jaren ervaring.

Amsterdamse fietsers zijn de anarchisten onder de fietsers. Verkeersregels zijn bedacht ten behoeve van andere weggebruikers. Ik heb leren fietsen in Amsterdam, heb nooit een auto gehad en dus veel gefietst in Amsterdam, maar toen ik na 23 jaar ballingschap in Den Haag terug kwam in Amsterdam, moest ik echt weer even wennen. Ik was trouwens vrij snel weer helemaal geacclimatiseerd.

Fietsende toeristen zijn een ramp in Amsterdam, vooral buitenlandse toeristen. Die hebben überhaupt nauwelijks enige fietservaring. Het ontbreekt hun aan reactiesnelheid in onverwachtesituaties (en in het Amsterdamse verkeer heb je vrijwel uitsluitend onverwachte situaties). Ze slingeren vaak over de weg/het fietspad en het duurt even voor ze doorhebben hoe je met tramrails omgaat. Gelukkig zijn ze meestal te herkennen aan de bonte kleuren van hun huurfiets, zodat de ervaren fietsers hen kunnen ontwijken.