dinsdag 1 april 2014

Solidair

Met hun demonstraties in Eindhoven en Deurne hebben jongeren van Marokkannse afkomst bepaald niet allerwegen sympathie verwekt. Wie een overval pleegt, of nu een juwelier of iemand anders daarvan het lijdend voorwerp is, neemt immers bewust het risico op tegenmaatregelen die niet zo best aflopen. Maar ik kan me het ongenoegen van die jongeren wel voorstellen. De discussie over de opmerkingen van Geert Wilders over 'minder Marokkanen' was nog nauwelijks uitgewoed en dan 'bewijst' een jonge Marokkaan bijna het gelijk van Wilders door een overval te plegen. De juweliersvrouw die hem en zijn handlanger dood schiet wordt vrijwel unaniem tot 'heldin' uitgeroepen en de hoofdofficier van justitie aarzelt niet wat prematuur te verklaren dat er waarschijnlijk geen strafvervolging tegen het juweliersechtpaar zal worden ingesteld.

De meerderheid van de jonge Nederlanders met een Marokkaanse achtergrond houdt zich verre van criminaliteit, maar wordt wel over één kam geschoren met hen die het verkeerde pad zijn opgegaan. Zij hebben wellicht zelf ervaren dat het voor hen moeilijk is om aan een vaste baan te komen, omdat werkgevers niet staan te trappelen om 'Marokkanen' in dienst te nemen. Dat mag geen excuus zijn om dan maar op criminele wijze een inkomen te verkrijgen, maar ik vind het niet zo vreemd dat ze zich enigszins solidair voelen met hen die wat minder sterk in hun schoenen staan en daaraan ook uiting willen geven.
x

maandag 31 maart 2014

Wapengebruik

Over die overval bij die juwelier in Deurne schrijft Trouw: Justitie weet nog niet wat zich precies heeft afgespeeld bij de overval. Zo is het onduidelijk wie er heeft geschoten, hoe vaak er is geschoten en met welk wapen. In de juwelierszaak lagen een wapen van het juwelierspaar en een wapen van de overvallers. Merkwaardigerwijs weten veel burgers kennelijk precies wat er gebeurd is, bijvoorbeeld dat de overvallers door de vrouw van de juwelier zijn doodgeschoten. Velen zien in haar dan ook een heldin en nemen het justitie bijzonder kwalijk dat zij en haar man gedurende enige tijd zijn vastgehouden en ondervraagd. Trouw schrijft ook over een groepje demonstranten in Eindhoven, die er heel anders over denken: 'Niemand heeft het recht iemand koelbloedig te vermoorden,' zei een van de demonstranten die zegt op te komen voor de belangen van de twee overvallers en de nabestaanden.

Als ik het goed heb was ten minste één van de overvallers iemand met een Maraokkaanse achtergrond. Bij gebeurtenissen als deze kijk ik altijd even op de site van 'geenstijl.nl', waar het 'gesundenes volksempfinden' weer hoogtij viert: in Deurne wordt een juwelier beroofd door tuig. Hij is uiteraard niet de eerste juwelier die beroofd wordt, maar wel de eerste die het op miraculeuze wijze overleefd (sic). Dit in tegenstelling tot het lichtgekleurde tuig dat het loodje legt. Morsdood zijn die twee, maar nog zat levende lotgenoten over om een demonstratie op touw te zetten voor die arme doden die de dood niet verdienden. Het waren zulke lieve jongens. En in een reactie schrijft iemand: Wilders kreeg gelijk, we hebben er nu minder. Een andere reactie: Het riftuig heeft de selectieve verontwaardiging naar het volgende niveau getild. Daarmee zijn ze de besten in waar de linkse horden zo goed in zijn. Dat 'rif' in 'riftuig' verwijst naar het Rifgebergte in Marokko en 'geenstijl' zou 'geenstijl' niet zijn. als er niet verwijtend op 'links' werd gewezen. Dat vindt immers alles prachtig of verdedigbaar wat die "Rifaaapjes" doen.

Van wat er in Deurne gebeurdis weet ik niet meer dan wat er over in de media geschreven en getoond is. Ik weet wel dat het in een rechtstaat volstrekt normaal is dat er door politie/justitie onderzoek gedaan wordt naar wapengebruik met dodelijke afloop. Daarna mag de onafhankelijke rechter bepalen of het wapengebruik gerechtvaardigd was.
x

zondag 30 maart 2014

Licht

Er is licht aan het einde van de tunnel! Afgelopen woensdag was het precies drie weken geleden dat mijn ribben gekneusd werden ten gevolge van een val met de fiets. Sindsdien ben ik de deur niet uit geweest en heb ik niet, al fietsend, kunnen genieten van het prachtige voorjaarsweer. Bovendien was ik afhankelijk van mantelzorg, met name voor het halen van de dagelijkse boodschappen.

Van diverse kanten werd mij verzekerd dat het herstel 4 à 6 weken zou duren en dat er niets anders aan te doen was dan pijnbestrijding. Ik slik nu dus al ruim drie weken 8 paracetamollen (4 X 2), waarvan 6 in combinatie met codeïnefosfaat, per dag en ik mag zeggen dat de meeste pijn inmiddels wel geleden is. Alleen liggend heb ik nog wat last. Weliswaar val ik in slaap zodra ik in bed lig, maar als ik 's nachts wakker wordt - en dat gebeurt zo om de twee uur - val ik niet, zoals gebruikelijk, ook weer vrij gauw in slaap en dan gaat het opvallen dat het allemaal nog wat pijnlijk is. Daar heb ik wel een remedie tegen: ik ga mijn bed uit en ga aan tafel zitten met een flinke mok thee en lees wat of ik kijk naar een film. Dat kan een uur of twee duren en als ik dan weer naar bed ga, val ik weer redelijk snel in slaap. Echt goed geslapen heb ik de afgelopen weken dus niet. 's Middags deed ik wel eens een extra dutje.

Wanneer ik nu weer door mijn voorraad voedsel heen ben, die gisteren voor nog een aantal dagen is aangevuld door mijn kleine zusje, durf ik waarschijnlijk wel weer op mijn fiets te stappen om naar Alber Heijn te gaan en/of mij naar de andere kant van het IJ te begeven. Wellicht zit er ook weer een fietstochtje door het prachtige Waterland in,
x

zaterdag 29 maart 2014

Opperwezen

Wanneer je in Nederland niet de eed wilt aflegen ("Zo waarlijk helpe mij God Almachtig."), bijvoorbeeld omdat je niet in God gelooft, kan je er voor kiezen de belofte af te leggen. ("Dat verklaar en beloof ik" of alleen "Dat beloof ik"). Een Islamitisch Haags gemeenteraadslid zei bij zijn installatie: "Zo waarlijk helpe mij Allah." Burgemeester Van Aartsen was het daarmee niet eens. Als het gemeenteraadslid niet (de christelijke) God wilde aanroepen, dan moest hij maar de belofte afleggen.

Strikt formeel had de burgemeester natuurlijk gelijk: de tekst van die eed of belofte is bij wet voorgeschreven. Wie toevallig in een ander opperwezen dan de christelijke God gelooft heeft gewoon pech.

Toen die wetten gemaakt werden, wisten we natuurlijk wel dat ze in andere landen in andere goden geloofden en we waren al vooruitstrevend genoeg om te accepteren dat er Nederlanders waren die helemaal niet in God geloofden. We konden destijds niet voorzien dat er ineens vrij veel Nederlanders zouden zijn die in een (op wereldschaal) niet onbelangrijke andere God geloofden.

Ik wil niet zo ver gaan ervoor te pleiten dat het wettelijk wordt mogelijk gemaakt dat ieder gelovige zijn/haar eigen God mag aanroepen. Als ik het goed heb, gelooft de meerderheid van onze bevolking in geen enkele god en zijn Kerk (geloof) en Staat hier gescheiden. Die eed is in feite een archaïsme. Die moeten we helemaal afschaffen en vervangen door de belofte.
x

vrijdag 28 maart 2014

Publieksbinding

Het publieke omroepbestel moet weer eens op de schop. Trouw schrijft: Omroepverenigingen krijgen, als het aan de Raad voor Cultuur ligt, concurrentie van bedrijven die rechtstreeks hun programma's kunnen aanbieden bij de Nederlandse Publieke Omroep (NPO ). We krijgen dus, denk ik, bij Studio Sport niet meer te zien dat dit mede mogelijk wordt gemaakt door Univé. Univé mag dan rechtstreeks, zonder tussenkomst van de NOS of een omroepvereniging, zelf sportwedstrijden op tv brengen.

De Volkskrant schrijft er ook over: Ook de functieomschrijving van de verenigingen binnen de NPO gaat op de schop. Omroepverenigingen moeten een 'relatie' met het publiek aangaan en zich gaan richten op specifieke groepen en thema's. Het ledencriterium verdwijnt, een vijfjaarlijkse toets naar publieksbinding, kwaliteit en samenwerking met andere omroepen komt ervoor in de plaats. MAX hoeft dus geen leden meer te werven door een gratis exemplaar van 'Heel Holland Bakt' aan nieuwe leden te bieden. Ze gaan gewoon door met wat ze nu al doen: gezellige en nostalgische programma's voor 50-plussers maken. BNN blijft zich richten op spuiters en slikkers. De EO hoeft niet meer samen met die papen van de KRO de 'Passion' te maken en kan zich weer helemaal richten op haar autentieke achterban. Ik zie een diepgravende serie voor me over de Drie Formulieren van Enigheid. (Welke lezer weet nog zonder googelen wat die Formulieren zijn?)

Ik ben reuze benieuwd hoe die "vijfjaarlijkse toets naar publieksbinding, kwaliteit en samenwerking met andere omroepen" eruit komt te zien en wie die toets gaat uitvoeren. Waarschijnlijk hebben we tegen die tijd al vijf jaar nodig om alle beroepsschriften tegen de oordelen van de toetsende instantie (de 'Autoriteit Publieke Omroep' of zoiets?) te behandelen.
x

donderdag 27 maart 2014

Participeren

Een citaat uit Wikipedia: Een participatiesamenleving of doe-democratie is een samenleving waarin iedereen die dat kan verantwoordelijkheid neemt voor zijn of haar eigen leven en omgeving, waarbij de (landelijke) overheid geen of slechts een faciliterende rol speelt. Omdat het woord recent werd geïntroduceerd kent het nog geen vastomlijnde definitie en nog nauwelijks een connotatie.

Bij 'particpatiesamenleving' denk je (ik tenminste) aan iemand met een handicap of op een gevorderde leeftijd, zodat zhij niet meer geheel zelfstandig kan functioneren. Tot voor kort ging je dan naar een of andere instantie die personeel in dienst had dat jou van de nodige zorg/hulp voorzag, die betaald werd uit gemeenschapsgelden, AWBZ of WMO. Dat wordt allemaal te duur dus moeten mensen uit de directe omgeving van de oudere/gehandicapte in die zorg voorzien.

Ik ben nog niet zo oud, maar de afgelopen drie weken heb ik vast een voorproefje kunnen nemen op wat die participatiesamenleving inhoudt.  Vanwege gekneusde ribben kon ik niet alles doen wat ik wilde. Zo ben ik al drie weken de deur niet uit geweest om boodschappen te doen. Die boodschappen worden gedaan door een zus die in Haarlem woont en een schoonzus die aan de andere kant van Amsterdam (vlak bij het Olympisch Stadion) woont. Dat stel ik uiteraard zeer op prijs, maar ik probeer me voor te stellen hoe dat gaat als we tien jaat verder zijn en ik echt dagelijks hulp nodig heb bij allerlei activiteiten. Die zus en schoonzus zijn dan inmiddels de 75 gepasseerd, dus de kans is groot dat zij zelf hulp nodig hebben. Zij hebben respectievelijk twee en drie zonen en tegen die tijd wellicht voldoende kleinkinderen die oma een handje willen helpen. Maar ik heb geen (klein)kinderen. Mijn directe buren zijn nu al de 80 gepasseerd en in de lift kom ik nogal eens mensen met een rollator of een scootmobiel tegen. Ik woon nu eenmaal in een seniorenflat. Dus hoe zit dat over tien jaar met dat participeren?
x

woensdag 26 maart 2014

Gezellig

Als je (Engelse) reisgidsen over Nederland leest, kom je steevast een vermelding tegen van het woord 'gezellig', dat dan onvertaalbaar zou zijn. Ik heb al jaren een woordenboek Nederlands-Engels in huis, waarin je bij 'gezellig' vindt: companiable, convivial, sociable, clubbable, chubby, matey, pleasant, cosy, snug. Dan moet je als Engels sprekende toch wel enig idee hebben van wat wij met 'gezellig' bedoelen.

De tekstschrijvers van Obama hebben kennelijk ook wat reisgidsen gelezen, want ze hadden dit woord in de slottekst van Obama opgenomen. Echt goed begrepen hebben ze het toch weer niet, want ik kan me nauwelijks voorstellen dat de officiële conferentie en de vele 'bilateraaltjes' daar omheen echt gezellig waren. Tijdens mijn werkzame leven heb ik talloze vergaderingen bijgewoond en ik kan me met de beste wil van de wereld niet herinneren dat ik ooit gedacht heb: 'Hè, gezellig!'

Maar goed, als gastland zijn we er uitstekend in geslaagd van de NSS-top een 'Obama-show' te maken en als dank wilde Obama best wat vriendelijke woorden zeggen.
x