Schattig

"Daar doe je het toch allemaal voor!" De komende weken zullen we wellicht deze gevleugelde woorden nog vaker horen uitspreken, als weer een Nederlander (m/v)  als eerste over de finishlijn gaan of het hoogste aantal punten heeft gescoord. Jaren lang immers hebben ze de meeste geneugten des levens aan zich voorbij laten gaan voor dat ene moment, waarop ze die medaille om hun nek gehangen krijgen.

Maar het is niet alleen die medaille. Er loopt ook nog iemand in de buurt die de toepasselijke titel 'Prins van Oranje' draagt. Van hem krijg je een ferme handdruk of enkele zoenen. Daar zijn al die ontberingen toch wel mee goedgemaakt. En het kan niet op. Niet alleen die populaire echtgenote van die Prins staat er goedkeurend bij te lachen, voor het zelfde geld krijg je er nu ook nog de drie A'tjes bij: Amalia,  Alexia en Ariane. En als een van die hoogheidjes desgevraagd antwoordt dat ze "Hup, Holland, hup'! heeft geroepen, dan besluit je ter plekke nog vier jaar door te gaan met je alles te ontzeggen. Misschien is Amalia dan al oud genoeg om niet alleen meer te juichen, maar ook om zoenen uit delen. Vier jaar geleden heeft haar vader het hele dames hockey team afgewerkt. De heren hockeyers hebben wat om naar toe te werken.
x

Garantie

Hoe vaak moet ik het nou nog zeggen? Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst! Heel chauvinistisch Nederland zat gisteravond klaar om collectief een traantje weg te pinken bij het luisteren naar het Wilhelmus, dat zou worden gespeeld voor de vier Nederlandse meisjes, die even de 4 X 100 m vrije slag zouden winnen. Kenners van de Olympische geschiedenis weten dat ze in Australië ook aardig kunnen zwemmen en dat ze daar ook wel eens Olympische zwemkampioenen (m/v) hebben voortgebracht. Niet geheel toevallig  deden er gisteren ook weer een paar Australische meisjes mee in die finale.

'We' staan niet geheel alleen in onze teleurstelling. In het Verenigd Koninkrijk, en waarschijnlijk in de gehele Commonwealth, had men zich voorbereid op het luisteren naar het 'God Save the Queen' ter ere van Mark Cavendish die de wegwedstrijd bij het fietsen voor heren wel even zou winnen. Omdat ik gistermiddag een verjaardagsfeestje moest bijwonen, heb ik van dat wielrennen alleen de beginfase gezien.  Daarom heb ik ook maar twee keer de commentatoren horen zeggen dat Elisabeth vanachter haar paleisraam naar Cavendish zou wuiven. Als ze in Hilversum in gemeen overleg een grap bedenken, hoe lullig en voor de hand liggend ook, dan gebruiken ze hem ook zo vaak ze maar kunnen, ad nauseam.

Dus, lieve mensen, ga nou niet denken dat die gouden medaille voor Marianne Vos vanmiddag wel geramd zit. Dat dachten 'we' vier jaar geleden ook. Toen was ze ook dood geverfd, maar helaas ...! Misschien heeft Marianne vandaag wel niet de goede benen. Een lekke band behoort ook tot de mogelijkheden, zelfs als er geen spijkertjes gestrooid worden.

O ja, gisteravond zag ik nog een stukje van London Late Night. Toen bedacht ik wel: als we toch Ada Kok nog steeds ter beschikking hebben, waarom halen we dan Erica Terpstra steeds overal bij?
x

Slim

Ik heb er een paar keer naar gekeken: de quiz 'De Slimste Mens' die de NCRV tegenwoordig dagelijks om half negen op Nederland 2 uitzendt. Ik kijk graag naar quizzen. Dan kan ik controleren of mijn geheugen nog op het niveau van zestien jaar geleden zit, toen ik aardig succesvol was in 'Twee voor Twaalf'.

De NCRV heeft wel uitgepakt: Philip Freriks presenteert het geheel en Maarten van Rossem speelt jury. Vroeger was Maarten een commentator die ik vanwege zijn opinies  en commentaren wel mocht. Hij werd dan ook steeds meer gevraagd en dat is hem kennelijk zo zeer naar de kop gestegen, dat hij inmiddels een karikatuur van zichzelf is geworden.

De titel van de quiz is wat misleidend: er treden geen mensen als kandidaten op, maat BN'ers. Het interesseert waarschijnlijk geen mens wie de slimste BN'er is, als ze maar op een of andere manier 'leuk' doen. Het is nog niet zo makkelijk om het goede antwoord  op een vraag te geven, want de NCRV heeft van tevoren al bedacht wat 'goed' is. Als je vier dingen moet noemen die bij 'Beatrix' horen, moet je niet 'koningin' zeggen, want de NCRV' had 'staatshoofd' bedacht. "Wat is een synoniem voor vagina?" is bij de NCRV, op prime time nog wel, natuurlijk een 'gedurfde' vraag, maar Anne-Marie Jung (een actrice en zangeres van wie ik nog nooit gehoord had, maar dat ligt aan mij) gaf het juiste antwoord: "Poes." Persoonlijk vond ik zowel de vraag als het antwoord kut.Wat mijn kwalificatie van die quiz is? Het begint met een K en eindigt met UT.
x

Nakend

Nu hebben we dus een paar dagen zomerweer, met veel zon, maar nu worden we ineens door het RIVM gewaarschuwd voor de zonnekracht. Het was natuurlijk allang bekend dat teveel zonlicht niet goed is voor de huid, maar nu schijnen we extra te moeten oppassen, vanwege zonkracht zeven. Is dat nooit eerder voorgekomen? Ik kan me tenminste niet herinneren dat er ooit eerder zo'n waasschuwing is gegeven. Laat onze atmosfeer ineens veel meer UV door?

Vandaag mogen we echt klagen: het wordt niet allen zeer warm, het wordt ook nog eens ouderwets klammig. Ik heb een prima methode tegen kledingstukken die aan de huid plakken: ik  trek ze gewoon niet aan. Ik woon op de derde verdieping, tussen mijn flat en de overburen  ligt een afstand van zo'n honderd meter en daar staan ook nog eens aardig wat bomen. Ik  zal dus geen aanstoot geven als ik in mijn eigen huis in mijn nakende niksie rondloop. Direct zonlicht komt niet verder dan 1,50 m de kamer in en glas houdt nog aardig wat UV tegen, dus ik kom deze dag nog wel gezond door met een boek, muziek en nieuws via de radio. Vanavond krijgen we fikse regenbuien, met onweer en windstoten en vanaf maandag kunnen we er weer ouderwets over zeuren dat we zo'n rotzomet hebben. Heerlijk!
x

Spelen

Er is geen ontkomen aan: vanaf vrijdag kun je elke dag de hele dag, via de NOS op Nederland 1 naar sport op de tv kijken. Ik heb daar geen bezwaar tegen, want naar sommige sporten kijk ik graag en wanneer je even wat anders wilt zien, is er keuze genoeg op andere publieke en commerciële netten. Ik vind wel dat op de publieke netten de andere zendgemachtigden zich niet met de Olympische Spelen en onze 'helden' moeten bezighouden. De NOS doet immers voldoende. Maar ik vrees het ergste.

Gisteren keek ik weer eens laat naar de tv. Ik viel midden in de Sportzomer van Mart Smeets. Daarna keek ik nog even naar het late Journaal. Ik verwachtte daarna een herhaling van de Sportzomer, zodat ik ook nog even het eerste deel daarvan kon zien, maar nee, er volgde een programma waar ik nooit naar kijk: de Tros TV Show. En jawel hoor; Ivo Niehe moest zo nodig ook nog een graantje van de Olympische Spelen meepikken, dus die ging babbelen met een paar Nederlandse sporters die best eens een medaille zouden kunnen behalen. Hij liet nog even een stukje zien van een vorig programma waarin hij gesproken had met vroegere Nederlandse medaillewinnaars, waaronder de bijna onvermijdelijke Erica Terpstra. Die zullen we, vrees ik, de komende weken nog wel vaker op de buis zien, al is ze al lang geen staatssecretaris meer en  is ze ook geen voorzitter van NOC*NSF meer. Kunnen ze bij de diverse omroepen nou echt niemand anders bedenken die een beetje enthousiast over sport kan doen?
x

Strand

Gisteren heb ik, in tegenstelling tot wat ik hier schreef, niet uitgebreid in de zon gelegen. Ik ben ook niet bij het Baaiegatstrand geweest. Terwijl ik zat te ontbijten, schoot mij een ander strand te binnen, waar een paar dagen geleden iemand mij over vertelde. Dit strand bevindt zich ook binnen de gemeente Amsterdam en wel bij het nieuwste gedeelte daarvan: IJburg. Dit stadsdeel bestaat uit een aantal kunstmatige eilanden in het IJmeer. Hoewel er, geloof ik, al mensen woonden, toen ik in 1998 terugkeerde naar Amsterdam, was ik er nog nooit geweest.

Als je van water houdt en op een gunstige locatie woont, heb je vanuit je woning een mooi (en ruim) uitzicht, maar voor de rest is het een nieuwe woonwijk als elke andere. Op de punt van een van die eilanden ligt dus dat strand. Het was er behoorlijk druk, veel ouders met kinderen. Het is met de tram (lijn 26) te bereiken, dus wat bereikbaarheid betreft, heel wat aantrekkelijker dan de badplaatsen aan de Noordzeekust. Ik heb daar niet in de zon gelegen, want je moet daar wel iets bedekt houden en daar houd ik niet van. Maar er is dar ook een restaurant (Blijburg), met terras, waar ze redelijk eet- en drinkbare zaken verkopen. Daar heb ik een uurtje doorgebracht.

Op de terugweg kwam ik langs delen van Amsterdam waar ik in jaren niet geweest was. Ik ben de Schellingwouder brug weer eens over gefietst en de Zeeburgerdijk. In mijn jonge jaren kwam ik daar nog wel eens, omdat daar een Gereformeerde kerk (de grootste van Amsterdam, 1700 zitplaatsen) stond. Die is allang geleden afgebroken. Van daaruit is het maar een klein stukje naar de Plantage, de wijk rond Artis. Vroeger fietste ik vaak langs de Hoogte en Laagte Kadijk en het Entrepotdok. Toeristisch gezien niet het drukst bezochte deel van Amsterdam, maar ik vind het nog altijd heel bijzonder.

Vandaag ga ik wel naar dat Baaiegatstrand, want het wordt weer een zeer zonnige dag. De lucht is nu al weer in alle richtingen strak blauw.
x

Klagen

Terwijl ik dit schrijf is het al 15 graden in Amsterdam. Het wordt 27 graden. Weken lang hebben we zitten uitkijken naar de zon. Gistermiddag ging ik na mijn bezoek aan AH even een biertje drinken op een naburig terrasje. Uiteraard was ik niet de enige bezoeker. Er was één stel dat van het terrasbezoek afzag omdat ze dan in de zon moesten zitten. 

Ja, wat willen we nou? Eerst klaagt iedereen steen en been omdat het geen zomer is. Dan hebben we twee zonnige dagen op rij en we vinden het al weer veel te warm en is het niet uit te houden. En het is niet eens die bekende klamme warmte. We willen, kortom, gewoon klagen over het weer. Het is nooit goed of het deugt niet.

Mij zul je niet horen klagen. Ik trek straks een korte broek aan, een mouwloos shirt en stap op mijn fiets. Na een half uurtje fietsen, voornamelijk langs fietspadden, via Landsmeer en Oostzaan, ben ik bij het Baaiegatstrand  in het Twiske. Daar hoef je geen enkel kledingstuk aan te houden, dus ik ga daar uitgebreid vitamine D laten aanmaken. Dat strand ligt aan de Stootersplas, maar toen ik daar zondag was, zag ik daar niemand in het water. Een enkeling zag ik tot de enkels in het water gaan, maar de temperatuur daarvan is kennelijk nog niet bepaald aangenaam. Ik ben sowieso, wat water betreft, een koukleum. Uit ervaring in mijn Haagse periode weet ik dat ik zeewater pas eind augustus warm genoeg vind om me er in onder te dompelen. Misschien duurt de zomer dit jaar lang genoeg.
x