woensdag 2 juni 2010

Goot

Omdat ik geen doorgewinterde 'royaltywatcher' ben, was ik haar al helemaal vergeten: Sarah Ferguson, ook bekend als 'Fergie'. Mocht je haar ook vergeten zijn: ze was van 1986 tot 1992 gehuwd met prins Andrew, de broer van de man die schijnt te hopen dat hij nog voor het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd een begin kan maken met het werk waarvoor hij nu bijna 62 jaar geleden in de wieg werd gelegd: het koningschap van het Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland.

Fergie is ook niet meer zo piep, maar kennelijk nog interessant genoeg om een keer bij Oprah (Winfrey) aan te schuiven. (In de republiek USA zijn ze soms nog gekker op royalty dan in Europa.) Volgens Trouw heeft Fergie aan Oprah opgebiecht dat ze een Engelse zakenman aanbood hem voor de niet onaardige som van 500.000 pond (575.00 euro) in contact te brengen met haar ex, handelsvertegenwoordiger van Groot-Brittannië. De zakenman was echter geen zakenman, maar een undercoverjournalist van de Engelse zondagskrant 'News of the World'. (Vergeleken met 'News of the World' is de Telegraaf een kwaliteitskrant.)

Red Fergie het niet meer met de alimentatie die ze ongetwijfeld van Andrew ontvangt? Is ze gewoon op geld belust? Welnee, ze komt er bij Oprah eerlijk voor uit dat ze aan de drank was en "in de goot lag" toen ze met die 'zakenman' sprak. Kijk, voor de gemiddelde lezer van dat boulevardblad is zo'n bericht 'gefundenes Fressen'. De gemiddelde Oprahwatcher vindt alles mooi, leuk en/of interessant wat Oprah in de aanbieding heeft. Maar waarom besteedt Trouw aandacht en ruimte aan dit soort 'nieuws'?
x

dinsdag 1 juni 2010

Koers

Intussen ben ik al zo'n vier jaar aan het bloggen. Dat moet je niet afmeten aan het aantal 'Beggartalks' dat je rechts kunt zien (753), want ik breng pas twee jaar mijn dagelijkse gedachtespinsels onder bij www.blogger.com. Ik heb dus al zo'n vijftienhonderd blogs geschreven. Uitgaande van gemiddeld 500 woorden per blog, heb ik zo al 750.000 worden geschreven, genoeg om zeven redelijke boeken mee te vullen. Nee, wees gerust, ik heb niet plotseling het waanidee gekregen dat mijn dagelijkse teksten een langer, op papier gedrukt, bestaan verdienen. Ze zijn net zo veel waard als de dingen die ik in gezelschap mondeling te berde breng, dus ga maar na.

Ik kom op het bovenstaande omdat ik mij de afgelopen dagen weinig geïnspireerd voel en vermoed dat dit aan het geschrevene te merken valt. (Nee, ik zit ook niet naar complimentjes te vissen. Ik hoor liever kritiek.) Ik zit mij dus af te vragen of ik een andere koers moet uitzetten, want met bloggen ga ik wel door. Meestal leidt een krantenartikel tot een blog. Daar geef ik een mening over. Mijn basisideeën veranderen niet voortdurend, dus ik heb bij het schrijven wel eens het gevoel dat de trouwe lezers zullen denken: ja, goed hoor, maar dat weten we nu wel.

Een andere koers uitzetten is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik zou het allemaal wat persoonlijker kunnen maken, meer over mezelf kunnen schrijven. Dan moet je dit blog 's avonds gaan lezen, want je bent verzekerd van een goede nachtrust. Ik beleef namelijk op een gewone doordeweekse dag niet veel dat vermelding en commentaar verdient. Afgelopen vrijdag was ik bij een mooi concert in de Beurs van Berlage, vooral veel muziek van Astor Piazzola. Bij muziek, of andere kunstuitingen, ben ik na het oordeel "Mooi!" al vrijwel uitgepraat. Ik analyseer niet. Ik ga niet proberen te achterhalen waarom ik het mooi vind en wat de kunstenaar bedoelde interesseert me ook niet erg.

Afgelopen zondag vierde ik de verjaardag mee van een vriend. Het was een leuke namiddag en vooravond. Er was drank, zijn vrouw maakt altijd prima hapjes en de gesprekken waren aangenaam, al gingen ze o.a. over zwarte gaten, feromonen en Tom Hanks. Het ging ook over voetbalgekte. Ik maakte melding van een grote poster op een abri van C & A en Wehkamp. Die riep mij - en anderen - op tot: "Toon je band met oranje". Dat zou ik dan moeten doen door de aanschaf van een boxershort (gewoon een onderbroek dus) in de kleur oranje met een roodwitblauwe bovenrand. Die band moet ik dan, blijkens die poster, tonen door mijn spijkerbroek wat te laten zakken. Ik ben geen fatsoensrakker, maar daar moet ik toch echt niet aan denken.

Zaterdagavond laat las ik de laatste bladzijden van 'Duma Key' van Stephen King, horror van de bovenste plank! Ik geloof niets van telepathie, kwade krachten en ondoden, maar in goede fictie lust ik er wel pap van. Ik kan hier een uitgebreide beschrijving van het verhaal geven en zo een heel blog vullen, maar als je niet van horror houdt, ga je het toch niet lezen en als je wel van horror houdt, hoef ik Stephen King niet aan te bevelen.

Dat waren dus drie persoonlijke zaken op drie verschillende dagen, maar daar vul ik nauwelijks een half blog mee. Heeft iemand suggesties voor een kaart en kompas?

PS
De laatste prognoses van Gerbie, Frans en mij voor de zetelverdeling in de Tweede Kamer na de verkiezingen van 9 juni a.s. zijn verschenen.
X

maandag 31 mei 2010

Uitkomst

Het hoge woord is eruit. In de Volkskrant las ik dat Mark Rutte in Harderwijk gezegd heeft dat een coalitie van VVD, CDA en PVV een uitkomst zou zijn. Rutte benadrukte dat de VVD geen enkele democratische partij uitsluit bij de eventuele vorming van een nieuw kabinet en dus ook de PVV niet. Het kan Mark toch niet ontgaan zijn dat de PVV geen partij is. Dat wil zeggen: het is een partij met slechts één lid, Geert Wilders. Bij het democratisch gehalte van Geert zet ik enkele vraagtekens.

Volgens de laatste peiling van de 'Politieke Barometer' (van afgelopen vrijdag) krijgen VVD, CDA en PVV samen 80 zetels. Ik heb een aantal andere denkbare coalities van drie partijen op basis van dezelfde peiling op een rijtje gezet met de daarbij behorende zetelaantallen:
- VVD/PvdA/GroenLinks: 78;
- VVD/PvdA/D66: 76;
- VVD/CDA/GroenLinks: 74;
- VVD/CDA/D66: 72;
- CDA/PvdA/GroenLinks: 65;
- PvdA/CDA/GroenLinks: 65;
- CDA/PvdA/D66: 63.
Coalities waarin én de PVV én een linkse partij vertegenwoordigd zijn kunnen we gevoeglijk uitsluiten. Van het rijtje hierboven zijn alleen de eerste twee theoretisch mogelijk, maar niet erg waarschijnlijk. Een coalitie VVD/CDA/PVV is alleen mogelijk als Geert Wilders akkoord gaat met de verhoging van de AOW-leeftijd, maar dat is nu net een 'breekpunt'  voor hem en voor de andere twee een 'must'. Maar in de politiek is alles mogelijk: verbied de hoofddoekjes, laat alleen nog moslims toe met een voltooide opleiding op universitair niveau en Wilders slikt die verhoging wel. Ik geef het kabinet-Rutte maximaal twee jaar. Binnen die twee jaar is de PVV wel uit elkaar gevallen: het LPF-syndroom. We overleven het wel.
x

zondag 30 mei 2010

Feest

Gisteren was het een soort feestdag. In de Volkskrant stond daarom een alleraardigst artikel: het was precies 55 jaar geleden dat er in Nederland voor het eerst een file stond. Het was toen Eerste Pinksterdag en het was mooi weer. Mensen uit de Randstad gingen naar de Veluwe, Duitsers gingen naar de bollen en het strand. Toen de twee elkaar kruisten op knooppunt Oudenrijn, ontstond een lange file van vijftigduizend auto’s. Behalve verbazing over dit spektakel was er ook een gevoel van trots. De file was een bevestiging dat Nederland een modern land was geworden. Oudenrijn was toen eigenlijk nog geen knooppunt, maar een gewone rotonde; alles was nog gelijkvloers. Dat gevoel van trots zal inmiddels (behalve bij Rita Verdonk en de haren) ook wel wat afgenomen zijn.

In het artikel staan meer wetenswaardigheden. In 1955 was er één auto op 40,3 Nederlanders. Nu is dat één auto per 2,1 Nederlanders. Files had je toen alleen op dagen dat recreanten er massaal op uittrokken. Tegenwoordig staan op werkdagen rond 6.30 uur hier en daar al 'de gebruikelijke files'. Volgens mobiliteitshistoricus Vincent van der Vinne was de file in 1955 ook een keerpunt. 'Die lange rij auto's liet voor het eerst de harde waarheid zien: zelfs met de nieuwe infrastructuur konden de problemen in het verkeer niet verholpen worden.' We zijn nog steeds druk bezig met die infrastructuur. Bij de komende onderhandelingen die tot een nieuw kabinet moeten leiden, zal 'meer asfalt' ongetwijfeld een van de te bespreken punten zijn. En wanneer dat kabinet aan zijn eind is gekomen zal de conclusie zijn dat de problemen in het verkeer nog steeds niet verholpen zijn.

In mijn Haagse periode heb ik het Prins Clausplein (vanuit de trein) zien bouwen.

Dat ziet er indrukwekkend uit. Dat moet wel tot doorstroming leiden. Toen het in gebruik werd genomen gaf dat ook even verlichting, maar al gauw dachten veel autobezitters: Ha fijn, nu kunnen we weer met de auto naar ons werk. Binnen de kortste tijd waren de files weer terug. Als je wat verder kijkt, zie je dit, het einde van de A12:
Al die auto's willen de stad in, maar daar zijn stoplichten en geen zesbaanswegen. Daar ontstaan de files. Meer asfalt leidt tot (nog) meer auto's op de weg. Ik zou niet graag de huishoudens de kost moeten geven die over meer dan één auto beschikken. Ik ben intussen zo ver, dat ik denk: ze doen maar, het zal mijn tijd wel duren. Ik weet uit tientallen jaren ervaring dat recreëren heel goed mogelijk is zonder auto. Ik laat geen nageslacht na dat ooit nog eens, snakkend naar zuivere lucht, lagere temperaturen en 'natuur', mij zal vervloeken om mijn onverantwoord gedrag. Vandaag ga ik van Amsterdam naar Oosterbeek en terug, ruim twee uur in de trein en ruim een half uur in tram en bus. Ik was daar eerder en toen boden andere aanwezigen mij aan met hun (auto) terug te rijden naar Amsterdam. Ik heb ze vriendelijk bedankt en ben toch met het openbaar vervoer teruggegaan. Niet omdat ik zo principieel ben: ik zit liever een dag in de trein dan een uur in een auto.
X

zaterdag 29 mei 2010

Zoeken

Een van de weblogs die ik dagelijks volg is 'Niets is geheel waar, en zelfs dat niet'. Ongeveer maandelijks (en vandaag) geeft hij een overzicht van de zoektermen die mensen (bijv. bij Google) gebruiken als ze over iets meer informatie willen beschikken. Daar zitten nog wel eens hilarische en soms onbegrijpelijke dingen bij. Ik heb ook weer eens gekeken bij de laatste bezoekers van mijn websites. Iemand zocht informatie over "naaktcamping lapland". De Zweden zijn zeker geen preuts volk, maar een naaktcamping, als die er al is in Lapland, zal niet druk bezocht worden. Het campingwinkeltje kan dan in ieder geval rijk worden van de verkoop van muggenolie.

Een andere leuke is: "nog komende wedstrijden sven kramer". Daar heb ik wel een antwoord op: de komende vier, vijf jaar zo ongeveer alle wereld-, Europese en Nederlandse kampioenschappen allround, (bijna) alle World Cupwedstrijden en de Olympische Winterspelen van 2014.
X

Leuk

Yvo de Boer heeft twee nieuwe banen: 1. bij KPMG gaat hij adviseren over duurzaamheid en klimaat; 2. hij wordt hoogleraar aan de Universiteit van Maastricht op het gebied van duurzaamheid en bestuurlijke verhoudingen. Tot 1 juli 2010 is hij nog secretaris-generaal van het klimaatbureau van de Verenigde Naties. Je herinnert je wellicht nog de klimaatconferentie eind vorig jaar in Kopenhagen, die niet zo'n geweldig succes was. Daarmee wil ik niet zeggen dat De Boer van zijn VN-baan een potje heeft gemaakt. Het waren vooral de regeringsleiders van de grootste industrielanden die niet tot overeenstemming konden komen.

Ik wil het hier ook helemaal niet over het klimaat hebben. Het is weer eens een detail in het artikel in Trouw dat mijn aandacht trok. De Boer zegt: Ik vind dat je een baan nooit te lang moet doen, want op een gegeven moment ben je niet leuk meer. (Hij zat vier jaar bij de VN.) Zulke uitspraken hoor je nou nooit - ik geef maar een paar voorbeelden - van een betonvlechter, een parkeercontroleur of een treinconducteur. Die zouden na vier jaar misschien ook wel eens iets heel anders willen gaan doen. Maar die krijgen na het zoveelste functioneringsgesprek te horen dat ze het prima doen en dat ze vooral zo moeten doorgaan. Of ze nou leuk zijn, of het leuk vinden komt daarbij niet aan de orde. Er is trouwens geen krant die het de moeite waard vindt een artikel te wijden aan de beweegredenen van een betonvlechter die na vier jaar vlechten zoab (zeer open asfaltbeton) op snelwegen gaat leggen. Niemand zal tegen Harry Mulisch zeggen dat hij zo langzamerhand wel genoeg geschreven heeft. Als hij na vier jaar wat anders was gaan doen had hij niet meer dan één verhaal (De kamer) en één novelle (Tussen hamer en aanbeeld) geschreven.

Een uitspraak als die van De Boer hoor je alleen van mensen die toch al een 'prestigieuze' (en goedbetaalde) baan hadden en overstappen naar een gelijksoortige baan. Als hij gelijk zou hebben moeten we burgemeesters niet voor zes, maar voor vier jaar benoemen. Hij zou ook eens met de CDA-top kunnen gaan praten. Ik vond Jan Peter Balkenende na vier weken al niet leuk meer, maar als het aan het CDA ligt, ga hij na acht jaar in het Torentje gezeten te hebben nog eens vier jaar door. Ik denk/hoop dat de kiezers er anders over denken.
x

vrijdag 28 mei 2010

Eens

Anders gezegd: het poldermodel staat weer recht overeind. Toen de 'Noodwet' van Drees werd ingevoerd (de voorloper van de AOW), mocht je als 65-jarige (op basis van de statistieken) verwachten nog zo'n 5 á 7 jaar van het staatspensioen te mogen genieten. Wie nu 65 jaar wordt heeft (gemiddeld) nog zo'n 15 á 17 jaar te gaan. Het aantal jaren dat men AOW ontvangt is dus met tien jaar toegenomen. Dat is op zich natuurlijk mooi, maar het betekent ook dat er per 65-plusser veel langer en dus meer geld moet worden opgebracht worden door degenen die nog werken.

Toen er voor het eerst sprake was van een verhoging van de AOW-leeftijd zette ik daar vraagtekens bij en kon ik mij wel vinden in de vakbondsacties daartegen. Dat had onder meer te maken met het feit dat ik niet-(voor een inkomen)werken altijd leuker heb gevonden dan wel werken. (Ik ben overigens niet al te vaak met tegenzin naar mijn werk gegaan.) Bovendien haak ik snel af als ik moet rekenen met geldbedragen die boven een modaal inkomen uitkomen.

Ik heb ook wel eens last van voortschrijdend inzicht. Allengs begon ik toch wat meer inzicht te krijgen in de AOW-problematiek. Gisteren meldde Trouw dat in Frankrijk actie gevoerd wordt tegen de verhoging van de pensioenleeftijd. In de Volkskrant wordt gemeld dat FNV en VNO-NCW het eens zijn geworden over de verhoging van de AOW-leeftijd, m.a.w. de FNV is, in tegenstelling tot de Franse vakbonden, 'om'. De sociale partners hopen nu dat het nieuwe kabinet met hun ideeën kan leven. Anders gezegd: het poldermodel staat weer recht overeind. Nu het basisprincipe er is, kan er verder onderhandeld worden over de uitwerking, zoals het jaar van invoering en van de volgende verhoging. Intussen ben ik ook 'om'.
x