Uniform

Jaren lang beschouwde Israël de PLO als een terreurorganisatie, waarmee niet onderhandeld kon worden. Uiteindelijk werd onder internationale druk toch lang en moeizaam gepraat. Dat leidde tot een akkoord en zelfs tot een Nobelprijs voor de Vrede.

Hamas was in zijn beginperiode vooral een groepering die zich toelegde op de verbetering van de maatschappelijke positie van de Palestijnen in de de door Israël bezette gebieden door middel van o.a. onderwijs en gezondheidszorg. Hij werd zelfs heimelijk door Israël gesteund als tegenkracht van de PLO. In 2005 won Hamas bij algemeen als redelijk democratisch beschouwde verkiezingen de absolute meerderheid in het Palestijnse parlement. Dat was niet de bedoeling van Israël, de VS en de EU. Israëliërs mochten zich nog steeds als kolonist in de bezette gebieden vestigen, maar gewapend verzet daartegen was terreur en met terroristen wordt niet gepraat.

Ik ben er falikant tegen dat verzet wordt gevoerd door het plegen van bomaanslagen waarbij veel onschuldige mensen omkomen. Ik ben falikant tegen raketaanvallen op burgerdoelen vanuit Gaza op Israël. Ik ben falikant tegen het beschieten van een universiteit in Gaza door het Israëlische leger. Ik ben falikant tegen het door Israël bijna volledig van de buitenwereld afsluiten van Gaza, een stuk grond dat net iets groter is dan twee maal de landoppervlakte van Texel, maar waar anderhalf miljoen mensen leven, onder de meest erbarmelijke omstandigheden. Zo houd je een kweekvijver van fanatisme en terreur in stand.

De PLO was ooit uit op de vernietiging van de staat Israël, totdat Yasser Arafat de hand schudde met Shimon Peres en Yitzhak Rabin (die niet door een Palestijn, maar door een fanatieke landgenoot werd vermoord). Israël, de VS en de EU hebben in 2005 een unieke kans op toenadering laten liggen toen ze categorisch weigerden zelfs maar met Hamas te praten toen deze de parlementsverkiezingen won en een Palestijnse Autoriteit vormde. Nu staat het Israëlische leger weer paraat om nog meer dood en verderf te zaaien in Gaza, als wraak voor raketaanvallen. De 'stand' was volgens het NOS-journaal van gisteravond 20.00 uur: 4 dode Israëliërs, 370 dode Palestijnen.

Als je mensen een geweer geeft, in een tank zet of vanuit een vliegtuig raketten laat afschieten op niet of nauwelijks beschermde doelen, moet je niet vergeten ze een uniform te laten aantrekken. Dan zijn het militairen die een operatie uitvoeren. Zonder uniform zou je ze misschien kunnen verwarren met terroristen.

Zakelijk

Een zakenvrouw wil in haar bedrijf van oude vrijwilligsters af, want die zijn niet professioneel genoeg. Op zich is de constatering dat vrijwilligsters niet professioneel zijn niet zo onredelijk. Daarom krijgen ze ook geen salaris en daarom zul je ze meestal niet in de Raad van Bestuur of op andere hogere managementposities aantreffen. Ze doen in het algemeen bescheiden, nauwelijks opvallende werkzaamheden, waarvoor geen opleidingen bestaan. Ik heb tenminste nog nooit gehoord van een cursus 'bloemen in een vaas zitten'.

De zakenvrouw waar het hier om gaat is Aysel Erbudak, haar 'bedrijf' is het Slotervaartziekenhuis in Amsterdam, dat zij, dat moet gezegd worden, succesvol uit de rode cijfers heeft gehaald. Die vrijwilligsters zijn oudere vrouwen. Die zetten, volgens Trouw, de bloemen in een vaas, maken een praatje met de patiënten, wijzen bezoekers de weg en zorgen op de poliklinieken dat de taxi komt. Dat zijn activiteiten waar de betaalde, professionele krachten al lang niet meer aan toe komen. Na aanvankelijk enthousiasme ("In het bedrijfsleven, waar zij vandaan komt, had ze zoveel vrijwilligerswerk nog nooit gezien."), werd Aysel wat kritischer: "Erbudak vindt dat oudere vrijwilligers slecht zijn voor het imago van haar ziekenhuis. Ze werkt liever met betaalde krachten." Inmiddels zijn 45 vrijwilligsters vertrokken. Het artikel in Trouw vermeldt niet hoeveel betaalde krachten hun werk hebben overgenomen, maar ik heb een akelig vermoeden.

Ik heb diverse malen enige tijd in een ziekenhuis doorgebracht en heb de activiteiten van die oudere vrijwilligsters dus met eigen ogen kunnen waarnemen. Gek genoeg heb ik die nooit geassocieerd met een ouderwets, onprofessioneel, onzakelijk imago van het betreffende ziekenhuis. Dat komt waarschijnlijk door het feit dat ik, afgezien van een paar jaar boekhandel, altijd in de dienstverlenende sector en bij de overheid heb gewerkt, die zoals bekend van elk zakelijk inzicht gespeend zijn en niets liever doen dan balken zoeken om het geld overheen te gooien.

Ik ben maar eens naar de website van het Slotervaartziekenhuis gegaan en ik werd meteen gerustgesteld. Want wat las ik op de openingspagina? "Binnen het Slotervaartziekenhuis staat de patiënt centraal. Dat merkt u aan de kwaliteit van de zorg en de persoonlijke aandacht die u van ons krijgt." Toen viel mijn oog op een link naar 'Vacatureoverzicht'. Ik heb de vacatures in de categorieën 'Verplegend en verzorgend', 'Medisch en paramedisch' en 'Poliklinieken en assistenten' even op een rijtje gezet:
- Verpleegkundigen interne/oncologie;
- Algemeen verpleegkundigen;
- SEH-verpleegkundige;
- O & G Verpleegkundige;
- Kinderverpleegkundigen;
- Neonatologieverpleegkundige;
- MCU-Verpleegkundige;
- IC-verpleegkundigen;
- Recoveryverpleegkundige;
- Recoverymedewerker in opleiding;
- Senior verpleegkundige Geriatrie;
- Klinisch verloskundigen;
- Meewerkend hoofd diëtetiek;
- Anesthesiemedewerkers;
- Intensivist;
- Oogarts;
- Apotheker;
- Arts Assistent Neurochirurgie (nio);
- Anios neurologie;
- Orthopedisch chirurg;
- ANIOS Klinische Geriatrie;
- Doktersassistentes;
- Afdelingsassistenten;
- Longfunctie assistent.
(ANIOS=arts niet in opleiding tot specialist.)

Het zal je opgevallen zijn dat diverse vacatures, met name bij verpleegkunde, meervoudig zijn. Mocht ik onverhoeds in het Slotervaartziekenhuis terecht komen en iets minder persoonlijke aandacht krijgen dan waarop ik gerekend had, dan weet ik al vast waar dat aan ligt. Ik beloof Aysel bij voorbaat dat ik mijn bezoekers zal vragen geen bloemen mee te nemen of ze moeten garanderen die zelf in het water te zetten en regelmatig dat water te verversen.

Het is al weer zes jaar geleden dat ik binnen een kort tijdsbestek twee maal in andere ziekenhuizen in Amsterdam terecht kwam, resp. voor drie weken en één week. Ik kan me niet herinneren overstelpt te zijn door persoonlijke aandacht. In die zes jaar heeft het marktdenken in de ziekenhuizen toegeslagen. Persoonlijke aandacht aandacht kost tijd, dus menskracht, dus geld. De eerste de beste ziekenhuismanager die mij probeert wijs te maken dat ik binnen zijn/haar ziekenhuis centraal sta zal ik zeer welgemeend en zeer van harte in zijn/haar gezicht uitlachen. Dan reageer ik nog gematigd.

Stressvol

Af en toe ben ik ontzettend blij dat er psychotherapeuten zijn, niet omdat ik dan behoefte heb aan ondersteuning of omdat ik iets uit mijn onderbewuste wil opvissen, maar omdat die hebben doorgeleerd voor iets waar ik maar weinig of niets van afweet. Zij kunnen dus wetenschappelijk onderbouwen wat ik al jaren 'aan mijn water voel'. Carien Karsten is, volgens de Volkskrant, zo'n therapeute en zij is gespecialiseerd in stress.

Volgens Carien Karsten (...) vieren veel mensen geen Oud en Nieuw omdat de avond dankzij regels en verplichtingen per se leuk moet zijn. 'De stressvolle decembermaand afsluiten met en spetterend feest is lastig. Plezier kun je niet afdwingen of plannen. Mensen kijken met de feestdagen te veel naar de wensen van anderen, en niet naar zichzelf. Daarmee leg je jezelf te veel druk op.'

December is dus niet voor iedereen een leuke en gezellige maand. Carien zal niet uit haar duim zuigen dat het een "stressvolle" maand is. Het zal wel eigenwijs klinken, maar ik had geruime tijd geleden al door dat je plezier niet kunt "afdwingen of plannen". Ik houd niet van stress, dus niet van afgedwongen gezelligheid. Daarom heb ik tijdens de afgelopen kerstdagen in mijn eentje zitten klooien en daarom doe ik dat met Oud en Nieuw weer. Dat is ook niet per se leuk, maar ik zal me redelijk ontspannen voelen. (Simon Carmiggelt heeft 'klooien' ooit gedefinieerd als: een vorm van actief niets doen.)

Eigenwijs als ik ben ga ik nog een stapje verder dan Carien. Verjaardagen, huwelijksfeesten, jubilea en andere bijeenkomsten ter gelegenheid van de viering of herdenking van wat voor gelegenheid ook, zijn niet per se leuk. Als ik dat soort 'feestelijkheden' bijwoon, is dat meestal niet omdat ik mezelf een plezier wil doen, maar omdat anderen prijs stellen op mijn aanwezigheid. Er is een niet eens zo'n gering aantal mensen die ik dat plezier best wil doen, maar die kennen me goed genoeg om te weten waarom ik er ben en als ik er niet ben doen ze er niet moeilijk over: "Zo is ie nou eenmaal." Inderdaad, daar heb ik nooit een misverstand over laten bestaan. En ik wil best toegeven dat ik soms na zo feestje constateer dat ik me eigenlijk wel geamuseerd heb, of leuk met iemand heb zitten praten, of een interessant persoon voor het eerst ontmoet heb.

Goed voornemen voor 2009: minder stressen, dus minder feesten.

Breedbeeld

Sorry, vandaag zul je het zonder veel 'Beggartalk' moeten doen. Gisteren heb ik de gehele dag met een drietal vrienden - in gedachten en breedbeeld - avonturen beleefd in Casablanca, Colombia, de Amerikaanse prairie, Washington DC en een B52 bommenwerper. De spanning was af en toe te snijden, maar er was ook plaats voor een gulle lach. Er was een keur aan gerenommeerde acteurs (Humphrey Bogart, Ingrid Bergman, Peter Sellers, George C. Scott, Kathleen Turner, Michael Douglas, Danny DeVitto, Claudia Cardinale, Henry Fonda en Jason Robards) en regisseurs (Sergio Leone, Stanley Kubrick, Michael Curtiz en Robert Zemickis). Er was ook voldoende bier en wijn. Kortom: een aangename dag, maar geen tijd om over teksten na te denken.

Ouderdom

Gisteren schreef ik dat Onze Majesteit in haar kerstboodschap algemeen geaccepteerde gemeenplaatsen weer netjes op een rijtje had gezet, overigens zonder dat ik naar haar geluisterd had. Gisteren heb ik toch maar even in de Volkskrant gekeken en ik bleek gelijk te hebben. De jongeren van nu zijn de ouderen van straks, waarschuwde de koningin. Ik kan me niet voorstellen dat er iemand is die haar op dit punt zou willen tegenspreken.

Stel je even voor dat ik met jullie meegegeten had en bij het natafelen had opgemerkt: Ouderdom wordt vaak alleen als probleem gezien. Maar de maatschappij kan zich niet veroorloven ouderen af te schrijven; vergrijzing heeft ook een verrijkende kant. De vrije tijd kan positief worden benut. Levenservaring en wijsheid kunnen worden verzilverd als ouderen die mogelijkheden ook zelf aangrijpen. Zou je erg onder de indruk zijn geweest van mijn wijze woorden? Zou je willen dat ik die woorden voor het front van de natie op twee tv-netten tegelijk had kunnen uitspreken als Beatrix me niet voor geweest was?

Beatrix is een jaar en een beetje ouder dan ik. Zij werkt nog steeds, staat zogezegd in het volle leven, terwijl ik al ruim acht jaar in de marge rondscharrel. Ik weet niet of zij de manier waarop ik mijn overvloed aan vrije tijd benut als 'positief' beschouwt. Ik durf niet te zeggen dat ik voortdurend mijn levenservaring zit te verzilveren en over mijn wijsheid zullen we het helemaal maar niet hebben. Ik durf wel de stelling aan dat heel wat ouderen na hun jeugd niet veel wijzer zijn geworden. Veel ouderen komen niet verder dan de wat simpele vaststelling dat het in die goeie ouwe tijd allemaal veel beter was. Helaas zijn er ook veel nog-niet- zo-ouderen die dan die 'wijze' les nog geloven ook. "De jeugd van tegenwoordig houdt van luxe. Ze heeft slechte manieren, veracht alle gezag, heeft geen respect en praat, als ze zou moet werken." Die uitspraak is écht oud, 2500 jaar, en komt van niemand minder dan Socrates. Als het toen al zo erg was, zou het nu helemaal een beestenbende moeten zijn. Maar gek genoeg komt het wel eens voor dat een jonger persoon dan ik mij zijn/haar plaats aanbiedt in tram of bus.

Jongeren die, vanwege mijn leeftijd en grijze haar, respectvol knikken als ik weer eens wat beweer, zou ik willen aanraden mij respectvol mede te delen dat ik uit mijn nek sta te kletsen als ze van mening zijn dat ik totaal verkeerd zit. Je hebt namelijk niet steeds meer gelijk naarmate je ouder wordt en niet iedereen weet zijn/haar levenservaring correct te interpreteren en om te zetten in wijsheid. Er zijn jongeren met heel wat meer levenservaring dan ouderen die niet verder kwamen dan het volgen van de platgetreden paden.

Vanwege haar positie kan Beatrix maar zeer beperkt in het publiek een eigen mening geven. Ze zegt dus alleen dingen waar niemand, vooral Jan Peter Balkenende niet, zich een buil aan kan vallen. Dat is prima, maar om dat nou via twee publieke zenders wereldkundig te maken.

Kerstdag

Was het gezellig gisteren? Nee, ik ga niet weer zitten zeuren over al het gedoe rond de kerst. Ik weet heus wel dat er genoeg mensen zijn voor wie het gewoon een leuke dag was, al of niet in gezelschap van wie dan ook.

Qua 'Beggartalk' zat ik met een probleempje: de digitale kranten gaan gewoon door, dus die had ik allemaal kunnen afschuimen, op zoek naar een bericht dat mij tot een reactie zou kunnen verleiden. Maar in de goeie ouwe tijd had je op deze dagen ook geen krant en ik besloot weer eens ouderwets te zijn. Ik heb dus geen kranten gelezen.

Op tv waren twee vaste items: de kersttoespraak van Onze Majesteit en de zege 'Urbi et Orbi' van de Heilige Vader. Die heb ik ook maar weer aan mij laten voorbijgaan, maar ze zullen de algemeen geaccepteerde gemeenplaatsen ongetwijfeld weer keurig netjes op een rij hebben gezet.

Tja, wat nu? Zal ik het dan maar eens gewoon over mezelf hebben? Rond half zeven (vanochtend dus) zat ik bij mijn mok thee een paar webpagina's te updaten. Rond half acht, bij de eerste koffie at ik een minikerststol. Niet omdat het kerst was, maar ik vind die dingen heerlijk en de rest van het jaar zijn ze nou eenmaal niet te krijgen. Tegelijkertijd zat ik, op de monitor van mijn pc, naar het tweede deel van een mini-tv-serie (op dvd) te kijken, waarvan ik woensdagavond het eerste deel had bekeken: 'The Stand', naar een horrorverhaal van Stephen King. Zoals in talloze verhalen door de eeuwen heen, zo ook in de Bijbel, gaat het uiteindelijk om een simpel gegeven: de strijd tussen Goed en Kwaad. Toen gisteren tegen middernacht op Nederland 3 Frodo, met onvrijwillige hulp van Gollum, de Ring vernietigde, had ook het Goede weer overwonnen. De les is ook altijd even duidelijk: het Goede wordt je niet op een presenteerblaadje aangeboden. Het is wel jammer dat we niet allemaal hetzelfde denken over Goed en Kwaad.

Na de lunch (cornflakes met yoghurt) ben ik weer eens wat gegevens over de bezoekers aan mijn site bij elkaar gaan harken. Zeer opmerkelijk vond ik dat er op woensdagavond (kerstavond dus) na zeven uur geen bezoeker is geweest. Dat is daarom opmerkelijk, omdat gemiddeld bijna 30% van de 'woensdagbezoekers' tussen zeven uur en middernacht langskomt. Hier ligt een mooi onderwerp voor wetenschappelijk onderzoek: is er een relatie tussen kerst en internetten?

Dat gedoe met cijfertjes vind ik wel leuk - anders deed ik het niet - maar ik word daar wel duf van. Dus daarna ben ik een dutje gaan doen.

Om half vijf was ik weer 'bij' genoeg om aan de mezelf toegestane biertjes te beginnen. Van het bezoek van mijn zussen op zondag had ik nog knabbeltjes overgehouden, die ik opgemaakt heb. (Normaliter drink ik wel bij het eten, maar eet ik niet bij het drinken.) Om het extra feestelijk te maken heb ik weer eens wat afleveringen van 'Fawlty Towers' (op dvd) bekeken.

De hachee was, althans naar mijn smaak, uitstekend. Ik moest nog één keuze maken: met macaroni of met aardappelpuree? Vanwege het gemak koos ik voor het eerste. Tijdens het eten heb ik tv gekeken: 'Kinderen voor Kinderen Megaspektakel 2008'. Waarom daarnaar? Waarom niet?

Na het journaal heb ik een film op tv bekeken. Die staat, onbedoeld, niet bij het lijstje van gisteren. Ik bekeek de programma's nog eens en merkte hem toen op: 'While you were sleeping', een "romantische komedie". Het is een onderhoudend niemendalletje. Ik keek ernaar omdat Sandra Bullock er de hoofdrol in speelt. Zij is geen 'groot' actrice, maar wel een leuke. Dus ik kijk graag naar films waarin zij speelt.

Ontspannen

Heb(ben) jij/jullie vandaag bezoek of ga(an) jij/jullie op bezoek? Dan hoef je dit niet verder te lezen. Je gaat immers niet bij elkaar zitten om naar de tv te kijken. Deze 'Beggartalk' is bedoeld als handreiking voor degenen die zich even willen ontspannen bij een aangename film op tv en er niet bang voor hoeven te zijn dat iemand roept: "Hè, doe nou niet zo ongezellig." Ik heb alle films van vandaag die me enigszins de moeite waard lijken, afhankelijk natuurlijk van jouw persoonlijke smaak, op een rijtje gezet.

09.30 - 11.00 uur bij RTL 7: Als je begrijpt wat ik bedoel.
Een animatiefilm over de bekende 'heer van stand' en Tom Poes. Best aardig.

11.00 - 13.45 uur bij BBC 2: My fair lady.
Volgens mij is deze film elk jaar met kerst bij de BBC te zien en niet ten onrechte. Audrey Hepburn is nog steeds de moeite waard om naar te kijken en de muziek blijft de moeite van het beluisteren waard.

12.15 - 13.50 uur bij RTL 7: A Christmas Carol.
Dit verhaal over de vrekkige Scrooge is al zo vaak uitgekauwd dat ik het maar zou overslaan.

16.20 - 18.10 uur bij Nederland 1: Sissi.
Dat is weer lachen geblazen.

20.30 - 23.50 uur bij RTL 4: The sound of music.
Hiermee ben je de hele avond onder de pannen. Ik heb deze film destijds in de bioscoop gezien - als ik me goed herinner in het al lang niet meer bestaande 'Du Midi' - omdat ik als enige in de gelegenheid was mijn kleine zusje te begeleiden. Zij heeft genoten. Ik heb me wel geamuseerd.

20.30 - 23.10 uur bij SBS 6: Harry Potter and the Prisoner of Azkaban.
Ik heb geen enkel boek over Harry gelezen noch een film gezien, maar de fans lopen er mee weg.

20.30 - 22.40 uur bij Veronica: Navy SEALS.
Vrede op aarde is mooi, maar bij Veronica gaan ze altijd voor de harde actie.

20.55 - 00.05 uur bij Nederland 3: The Return of the King.
Als ik ergens op bezoek zou zijn, zou ik er geen enkel bezwaar tegen hebben nog weer een keer naar dit laatste deel van 'The Lord of the Rings' te kijken. Ik hoef er vanavond de tv niet voor aan te zetten, want ik heb hem op dvd.

22.15 - 00.00 uur bij Nederland 2: The nativity story.
De EO heeft gekozen voor een verhaal dat op de Bijbel is gebaseerd. Het gaat over een jonge vrouw die verloofd is met een wat oudere timmerman, maar op miraculeuze wijze zwanger wordt vóór het huwelijk. De wat oudere timmerman (ik citeer uit de toelichting bij de film) "staat voor een moeilijke keuze: zal hij de verloving verbreken of moet hij geloven, dat ze hem niet ontrouw is geweest, maar werkelijk door een wonder zwanger is geworden? Het verhaal over het leven van twee heel gewone mensen, een zware reis en een kind dat de wereld zal veranderen..." De film ken ik niet, maar het verhaal heb ik wel eens gelezen. Het basisgegeven is wat onwaarschijnlijk, maar ook als je niet in hobbits, dwergen, orks en elfen gelooft kun je 'The Return of the King' (en zijn goede voorgangers) zeer waarderen. 'Rosemary's baby' was ook, qua gegeven, wat onwaarschijnlijk, maar ongemeen spannend. Die baby zou overigens ook de wereld moeten veranderen.

22.40 - 00.35 uur bij Veronica: The final cut.
Nog meer harde actie.

Keuze genoeg, lijkt me.

Het hoofdbestanddeel van mijn 'kerstdiner' heb ik gisteren al bereid: een ouderwetse hachee. (Net als snert is hachee de tweede dag nog net iets lekkerder.) Ik hoefde dus ook niet na te denken over 'bedjes' waarop het vlees eerst nog wat kan uitrusten voor het verorberd wordt. Ik houd van pittig dus, ik heb er ook twee rode pepers aan toegevoegd. Ik drink er een Australisch wijntje bij uit zo'n literfles van AH. Volgens het etiket past die bij suddervlees.