PRIJS

Nou, voorlopig hoef ik geen Staatsloten meer te kopen. Gisteren kreeg ik deze verrassende e-mail.

Euro miljoen loterij
Calle Aranquez 2a
28999 Alconcon
Madrid, Spanje.

BEVESTIG JE PRIJS !!!

Dit is om u te informeren dat uw e-mailadres de winnaar van categorie A
heeft getrokken in het lopende euro miljoen loterij gehouden op 8th june
2017,
u bent goedgekeurd voor de som van 950.000 euro (negenhonderd vijftig
duizend euro.) Winnende nummer TY717215U, Ticket Num: TK9005142 Verstuur
ons met uw persoonlijke gegevens.

Voor Naam-------- Achternaam------------Directe Telefoon------------

Beroep------------Winning nummers------------Geboortedatum--------

Geboorteplaats--------Mobiele Telefoon--------Vaste Telefoon-------

Oké, de hoofdprijs in de Staatsloterij levert nog € 50.000,= meer op, maar die heb ik gisteren weer niet gewonnen.

Ik zit wel met een paar vragen. Ik heb een vaste en een mobiele telefoon, maar wat zouden ze nu bedoelen met een "Directe telefoon"? Waarom moet ik mijn geboorteplaats en niet mijn woonplaats invullen? En waarom vragen ze niet naar mijn bankrekeningnummer? Ik hoef dat geld toch niet cash te gaan halen in Madrid?  

CONSEQUENT

Een paar dagen geleden schreef ik over de naam van de IJselstraat. Ik wilde de reden van die foute w schrijfwijze eten en belde het algemene informatienummer van de gemeente. Ik kreeg de naam en het e-mailadres van een ambtenaar die mij mogelijk de gewenste informatie zou kunnen geven. Ik schreef hem het volgende:

"Ik ben opgegroeid in de Rivierenbuurt. Ik ging naar de lagere school in de IJselstraat. Toen al, maar nog steeds (ik ben nu 78) vroeg ik mij af waarom de gemeente (Oude) IJselstraat hardnekkig met één in plaats van met (de correcte) dubbel S schrijft."

Gisteren ontving het volgende antwoord:

"In het besluit van 28 september 1923 is de naam als IJselstraat opgenomen, terwijl er bij de verklaring van de naam wordt verwezen naar de rivier de IJssel. Ik kan niet anders concluderen dat daar dus de fout is ontstaan. De schrijfwijze op de borden is dus in overeenstemming met het besluit. Ik hoop u hiermee geformeerd (sic!) te hebben en beschouw uw vraag hiermee als afgehandeld."

Een typisch ambtelijke redenering: de schrijfwijze is "in overeenstemming met het besluit." Er is dus niks mis met die naambordjes. Intussen heb ik zelf ook wat verder gespeurd en mag ik concluderen dat de gemeente Amsterdam wel consequent is. Een Zuid-Hollands eiland en tegenwoordig Rotterdams stadsdeel heet IJsselmonde. In Amsterdam-Noord vinden we de IJselmondestraat.

Het kan nog gekker: in Buitenveldert is de Gijsbrecht van IJselsteinstraat. Ik weet dat Wikipedia niet de meest betrouwbare encyclopedie is, maar daar wordt geschreven over Gijsbrecht van IJSSelstein. Ik neem aan dat het correct is, want er is een gemeente IJsselstein in Utrecht.

Die ambtenaar beschouwt mijn vraag als afgehandeld, maar ik nog lang niet. Ik blijf doorzoeken. Wat heeft Amsterdam tegen de IJssel?

 

WAFELS

Op 16 april jl.schreef ik hier over het plan om een aantal winkels in Amsterdam 24 uur per dag open te laten zijn. De initiatiefnemers van dit plan, Marja Ruigrok (VVD) en Jan Paternotte (D66) schreven destijds: "Steeds vaker hebben Amsterdammers behoefte aan flexibiliteit bij het doen van boodschappen. Ruimere openingstijden kunnen een reden zijn voor drukke gezinnen om in de stad te blijven." Dat las ik in Het PAROOL. Als die mensen Amsterdam verlaten en toch 24 uur per dag willen kunnen winkelen, waar gaan ze dan in godsnaam heen?

Per 1 juli a.s. zou het plan in werking treden, maar, schrijft Het PAROOL: Amsterdam zet een streep door de 24-uursopening van winkels in de binnenstad.(..) Volgens (wethouder) Ollongren hebben slechts zeventien ondernemers zich gemeld. Hierbij gaat het vrijwel alleen om souvenirwinkels, ijsverkopers en wafelbakkers, juist de toeristenzaken waarvan de gemeente niet wil dat die dag en nacht open zijn. (..) De idee was dat flexibele openingstijden ten goede zouden komen van Amsterdammers; de nachtzuster die na haar dienst nog een tube tandpasta kan kopen. Je ziet haar voor je: de nachtzuster die in het Slotervaartziekenhuis werkt en in Osdorp woont, fietst na afloop van haar dienst nog even naar de Nieuwendijk voor een tube tandpasta. (Daar is ze, alles bij elkaar, zeker een uur mee onderweg.)

Als in het buitenland bekend wordt dat er toch 's nachts geen ijs en wafels te koop zullen zijn, zal dat uiteraard zorgen voor een drastische daling van het aantal toeristen, maar dat zullen de bewoners van het centrum niet zo erg vinden.

ZIEKTE

Bij 'Jinek' waren gisteravond twee gasten die praatten over (de gevolgen van) hun ziekte. Dat zette mij aan het denken. Ik heb ook al enige tijd te maken met chronische beperkingen. Daar doe ik niet geheimzinnig over, maar zou ik daarover, als men mij dat zou vragen, willen praten in een talkshow?  Die mensen waren trouwens bij Jinek omdat ze nog uitgebreider aan het woord komen in een tv-documentaire, waarin, als ik het goed begrepen heb, nog meer mensen over hun ziekte mogen vertellen. Daar ga ik niet naar kijken.

Ben ik niet geïnteresseerd in zieke mensen? Ja hoor, als ik die mensen persoonlijk ken. Van mensen die mij niet kennen verwacht ik ook niet dat zij buitengewoon belangstellend zijn naar mijn ervaringen met COPD. Waarom zou ik dan aan een documentaire meedoen?

Zolang ik me niet fysiek inspan, bijvoorbeeld omdat ik naar de tv kijk, heb ik geen last van mijn COPD en denk ik er ook niet aan. Ook niet aan andere ziektes. Val me er dan ook niet onverhoeds mee lastig.

OVERSTEKEN

De PS van de Week, de zaterdagbijlage van Het Parool, bracht afgelopen weekend een ode aan stadsdeel Noord. Zo begon gisteren een artikel in Het PAROOL.

Wat had je vroeger te zoeken tussen die tuindorpen en scheepswerven, aan de overkant van het IJ? (...) Wat twintig jaar geleden de andere kant van de wereld leek, blijkt nu een fietstochtje verderop te liggen.

Vroeger, zeg maar: mijn jonge jaren, werd Noord nauwelijks als 'Amsterdam' beschouwd. Het was veel meer een deel van de Zaanstreek dan van de grote stad. Bij Het PAROOL zijn de daar nog niet helemaal overheen gegroeid. Tekenend is deze passage uit het artikel: Wat is volgens jou een goede reden om het IJ over te steken? Tip je favoriete A-locatie in Noord: de leukste inzendingen verzamelen we. Mail je tip met korte toelichting naar nieuwsdienst@parool.nl.

Ik vermoed dat de krant Amsterdammers uitnodigt om favoriete  A-locaties in Noord te tippen. Die Amsterdammers zijn dan dezulken die aan de zuidzijde van het IJ wonen. Die zijn er, mede dankzij Het PAROOL, achter gekomen, dat er inmiddels in Noord ook wel wat te beleven valt. Het zal niet lang meer duren, vrees ik, en Noord zal hetzelfde lot ten deel vallen als de 'volksbuurten', zoals de Jordaan en de Pijp, van weleer: de yuppen strijken er neer, zorgen voor prijsopdrijving van de huizen en verdrijven de oorspronkelijke bewoners naar Zuid-Oost en Nieuw West.

Je ziet het nu al gebeuren in de VanderPekbuurt:
Van der Pekplein: zes ondernemingen in een nieuw jasje
Vanaf Centraal Station ben je er zo: het Van der Pekplein in Noord ligt op zo'n drie minuten fietsen van het pontje bij de Buiksloterweg. Met de renovatie van de hele buurt is ook het plein meegenomen.

"Renovatie" staat hier voor: sociale huurwoningen omzetten naar dure koopwoningen. Dat trekt 'Amsterdammers' aan.

TERUG

Om halft wee gistermiddag was ik weer thuis na mijn lange weekend op Texel. Het was een plezierig lang weekend. Het weer was prima.

Zaterdag reed ik met mijn scootmobiel langs een fietspad door het bos naar Ecomare, waar zielige zeehondjes, bruinvissen en vogels opgevangen en verpleegd worden. Zondag heb ik een bezoek gebracht aan Den Burg en Den Hoorn. Het hotel waar ik verbleef ligt in geen van beide dorpen, maar op een afstand van enkele kilometers van beide. Gelukkig beschikt het hotel ook over een aangenaam restaurant, zodat ik voor het etensmaal geen reis hoefde af te leggen.

OP het hotel viel verder weinig aan te merken. Het personeel was zeer attent en ik kon met mijn scootmobiel tot in de eetzaal komen.

Ik was uiteraard niet de enige gast in het hotel. Ik moest denken aan een rijmpje van Trijntje Fop:

Dit weekend ging een groepje maden
In Scheveningen pootjebaden,
De welbespraakste van het stel
zei: "Makkers, merken jullie wel,
Er zijn hier heel veel maden bij,
Die Made zijn in Germanij." 

50

Rond 12:00 uur staat de taxi van Valys voor de deur. Die zal mij vervoeren naar Appartementenhotel Bos en Duin in Den Hoorn op Texel. Daar zal ik het Pinksterweekend doorbrengen. Ik heb niets met Pinksteren, maar het is dan ook toevallig dat het juist valt op het weekend dat ik mij (al enkele maanden geleden) had voorgenomen naar Texel te gaan.

Het is vandaag vrijdag 2 juni. 2 juni 1967, vandaag precies 50 jaar geleden, was ook een vrijdag. Ik nam die dag de trein naar Den Helder en vandaar de pont naar Texel. Ik ging daar naar een feestje.

Ook toen al was ik niet gek op feestjes, maar ik besloot er een lang kampeerweekend van te maken. Ik had ook de maandag vrij genomen. Ik zou daar trouwens niet tussen allemaal 'vreemde' mensen rondlopen, diverse vrienden van mij waren ook uitgenodigd, maar met hen heb ik mij nauwelijks bemoeid, omdat ik daar de belangrijkste ontmoeting in mijn leven deed.

Vandaag precies vijftig jaar geleden ontmoette ik Boukje dus. Datzelfde weekend al wist ik zeker dat Boukje degene was met wie ik zo lang mogelijk zou willen samenleven. Gelukkig bleek al gauw dat Boukje dat ook wilde. Ik schrijf nadrukkelijk "zo lang mogelijk", niet "voor altijd". Boukje en ik hebben al vrij vroeg expliciet afgesproken dat we elkaar nooit zouden beloven 'voor altijd samen te blijven'. Ook toen al hoefde je maar om je heen te kijken om te zien, dat zo'n belofte heel vaak geen stand houdt. We spraken wel af dat we altijd ons best zouden blijven doen om onze relatie zo mooi mogelijk te houden. Daar zijn we heel goed in geslaagd.

Ik ga echt niet het hele weekend droevig zitten wezen. Denken aan Boukje maakt me zelden droevig. Het maakt me meestal blij, want er zijn nauwelijks nare herinneringen.

P.S.
Ik denk dat ik NIET zal bloggen vanaf Texel.