Passie

Hoor je deze tijd van het jaar het woord 'passie', dan gaan je gedachten al gauw uit naar de Matthäus-Passion van Bach. Van de muziek die ik ken vind ik die de mooiste. Het is de muziek die ik naar het spreekwoordelijke onbewoonde eiland zou meenemen, als ik maar één muziekstuk zou mogen meenemen. (En genoeg batterijen voor mijn iPod.) Eén keer in de zoveel jaar ga ik naar een uitvoering.

Aanstaande donderdag wordt op de Markt in Gouda een hedendaagse passie opgevoerd, die in goed hedendaags Nederlands 'The Passion' wordt genoemd. "Het eeuwenoude verhaal in een hedendaagse uitvoering. Vol angst, verraad, verlies én hoop. Bekende Nederlandse artiesten vertolken de rollen uit het verhaal en zingen de grootste Nederlandse popsongs." Dat schrijft de gemeente Gouda op haar website. Je kunt het gratis en toch voor niks bijwonen, maar het wordt ook rechtstreeks uitgezonden door tv (Nederland 3) en radio (Radio 2).

Bij Google zag ik gisteren dat het Reformatorisch Dagblad een artikel had over drie reformatorische kerken en de SGP die bij de gemeente bezwaar hadden gemaakt tegen 'The Passion'. Helaas kon ik dat artikel niet lezen want: "Vandaag is het zondag. We wijden deze dag in het bijzonder aan de dienst van God. Wij beschouwen de zondag als een rustdag, een opdracht van God en een geschenk, waar we dankbaar voor mogen zijn. Om die reden actualiseren we onze site vandaag niet."

Ik moet dus naar de gemaakte bezwaren gissen. Het bezwaar kan, denk ik, niet zijn dat het lijdensverhaal muzikaal vorm gegeven wordt, want ik hoor nooit over reformatorische bezwaren tegen de talloze uitvoeringen van de Matthäus-Passion. Het zal dus wel te modern zijn, of te commercieel (het gaat de gemeente niet om de religieuze of artistieke waarde, maar om het naar Gouda lokken van geld uitgevende toeristen). Of de uitvoerenden zijn ongelovigen, d.w.z. mensen die iets anders geloven dan de reformatorische kerken en de SGP.

Waar ik ook benieuwd naar ben is welke volgens de Goudse bestuurderen "de grootste Nederlandse popsongs" zijn en waarom ze zo goed passen bij het lijdensverhaal. In ieder geval zal het niet eindigen met "Wir setzen uns mit Tränen nieder". De toehoorders zullen zich neerzetten met een biertje en bitterballen. "O tempora, o mores", zei Cicero.

Ik eindig met een parafrase van de uitspraak van die andere oude Romein, Cato: "Voorts ben ik van mening dat het huidige Nederlands teveel met Engels doorspekt wordt."
x

Koffie

In Het PAROOL van gisteren stond een foto met als onderschrift: Een vrouw geniet vrijdag alvast van een koffie van Starbucks. Het is Amerikaans, dus we nemen het over. Ik drink graag een goede koffie en die mag aan de sterke kant zijn. Ik heb twee vakanties in de VS doorgebracht en in mijn ervaring zijn daar maar weinig horecagelegenheden waar je goede koffie krijgt. Die krijg je wel bij Starbucks. Let wel: daar krijg je goede koffie, geen buitengewoon goede koffie. Er zijn talloze gelegenheden in Nederland waar je betere koffie krijgt.

De eerste Starbucks die ik hier tegenkwam is gevestigd in Station Sloterdijk. Daarvoor zat er een vestiging van 'La Place'. Die had ook goede koffie en een assortiment aan lekkere dingen erbij. Dat assortiment is bij Starbucks kleiner. Er is dus sprake van een achteruitgang.

Zoals gezegd: Starbucks is Amerikaans en wat 'de' Amerikaan goed vindt behoren wij hier ook goed te vinden en wordt ons door de strot geduwd. Nu is het nog wachten op de Amerikaanse gewoonte die je vooral in de grote steden ziet: je over straat begeven met een kartonnen beker koffie, die je er door een rietje uitlurkt. De 'coffee to go'. Je geeft dan meteen te kennen dat jij weet waar de goede koffie te krijgen is en dat je te belangrijk en te druk bent om even rustig te gaan zitten voor een koffie. Voor die mensen heb ik nog wel een suggestie. Laat de cafeïne met regelmatige intervallen intraveneus inbrengen door hetzelfde soort pompje waarmee diabetici zich insuline kunnen toedienen.
x

Geschiedenis

Gisterochtend werd ik wakker en keek op mijn horloge: net kwart over zes geweest, voor mij de normale tijd om op te staan. Dat deed ik dus en ik volgde mijn dagelijkse ritueel. Dat wil zeggen dat niet veel minuten en het roken van een shaggie later mijn mok thee klaar was en mijn laptop opgestart. Ik begon te typen. Toen ik zo'n 250 woorden getypt had keek ik weer op mijn horloge: 4:35 uur. Het was geen kwart over zes toen ik mijn bed uitging, maar ongeveer half vier. Ik was uitgeslapen en dat was niet verwonderlijk, want ik was de avond ervoor kort na het NOS-journaal van acht uur naar bed gegaan. Dat doe ik wel vaker. Ik heb die dag genoeg geschreven en gelezen. De tv heeft me niets te bieden. Ik hoef niet 'gezellig' te zijn of te doen. En op hooguit twee keer per jaar na, slaap ik een paar minuten nadat ik naar bed gegaan ben. Voel ik mij in de loop van de dag weer wat slaperig - dat kan om elf uur, maar ook om drie uur zijn - dan doe ik weer een dutje. Gisteravond ging ik pas geruime tijd na middernacht naar bed ga en ik was toch weer rond zes uur wakker wordt. Er zit, kortom, weinig structuur in mijn dagelijks leven

Van een afstandje ken ik mensen, ouder dan ik ben, die net zo weinig te doen hebben als ik, maar al jaren met een bijna ijzeren regelmaat opstaan, ontbijten, koffie drinken, lunchen, boodschappen doen en al die andere dingen doen die, naar mijn idee, nauwelijks interessant zijn of enige intellectuele inspanning vereisen.

Mijn manier van leven is niet exemplarisch. Ik heb gisteren ook niet veel bijzonders gedaan. Ik heb mijn hersens laten werken. Ik ben begonnen aan een pas aangeschaft boek: A People's History of the United States, van Howard Zinn, een Amerikaans historicus. Hij beschrijft de Amerikaanse geschiedenis vanuit het oogpunt van de 'native Americans' (de indianen), de 'African Americans' (de zwarten), de vrouwen, fabrieksarbeiders, de 'working poor' (de economisch onderste klasse) en 'immigrant laborers' (de 'gastarbeiders', met name uit Zuid-Amerika), van de tijd van Columbus tot de 'War on terror'. Het sluit mooi aan bij het vorige boek dat ik las, The American Future van Simon Schama, de Engelse historicus, die ongeveer hetzelfde procedé volgt: de geschiedenis laten zien door het oog van 'de gewone man'. Het levert een ander beeld op van ons verleden dan we gewend zijn, omdat vaak geschreven wordt vanuit de optiek van degenen die menen dat zij de wereld 'maken'.

Een citaat van Howard Zinn: "History is the memory of states," wrote Henry Kissinger in his first book, A World Restored, (...). From his standpoint, the "peace" that Europe had before the French Revolution was "restored" by the diplomacy of a few national leaders. But for the factory workers in England, farmers in France, colored people in Asia and Africa, women and children everywhere except in the upper classes, it was a world of conquest, violence, hunger, exploitation - a world not restored but disintegrated."

Gisteravond keek ik ook tv: een onbeduidende film. Zo kom je ook je dag door.
x

Antwoord

Op 29 maart 2011 schreef ik een open brief aan de directie van NS Reizigers over de toiletten in de trein. Gisteren kreeg ik daarop via e-mail een antwoord dat ik ook integraal hier weergeef.

Antwoord Klantenservice Nederlandse Spoorwegen

Geachte heer van Wijk,

Graag reageer ik op uw e-mail. Allereerst wil ik u onze oprechte excuses aanbieden voor de late beantwoording.

In uw open brief staat te lezen dat u bewust voor de intercity had gekozen omdat daar toiletten inzitten. Vervolgens treft u een treinstel waarvan de drie toiletten zijn afgesloten. Ik kan mij voorstellen dat dit bijzonder vervelend voor u was en wij bieden u onze excuses aan voor het ongemak.

Toiletten in de trein worden afgesloten als er een ontoelaatbare vervuiling is geconstateerd. Officieel hoort de trein dan uit de dienstregeling te worden genomen. Echter had dit dan betekent dat de trein zou zijn opgeheven en dat er op dat tijdstip geen trein had gereden. Dan wordt als tussenoplossing de toiletten afgesloten en op het eindpunt van de trein schoongemaakt.

Vanaf het jaar 2025 moeten alle treinen op het hoofdrailnet - intercity's, stoptreinen en de nieuwe Sprinters - over een toilet beschikken. Dat schrijft minister Melanie Schultz van Haegen van Infrastructuur 6 april 2011aan de Tweede Kamer.

De VVD-bewindsvrouw reageert met haar brief op vragen van veel Kamerleden. De volksvertegenwoordigers uitten kritiek op het ontbreken van een toilet in de nieuwe Sprinters. In aangenomen SP-moties werd minister Schultz gevraagd actie te ondernemen. In een nieuwe concessie voor reizigersvervoer op het hoofdrailnet zal minister Schultz de kwestie toiletten goed borgen, belooft de minister in haar brief.

Ik vertrouw erop u hiermee van dienst te zijn.

Met vriendelijke groet,

E. Voorburg

NS Klantenservice

De schrijver van de tekst kan nog wel wat aanvullende taalles gebruiken, maar goed. Moet ik er nu blij mee zijn dat ik - eindelijk! - op mijn zesentachtigste met een volle blaas en een gerust hart in welke trein dan ook kan stappen? De zeden en gewoonten, zeggen 'ze', verslechteren met de dag. Dus de toiletten worden dan voortdurend vervuild. Op het schoonmaakpersoneel wordt bezuinigd. De trein moet rijden: met een afgesloten toilet. Op mijn klacht wordt "met oprechte excuses" na drie maanden gereageerd.
X

Dank!

Allereerst mijn dank aan Zuster Klivia, die jullie gisteren op de hoogte bracht van mijn verbindingsproblemen. Dat is dus allemaal weer goed gekomen. Nu moet ik nog een Beggartalk schrijven. Dus probeer het in de loop van de ochtend nog een keer, want er moeten ook nog wat oude e-mails opgehaald en verwerkt worden. Hetzelfde geldt voor het ophalen en verwerken van statistische gegevens.

x

Noodsituatie.

Gistermorgen vroeg kreeg ik een sms'je van Evert. Ik las dit toen ik net op de fiets naar mijn werk stapte.

Laverend tussen vrachtwagens en brommers en met gevaar voor eigen leven belde ik hem. Want als Evert me vraagt hem te bellen en dat 'en plus' ook nog eens per sms doet, dan is er écht wat aan de hand.

Ik verwachtte een valpartij, een gebroken heup, een ziekenhuisopname, bericht dat hij kanker heeft. Weetikveelwatvoorergs...

Niets van dat alles.

Evert had problemen met zijn pc kon niet online. Hij vroeg me zijn blogje te publiceren.

Tsja. Dat is ook heel erg natuurlijk.

Dus bij deze een afwezigheidsbericht. Evert hoopt in de loop van de dag weer online te kunnen. U ziet hem vanzelf wel weer verschijnen.

Groet, Zuster Klivia.

Onschuld

De schietpartij in Alphen aan den Rijn en de doden en gewonden die daardoor te betreuren zijn vind ik, neem ik aan, niet minder erg dan ieder ander willekeurig mens. De media berichten er terecht over, ook over de nasleep. Maar ik ben niet gelukkig met alles wat erover gezegd en geschreven wordt. Wat moet ik met deze passage uit Trouw: Verschillende ooggetuigen zeggen dat het wel leek op een geweldsscène in een film. 'Zo onwerkelijk. Zo ben je hier om op deze mooie lentedag te winkelen, zo ben je getuige van een slachtpartij. Die tekst kun je ook bedenken als je diezelfde zaterdag rond twaalf uur in het zonnige Hoenderloo aan het winkelen was.

De oude Alphenaar Victor de Vries (68) zegt: 'Ook Alphen heeft zijn onschuld verloren.' Dat is ook de kop van het artikel:

'Alphen verliest zijn onschuld'

Hadden al meer gemeenten hun onschuld verloren? Was in Alphen nog nooit een moord gepleegd? Ik weet ook wel dat die schietpartij iets anders was dan een 'normale' moord, een andere impact heeft.