Bananenrepubliek

De Europese Unie wordt geacht een verzameling democratische landen te zijn en in de meeste lidstaten is het met de democratie ook niet slecht gesteld. Gisteren had ik het hier over de drukte die we in ons land ineens maken over de scheiding van kerk en staat. Nou, dan moet je eens in Italië gaan kijken. Daar schijnt de (rooms-katholieke) bisschop van Rome nog aardig wat invloed op de politiek te hebben.

Intussen moet je je af gaan vragen of ze in Italië de scheiding van staat en media wel goed geregeld hebben. Berlusconi, de minister-president, beschikt over heel wat tv-stations en kranten en ik heb niet de indruk dat ze daar de redactionele onafhankelijkheid net zo serieus nemen als hier. In Trouw las ik daar een aardig voorbeeld van. Op één van Berlusconi's tv-zenders, Canale  5, werd een vrouw geïnterviewd over de nasleep van de aardbeving in L'Aquila in 2009. De vijftigjarige Marina Villa (...) was voor de tv verschenen om zich lovend uit te laten over het wederopbouwwerk van de Italiaanse regering in de beschadigde stad. Bij de kwaliteit van dat wederopbouwwerk schijn je nogal wat vraagtekens te kunnen zetten, maar daar gaat het niet om. Later bleek dat de vrouw helemaal niet uit L'Aquila komt. Ze gaf later toe dat ze 300 euro betaald had gekregen om in het programma te verschijnen en een script op te lezen.

Het lijkt me nog altijd beter in Italië te wonen dan in Libië, maar met zo'n premier moeten ze nou ook weer niet al te hoog opgeven over verdediging van 'de democratie'.

x

Scheiding

ik ben opgegroeid in de tijd van de 'verzuiling'. Wij waren gereformeerd, dus wij gingen naar de christelijke school, lazen een christelijke krant (Trouw), mijn vader was lid van het CNV en de AR, we waren lid van de NCRV, mijn oudste broer en ik gingen naar een christelijke padvindersvereniging en er werd gekorfbald bij een christelijke vereniging. De socialisten en liberalen en de roomsen hadden weer hun eigen kranten en clubjes. Zelfs de politieke partijen werden langs dezelfde lijnen georganiseerd.

De ontzuiling heb ik ook helemaal meegemaakt: je kon christen zijn en toch het Handelsblad lezen. lid van de PvdA zijn en de KRO beter vinden dan de VPRO. Uiteraard vond ik dat een prima ontwikkeling. Maar ik zou het nog altijd vreemd vinden als een gelovig christen nu zou zeggen dat zijn politieke opstelling niets met zijn geloof te maken heeft. Ik denk dat een christen vanuit zijn geloof kan kiezen voor het CDA, de PvdA, de SP, de VVD en zelfs voor de PVV, maar als dat geloof daarbij geen rol speelt, vraag ik me af waarbij dan wel. Je kan dus ook zeer goed christen zijn en tegelijkertijd een fervent aanhanger van het principe van scheiding van kerk (en synagoge en moskee) en staat. Kerk, synagoge en moskee mogen ook wel degelijk een opvatting hebben en naar buiten brengen over zaken als armoede, oorlog en vrede, klimaatbeheersing en noem maar op. Ze kunnen daar alleen niet over beslissen. Dat doen regering en parlement, via de politieke partijen. Die mogen op hun beurt iets vinden over schepping, geloof, zonde en andere theologische begrippen, maar ze mogen niemand verbieden op gepaste wijze uitdrukking te geven aan die ideeën.

Volgens mij denkt de overgrote meerderheid van de bevolking (voor zover het daarover nadenkt) er ongeveer net zo over als ik. Nu begon ineens Jeanine Hennis-Plasschaert van de VVD er in De Pers over. Ze zei graag een beschouwend debat te willen voeren over de vraag wanneer je een hoofddoek draagt. Zij filosofeerde over een verbod op religieuze symbolen achter bijvoorbeeld stadhuisbalies. "De kerk is behoorlijk in de staat getreden", zei ze, "kijk naar confessionele scholen en de organisatie van de publieke omroep." Ja, Jeanine, zoals ik hierboven al schreef, dat was zeventig jaar geleden al zo en de 'Schoolstrijd' werd in 1917 al beslist. Alleen is de kerk helemaal niet in de staat getreden, maar zijn er gelovigen die hun geloof willen uitdragen via 'Boer zoekt vrouw' of het 'Familiediner'. Nou, en? Sociaaldemocraten doen dat via 'Kinderen geen bezwaar'. Maar nu las ik in Trouw dat volgens Tofik Dibi van GroenLinks, voordat de Kamer daarover gaat beschouwen, eerst een hoorzitting georganiseerd moet worden waarin mensen als onder anderen filosoof Herman Philipse, historicus James Kennedy, publiciste Hassnae Bouazza en rabbijn Awraham Soetendorp kunnen zeggen wat zij ervan vinden. Ik zou er minimaal nog een bisschop en een lid van de synode van de PKN tegenaan gooien. En al die deskundigen en politici moeten hun tijd daaraan besteden omdat een stel geborneerde typen vindt dat een hoofddoekje niet in 'onze' maatschappij past en/of ernstig afbreuk doet aan de scheiding van kerk en staat. Ik kan het netjes, in het Engels, zeggen: I beg to differ. Maar zo langzamerhand krijg ik de neiging onparlementaire taal te gebruiken: rot op met je gezeur.
x

Open brief

Aan de directie van NS Reizigers

Geachte directie,

Het is u inmiddels bekend dat 'de politiek', Rover en veel NS-gebruikers niet onverdeeld gelukkig zijn met de nieuwe toiletloze Sprinters. Ik behoor tot de laatste categorie. Omdat ik niet over een rijbewijs beschik, maak ik voor interlokaal vervoer altijd gebruik van de trein. Zo reis ik (vanaf Amsterdam Centraal) nog wel eens naar Gouda. Ik kan kiezen tussen met intercity's reizen via Utrecht of rechtstreeks met de stoptrein naar Rotterdam Centraal. Ik koos altijd voor de laatste omdat ik dat een leuk lijntje vind. Op basis van uw (voor mij) ondoorgrondelijke marktinzicht heeft u besloten ook op deze lijn de toiletloze Sprinter in te zetten.

Afgelopen zaterdag (26 maart 2011) ging ik weer eens naar Gouda. Ik heb daar bij vrienden diverse biertjes en glazen wijn genuttigd. Toen ik tegen 22.30 uur de terugreis aanvaardde leek het mij daarom beter niet die toiletloze Sprinter te gebruiken, maar de intercity naar Utrecht te nemen.

In Utrecht moest ik uiteraard overstappen. Ik kon weer kiezen: óf de intercity nemen naar Amsterdam Bijlmer-Arena en daar de metro nemen (in verband met geplande werkzaamheden reden er geen treinen tussen Arena en Centraal), óf de via Hilversum omgeleide intercity, die om 22.55 zou vertrekken. Ik koos voor de laatste, want dat scheelde weer trapje af en trapje op en extra uit- en inchecken met mijn ov-chipkaart.

Inmiddels wilde mijn blaas zich wel eens ontdoen van verwerkt bier en wijn. De intercity bestond uit één treinstel, voorzien van drie toiletten. Waarschijnlijk was het toeval dat juist in dat ene treinstel alle drie de toiletten afgesloten waren. Ik heb ook geen NS-medewerker gezien die, naast het controleren van plaatsbewijzen, mogelijkerwijs bij wijze van uitzondering voor mij een toilet zou kunnen openen. Maar u zult zich mijn probleem kunnen voorstellen.

Ik kan u gerust stellen: ik heb de toiletten op Amsterdam Centraal nog vóór het uitbreken van een mini-tsunami weten te bereiken, maar het plezier in treinreizen was weer eens danig vergald. U hoeft ook niet bezorgd te zijn dat ik alsnog mijn rijbewijs ga halen, want ik heb recentelijk mijn 72^e verjaardag mogen gedenken en bovendien vind ik treinreizen in het algemeen zeer plezierig: die zeven kaartjes bij mijn voordeelurenkaart gebruik vaak door vele uren met een boek in de trein te zitten.

Als u nu weer een verandering gaat doorvoeren, zou u dan ook eens de adviezen van Rover en uw eigen personeel niet alleen wil aanhoren, maar daar ook iets mee willen doen? Die hebben er net als u ook over nagedacht. Het zou zelfs kunnen dat ze nog net iets meer ervaring met daadwerkelijk treinreizen hebben dan u. Als u weer eens uitgebreid met een zakenrelatie gaat vergaderen (incl. lunch), moet u dat eens doen in een horecagelegenheid zonder toilet. Dan begrijpt u zo ongeveer wat ik bedoel.

Met vriendelijke groet,

Evert van Wijk
x

Nieuws

Een aantal 'koppen' uit één krant, de Volkskrant:

IJsbeer Knut overleden

Kritiek op dierentuin na dood Knut

Veel condoleances en kritiek na dood ijsbeer Knut

Knut overleden aan hersenaandoening

Preciezer onderzoek naar dood Knut

Als je niet beter wist, zou je denken dat er een HEEL BELANGRIJK PERSOON is overleden, maar we weten dat het om een ijsbeer ging, die vier jaar geleden kort na zijn geboorte populariteit verkreeg door schattigheid, zoals als alles wat jong en aaibaar is schattig is. Er wordt al geld ingezameld voor een standbeeld. Als mens moet je toch heel wat meer doen dan na schattigheid op je vierde overlijden om de herinnering aan jou gedurende vele jaren door middel van een standbeeld levendig te houden. Elke dag beschadigde kerncentrales en rebellerende Arabieren is niet opwekkend, maar je kunt de afwisseling overdrijven.

x

Onbekend

Vóór dat gedoe met die helikopter in Libië had ik nog nooit van 'Royal Haskoning' gehoord. Net als veel Nederlanders vroeg ik mij ook af: wie is die man nou die met die helikopter van het strand gehaald zou worden. Was zijn Nederlandse nationaliteit voldoende reden om er een helikopter op af te sturen of waren er nog meer redenen. In ieder geval was de situatie kennelijk zo dringend dat er niet meer gewacht kon worden op een advies van MIVD. En nog steeds weten we van niets want in Trouw lees ik: Evacué praat niet met Kamer. De man wil niet zijn versie van de gebeurtenissen aan de Tweede Kamer komen vertellen. De Kamer had hier om gevraagd, maar de man heeft aangegeven liever niet in de openbaarheid te treden. Het kan natuurlijk een man zijn die gesteld is op zijn privacy en voor je het weet krijgt hij de hele schrijvende, pratende en filmende pers over zich heen, zodra zijn naam bekend is. Het kan ook zo zijn dat een ministerie (Buitenlandse Zaken of Defensie) hem gevraagd hebben zijn kop niet boven het maaiveld uit te steken.

Wat doet dat bedrijf, Haskoning, nou precies? "Wij zijn consultants, architecten en ingenieurs. Samen, 3.900 professionals sterk, vormen wij Royal Haskoning, wereldwijd opererend. Werkzaam op het brede veld van de duurzame interactie tussen de mens en zijn omgeving." Ze doen o.a. in "Infrastructuur en Havens" en "Industrie en Energie". Het zijn dus geen kleine projectjes waar ze mee bezig zijn en volgens mij gebeurt er in Libië niets van enig belang of Kadhafi weet ervan. Dat hoeft nog niet te betekenen dat Haskoning bezig was met iets waar je vraagtekens bij zou moeten zetten. Ik hoef naam en toenaam van die man niet weten, maar ik zou zo langzamerhand wel eens willen weten waar hij mee bezig was. Was hij alleen maar consultant of was hij bezig daar iets te tekenen of ontwerpen en, zo ja, wat dan? Als 'Royal Haskoning' nou eens de koninklijke weg zou bewandelen en daar wat openheid over zou geven, zouden we een stuk verder zijn.

x

Vergunning

Het rijbewijs, het meest begeerde documentje in Nederland, gaat van karakter veranderen. Het wordt geen, of niet alleen meer, een bewijs dat je kunt rijden (althans op één dag een route hebt afgelegd zonder fouten te maken), maar een vergunning om te mogen rijden. Als je een verkeersovertreding maakt krijg je strafpunten. Heb je een maximum aan strafpunten bereikt, dan wordt je vergunning voor enige tijd ingetrokken.

Dat nieuwe systeem hadden ze al jaren geleden kunnen invoeren en ik heb dan ook nooit begrepen waarom dat niet gebeurde. Mensen betalen mopperend en scheldend op die pietluttige overheid hun boetes, want dat is niet het ergste wat hen kan overkomen. De grootste ramp die hen kan overkomen is dat ze een tijdje niet in een auto kunnen rijden. Het is de perfecte 'natuurlijke straf'. Dat is, heb ik ooit geleerd, de straf die uit de fout of overtreding automatisch voortvloeit: wie zijn gat brand moet op de blaren zitten. Wie niet volgens de regeltjes kan of wil rijden, raakt zijn vergunning voor dat rijden kwijt. Simpel toch?
x

Wespennest

Als Kadhafi vandaag echt stopt met het gebruik van (militair) geweld tegen de eigen bevolking kan minister Hillen de F-16's en de mijnenjager meteen weer naar huis laten komen en hebben we de kortste militaire operatie uit de Nederlandse geschiedenis achter de rug, want, lees ik in de Volkskrant: De Nederlandse deelname aan de NAVO-operatie bij Libië is niet gericht op een machtswisseling in dat land, maar alleen op bescherming van de bevolking. Dat stelde minister Uri Rosenthal van Buitenlandse Zaken woensdag in een debat in de Tweede Kamer.

Doen we we verder dan nog iets met Libië? Of keren we terug naar wat we heel deftig de 'status quo ante' mogen noemen?  Dan heb ik het dus over de situatie voordat ook daar de bevolking zich ging roeren. Business as usual dus. Of gaan we eerst zitten afwachten of onze NAVO-partners het dan ook wel weer mooi vinden?

Ik begrijp trouwens van die hele Libische situatie niets. In Tunesië en Egypte zag je ongewapende massa's die tegen de verdrukking in volhielden en hun doel bereikten. In Libië zijn vrijwel van het begin af aan wapens gebruikt, ook door de opstandelingen. Dan moet ik weer denken aan wat er in het begin over Libië geschreven werd: het is in feite een ouderwetse tribale maatschappij, waar in de afgelopen decennia de stam van Kadhafi de overhand had. Ik krijg dan de indruk dat andere stammen die macht ook wel eens willen en gebruikmakend van de goede sier die je als opstandeling in een Arabische land tegenwoordig (in de Westelijke) landen kunt maken, zijn ze ook maar eens 'opgestaan'. Er wordt gesproken over gevechten, maar in het nieuws zie je steeds dezelfde beelden van een paar mannen met een geweer en een truck met een mitrailleur. Op de achtergrond zie je dan een rookwolk die kennelijk door een bom of granaat van Kadhafi is gegooid.

Kadhafi zal niet ophouden vandaag. Dus voorlopig zijn we weer betrokken bij een wespennest. Ik heb het niet het idee dat de andere stammen in Libië een beter begrip van democratie hebben dan Kadhafi. En ook hier hoor je, net als in Tunesië en Egypte, niet alleen om democratie roepen, maar minstens zo veel om banen en betaalbaar voedsel. Zoals Bertold Brecht schreef: "Erst kommt das Fressen, dan kommt die Moral."
x