FILE

Ik dacht eerst 'Dit is nepnieuws' of een 'Broodje aap'. Maar van het NOS-journaal mag je toch aannemen dat dit zijn bronnen checkt. En als de Volkskrant dezelfde foto publiceert moet die toch wel de werkelijkheid weergeven. Die werkelijkheid was dan: een file van mensen die de top van  Mount Everest willen bereiken. Het AD meldt dat dit seizoen al tien bergbeklimmers op Mount Everest zijn omgekomen. Waarschijnlijk hebben de lange wachtrijen op de top bijgedragen tot de dood van de klimmers.

Ik ben gek op bergen, vooral als de toppen daarvan bedekt zijn met eeuwige sneeuw. Toen ik zestien was ging ik naar Zwitserland. Ik vond het prachtig. Maar een paar jaar later zag ik samen met een vriend dia's van een bioloog die vaak in Zweeds Lapland was geweest. Mijn vriend en ik waren direct compleet 'verkocht'. In 1959 maakten wij onze eerste (voet)tocht daar. Delen daarvan gingen nog langs de Kungsleden (Koningsweg), een min of meer bewegwijzerde route, waarlangs berghutten van de Svenska Turistföreningen staan. De wat bredere en diepere rivieren die het voetpad kruizen kun je oversteken via een kabelbrug.

Onze tweede reis ging grotendeels door Sarek, een beschermd natuurgebied, dat wel 'de laatste wildernis van Europa' wordt genoemd.

Geen bewegwijzerde routes hier. Slechts één bruggetje over een soortement canyon. Dicht daarbij  één hutje, waarin je niet kunt overnachten. Er hang een satelliettelefoon, gevoed door een zonnepaneel, waarmee je in geval van nood hulpdiensten kunt oproepen. Ik ben nog vele malen naar Sarek teruggekeerd, met een vriend, met Boukje en één keer in mijn eentje. Gedurende negen achtereenvolgende dagen heb ik toen geen mens gezien.

Wij beklommen geen bergen, we wandelden door de dalen, waadden door rivieren, ploeterden door moerassen, werden soms compleet omgeven door een kudde rendieren; twee maal zagen we een järv,

de grootste op het land levende van de familie der marterachtigen en zaten 's avonds voor ons tentje te genieten van koffie met cognac of rum. Het ene jaar ritselde het van de lemmingen, het andere jaar zag je er geen. En altijd waren er muggen, maar die lieten we ons de pret niet drukken. En de hele vakantie werd het niet echt donker.

Ik geloof direct dat het een geweldige ervaring is het hoogste punt van de wereld, of welke andere hoge bergtop ook te bereiken, als je dat tenminste alleen of met enkele medeklimmers lukt, Naar mijn idee gaat de charme er behoorlijk af, als je onderdeel uitmaakt van een lange rij. Ze willen allemaal een foto maken en vanaf de top naar huis bellen. Dat leidde volgens de Volkskrant, tot wachttijden van drie uur, in een temperatuur van min 20 graden, (...) een levensbedreigende situatie; (...) als het weer was omgeslagen, dan had dat tot een ramp geleid. Ik zou op een zomerse, zonnige dag nog niet in een menselijke file onder de top van de Vaalserberg (322,4 meter) willen staan.

FRAUDE

Na de recente aardbeving in Groningen kwam het allemaal weer naar boven: de trage, stroperige, bureaucratische wijze waarop de overheid omgaat met het vergoeden van de kosten, zoals waardeverlies en herstelkosten van woningen.

Voor de vergoeding van de herstelkosten zie ik een simpele oplossing. De huiseigenaar vraagt een of meer aannemers een offerte te maken voor het herstel van de schade. Hij kiest voor de beste, (wat niet per se de goedkoopste hoeft te zijn) en stuurt die naar de Autoriteit Vergoeding Aardbevingsschade (of zoiets) die van de overheid een onbeperkt budget krijgt. De AVG maakt per ommegaande het bedrag van de offerte aan de huiseigenaar over. Iedereen blij.

De overheid is natuurlijk niet blij. Die wil altijd eerst controleren of de schade echt veroorzaakt is door een aardbeving en niet het gevolg ia van achterstallig onderhoud. Die ziet ook een reeks kongsi's van aannemers die veel te hoge kosten berekenen.  Hoeveel gaat het controleren van alle offertes kosten?

In de Volkskrant las ik: Nu de gaswinning versneld wordt afgebouwd, moeten mogelijk 15 duizend huizen in het Groningse aardbevingsgebied bouwkundig versterkt worden. Aanvankelijk werd rekening gehouden met 22 duizend te verstevigen panden.

Goed, ik denk dat er beduidend meer eerlijke dan oneerlijke Groningers zijn, maar stel je even voor dat per beschadigd huis voor gemiddeld € 25.000 gefraudeerd zou worden. Dan zou de overheid € 375.000.000 teveel uitbetalen. Is dat errug of is dat vreselijk? Tja, mooi is het natuurlijk niet, maar het is slechts 16,3%  van de nettowinst van Shell in 2018.

Je mag Shell natuurlijk niet beschuldigen van fraude en oplichterij, maar je mag wel zeggen dat deze multinational, al jaren, door allerlei op zich wettige trucjes geen cent belasting betaalt. In 2018 maakte Shell een nettowinst van 23,3 miljard euro. Als Shell daar gewoon 22,7% vennootschapsbelasting over zou betalen zou dat € 517.000.000 opleveren. Ik weet niet hoeveel Shell, via de NAM, aan het Groningse gas heeft verdiend, maar met de vennootschapsbelasting over de winst van vorig jaar zou je volgens mij, heel wat schade aan Groningse huizen en ook nog eens die fraude  van € 375.000.00 ruim kunnen herstellen. De overheid zou ook eens kunnen regelen dat Shell en allerlei buitenlandse brievenbusbedrijven gewoon belasting  betalen, net als al die brave Groningse burgers, die met angst en beven op de volgende aardbeving zitten te wachten.

TASJE

Het neemt hand over hand toe. Je bestelt iets bij een webwinkel. Het product wordt op tijd geleverd. Het doet wat het moet doen. Dan krijg je na een paar dagen een mailtje van het bedrijf met het verzoek over een aantal zaken een oordeel te geven, dat je kunt geven met een cijfer van 1 tot 10. Vrijwel altijd wordt gevraagd of je het bedrijf zou aanbevelen bij familie en vrienden. Op die vraag antwoord  ik standaard met 1. Je krijgt dan vaak de vraag waarom je dat niet zou doen. Die vraag beantwoord ik standaard met "Ik ben geen onbetaald reclamebureau".

Onlangs kocht ik een tasje dat ik aan de armleuning van mijn scootmobiel kan hangen.  Daarin zitten o.a. verbandmiddelen. (Ik gebruik een bloedverdunner en heb als bijeffect van een medicijn een nogal dunne huid. Ik ben bovendien behoorlijk onhandig, dus ik verwond mezelf nogal eens aan hand of arm. Als dat buitenshuis is, is het best handig de nodige verbandmiddelen direct bij de hand te hebben. Pleisters kan ik beter niet gebruiken, want daarmee kan ik een stuk huid afscheuren.)

Verder heb ik in dat tasje mijn reservebril (de voorganger van mijn huidige), mijn e-reader (voor het geval ik weer eens een huisarts of specialist bezoek, wat altijd tot  een behoorlijke wachttijd kan leiden, mijn portemonnee en reservesleutels. (Mijn dagelijks gebruikte sleutels liggen altijd in het mandje voorop mijn scootmobiel. Ik ga wel eens de deur uit met alleen mijn rollator. Als ik eraan denk steek ik die sleutels dan in mijn zak, maar even zo vaak vergeet ik dat. Dat tasje echter gaat altijd en overal met me mee, dus ook die reservesleutels.)

Een tijdje geleden bestelde ik zo'n tasje, voor de prijs van € 29,95. Het werd op tijd bezorgd en er was niets mis mee. Het is ook zo simpel dat het moeilijk is er iets fout aan te doen. Drie dagen geleden  ontving ik zo'n mailtje van Scootmobiel-comfortabel.nl. Ik heb het meteen verwijderd. Dus kreeg ik eergisteren een herinnering. Om te voorkomen dat ik nog meer herinneringen zou krijgen, heb ik het toch maar, op mijn standaard manier ingevuld.

Klaar is kees? Mooi niet! Gisteren kreeg ik een mailtje van Stichting Webwinkelkeur. Je beoordeling van Scootmobiel-comfortabel.nl is geverifieerd. (...) We vinden het vervelend dat je een negatieve ervaring met Scootmobiel-comfortabel.nl had. Wij, WebwinkelKeur, beheren de beoordelingen van onze aangesloten leden onafhankelijk.
 
Een negatieve beoordeling wordt 14 dagen vertraagd voordat deze gepubliceerd wordt. In die veertien dagen kan ik mijn oordeel nog herzien. Ik heb die Stichting gemaild dat dat aanhoudende gezeur over de aankoop van zo'n eenvoudig product behoorlijk irritant begon te worden.

Ik heb ooit eens wat bij Coolblue gekocht. Tegenwoordig kun je deze grappig bedoelde tekst op hun website lezen: Alles voor een glimlach.
Wij zijn Coolblue en wij doen alles voor een glimlach. Alles? Ja alles. Nou ja, bijna alles dan. Het lukte ons niet om onze pakketjes door getrainde eekhoorntjes op een scooter langs te laten brengen. Maar verder doen we alles voor je.

Destijds kreeg een hele serie van die 'leuke' mailtje. Ik heb ze toen gebeld en gezegd dat als ik nog één zo'n mailtje zou krijgen, ik van-ze-lang-zal-ze-leven geen enkel product meer bij Coolblue zou aanschaffen. Dat hielp! Dat zou ik nog eens kunnen doen als Scootmobiel-comfortabel of Stichting Webwinkelkeur mailtjes blijven sturen.

En ja hoo, gisteravond kreeg ik weer een mailtje van Stichting Webwinkelkeur. Scootmobiel-comfortabel zou me de volgend e-mail gestuurd hebben:  Jammer dat u ons zo beoordeelt u zult begrijpen dat deze verzoeken automatisch verstuurd worden en heeft u daar geen behoefte aan hoeft u uiteraard niet te reageren in plaats van ons een 1 ster te geven, u zult begrijpen dat dit voor ons erg negatief is en wil u graag vragen deze aan te passen of te verwijderen. Ik ga ze vandaag bellen.

HANDHAVEN

De Volkskrant schrijft: Seks tegen de wil van de ander moet strafbaar worden, ook als er geen sprake is van dwang, vindt minister Grapperhaus. Ook in andere media werd ruim aandacht besteed aan dit onderwerp.

Ik ben het in principe eens met het idee van Grapperhaus. Ik kan me überhaupt niet voorstellen dat iemand, tenzij deze psychisch gestoord is, plezier  beleeft aan seks waar 'de ander' geen behoefte heeft. Ook binnen het huwelijk - en binnen elke andere vaste relatie - moet iemand seks kunnen weigeren  op elk moment dat zhij daar geen zin in heeft.

In Zweden moet sinds 1 juli expliciete toestemming worden gegeven als iemand seks wil hebben. Tja, dan gaat de lol er wel heel gauw af. "Schat, wil je met me vrijen?" "Ja, ik wil." Seks is een van die activiteiten die, in het algemeen, niet plaats vindt in het bijzijn van getuigen. Hoe maak je  bewijsbaar dat je duidelijk hebt aangeven geen zin in seks te hebben, maar toch ... Leg je dat vast via een kort filmpje op je mobieltje? Wissel je whatsappjes uit? Ik ben niet het uitgesproken romantische type, maar ik zou zoiets toch wel een behoorlijke downer vinden. Er zijn talloze verbale en non-verbale mogelijkheden om aan te geven dat je wel of geen seks wil. In een goede relatie wordt een negatieve reactie zonder morren geaccepteerd. Je mag best laten blijken dat je wat teleurgesteld ben, maar ga dat niet overdrijven. Schenk voor beiden nog een glas in en begin een goed gesprek. In mijn relatie met Boukje was een goed gesprek vaak een mooi 'voorspel'.

Een andere vraag lijkt me relevant. Seks tegen iemands wil wordt beschouwd als verkrachting, dat is een behoorlijk ernstig misdrijf. Hoe gaan 'we' het verbod daarvan handhaven? Het is bekend dat verkrachting vrij vaak voorkomt, ook binnen vaste relaties. Er komen dus aardig wat meer misdrijven terecht bij een toch al onderbezette politie. Wegens het veelal ontbreken van getuigen zal het meestal een kwestie van woord tegen woord zijn. Case closed. Weer iemand erbij die zijn/haar vertrouwen in de rechtstaat heeft verloren. "Ze doen er toch niets mee."

ETEN

Toen ik mijn eerste salaris in mijn eerste baan kreeg ging ik, in mijn eentje, eten bij restaurant Port van Cleve, op de Nieuwezijds Voorburgwal, tegenover de Nieuwe Kerk. Ik heb er vele malen maandelijks gegeten. Het restaurant was om twee redenen bekend: ze hadden vele soorten biefstuk (d.w.z. ik geloof  wel 30 soorten biefstuk, wat betreft saus en/of entourage) en wanneer de ober jouw keuze doorgaf schreeuwde hij die naar de keuken, bijvoorbeeld: "Eén biefstuk portugaise, één!" Het verhaal ging dat dit traditioneel gebeurde, omdat in het begin van het restaurant veel obers nog niet konden lezen en schrijven. De biefstuk portugaise was overigens mijn favoriet. Ik heb eens gegoogeld en kwam diverse recepten tegen, maar geen daarvan kwam overeen met mijn herinnering: een biefstuk die je nog met een lepel zou kunnen snijden, met daarbij een tomaat gevuld met stukjes lever. Het menu dat nu op de website van het restaurant te vinden is vermeldt maar twee biefstukken, chateaubriand en biefstuk van de haas met bearnaisesaus.

Hoe kom ik hier nu weer op? Ik las een artikel in Het Parool over 'Tafel voor één'. Ik was destijds door alleen te eten, mijn tijd ver vooruit. Vroeger werd je, volgens de schrijver van het artikel, op de slechtste plaatsen van een restaurant gezet, vlakbij de deur, vlak bij het toilet, zoiets. De schrijver vindt weinig dingen leuker dan in mijn eentje dineren. Je kunt je beter concentreren op de smaak van de gerechten, het schouwspel van de bediening en het geroezemoes om je heen. Bovendien is er niemand die in je oor smakt, dat helpt ook.

De schrijver constateerde dat niet alleen in Nederland, maar ook in de rest van de wereld de sologast allang niet meer behandeld (wordt) als zielige-vrijgezel-zonder-vrienden of weggemoffeld in een donker hoekje. Dus: een beetje restaurateur zet solodiners vanaf nu op een voetstuk. Want of we het nou leuk vinden of niet, tafels voor één zouden zomaar eens de toekomst kunnen zijn.

Ik zeg niet dat er niets leuker is dan allen uit eten gaan. Tijdens mijn vakantie in Nieuw-Zeeland en de VS at ik uitsluitend alleen en vond dat daar niets mis mee was. Thuis deed ik dat ook wel, bijv. als Boukje op vakantie was. (We gingen niet altijd samen op vakantie.) Stand up comedian Ronald   Goedemondt vertelt in een van zijn programma's dat hij alleen een  trip naar Madrid maakte. Als hij dat vertelde werd hem vaak gevraagd "Hoe deed je dat dan met eten? Ja, gewoon zelf kauwen, hè."

CONTEXT

Thierry Baudet was de afgelopen dagen nogal in het nieuws vanwege uitspraken over abortus, euthanasie en de positie van de vrouw. Volgens Thierry was al die ophef overdreven en werden teksten uit hun verband gerukt en bekeken. Ik had even niets anders te doen en heb de context maar eens opgezocht. Dat is een essay van Thierry's hand over het werk van de Franse schrijver Michel Houellebecq in het on line tijdschrift American Affairs, onder de titel

Houellebecqs Unfinished Critique of Liberal Modernity

Liberalism and socialism differ when it comes to the most effective way to achieve that objective, but they do not differ in the objective itself. They are both liberation movements; they both want the complete emancipation of the indi­vidual. (Cursivering in origineel.)

And both base their vision of society on the (unfounded but supposedly "self-evident" principle that every individual enjoys certain “inalienable rights,” which by definition eclipse all other claims, and to which all other ties, loyalties, and connections must ultimately be subordinated. Over time, all such institutions that the individual requires to fully actualize a meaningful existence—such as a family and a connection to generations past and future, a nation, a tradition, perhaps a church—will weaken and eventually disappear.Today, even new life (in the womb) may be extinguished to avoid disturbing the individual's freedom. In the Netherlands (where I live), suicide is facilitated to ensure that here, too, no constraints—such as the duty to care for your parents—are placed on the indi­vidual. (Cursivering in origineel.) De termen "self-evident" en "inalienable rights" komen uit de Onafhankelijkheidsverklaring van de VS.

Uit de context wordt niet duidelijk dat wat Thierry hier zegt over euthanasie (die moet voorkomen dat onze vrijheid beperkt wordt door de plicht om onze ouders te verzorgen) en abortus (nieuw leven in de baarmoeder mag vernietigd worden om beperking van de individuele vrijheid te voorkomen) niet zijn mening is, maar een weergave van de mening van Houellebecq over deze onderwerpen. Thierry wijst erop dat in het verkiezingsprogramma van Forum voor Democratie de huidige praktijk van euthanasie en abortus ondersteund wordt. Na enig googelen kwam ik bij het CONCEPT VERKIEZINGS PROGRAMMA 2017-2021. Euthanasie en abortus worden daarin niet eens genoemd. Zou het kunnen dat Thierry werkelijk deze mening is toegedaan en dat hij dacht dat zijn artikel toch nier door Nederlanders gelezen zou worden. Wat hij in zijn artikel schrijft komt aardig overeen met wat in brede conservatieve kringen in Amerika gedacht wordt. In het Mission Statement van American Affairs las ik overigens: Trust in government is at historic lows. Crime and drug abuse are increasing, while families and communities are disintegrating. Thierry zou het ook zo gezegd kunnen hebben.

If you allow yourself a brief moment to view the world from Houellebecq's perspective, his philosophy is validated all around us. Consider the emancipation of women and the feminist ideology that underpins it (a favorite topic in Houellebecq's work). The "liber­ated" status of women is usually celebrated as one of the great triumphs of late-liberal society. Today women, from an early age, are encouraged to pursue a career and be financially independent. They are expected to reject  the traditional role of supporting a husband and strive instead for an "equal" relationship in which "gender roles" are interchangeable.
Oftewel, als je voor een ogenblik de wereld beziet vanuit Houellebecqs perspectief, dan wordt zijn filosofie overal om ons heen bevestigd. Daar kan ik alleen maar uit opmaken dat Thierry vindt dat je van vrouwen mag verwachten dat ze hun traditionele rol (ondersteuning van de mannelijke echtgenoot) blijven spelen. Dus niks gelijkwaardige relaties, waarin de rollen van de geslachten uitwisselbaar zijn. De huisman als lulletje rozenwater.

Work and children then often limit the time available for the maintenance of a committed relationship, and rare are the lovers that both work full hours, rear children, and invest sufficiently in each other for the marriage to remain healthy over time. (Cursivering in origineel.) Wil je een toegewijde relatie in stand houden, dan wordt dat gehinderd door werk en kinderen. Dus niet allebei full time werken. Wie meer thuis moet blijven om de echtgenoot te ondersteunen heeft Thierry al eerder verteld. Hoe stelt hij zich dat eigenlijk voor bij een homohuwelijk? Die mogen dat zelf uitmaken, vermoed ik. Waarom mogen heterostellen dat dan niet?

Lang verhaal kort: Thierry heeft wel degelijk enkele zeer stomme opmerkingen gemaakt, die terecht bekritiseerd werden.

EUROPA

Donderdag a.s. ga ik - uiteraard - weer naar het stembureau. Er is één verschil met andere verkiezingen. Ik ga morgen niet op de SP stemmen. Donderdag stem ik D66. Deze partij komt, qua standpunten over de EU, het dichtst bij de mijne, al ga ik, denk ik, nog wat verder dan D66. Ik zit redelijk dicht in de buurt van Guy Verhofstadt, voormalig premier van België en thans lid van het Europees parlement. Verhofstadt is voor een federatief Europa. Dat ben ik ook.

Begrijp me goed, ik vind Nederland een uitstekend land om in te leven. Je ziet nog wel eens dat landen op diverse punten met elkaar worden vergeleken. Meestal eindigt Nederland, bijvoorbeeld als het gaat om democratie in de top, vaak na enkele Scandinavische landen, waar het dus ook goed toeven is.

Ik ben geen nationalist. Ik heb niks met een Nederlandse identiteit. Ze mogen verworvenheden als vrije meningsuiting, vrije pers en onafhankelijke rechterlijke macht niet van ons afnemen, maar het zal me worst wezen of Nederland het WK voetbal wint. Dat vind ik net zo interessant als wie Drents kampioen klootschieten wordt. Wat zijn nou die specifiek Nederlandse eigenschappen, die je in geen enkel Europees land vindt?

Bij YouTube kun je zien wat buitenlanders opvalt aan Nederland. Dat zijn zulke nationale verworvenheden als het eten van rauwe vis (haring), stroopwafels (ook wel stroepwafels genoemd), boterham met hagelslag, Goudse kaas, drop en fietsen. In groten getale komen de buitenlanders naar de Amsterdamse Wallen om dames in ondergoed achter de ramen te bekijken. Dat is toch typisch Nederlands? Daar mogen we toch trots op zijn?

Ik ben vóór een Verenigde Staten van Europa, met een Europese regering en een Europees parlement. Dat parlement moet dan, net als dat van VS, bestaan uit twee kamers, een Huis van Afgevaardigden  (750 zetels) en een Senaat (112 zetels). In het Huis kan iedere lidstaat een aantal leden kiezen, naar rato van het bevolkingsaantal, in de senaat krijgt ieder land vier zetels. In dit systeem zou Nederland in het Huis 25 leden krijgen.

Dan word, nog erger dan nu, alles vanuit Brussel geregeld? Nou, in de VS wordt echt niet alles vanuit Washington geregeld en in Nederland niet alles vanuit Den Haag. De provincies en de gemeenten mogen ook het nodige doen. Ik vind zelfs dat er te veel dingen naar de gemeenten worden doorgesluisd. Dat kan ertoe leiden dat burgers van verschillende gemeenten verschillende rechten hebben, mogelijk zelfs minder rechten dan de burgers van andere gemeenten. Wat is het fijn als het bestuur zo dicht bij de burgers staat.

We willen hier toch ook niet terug naar de Republiek der Verenigde Nederlanden, toen de  provincies veel zelfstandiger waren dan toen we één natie werden. Zijn daarna alle provinciespecifieke gewoonten en gebruiken verdwenen? In Friesland wordt nog altijd aan fierljeppen en kaatsen gedaan. In Den Bosch worden nog steeds Bossche bollen gemaakt. In Zeeland zijn ze nog altijd gek op boterbabbellaars en in Weesp op moppen. In diverse plaatsen in Noord- en Zuid-Holland wordt op de zaterdag vóór Pinksteren nog steeds aan luilak gedaan. Als Nederland een van de Verenigde Staten van Europa wordt, mogen we nog altijd jaren blijven doorzeuren over Zwarte Piet en Jan Pieterszoon Coen. Het zou best kunnen dat er één Europese eredivisie voetbal komt, waarin Ajax, PSV en Feijenoord mogen hopen nog in 'het rechter rijtje' voor te komen, maar de degradatiezone  lijkt waarschijnlijker. Nou, dan gaan ze toch lekker in de Nederlandse SpecSaversdivisie spelen. Op Europees niveau zou je misschien wat kunnen doen aan de waanzinnige salarissen die sommige voetballers ontvangen.

We zouden een parlement krijgen dat veel meer invloed zou hebben dan het huidige Europees parlement. Het zal ook een meerpartijenparlement worden. En waar hebben ze nu juist veel ervaring met coalitievorming in een meerpartijenparlement? O ja, dat zijn wij. Maar er zijn toch ook landen binnen de EU waar ze nog niet zo democratisch zijn, bijvoorbeeld Oost-Europese landen? Zeker, maar alle Oost-Europese landen bij elkaar vormen maar net 20% van de bevolking van de EU. Krijgen Frankrijk en Duitsland samen niet veel te veel macht? Dat valt ook wel mee: die komen samen op 27%. Een mogelijk 'blok' van de zuidelijke landen komt op bijna 26. In 'mijn' systeem kan het in ieder geval niet meer zo zijn, dat één land een besluit van alle andere gezamenlijk tegenhoudt.

Bedenk dit ook nog even: je kunt met prikkeldraad misschien wel ongewenste personen tegenhouden, maar geen CO₂ en fijnstof.

Onze meest boreale politicus, Thierry Baudet, houdt niet zo van Europa. Hij ziet graag een nexit. “Nexit is heel simpel. Daar is een briefje voor nodig: 

Beste EU,

Fuck you,

groeten

Nederland'."

Ja, zo simpel kan politiek zijn. Geef mij maar ingewikkeld.