RIDDERS

"Gentrificatie is een proces van opwaardering van een buurt of stadsdeel op sociaal, cultureel en economisch gebied, het aantrekken van kapitaalkrachtige nieuwe bewoners/gebruikers en de daarmee gepaard gaande verdrijving van de lagere klassen uit het stadsdeel. De opwaardering gaat gepaard met een stijging van de prijzen voor onroerend goed en de huurprijzen." Aldus Wikipedia.

In de Volkskrant lees ik: Het is een nette volkswijk in een nette stad. (...) Drie flats in onberispelijke staat. (...) De wijk was slecht (...) totdat ze begonnen met de verkoop van sociale huur en met de renovatie. Nu gaat het goed.

Een van de, waarschijnlijk als 'net' beschouwde, bewoners van deze nette volkswijk is Hermen Bomhof. Hij is ervan overtuigd dat een andere bewoner een pedo is, maakt een foto van hem en plaatst die op Facebook met de tekst Waarschuw iedereen voor deze kk pedo. De foto wordt door velen gedeeld.

Twintig jaar woont de man in de flat. (...) Hij heeft het syndroom van Asperger en wordt begeleid. Het gaat hem prima in de flat. (...) De man heeft niets misdaan. Daar gaat een leven aan gruzelementen. (...) Nu is de man in handen van de Facebookridders, die hem delen en delen totdat er nog maar één waarheid overblijft.

De wijk "was slecht (omdat er mensen met lage inkomens woonden?) totdat ze begonnen met de verkoop van sociale huur". Is het niet geweldig dat gentrificatie voor 'nette' mensen zorgt? Ze zullen er alles aan doen om de buurt netjes  te houden. Iedereen die maar een beetje afwijkt van wat de nette mensen normaal vinden en die ze niet begrijpen, kan maar beter maken dat zhij wegkomt.

LATER

Ruim drie jaar maak ik nu gebruik van het Aanvullend Openbaar Vervoer (AOV), zodat ik met rollator of scootmobiel kan komen waar ik wil. En dat tegen zeer lage kosten: het vervoer wordt op basis van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning door de gemeente Amsterdam gefinancierd; ik betaal alleen een schappelijke eigen bijdrage.

Tot1 juli jl. werd het vervoer uitgevoerd door Connexxion. In het algemeen was ik daar wel tevreden over. Natuurlijk kwamen ze wel eens te laat, maar meestal hadden  ze daar wel een redelijk klinkende verklaring voor. Kennelijk moet er om de zoveel jaar opnieuw een aanbesteding plaatsvinden, waarna de vervoerder voor de komende periode wordt bepaald. Sinds 1 juli wordt het AOV in Amsterdam uitgevoerd door Rotterdamse Mobiliteit Centrale (RMC). Nee, we krijgen niet ineens te maken met Rotterdamse chauffeurs. De RMC moest minimaal 70% van het in aanmerking komende personeel van Connexxion overnemen.

Waarom een andere vervoerder? Ik vermoed omdat die de minste kosten in rekening brengt. Hoe doet hij dat? Minder personeel? Minder auto's? Andere werkwijze? Zal dat niet koste gaan van de klanten? Ik besloot vanaf het begin bij te houden, of de taxi's op tijd kwamen en zo niet, hoeveel ze te laat waren.

Gisteren reed ik voor het eerst met de RMC. De vervoerder mag ritten van diverse klanten combineren en mag daarom een kwartier eerder of later dan afgesproken bij de klant arriveren. Ik neem dan ook altijd een marge in acht als ik ergens, bijvoorbeeld bij het ziekenhuis, op een bepaalde tijd moet zijn.

Gisteren zou ik om 10:15 uur van huis gehaald worden. Het werd 10:35 uur. De rit naar huis zou om 12:00 uur beginnen. Het werd 12:55 uur. Dat belooft wat.

WEER

Vandaag heb ik weer eens niets te melden.

NONNIEUWS

In een woning in de Hillegomstraat in Zuid is zondag een dode man gevonden.

De politie heeft het lichaam aangetroffen 'onder verdachte omstandigheden'. Daarom zijn agenten een onderzoek gestart.

Wat er precies verdacht is aan de situatie, wil een politiewoordvoerder nog niet zeggen. De identiteit van het slachtoffer is nog onbekend.

Dit is een compleet bericht uit (de digitale versie van) Het PAROOL van gisteren.

Om helemaal volledig te zijn was ook dit kaartje er nog aan toegevoegd:

Wat is de zin van dit bericht? Wie is hierin geïnteresseerd? Waarom wacht de politie  niet met het verspreiden van dit nieuws tot duidelijk is wie er is overleden, waaraan hij is overleden en of er sprake is van een niet-natuurlijke dood? En waarom vindt een zichzelf respecterend dagblad het noodzakelijk dit soort nonnieuws te verspreiden?

NOMADEN

Nomaden kun je omschrijven als mensen die voortdurend van woonplek veranderen. Amsterdam kent zijn stadsnomaden. Daarvan zijn er inmiddels, meldt Het PAROOL, 35. Ze leven in caravans met allerlei aanbouwsels. De laatste vijf jaar bivakkeerden de stadsnomaden op diverse braakliggende terreinen: 't Landje aan Dortmuiden in Westpoort, Zeeburgereiland, de Volendammerweg en de Toetsenbordweg in Noord, achter het AMC in Zuidoost en momenteel langs de Noordzeeweg in Nieuw-West, maar daar moeten ze nu ook weer weg. (...) Ze moeten elk jaar naar een andere plek om overlast voor de omgeving te beperken.

Dat klinkt allemaal heel begrijpelijk, maar dan lees ik ineens: Zelf willen de stadsnomaden graag een vaste stek, in plaats van steeds maar rond te moeten trekken.

Daar kan ik me ook wel iets bij voorstellen. In mijn vakanties voelde ik me ook nomade: we wandelden of fietsten en zetten ons tentje elke dag op een andere plaats op. Maar de rest van het jaar vond en vind ik een vaste woon- en verblijfplaats toch wel prettig. Die stadsnomaden willen kennelijk niet zo burgerlijk in een gewoon huis wonen.

Oké, prima, maar daarmee ben je nog geen nomade.

STRAATNAMEN

Guus Luijters schreef gisteren in Het PAROOL: Ik denk dat er geen straat in Amsterdam is die zo vaak van naam verandert als de Ceintuurbaan: Frederik Hendrikplantsoen, Frederik Hendrikstraat, Hugo de Grootplein, Frederik Hendrikstraat, Bilderdijkstraat, Eerste Constantijn Huygensstraat, Van Baerlestraat, Roelof Hartplein, Roelof Hartstraat, Ceintuurbaan, Sarphatipark, Ceintuurbaan, een mooi ­rijtje. De Ceintuurbaan heet overigens over één stuk Sarphatpark aan de ene kant en Ceintuurbaan aan de andere, bewoonde kant

Als geboren Amsterdammer dacht ik: 'Wat kletst die Guus nou? In ieder geval zolang ik leef is de Ceintuurbaan niet van naam veranderd.' Dat zelfde geldt voor de andere straten die hij noemt.

Na enig nadenken begreep ik wat hij bedoelde. Dat kun je zien op het kaartje hieronder.

Wat Guus bedoelt is een behoorlijk lange straat die voortdurend van naam verandert. De Ceintuurbaan (de blauwe lijn) is het laatste stukje ervan.

Guus beschrijft verder hoe hij met zijn geliefde wat eet en drinkt niet ver van de Ferdinand Bol. Wat vreemd vind ik dat hij eerst schrijft over de Ferdinand Bolstraat en daarna over de Ferdinand Bol. Echte Amsterdammers doen het laatste. Dat doen ze met vrijwel alle straatnamen in de Oude Pijp: Albert Cuyp, Gerard Dou, Jan Steen, Govert Flinck enzovoort.

PINNEN

Mocht je ooit, kort na je aankomst op Antarctica, tot de ontdekking komen, dat je geen geld bij je hebt, dan heb je mazzel als je in de buurt van Station McMurdo bent. Daar bevindt zich namelijk de meest zuidelijke pinautomaat ter wereld.

De meest noordelijke flappentap vind je op Spitsbergen.

Dat schrijft de Volkskrant in een artikel over het feit dat het afgelopen dinsdag exact 50 jaar geleden was dat voor de eerste keer iemand geld (tien Engelse ponden, in biljetten van één pond) uit een pinautomaat haalde. Dat was aanvankelijk ook het maximumbedrag dat je uit de muur kon trekken. 

Een pinpas was er de eerste jaren nog niet. Mensen gebruikten tot de jaren zeventig speciale cheques van de bank om geld uit de muur te trekken. De papieren cheques bevatten een kleine hoeveelheid van het radioactieve koolstof-14. De eerste geldautomaten konden deze stof detecteren en, door de cheque te koppelen aan een pincode, biljetten uitkeren. 
(...)
De eerste Nederlandse geldautomaat werd in 1976 geïnstalleerd bij de toenmalige Gemeentegiro Amsterdam, maar de eerste pinautomaat zoals we die nu kennen deed later zijn intrede. Deze werd op 22 april 1982 door de Rabobankvestiging Pey en Mariahoop in Limburg geplaatst.

Intussen is het aantal pinautomaten in Nederland in tien jaar tijd al weer gedaald van 9000 tot 7000. Mensen hebben weinig behoefte meer aan cash geld, omdat er steeds meer met de pin wordt betaald. Ik betaal alleen nog cash aan de glazenwasser en bij mijn kapster, die het te duur vindt. Je mag haar overigens ook achteraf via een bankoverschrijving betalen.

Ooit was elektronisch betalen een activiteit die je kende uit science fiction. In 2016 vonden alleen al in Nederland 3.567.000.000 elektronische betalingen plaats. Science fiction wordt steeds sneller werkelijkheid. Wordt er daarom steeds minder 'harde' science fiction gepubliceerd?