woensdag 26 april 2017

BEZET

Ik behoor, denk ik, wel tot de laatste generatie die nog de hele Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog heb meegemaakt. Echt veel herinner ik me er niet van. Ik was zes jaar oud op de dag van de bevrijding. Ik heb wel duidelijke herinneringen aan de Hongerwinter, het in de rij staan voor de gaarkeuken. Ik heb nog wel beelden van marcherende Duitse soldaten en groepen van de Jeugdstorm, de Nederlandse tegenhanger van de Hitlerjugend.

Net zoals in voorgaande jaren zie je deze dagen vóór koningsdag overal, ook in 'mijn' winkelcentrum, stukken straat met tape afgezet waarbinnen "Bezet" is geschreven. Nu lees ik in Het PAROOL: Een groep Amsterdammers is een actie begonnen tegen het gebruik van het woord 'bezet' om een stuk straat af te bakenen voor de vrijmarkt op Koningsdag. (...) Volgens de initiatiefnemers heeft 'bezet' in de week voor Dodenherdenking en Bevrijdingsdag een negatieve connotatie.

Ik heb zo'n flauw idee dat hier weer eens een groep mensen, die van 'na de oorlog' zijn, bezig is names anderen, bijvoorbeeld namens mij, iets negatiefs te (be)denken of te voelen en mij en anderen daartegen wil beschermen. Laat maar! Ik heb dat "bezet" al ontelbare malen gezien en echt, ik heb daar nog nooit een "negatieve connotatie" bij gehad. Ik heb geen negatieve connotatie bij het zien van bollenvelden, al heb ik tijdens de hongerwinter bloembollen gegeten. Ik schiet niet in de stress als ik bietsuiker gebruik, omdat ik tijdens de Hongerwinter vrij veel suikerbiet gegeten heb.

Ik word pas pissig als mensen gaan uitmaken wat ik zal denken of voelen. Als ik straks boodschappen ga doen zie ik weer vaak "bezet". Nou, en?


dinsdag 25 april 2017

ALLEEN

Afgelopen zondag was al weer de laatste aflevering van Boer Zoekt Vrouw van dit seizoen te zien en net als alle afleveringen van dit seizoen en alle vorige seizoenen heb ik ook deze niet gezien. Maar vier miljoen Nederlanders hebben wel gekeken, hebben er over nagepraat en zullen er waarschijnlijk nog veel over napraten. Zelfs "Misschien wel de beste krante krant van Nederland" wijdt binnen enkele dagen een paar flinke artikele aan deze kijkcijferhit.

Maaike Bos zat wekelijks aan de buis geplakt. (...) Onderhuids draagt het programma een ouderwetse en geromantiseerde ideologie over de liefde uit: ‘zonder partner (op je erf) ben je niet compleet’. Eva-Anne Le Coultre schrijft dat er genoeg voorbeelden zijn van mensen die liever blijven hangen in ongelukkige of zelfs destructieve relaties dan simpelweg verkiezen alleen te zijn. (...) Op deze universele angst voor alleen-zijn drijft al jaren de zeer succesvolle opzet van ‘Boer zoekt Vrouw’ (vier miljoen kijkers op zondagavond): het idee dat eenzame, hardwerkende boeren door Yvon Jaspers gered moeten worden door het leveren van een clubje potentiële geliefden.

Le Coultre leeft in een woongroep. Dat ik niet mijn hele leven in die woongroep blijf wonen is vanzelfsprekend, dat hoef ik ook aan niemand te beloven. Maar dat doe je wel als je gaat trouwen.Toe Boukje en ik trouwden hebben we bij de ambtenaar van de burgerlijk stand formeel zo'n belofte gedaan. Dat is nu eenmaal zo geregeld. Maar al ver daarvoor hadden we onder elkaar afgesproken dat we nooit zouden afspreken dat we altijd bij elkaaar zouden blijven. We zouden wel ons best doen ons samenleven steeds zo plezierig mogelijk te maken. Dat is ons bijna dertig jaar, totdat de dood ons scheidde, aardig gelukt.

Intussen leef ik al weer ruim twintig jaar zonder Boukje. Ben ik niet compleet? Wat een onzin. Natuurlijk mis ik haar nog altijd, maar ik heb er nooit enige moeite voor gedaan een nieuwe relatie op te bouwen. Ik red het wel in m'n eentje en ik las ooit een mooie uitspraak: "Death ends a life, not a relationship."

maandag 24 april 2017

SPRAAKGEBREK

Ik ben nooit supporter/fan van wat voor sportclub dan ook geweest. Ik wil best naar (een samenvating van) een leuke voetbalwedstrijd kijken, maar het zal me worst wezen wie er wint.

Onlangs bleek me dat het maar goed is dat ik niet zo'n doorgewinterde supporter ben. Dat kan namelijk  tot een ernstig spraakgebrek leiden. In een of ander tv-programma werd een hard core Feyenoordsupporter geïnterviewd. Hij bleek niet in staat te zijn 'Ajax' en 'Amsterdam' uit te spreken. Als hij daaraan - waarschijnlijk noodgedwongen - moest refereren kon hij het uitsluitend over '020' hebben.

Errug, toch?

zondag 23 april 2017

DELEN

In Trouw las ik dat veel christenen er bezwaar tegen hebben dat in een sterspotje van 'Kerk in Actie' een afbeelding van Jezus in stukken wordt gescheurd. Dit om aan te geven dat Jezus wordt gedeeld met anderen, met name behoeftigen.

Gaat het eigenlijk wel om een afbeelding van Jezus? Natuurlijk niet. Zelfs degenen die geloven dat Jezus echt op aarde heeft geleefd, zullen het ermee eens zijn dat er geen afbeeldingem van hem bestaan, althans geen afbeeldingen die naar het leven zijn  getekend. Wat verscheurd wordt is niet meer dan het eigentijdse beeld van iemand die zich voorstelde hoe Jezus er uit had kunnen zien. Misschien heeft de maker ervan wel een aantal eerdere probeersels vernietigd. Was dat ook verkeerd? Als een schoolkind een mensachtig figuurtje tekent en dat Jezus noemt, mag die tekening dan niet verfrommeld  en weggegooid worden?


zaterdag 22 april 2017

LEZEN

In Nederlands Dagblad lees ik over de manier waarop mannen lezen. (...) ‘Welke tijdschriften zijn populair onder mannen? Op de derde plaats staat Autoweek, een tijdschrift met veel infographics en overzichten. Op de tweede plek staat het blad Quote, dat veel leuke weetjes bevat.’ (...) Het meest gelezen tijdschrift onder mannen is Donald Duck(...). ‘Mannen zijn luie lezers en willen zich door plaatjes laten meenemen.’

Ik ben duidelijk geen typisch Nederlandse man. Ik lees heel veel teksten, kranten tijdschriften, boeken, weblogs - en andere kwebpagina's waarin geen illustratie te vinden is. Zelfs als kind was ik geen trouwe lezer van Donald Duck en ten huize van mijn huidige mannelijke familieleden, vrienden en kennissen heb ik al geen jaren een Donald Duck aangetroffen. Misschien klopt het dat Donald Duck het meestgelezen tijdschrift onder mannen is, maar dat zegt nog niets over het aantal mannelijke lezers van dat blad. Ook de bewering dat (alle?) mannen  luie lezers zijn en zich door plaatjes laten meenemen lijkt me vatbaar voor tegenspraak.

Hoe dan ook, op grond van dat veronderstelde mannelijke leesgedrag heeft bijbeluitgever Klaas van der Kamp (van drukkerij en uitgeverij Royal Jongbloed) een Mannenbijbel uitgegeven. De Mannenbijbel bevat (...) honderden kleine fotootjes, vertelt hij, ‘met de ambitie de lezer terug te leiden naar de tekst’.

Ook hoofdredacteur dominee Wim Markus is blij met de vele korte teksten en foto’s. ‘Veel mannen lezen de Bijbel als ze een drukke dag achter de rug hebben. Dan kan het helpen om via aansprekend beeld of korte teksten uitgedaagd te worden de Bijbeltekst zelf te gaan lezen.’ Dat is de reden dat de Mannenbijbel de complete tekst van de Herziene Statenvertaling bevat.

Hebben Van der Kamp en Markus het wel goed begrepen? Ze hebben dan wel de Herziene Statenvertaling gebruikt, maar dat is dan de ietwat aan de huidige tijd aangepaste versie van de oorspronkelijke Statenvertaling uit 1637. Als je op de link hierboven klikt zul je zien dat het nog steeds geen voor de moderne mens/man erg toegankelijk tekst is. Als ik hun was zou ik uitgegaan zijn van de 'Bijbel in moderne taal' die ze wel uitgeven. Maar die zal voor de achterban/doelgroep van Royal Jongbloed wel te frivool zijn.

Als foto staat er in het Bijbelboek Openbaring bij de brief aan de gemeente in Smyrna een foto van de oude markt in Smyrna. Nou, dat maakt dit laatste Bijbelboek meteen een stuk begrijpelijker.

Eugene Poppe, betrokken bij de evangelische mannenbeweging De 4e Musketier, is een van de mannen aan wie de Mannenbijbel uitgereikt wordt. Hij denkt dat elke man wel iemand in de Bijbel kan vinden met wie hij zich kan identificeren. ‘Mannen zijn probleemoplossend. Als ze kijken naar de mannen in de Bijbel, kunnen ze van hen leren.’ Mannen met veel temperament kunnen leren van het leven van Mozes en Petrus en mannen die worstelen met hun identiteit kunnen leren van Johannes de Doper, aldus Poppe. ‘Als je jezelf een grijze mus vindt, kun je veel leren van Mordechai, die dag in dag uit gewoon deed wat God van hem vroeg. En als je worstelt met je seksualiteit, iets wat mannen duidelijk hebben, kun je veel leren van de bijbelboeken Spreuken, Prediker en Hooglied.’ Poppe hoopt dat de Mannenbijbel mannen ertoe aanzet hun verantwoordelijkheid te nemen. ‘Ik hoop dat ze zeggen: ik wil door God gebruikt worden om Zijn koninkrijk te bouwen.

Wist jij dat alle mannen dat hebben, dat geworstel met de seksualiteit? Ja, dan ben je blij dat Spreuken, Prediker en Hooglied nu voorzien zijn van plaatjes en misschien zelfs van infographics.


vrijdag 21 april 2017

SMS'JE

Gisterochten rond half negen zag ik de medewerkster van de thuiszorg niet uit de lift stappen. Ze kwam door de deur bij het trappenhuis. Ik woon op  de derde verdieping, dus voor sportievelingen is het niet zo moeilijk mij via de trap te bereiken. Dat gebeurt echter nooit.

Die thuiszorgmedewerkster was met de andere lift naar de vierde verdieping gegaan en daalde vervolgens een trapje af. Het was mij wel duidelijk: 'mijn' lift werkte niet. Dat is een onplezierige situatie, want met mijn scootmobiel kom ik de trap niet af en zonder dat mobiel kom ik de deur niet uit en dus niet bij AH.

Bellen dus, naar het liftbedrijf Otis. De dame die ik aan de telefoon kreeg vertelde dat de monteurs in Amsterdam het behoorlijk druk hadden, maar ze zou 'mijn' lift inplannen.Ik zou een sms'je krijgen als de lift weer werkte. Dat sms'je ontving ik en paar minuten vóór acht uur 's avonds.

Moest ik toen nog in allerijl boodschappen doen? Natuurlijk niet. Rond een uur of half elf had ik zelf de deur open gedaan voor de liftmonteur. Toen ik tegen twaalf uur ging kijken werkte de lift weer.

Waarom bedenkt een bedrijf zo'm stom regeltje? Als de monteur klaar is kan hij gewoon even aanbellen. De meeste bewoners zullen van tijd tot tijd even checken of de lift weer werkt. Waarom sturen ze uren nadat de klus geklaard is, nog dat sms'je?

 

donderdag 20 april 2017

BETAALBAAR

Binnenkort wordt gestart met de bouw van woningen in de buurt van het NDSM-terrein. Op de website van de gemeente valt daarover te lezen: Het project bestaat uit 47 duurzame, klimaatneutrale, betaalbare koopwoningen voor starters. De woninggrootte varieert tussen de 49 en 110 m² bruto gebruiksoppervlak. (Onderstreping toegevoegd.)

Hoopvolle starters kunnen wel vergeten dat er betaalbare woningen beschikbaar komen. In Het PAROOL las ik: De ontwikkelaar had weliswaar gezegd te streven naar prijzen die passen bij starters en jonge gezinnen, maar de makelaar verkoopt de woningen per opbod, waardoor die veel duurder uitpakken. Prijsafspraken zijn niet gemaakt en dat kan ook niet in de koopmarkt.

We hebben het altijd over een woningmarkt, weet je wel. Op de markt mag iedereen zelf de prijs bepalen die ze een gek willen laten betalen. Alleen bestaat de vraagzijde van de woningmarkt niet uit gekken, maar uit mensen die dolgraag een betaalbare woning willen hebben. De aanbodzijde is helaas, in verhouding, zo beperkt, dat inderdaad iedere prijs gevraagd kan worden omdat er toch mensen zijn die die prijs wel kunnen opbrengen.

Tijdens een debat in de gemeenteraad bleek dat een ruime meerderheid van de gemeenteraad wel voelt voor overheidsingrijpen in de koopmarkt, waarbij maximale prijzen worden vastgesteld, zoals dat ook gebeurt met sociale huurwoningen.

Zelfs VVD, de meest liberale partij in de raad, kan ermee leven als de gemeente 'in sommige gevallen' ingrijpt.

Wat krijgen we nou? Valt de Amsterdamse VVD van haar geloof af? Dat ligt wat genuanceerder, denk ik. De VVD is niet echt de partij van de zeer rijken (zo veel stemmen levert dat nu ook weer niet op), ze is vooral de partij van de middengroepen en een groot deel van die middengroepen in Amsterdam zal die inmiddels exorbitant hoge woningprijzen niet kunnen betalen. De VVD kan leven met, wil zelfs wel meewerken aan iedere regeling die voorkomt dat haar kiezers het elders gaan zoeken.