BESTE

Dat er van tijd tot tijd wordt bekeken waar 'de beste' haringen, oliebollen of patatten te krijgen, daar zijn we inmiddels al aan gewend. Je kunt er verder niets mee, want hoeveel kans is er nou dat je een liefhebber van een bepaald product bent en dat de producent/leverancier van 'de beste' zich ook nog eens bevindt op een plek waarbij jij regelmatig in de buurt komt?

Als Het PAROOL nu pakweg 60 jaar geleden (in Amsterdam) op zoek was gegaan naar de beste tomatensoep dan had ik daar wat aan gehad. Op de tweede plaats staat namelijk Café The Corner. The Corner bevindt zich op de hoek van de Scheldestraat  en het Scheldeplein, vlakbij de RAI. In mijn jeugd kwam ik daar enkele malen per week, bijvoorbeeld als er weer eens een les was uitgevallen op de kweekschool die ik toen frequenteerde. De afstand tussen kweekschool en café was hoogstens 200 meter.

Als runner up heeft The Corner dus best goede tomatensoep, maar de beste, volgens de keurmeesters van Het PAROOL dan, eet je bij Café Restaurant Amsterdam. Echter, dat bevindt zich op de Haarlemmerweg, ter hoogte van de Westergasfabriek. Handig als je een keer een uitzending van DWDDrrrrr bijwoont. Kun je vooraf of na afloop een overheerlijke, neem ik maar aan, tomatensoep nuttigen.

Het artkel in Het PAROOL begint met: Het is weer herfst, en dat betekent: soep met ballen. Heb ik nou een rare smaak? Ik eet het hele jaar door wel eens soep met ballen. Als je al een soep met de herfst of de winter asscocieert is dat snert of bruinebonensoep, toch?

PRIJS

In mijn boekenkast staan aardig wat boeken van winnaars van de Nobelprijs voor literatuur: Pearl S. Buck, Herman Hesse, William Faulkner, Ernest Hemingway, Albert Camus, Boris Pasternak, Jean Paul Sartre, Heinrich Böll, William Golding, Nadine Gordimer, Toni Morrison, Günter Grass, J.M. Coetzee en Doris Lessing. De boeken van deze schrijvers heb ik nooit aangeschaft omdat ik zo nodig 'echte literatuur' wilde lezen en hebben. De boeken lekken mij de moeite van het lezen waard en meestal was dat ook zo.

Van de meest recente winnaar van de Nobelprijs voor literatuur heb ik helemaal niets in gedrukte vorm, ook helemaal niets op vinyl en vrijwel niets op cd. Als je daaruit de conclusie trekt dat ik geen groot liefhebber van het werk van Bob Dylan ben, heb je groot gelijk. Ik heb altijd gevonden dat Dylan absoluut niet kon zingen, althans niet op een wijze die ik aangenaam vond klinken. Mr. Tambourine Man bijvoorbeeld is best een aardige song, maar die werd veel beter gezongen door de Byrds:



Ik heb een cd en een dvd - en ergens ook nog vinyl - waarop Dylan met enkele nummers te horen is. Eén nummer daarvan hoor ik graag, maar dat zingt hij dan ook niet alleen, maar met een aantal andere zangers en muzikanten van naam, tijdens The Last Walz, het afscheidsconcert van The Band:



Dylan kreeg de Nobelprijs uiteraard niet voor zijn muziek, maar (volgens Wikipedia) "Voor het scheppen van nieuwe poëtische uitdrukkingsvormen in de grote Amerikaanse zangtraditie."

Omdat ik nauwelijks naar Dylan geluisterd heb, kan ik dus weinig zinnigs zeggen over zijn teksten, want ik ken ze niet. Maar wie kent Bob Dylan nog over een jaar of zeventig? Wie heeft er wel eens gehoord en zelfs gelezen van Gabriela Mistral? Die won de Nobelprijs in 1945 Voor haar lyrische poëzie, geïnspireerd door machtig gevoel, die haar tot symbool van het idealistische streven van de gehele Latijns-Amerikaanse wereld heeft gemaakt.

GENERALISEREN

Ene Daan Wijnants mag in Het PAROOL een paar open deuren intrappen. Dé bewoner bestaat (...) niet, net zo min als 'het volk', 'de Nederlander of 'de Amsterdammer'.

Daan ergert zich eraan dat te vaak in Tweets, in Facebook, maar ook in de pers en door bestuurders wordt gezegd dat 'de bewoners' of 'de Amsterdammmers' dit of dat vinden van een of andere 'probleem'. Als je als actie- of belangengroep maar hard genoeg iets roept, word je al gauw als de hele bevolking beschouwd die ergens een mening over heeft. Dat doet geen recht aan de diversiteit van de Amsterdammers en wordt politiek misbruikt (...). Veel Amsterdammers worden namelijk niet gehoord. (...) Zo'n generalisatie is een truc om afwijkende meningen en belangen te verdoezelen. (...) Dus laten we niet meer spreken over 'bewoners en ondernmers' maar over 'sommige Amsterdammers'.

Generaliseren doen ze echt niet alleen in Amsterdam. Denk maar aan 'al die asielzoekers', 'al die marokkanen'.

OPROEP

Zo'n 65 jaar geledem zat ik in de eerste klas van de HBS. De school was gevestigd in een oud herenhuis aan het Oosterpark. Ik kan me nog herinnerinneren dat een keer tijdens de geschienisles de klokken luidden van de dichtbij zijnde rooms-katholieke kerk. De geschiedenisleraar, maakte daar een wat spottende, maar welk leuke opmerking over.

Ik moest aan dat incident denken toen ik hoorde en, ik geloof in de Volkskrant, las dat SGP-leider Van der Staaij zei dat de SGP wil dat moskeeën geen dagelijkse gebedsoproepen met de woorden "Alahoe Akbar" meer mogen doen vanaf minaretten.

Al in 2007 zei de toemalige minister van Binnenlandse Zaken, Guusje ter Horst, op Kamervragen van dezelfde SGP dat in de gemeenste Maassluis al zeventien jaar die oproepen werden gedaan. Het is niet zo gek dat de SGP tegen die gebedsoproepen is. Als stoere Calvinisten zijn ze ook al behoorlijk tegen de rk kerk. In de twintiger jaren van de vorige eeuw hebben zo nog eens een kabinetscrisis veroorzaakt met een amendement tegen het gezantschap bij de paus.

Maar nu gaat het Van der Staaij ook om de 'islamisering' van Nederland, waar hij tegen is. Ik vrees dat hij dat niet alleen om relgieuze reden is, maar dat hij hier dicht in de buurt van Geert Widers komt. Hij vergeet er namelijk bij te zeggen dat bij het merendeel van de moskeeėn in Nederland er helemaal geen sprake is van die luidkeelse gebedsoproep. Het is net als bij die gezichtsbedekkende boerka's. Men maakt zich druk om een verschijnsel dat nauwelijks voorkomt.

VOLTOOID

We krijgen er, wellicht, een nieuw beroep bij: stervenshulpbegeider. Dan moet het wetsvoorstel van Schippers en Van der Steur wel zowel door de Eerste als door de Tweede Kamer aanvaard worden. Aanvaarding door de Eerste Kamer is allerminst zeker.

Op de website van de NOS staat het zo omschreven: In de visie van het kabinet mogen ' oudere' mensen met een consistente en weloverwogen doodswens - ook als ze niet ziek zijn - straks met hulp van een hulpverener een dodelijk middel innemen. Familie mag daarbij aanwezig zijn, maar het middel niet geven.

Tegenstanders, waaronder CDA en SP, waarmee ik het dus weer eens niet eens ben, vrezen dat ouderen door hun directe omgeving onder druk worden gezet: dan zijn ze van dat gedoe met die mantelzorg af.

Trouwe lezers van Beggartalk zullen niet verbaasd zijn als ik hier schrijf dat ik een warm voorstander van het kabinetsvoorstel ben. Ik zie nog wel wat uitvoeringsproblemen. Hoe oud moet je zijn om een stervenshulpbegeleider zo ver te krijgen dat zhij je inderdaad helpt? De oudjes die op tv commentaar gaven zaten dicht in de buurt van negentig jaar. Dan heb ik nog dertien jaar te gaan. Ik zal niet zeggen dat ik nu 'levensmoe' ben, maar de afgelopen twintig jaar waren niet de mooiste van mijn leven. Zoals ik wel eeens geschreven heb: "De glans is er vanaf." Dat is niet alleen een emotie, dat is een feit: ik leef al twintig jaar zonder Boukje, omdat 'de natuur' had geregeld dat haar leven voltooid was. Ik leef nu al een tijdje met beperkingen, maar dankzij geneesmiddelen en hulpmiddelen heb ik geen  dagelijkse mantelzorg nodig. Als dat wel zo wordt, zou ik van gedachten kunnen veranderen.

Ik vind het prima dat er mensen zijn die alle leven tot elke prijs in stand willen houden, ook het leven van hen die er zelf geen enkele prijs meer op stellen, maar ik bemoei me ook niet met hun leven. Ik zal echt niet bevorderen dat aan hun leven een einde komt. En waarom moet je eerst een bepaalde leeftijd bereikt hebben om voor stervenshulp in aanmerking te komen? Er zijn nog steeds vrij veel mensen die zonder enige hulp voor treinen of van hoge balkons springen of een mes in zichzelf zetten. Dat kan menselijker, al zal God er anders over denken.

HYPE

Van oudsher zijn wij, dacht ik, een melkdrinkend volkje. Jarenlang is ons verteld dat we veel melk moesten drinken, dat was gezond. Maar wat lees ik nu op de website van local2local? Die melk barst van de vrije radicalen en 'kwade' moleculen. Dat is namelijk A1-melk, die je overal kunt krijgen. Maar er blijkt ook A2-melk te zijn.

In Nederland drinken we vooral A1 melk en die melksoort is veel minder gezond (dan die A2-melk). Met die A1-melk heb je veel meer kans op hartkwalen en diabetes, althans volgens een Nieuw-Zeelandse producent van A2-melk. Volgens de Nieuw-Zeelandse voedsel- en warenautoriteit kletsen ze uit hun nek. Het verschil tussen A1 en A2 heeft te maken met de genen van de diverse koeienrassen, die de melk leveren.

Het is, geloof ik, nog niet zo ver, maar neem van mij aan dat binnenkort A2-melk een hype wordt. Er zjn genoeg gezondheidsfreaks in dit land die graag willen geloven dat A2-melk stukken beter is dan A1-melk en daar dus graag veel meer voor willen betalen. Goed voor boeren die het toch al moeilijk hebben door het afschaffen van het melkquotum. Let dus op als je weer bij het mlelkschap in de supermarkt staat. Misschien heeft een regionale veehouder de supermarkt zo ver gekregen zijn A2-melk nast de melk van Campina te zetten.

ONVOORSPELBAAR

Niets zo onvoorspelbaar als een puber op de fiets. Schrijft Het PAROOL. Ze slingeren, rijden naast elkaar, schieten net voor een auto langs. Maar kunnen ze daar wel iets aan doen? 'Door hun hersenontwikkeling zien ze vaak het gevaar echt niet.' (...) Pubers en verkeersveiligeheid zijn een ingewikkelde combinatie.

Teamalert, een verkeersveiligheidsorganisatie voor en door jongeren gaat met de jongeren in gesprek en laat hun zien hoe snel je iets kunt missen. Even bellen, een appje versturen of muziek luisteren tijdens het fietsen: je bent als jongere snel afgeleid.

Ik heb er niet echt, nou ja, helemaal geen, onderzoek naar gedaan, maar volgens mij zijn mensen in alle leeftijdsgroepen die tijdens het fietsen met hun mobiele telefoon bezig zijn en verkeersveiligheid een ingewikkelde combinatie. Hoewel, hoe ingewikkeld is dat eigenlijk? Iedereen die zich op de publieke weg begeeft moet zijn mobiele telefoon niet gebruiken. Ik had in het winkelcentrum waar ik dagelijks rondkar al heel wat voetgangers met mijn scootmobiel kunnen aanrijden, als ik die wandelende mobielgebruikers niet in de gaten hield.

Ik geloof direct dat de hersenen van pubers nog te onontwikkeld zijn om al het gevaar op de weg te onderkennen. Dat betekent alleen maar dat ze nog iets meer  dan anderen reden hebben om dat mobieltje tijdens het weggebruik in de zak te houden.