TIJDIG

Als alles volgens plan was verlopen had ik de hieronder aangegeven route waarschijnlijk al vele malen afgelegd. Het is namelijk de route tussen (rechts) mijn woning en (links) de beginhalte van de Noord/Zuidlijn. Die route is ca. 850 m lang.

De Noord/Zuidlijn had moeten gaan rijden in 2011. De laatst geplande aanvang lag in oktober 2017. Echter, in Het PAROOL lees ik: Het voorbije najaar ging de haalbaarheid van de geplande ­opleverdatum al van 85 procent omlaag naar 5 procent. Een aantal bedrijven dat meewerkte aan de bouw van de lijn ging failliet. Daarvoor moesten enkele nieuwe bedijven aangetrokken worden en dat kost natuurlijk even tijd, naar schatting vier tot zes maanden.

Goed, faillisementen vallen niet te voorzien, nemen we dan maar aan. Maar wat dacht je hier van? In het huidige stadium gaat veel tijd zitten in het afstemmen van de moderne apparatuur en technieken van de Noord/Zuidlijn op de bestaande GVB-systemen. Bij de start van het metroproject is daar geen aandacht aan besteed. (Onderstreping toegevoegd.)

In 2011 waren de moderne apparatuur en technieken toch op zijn minst voorzienbaar en de bestaande GVB-systemen waren ook bekend. Heeft er toen echt helemaal niemand gedacht aan enige afstemming?

In zijn afscheidsrapport kiest (projectdirecteur) Dijk er voor geen nieuwe analyse te maken van de haalbaarheid van oktober 2017. Die volgt pas komende zomer. 'De uitdaging om de Noord/Zuidlijn tijdig op te leveren zal het uiterste vergen,' concludeert de afzwaaiend directeur in de samenvatting van de rapportage. "Tijdig" betekent hier dus: Niet nog eens vier tot zes maanden vertraging boven op de al bekende vertraging van zes jaar. Over een overschrijding van de begrote kosten van 1,4 miljard met 1,7 miljard euro hebben we het dan nog niet eens.

KUIS

Rokjesdag in Amsterdam zal nooit meer zijn wat het geweest is. Zo eindigt een artikel in Het PAROOL. De kop boven het artikel luidt: Nieuwe kuisheid doet haar intrede in Amsterdam.

De kranten en diverse tv-rubrieken waren er gek op, maar het stelde in feite natuurlijk niets voor. De actie tegen dat studentenblad met blote borsten, waarover ik het gisteren had, was het werk van een enkele decaan bij de Hogeschool van Amsterdam. Het was niet het gemeentebestuur van Amsterdam, maar een enkele leidingevende bij de deelgemeente Nieuw West, die zich ineens vreselijk druk ging maken over te korte rokjes en knielaarzen.

Laat je niets wijsmaken: Ansterdam is nog altijd niet gelijk aan Sodom en Gomorra, het is nog steeds de meest liberale stad ter wereld.

DISCUSSIE

Kop in Het PAROOL:
'Het is tijd voor een échte discussie over blote borsten'
Aanleding voor de discussie was het besluit van de leiding van de Hogeschool van Amsterdam het blad Folia uit de openbare ruimten te verwijderen tijdens de open dag vanwege de voorpagina.

In het blad een artikel onder de titel 'Boobie Bible', een verzameling borstenfoto's met de bedoeling dit lichaamsdeel te de­seksualiseren. Een actiegroep van UvA-studenten die geportretteerd wordt in het nummer probeert een discussie op gang te brengen over het taboe op blote borsten.

Hoezo taboe? We hebben het over een hogeschool, over Amsterdam, over 2016. Iedere vrouw weet dat blote borsten seksueel prikkelend (kunnen) werken. Ze zou teleurgesteld zijn als haar borsten geen prikkelende werking hebben. Iedere man weet, althans behoort te weten dat in de meeste situaties blote borsten geen uitnodiging zijn tot seksueeel getint handelen, dat daarvoor wederzijdse overeensteming vereist is.

Het verwijderen van het blad was een belachelijke actie. het gewraakte artikel was volkomen overbodig.

FOBIE

In de Dikke van Dale heb ik weer eens opgezocht wat een fobie is: angst­be­klem­ming die in bep. om­stan­dig­he­den of te­gen­over bep. voor­wer­pen kan op­tre­den, zon­der dat er een zicht­ba­re oor­zaak voor de angst be­staat, schijn­baar ir­reë­le angst. Wie lijdt aan islamofobie is dus bang voor de islam, zonder dat daarvoor een zichtbare oorzaak is.

In de Volkskrant las ik een commentaar dat als volgt begon: Treed hard op tegen anti-islamitisch geweld, maar erken islamofobie niet als aparte discriminatiegrond. Het schijnt dat een eerbiedwaardige instelling als het College voor de Rechten van de Mens van mening is, dat islamofobie wèl een aparte discriminatiegrond moet worden.

Achtergrond van de discussie is de toename van geweld tegen moskeeën en andere islamitische instellingen (...) Bedreiding, bekladding, stenen door de ruiten, brandstichting, varkenskoppen op de stoep, het gebeurt allemaal. Dat is geen fobie meer, dat is gewoon overtreding van de wet. Het is een uitvloeisel van discriminatie wegens godsdienst. Dat wordt al verboden in artikel 1 van onze Grondwet. Homofobie wordt ook niet apart genoemd.

Je mag homo's viezeriken vinden, moslims engerds, joden geniepig, gehandicapten lastig, als je het maar laat bij die achterlijke mening en er geen gewelddadige achties aan verbindt of anderen daartoe oproept. Als we van alle tegen mensen gerichte fobieën een discriminatiegrond gaan maken wordt artikel 1 wel heel erg lang. Dat is al duidelijk genoeg: discriminatie op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

OUD

In Kassa werd afgelopen zaterdag ruim aandacht besteed aan he verdwijnen van 'De Blauwe Envelop'. Je mag niet van ouderen verwachten dat ze zomaar overstappen op digitaal aangifte doen en de aanslag ontvangen.

Hou oud moet je zijn om te mogen zeggen dat meedoen met al dat digitale gedoe van jou niet meer gevraagd mag worden? Ik heb helemaal niets met Facebook, Twitter, smartphones, Instagram, WhatsApp en Skype en wat voor 'sociale' toepassingen er nog meer zijn in de digitale infrastructuur. Maar ik heb wel een pc (laptop), een tablet en een (domme) mobiele telefoon. Ik heb ook een eigen website en schrijf al jaren dagelijks een weblog. Ik doe aan telebankieren sinds de Postbank met girotel begon. Betalen doe ik zelden meer met echt geld. Ik gebruikte al een PDA toen 'iedereen' nog een papieren agenda gebruikte. Ondanks alle bezwaren die je ertegen kunt hebben, ben ik een groot voorstander van de OV-chipkaart.

Kortom, ik ben over 10 dagen 77 jaar oud, dus niet zo piep meer, maar ik ga het digitale leven niet uit de weg. Sterker nog, ik was er redelijk vroeg bij. In 1983 (twee jaar na de introductie van de eerste IBM-pc, nog zonder harde schijf) schafte ik een homecomputer aan en twee jaar later mijn eerste pc, met een harde schijf met een capaciteit van wel 20 mb. Al vrij snel had ik een modem, waarmee ik contact maakte met een vriend, gewoon via de telfoonlijn, niet via Internet, dat toen hier bij het grote publiek nog niet bekend, laat staan in gebruik was. Sinds ergens het midden van de negentiger jaren van de vorige eeuw maakt ik daadwerkelijk gebruik van het Internet.

Ik ben echt niet het type dat overal als het eerste bij is, geen trendsetter. Maar ik vind ook dat je niet moet zeuren over nieuwe ontwikkelingen, dat je het allemaal niet kunt bijhouden. Veel van wat nu normaal is, werd in mijn jeugd beschreven in science fictionverhalen. De eerste stoomstrein werd als goddeloos beschouwd. Mijn ouders hebben de introductie van de radio nog meegemaakt, mijn generatie die van de tv. Dat iemand een draadloze telefoon gebruikte zag je 'vroeger' aan de tweede antenne op zijn auto. Die dingen werden in een soort koffer meegedragen. Nu heeft, geloof ik, ieder basisschoolkind zo'n apparaatje op zak en niet om alleen maar te telefoneren.

De oudjes moeten gewoon mee blijven doen.

PRIVACY

Hier in Nederland hoor je dat ook wel eens: 'Bescherming tegen terrorisme is belangrijker dan bescherming van de privacy.' Ook als het om het oppakken van pedofielen gaat, willen we regeltjes die we heel normaal vonden toen alles nog niet digitaal was (denk aan het briefgeheim), wel een beetje versoepelen. Als je gisteren naar Beatrice de Graaf hebt gekeken en geluisterd, heb je de oude beelden van Dries van Agt gezien, die naar aanleiding van de treinkapingen zei het onvoorstelbaar te vinden (of woorden van gelijke strekking) dat de overheid het telefoonverkeer van alle Molukkers zou gaan afluisteren, om zo tijdig te weten dat er weer een kaping gepland was.

In de Volkskrant las ik: De Amerikaanse president Barak Obama vindt dat smartphones toegankelijk moeten zijn voor de overheid. Hij riep vrijdag tijdens het South by Southwest festival in het Texaanse Austin op om mobiele telefoons op een zodanige manier te fabriceren dat dit mogelijk is. HIj vindt dat er een balans gevonden moet worden tussen rechten en risico's. Wanneer toegang tot persoonlijke gegevens nodig is om een terroristische aanslag te voorkomen of in het geval van belastingontduiking, dan moet het mogelijk zijn dat de overheid die gegevens kan inzien, meent de president. Hier zullen ook veel mensen dat een goed idee vinden. Ik behoor niet tot die mensen.

Ik heb hier al eerder geschreven dat naar mijn mening wetgeving er allereerst is om de burger te beschermen tegen een al te machtige overheid. Nu vrijwel iedereen een smartphone heeft kan de overheid desgewenst zien waar we geweest zijn, met wie we contact hebben gehad, wat we denken, wat we doen en wat we van plan zijn te gaan doen. Het meeste daarvan is allemaal in overeenstemming met de wetten van ons land, dus waarom zou de overheid dat niet mogen weten? Zo'n vijftig jaar geleden hield de overheid, via de BVD (de voorganger van de AIVD) bij wie er lid was of sympathie had voor de CPN. De CPN was een wettige organisatie met vertegenwoordigers in ons parlement, maar het was voor CPN'ers heel moeilijk, zo niet onmogelijk, een baan bij de overheid te krijgen. Neem van mij maar aan dat onze overheid nu al dingen over medeburgers bijhoudt, die ze helemaal niet mag bijhouden. Oké, dat zijn (potentiële) slechteriken, dat ben jij met de overheid eens.

We hebben nu nog (?) een redelijke nette overheid, maar stel je nou eens voor dat we een meerderheid in ons parlement krijgen die wetten aanneemt die een minder nette overheid zou kunnen gebruiken ten nadele van jou of die jij volledig verwerpelijk vindt?

Willen jullie meer of minder mensen met zorg- en huurtoeslagen  in dit land?
MINDER! MINDER!
Dan regelen we dat.

PROTESTEREN

Toen ik nog wat jonger was - en goed ter been - ging ik wel eens protesteren, vooral tegen kerncentrales en kernwapens. Ik heb einden gelopen, in de modder gekampeerd bij Dodewaard, traangas over me heen gekregen. Ja, toen moest je er nog wat voor doen!

Als je tegenwoordig meent ergens een misstand waar te nemen, maak je daar melding van op Facebook, kondig je aan welke actie je daartegen denkt te ondernemen en roep je anderen op steun te betuigen. Voor je het weet heb je genoeg steun verzameld voor een referendum.

Het dus dus heel makkelijk geworden om stem te geven aan je steun voor een actie. Een simpel klikje op je pc, tablet of smartphone is voldoende. Zo vonden meer dan 20.000 studenten het een prima idee tijdens de spits massaal gebruik te maken van de trein, om zo te protesteren tegen de plannen van de NS om ht treinreizen tijdens de spits door studenten  te ontmoedigen. In 'mijn tijd' zouden die studenten ook naar de stations zijn getogen, maar nu kwamen er in feite niet veel meer dan twintig van die ruim twintigduizend boze studenten opdagen. Protesteren is wel heel makkelijk geworden.