zondag 6 december 2015

PINGPONG

Wat is het toch fijn om in Amsterdam te wonen! En wat is het toch jammer dat ik me niet zo vlot en zo lang meer kan bewegen!

Waarom het zo fijn is? Omdat binnenkort, las ik in Het PAROOL, aan het Entrepotdok de eerste pingpongbar van Nederland wordt geopend. Wereldwijd steken ze op steeds meer plekken de kop op: hippe pingpongbars. (...) Er komen negen pingpongtafels: zeven in een publieke ruimte, één in de rokersruimte en één in een 'privéruimte'.

Ja, als iets hip is, mag Amsterdam natuurljk niet bij een wereldwijde trend (In steden als Londen, Parijs, Moskou, Toronto, Chicago of San Francisco is het inmiddels al normaal: een bezoekje aan een pingpongbar.) achterblijven. Ik herinner me nog heel goed hoe begin zeventiger jaren het Vondelpark de plek was waar hele kuddes hippies samenkwamen.



Ik werkte toen bij de Ziekenfondsraad in de P.C. Hooftstraat, nog geen honderd meter van een ingang naar het park (+).


Boukje werkte een paar honder meter verderop (+) in een boekwinkel. We gingen toen vaak samen, ook met collega's van mij, lunchen bij 't Blauwe Theehuis (+) en bekeken al dat hippe gedoe geamuseerd. (Ik was bepaald geen 'hippe vogel', zij zouden mij 'square' hebben genoemd.)

Aan die tafels in dat pingpongcafé mag je echt pingpongen, maar je kunt er ook aan vergaderen: er passen 12 stoelen omheen.

Het artikel eindigt wat merkwaardig: het café is straks overdag voor iedereen open, maar 's avonds alleen toegankelijk voor mensen boven de 21. Streep (de uitbater): 'Overdag is iedereen welkom, maar 's avonds moet het een plek zijn waar ook mensen van in de veertig zich thuis voelen.' Zou er ook nog een dagdeel zijn waarop 50-plussers zich daar thuisvoelen?

zaterdag 5 december 2015

WEG

Sinds 1 december kun je - tot 8 december - op voordracht van het Instituut voor Nederlandse Lexicologie (INL), uit onderstaande lijst kiezen welk(e) woord(combinatie) uit het Nederlands zou moeten verdwijnen.

chillen
dagdagelijks
diervriendelijk vlees
me (i.p.v. 'mijn')
mensenmens
papadag
participatiesamenleving
plezierjacht
selfie
zeg maar
 
Wat mij betreft wordt het Nedelands vervangen door Engels, maar zolang we dat nog niet gedaan hebben moeten we, vind ik, Engekse woorden uit ons dagelijkse Nederlands weren. Ik heb dus gekozen voor 'chillen'.

'dagdagelijks' schijnen ze alleen in Vlaanderen te gebruiken. De Vlamingen gebruiken wel meer 'Nederlandse' woorden die 'wij' niet kennen. Gun ze ook dit woord.

Over 'diervriendelijk vlees' heb ik me al veel eerder verwonderd. Een dier doden en opeten is nooit een vriendelijke daad geweest.

Het gebruik van 'me' i.p.v. 'mijn' is me nog nooit opgevallen.

'mensenmens' lijkt me  een modeterm, die vanzelf wel weer verdwijnt, net als 'gutmensch'.

'pappadag' had ik ook nog nooit gehoord/gelezen.

'paricipatiesamenleving', als vervanger van 'bezuinigingen op uitgaven uit de collectieve middelen' zullen we nog wel een tijdje houden.

Kennelijk zijn er dierenvrienden die niet weten dat 'plezierjacht' niets met jagen te maken heeft, maar betrekking heeft op een type boot.

'selfie' verdwijnt  niet, zolang die idiote gewoonte blijft bestaan.
 
Het zal mij zeg maar een rotzorg zijn, of 'zeg maar' verdwijnt.

vrijdag 4 december 2015

PLAN

'Er was duidelijk sprake van een plan, gezien hun uitrusting. Dit was geen impulsieve daad.' Dat zei de politiechef in San Bernardino na die schietpartij, las ik in de Volkskrant, waarmee hij wilde aangeven dat het mogelijk om een terrorristische daad zou gaan.

Ik vind de redenering van die politiechef wat merkwaardig. Volgens mij gaat de eerste de beste crimineel die een concurrent wil uitschakelen ook planmatig te werk. Hij zal zich afvragen of hij een Kalashnikov zal gebruiken of kan volstaan met een Walther PPK. Tijd en plaats zal hij ook niet aan het toeval overlaten.
 of
Een psychopatische seriemoordenaar gaat ook niet impulsief te werk.

War maakt het eigenlijk uit? Als er moorden gepleegd zijn, op grond van welke motivering dan ook, is het de taak van de politie de moordenaars op te sporen en voor de rechter te brengen. Die mag zich dan buigen over de motieven en mogelijk andere oorzaken en achtergronden en daarbij eventueel rekening houden bij de straftoemeting.

donderdag 3 december 2015

GEVAARLIJK

Drie koppen uit één en hetzelfde nummer van Trouw:

    • Salafisme is kwaadaardig
    • Salafistenverbod is gevaarlijk
    • Lang niet alle salafisten zijn gevaarlijk, ontdekte de AIVD
    Zoek het zelf even uit!


    woensdag 2 december 2015

    DOCUMENTAIRE

    Tot 6 september zal er nog veel over gesproken en geschreven worden. Ik doe gewoon mee. In Het PAROOL las ik: Humberto Tan liep op eieren tijdens een gesprek over Zwarte Piet. (...) Humberto Tan is de afgelopen jaren beloond met mooie kijkcijfers, lof en allerlei prijzen, maar moest maandagavond op eieren lopen tijdens een gesprek met de Amerikaanse documentairemaker Roger Ross Williams over Zwarte Piet, een onderwerp dat Tan tot nog toe veiligheidshalve aan collega Jeroen Pauw had overgelaten.

    De documentaire van Williams is momenteel te zien op de website van CNN. Williams legt in zijn documentaire een, naar mijn idee onterechte, relatie tussen 'onze' Zwarte Piet en de Amerikaanse 'Blackfaces',  blanke artiesten die, jaren terug, zich tot zwarte lieten schminken. Dat kan in de VS al jaren echt niet meer, dus ik kan me voorstellen dat Williams wat verwonderd was toen hij hier zoveel 'Blacfaces' zag.

    Williams doet het netjes: hij laat ook voorstanders van Zwarte Piet aan het woord, maar ik vrees dat Amerikaanse kijkers onze folklore en de al of niet bestaande relatie met de slavernij, niet zo goed begrijpen.

    In de film van Williams komen ook enkel scenes voor waarin zwarte anti-Piet activisten door agenten worden afgevoerd. Daaraan gaat dan wel eens enig worstelen vooraf. Daar zullen de Amerikanen dan ook met afgrijzen naar kijken. Hopelijk bedenken zij - en Williams - dat het hier minder voorkomt dan in de VS, dat zwarte burgers door blanke agenten worden doodgeschoten. Daar zou Williams ook eens een indringende documentaire over kunnen maken.


    dinsdag 1 december 2015

    FEESTVREES

    Ik kende het woord niet: Feestvrees. Ik kwam het tegen in een artikel in Trouw van Beatrijs Ritsema, bekend van haar column over 'Moderne Manieren'.

    De kop boven het artikel luidde: Verplicht gezellig zijn, hoe doe je dat? Ik heb daar wel een antwoord op: Dat doe ik niet! Ik lijd niet aan feestvrees. Als het echt niet anders kan, ga ik erheen. Ik heb er gewoon een bloedhekel aan.

    Van alle soorten feestelijke bijeenkomsten geeft het klassieke kinderpartijtje-aan-huis in mijn ervaring de meeste stress, schrijft Beatrijs. Ik heb geen kinderen en derhalve geen kleinkinderen, dus kinderpartijtjes heb ik nooit hoeven te organiseren of bij te wonen. Aan de verjaardagen van de kinderen van mijn broers en zussen  heb ik nooit enige bijdrage geleverd.

    Uiteraard werd ik wel geconfronteerd met de 'gezelligheid' die jaarlijks in de maand december woedt. Ik heb heel wat mensen horen zeggen dat ze als tegen een berg opzagen tegen de 'gezellige' familiebijeenkomsten met kerst, maar toch gingen ze er elk jaar weer heen.

    Mijn schoonouders begonnen vaak al in september te vragen: "Wat doen jullie met de kerst?" In het begin van ons huwelijk hebben Boukje en ik één maal kerstavond en eerste kerstdag bij haar ouders doorgebracht. Ik had daarna het gevoel dat ik aan de ggz toe was. We hebben het nooit herhaald. Mijn moeder hoefde ik niet teleur te stellen: ze kon kiezen uit zes andere kinderen (met kleinkinderen) bij wie ze de zogenaamde feestdagen kon doorbrengen. Wij brachten meestal met een bevriend stel de laatste week van het jaar door ergens in een bungalow in een omgeving waar het aangenaam wandelen was.

    De kerstdagen van 1996, het jaar waarin Boukje overleed, waren de laatste die ik in gezelschap van anderen doorbracht: mijn schoonzus (de tweelingzus van Boukje) en zwager. Alle daarop volgende 'feestdagen' heb ik in mijn eentje doorgebracht en dat zal ik ook dit jaar weer doen. Mijn familie en vrienden weten dat ze geen moeite hoeven te doen mijn 'eenzaamheid-tijdens-de-feestdagen' op te heffen door mij uit te nodigen. Ik zal net als de meeste andere dagen van het jaar alleen, maar niet eenzaam zijn,


    maandag 30 november 2015

    STOER

    Dichtbij de noordoever van het IJ, las ik in Het PAROOL, is al weer het zoveelste nieuwe restaurant in Noord geopend: het restaurant Hangar. Het is opgebouwd uit golfplaten en biedt plaats aan 75 mensen.

    De krant spreekt met de uitbater. 'Noord is stoer en ruig, dat wilden wij dus ook uitstralen.' (..) 'Hopelijk komt er dit najaar een schaatsbaan; een stadsstrand komt er komende zomer sowieso.'

    Je moet tegenwoordig wel een behoorlijk eind uit je nek lullen om jezelf, je idee of je product onder de aandacht van het publiek te brengen. Ik woon inmiddels al weer ruim vier jaar tot grote tevredenheid in Amsterdam-Noord. Het is me nog niet opgevallen dat Noord stoerder en ruiger is dan Osdorp, de Watergraafsmeer en de Rivierenbuurt of welk ander stadsdeel dan ook. Hier en daar zie je in Noord nog een stuk voormalige scheefpswerf waar de herinrichting nog volop gaande is. Dat maakt geen stoere of ruige, maar vooral een rommelige indruk met zijn bouwputten en halfafgebroken gebouwen.

    Die schaatsbaan - als die er ooit komt - zal niet op Thialf lijken, maar meer op het baantje dat je 's winters op het Leidseplein kunt zien of gebruiken. Dat maakt op mij altijd meer een tuttige dan een stoere indruk.

    Stadsstranden zijn een relatief modern fenomeen. Over diverse stadsstranden in Amsterdam lees ik op de website 'zwembad-amsterdam.nl' o.a.:
    • Rawfood, biologisch en veel vega, open haard, fijne hangplekken, leestafel, flex ZZP werkplekken, stilte plekken, kunst, fijne tunes, leuke feestjes en nog veel meer!
    • Op dit nieuwe tijdelijke stadsstrand in de Amsterdamse Westerparkbuurt is alles mogelijk: bedrijfsuitjes, kinderfeesten, sportevenementen, trouwerijen.
    • Geniet ’s zomers van ontbijt, lunch en diner op het terras of lounge met vrienden op één van de 80 strandbedden op het zandstrand en de diverse lounge areas.Vier uw verjaardag of borrel met collega’s aan de Extra Cold Beach Bar en organiseer uw (bedijfs-)evenement in The Beach House of op de Partybeach.
    Het doet me allemaal nog steeds niet stoer en/of ruig aan. Het enige ruige in Noord is de Hangar, omdat het is opgebouwd met vooral oude golfplaten. Daar wordt de rest van Noord niet stoerder of ruiger van.