Vandaag heb ik niets te melden.
Zomerreces
1 week geleden
dinsdag 1 juli 2014
maandag 30 juni 2014
Kwaliteit
Uit wat ik hier af en toe schrijf zou je de conclusie kunnen trekken dat ik niet van voetballen houd. Nou, eerlijk gezegd kijk ik graag naar een goede voetbalwedstrijd. Ik heb gisteren naar Nederland-Mexico gekeken, omdat ik verwachtte dat het wel een leuke wedstrijd zou kunnen worden. Bedie landen beschikken immers over spelers die er best wat van kunnen. In principe beschikken de meeste landen die aan het WK meedoen wel over goede spelers, die zouden kunnen zorgen voor aantrekkelijke wedstrijden. Maar helaas hebben die spelers supporters die het geen bal uitmaakt of er aantrekkelijk voetbal wordt geleverd. Als er maar gewonnen wordt! De voetballers en hun coaches weten wat er van ze verwacht wordt en spelen daarnaar.
Het Nederlands elftal heeft gisteren op het nippertje aan zijn 'verplichtingen' voldaan. De Volkskrant schreefr: Toen vrijwel elk systeem was afgezworen, resteerde dankzij de geweldige teamgeest het overlevingsmechanisme, gevoegd bij de terugkeer naar aloude waarden van het Nederlandse voetbal: aanvallen, tot het einde toe, met flair en met passie die rechtstreeks voortvloeit uit het voetbalhart. (Onderstreping toegevoegd,) Die laatste minuten van de wedstrijd deden (mij) weer terugdenken aan het WK van 1974, toen Nederland hele wedstrijden zo speelde. De krsnt schreef ook over Louis van Gaal, die ook tegen de niet overdreven sterke Mexicanen vasthield aan zijn verdedigende tactiek, die soms een belediging is voor het getrainde oog.
Het voetballen op topniveau (Eredivisie, Primera Division, Premier Leugue, Bundesliga, Champions League, WK, EK) heeft weining meer met sport te maken. Het is entertainment. Daar is niets op tegen, maar als die jongens jaarsalarissen verdienen waar een gemiddelde bankdirecteur nog jaloers op kan worden, mag ik toch van ze verwachten dat ze me entertainen. Louis van Gaal heeft er voor gezorgd dat ze dat gisteren, op de laatste van negentig minuten na, niet gedaan hebben.
Heel Nederland is opgetogen want 'we' hebben de kwartfinale bereikt. Over de kwaliteit van het voetbalspel hoeven we het dan niet meer te hebben.
Het Nederlands elftal heeft gisteren op het nippertje aan zijn 'verplichtingen' voldaan. De Volkskrant schreefr: Toen vrijwel elk systeem was afgezworen, resteerde dankzij de geweldige teamgeest het overlevingsmechanisme, gevoegd bij de terugkeer naar aloude waarden van het Nederlandse voetbal: aanvallen, tot het einde toe, met flair en met passie die rechtstreeks voortvloeit uit het voetbalhart. (Onderstreping toegevoegd,) Die laatste minuten van de wedstrijd deden (mij) weer terugdenken aan het WK van 1974, toen Nederland hele wedstrijden zo speelde. De krsnt schreef ook over Louis van Gaal, die ook tegen de niet overdreven sterke Mexicanen vasthield aan zijn verdedigende tactiek, die soms een belediging is voor het getrainde oog.
Het voetballen op topniveau (Eredivisie, Primera Division, Premier Leugue, Bundesliga, Champions League, WK, EK) heeft weining meer met sport te maken. Het is entertainment. Daar is niets op tegen, maar als die jongens jaarsalarissen verdienen waar een gemiddelde bankdirecteur nog jaloers op kan worden, mag ik toch van ze verwachten dat ze me entertainen. Louis van Gaal heeft er voor gezorgd dat ze dat gisteren, op de laatste van negentig minuten na, niet gedaan hebben.
Heel Nederland is opgetogen want 'we' hebben de kwartfinale bereikt. Over de kwaliteit van het voetbalspel hoeven we het dan niet meer te hebben.
zondag 29 juni 2014
Rugzakje
In een Sterblok zag ik gisteren een commercial van 'DryNites'. Dat is een soortement broekje dat een kind aantrekt als dat nog last heeft van bedplassen op een leeftijd dat dat eigenlijk niet meer zou moeten. DryNites heeft nu een geweldige aanbieding: bij aankoop van twee pakken t.w.v. € 26,70 krijg je een rugzakje met je eigen naam erop cadeau. Da's handig, lijkt me, om het lunchpakket daarin mee naar school te nemen.
Bedplassen is geen schande. Het betrokken kind, noch de ouders, kan er niets aan doen. Maar je gaat er niet mee te koop lopen. Dus hoeveel ouders zullen hun bedplassende kind naar school laten gaan met zo'n rugzakje?
Bedplassen is geen schande. Het betrokken kind, noch de ouders, kan er niets aan doen. Maar je gaat er niet mee te koop lopen. Dus hoeveel ouders zullen hun bedplassende kind naar school laten gaan met zo'n rugzakje?
zaterdag 28 juni 2014
Bovenleiding
Het zat weer behoorlijk mis bij de NS gisteren. Ik had 's ochtends vroeg al gezien dat er geen treinen reden tussen Arnhem en Ede-Wageningen. Iets met de bovenleiding, maar dat zou naaar verwachting rond 12.00 uur verholpen zijn. Als ik de trein van 12.20 uit Winterswijk zou nemen , zou ik dus met de Intercity van 13.31 uur naar Utrecht en vervolgens Amsterdam kunnen reizen.
In Arnhem bleek de zaak toch iets anders te liggen. Die storing in de bovenleiding was er nog steeds. Er gingen wel snelbussen naar Ede-Wagingen, maar daar houd ik niet zo van. Ik besloot de Intercity naar Zwolle te nemen en bij Deventer over te stappen op de Intercity naar Amersfoort en verder. Die Intercity had weliswaar 10 minute vertraging, maar OK.
Die 10 minuten vertraging bleken er uiteindelijk 25 te worden en we waren het station nog niet uit of we stonden weer stil. Via de omroep werd ons verteld dat de stoptrein vóór ons een defect had. Dat duurde weer een minuut of tien. Omdat de trein behoorlijk vol was, zat ik op zo'n klapbankje in het portaaltje bij de ingangsdeuren. Het was daar klammig warm. In het belendend portaal was dat kennelijk ook zo. Daar ontstond na enige tijd wat commotie. Even later werd een jonge vrouw door twee conducteurs langs ons naar de 1e klas coupé gedragen. Na enige minuten werd de vraag omgeroepen of er mensen met enige medische kennis in de trein zaten. Hen werd verzocht naar die 1e klas coupé te komen. Een NS-counducteur kwam ons en de mensen in dat andere portaal zeggen, dat we wel in de 1e klas coupé mochten gaan zitten, daar was airco. Zo zijn ze dus ook wel weer bij de NS.
In die 1e klas coupé bleek dat het wel meeviel met die jonge vrouw. Kennelijk was alleen de warmte haar even wat teveel geworden. In Deventer bleek de Intercity naar Amersfoort ook weer vertraging te hebben. In Amersfoort moest ik overstappen en wat denk je? Inderdaad, met de nodige vertraging. Rond 17.00 uur kwam ik aan op Amsterdam Centraal. Daar werd omgeroepen dat er geen treinen reden tussen Ede-Wageningen en Arnhem vanwege een kapotte bovenleiding.
In Arnhem bleek de zaak toch iets anders te liggen. Die storing in de bovenleiding was er nog steeds. Er gingen wel snelbussen naar Ede-Wagingen, maar daar houd ik niet zo van. Ik besloot de Intercity naar Zwolle te nemen en bij Deventer over te stappen op de Intercity naar Amersfoort en verder. Die Intercity had weliswaar 10 minute vertraging, maar OK.
Die 10 minuten vertraging bleken er uiteindelijk 25 te worden en we waren het station nog niet uit of we stonden weer stil. Via de omroep werd ons verteld dat de stoptrein vóór ons een defect had. Dat duurde weer een minuut of tien. Omdat de trein behoorlijk vol was, zat ik op zo'n klapbankje in het portaaltje bij de ingangsdeuren. Het was daar klammig warm. In het belendend portaal was dat kennelijk ook zo. Daar ontstond na enige tijd wat commotie. Even later werd een jonge vrouw door twee conducteurs langs ons naar de 1e klas coupé gedragen. Na enige minuten werd de vraag omgeroepen of er mensen met enige medische kennis in de trein zaten. Hen werd verzocht naar die 1e klas coupé te komen. Een NS-counducteur kwam ons en de mensen in dat andere portaal zeggen, dat we wel in de 1e klas coupé mochten gaan zitten, daar was airco. Zo zijn ze dus ook wel weer bij de NS.
In die 1e klas coupé bleek dat het wel meeviel met die jonge vrouw. Kennelijk was alleen de warmte haar even wat teveel geworden. In Deventer bleek de Intercity naar Amersfoort ook weer vertraging te hebben. In Amersfoort moest ik overstappen en wat denk je? Inderdaad, met de nodige vertraging. Rond 17.00 uur kwam ik aan op Amsterdam Centraal. Daar werd omgeroepen dat er geen treinen reden tussen Ede-Wageningen en Arnhem vanwege een kapotte bovenleiding.
vrijdag 27 juni 2014
Accu
Over een paar uurtjes zit ik in de trein aar Amsteram. Dan zit het weekje 'Achterhoek' erop. Het was geen opwindend weekje, maar je gaat ook niet voor de opwinding naar de Achterhoek, vermoed ik. Ik heb diverse aangename fietstochtjes gemaakt. Het weer speelde uiteraard ook een positieve rol.
Grote afstanden heb ik niet afgelegd, want meestal fietste ik met een snelheid die niet boven de 13 km/u uitkwam.
Wat me is opgevallen is dat er vrij veel plaatsen zijn, meestal horecagelegenheden, waar je de accu van een elektrische fiets kunt opladen. Als je erop gaat letten zie je overigens dat er vrij veel elektrisch gefietst wordt. De fiets die ik gehuurd had, was een Sparta. Volgens mij loopt de accu daarvan sneller leeg dan die van mijn eigen Giant. Mocht je ooit de aanscaf van een elektrische fiets overwegen,let dan dus op het accuvermogen.
Grote afstanden heb ik niet afgelegd, want meestal fietste ik met een snelheid die niet boven de 13 km/u uitkwam.
Wat me is opgevallen is dat er vrij veel plaatsen zijn, meestal horecagelegenheden, waar je de accu van een elektrische fiets kunt opladen. Als je erop gaat letten zie je overigens dat er vrij veel elektrisch gefietst wordt. De fiets die ik gehuurd had, was een Sparta. Volgens mij loopt de accu daarvan sneller leeg dan die van mijn eigen Giant. Mocht je ooit de aanscaf van een elektrische fiets overwegen,let dan dus op het accuvermogen.
donderdag 26 juni 2014
Kerk
Op een ANWB-paddenstoel zag ik dat ik nog enkele kilometers verwijderd was van Meddo. Natuurlijk had ik nog nooit gehoord van Meddo, maar, dacht ik 'Als een plaatsje groot genoeg is om op een paddenstoel vermeld te worden, is het ook groot genoeg om te beschikken over minstens één horecagelegenheid, waar men mij van een kop koffie en eventueel iets meer kan voorzien.'
Hoe klein een plaats ook is, die horecagelegenheid kan overal zijn en ik begin liever niet meteen met vragen. Gelukkig is er een regel die, naar mijn ervaring, in zo'n beetje alle Europese landen waar ik wel eens rondgefietst heb, opgaat: op een steenworp afstand van de kerk, als het althans een behoorlijk oude kerk is, vind je de kroeg.Dat stamt nog uit de tijd, dat het Calvinisme nog niet toegeslagen had en het dus de gewoonste zaak van de wereld was na de kerkdienst even iets vrolijkers te gaan doen onder het genot van een glaasje met het een of ander, want de priester hield de (mis)wijn voor zichzelf ('Unus pro omnibus.')
Het voordeel van het platteland is dat je een kerk al van een behoorlijke afstand ziet, dus eenmaal bij het dorp beland kun je er zo naartoe fietsen. En het klopte weer: op nog geen vijftig meter van de kerk bevindt zich 'Motor Motel Meddo', waar ik, het was inmiddels lunchtijd, een groentebouillon en een tosti bestelde en vervolgens een cappuccino. Er staan in deze streek trouwens nog aardig wat kerkjes die uit de 15e eeuw of daaromtrent stammen.
Hoe klein een plaats ook is, die horecagelegenheid kan overal zijn en ik begin liever niet meteen met vragen. Gelukkig is er een regel die, naar mijn ervaring, in zo'n beetje alle Europese landen waar ik wel eens rondgefietst heb, opgaat: op een steenworp afstand van de kerk, als het althans een behoorlijk oude kerk is, vind je de kroeg.Dat stamt nog uit de tijd, dat het Calvinisme nog niet toegeslagen had en het dus de gewoonste zaak van de wereld was na de kerkdienst even iets vrolijkers te gaan doen onder het genot van een glaasje met het een of ander, want de priester hield de (mis)wijn voor zichzelf ('Unus pro omnibus.')
Het voordeel van het platteland is dat je een kerk al van een behoorlijke afstand ziet, dus eenmaal bij het dorp beland kun je er zo naartoe fietsen. En het klopte weer: op nog geen vijftig meter van de kerk bevindt zich 'Motor Motel Meddo', waar ik, het was inmiddels lunchtijd, een groentebouillon en een tosti bestelde en vervolgens een cappuccino. Er staan in deze streek trouwens nog aardig wat kerkjes die uit de 15e eeuw of daaromtrent stammen.
woensdag 25 juni 2014
Resultaat
Je staat er niet direct bij stil, maar de Nederlandse deelname aan het WK-voetbal heeft, althans door mij, niet-voorziene gevolgen. In Trouw stond daarover een schrijnend artikel onder de kop Voor sommigen kan Oranje beter niet doorgaan. Het artikel begint met de beschrijving van een vrouw die in de keuken een kopje thee voor zichzelf maakt. Ze probeert daarbij zo weinig mogelijk geluid te maken, want stel je voor dat haar man, die in de woonkamer naar een voetbalwedstijd van Nederland zit te kijken, wordt afgeleid.
Nog drie minuten, hoort ze Snoeks zeggen, dan heeft Oranje gewonnen. Rustig blijven zitten kan ze niet. Ze staat op en doet zachtjes de koelkast open. Acht flesjes, telt ze. Er liggen nog acht van de twintig die ze er vanochtend in heeft gelegd.
Extra klappen
Blessuretijd, vangt ze op vanuit de woonkamer. Haar hart begint in haar keel te kloppen. Snel kijkt ze om zich heen. Is alles opgeruimd? Of liggen er dingen waaraan hij zich kan storen? De keuken is brandschoon. De woonkamer zal er wel anders uitzien.
Ze hoort het fluitsignaal. Daarna wordt het doodstil. Hij heeft de televisie uitgedrukt. Ze hoort het zoemen van haar bloed in haar oren, tot hij de stilte doorbreekt. Kom hier, buldert hij vanaf de bank.
De vader van de auteur van het artikel werkt bij het Steunpunt Huiselijk Geweld in Groningen en vertelde me (de auteur) over de extra klappen die er vallen tijdens het WK: als Nederland verliest, stijgt het aantal meldingen van mishandeling bij de officiële instanties met bijna veertig procent. En zelfs als Oranje wint, wordt er een kwart meer huiselijk geweld gepleegd, vertelde hij.
Ik zal er maar eerlijk voor uitkomen: ik heb vrijwel de hele wedstrijd Nederland-Chili gezien, plus al het geouwehoer erna, dat 'nabeschouwing' genoemd wordt. Het was niet mijn vrije keus. Ik ging naar het restaurant van het hotel voor een maaltijd en anders dan voorgaande dagen hing daar een groot scherm waarop de wedstrijd te zien was. Incusief mezelf keken er nog geen tien mensen naar het scherm, dus er was weinig drukte. Ik vond de wedstrijd niet om aan te zien, maar ik heb inmiddels begrepen dat het om 'HET RESULTAAT' gaat. Dankzij het strategisch vernuft van Louis van Gaal heeft er dus minder huiselijk geweld plaatsgevonden dan het geval zou zijn geweest bij 'ouderwets' aanvallend voetbal. Dat is een mooi resultaat, toch?
Nog drie minuten, hoort ze Snoeks zeggen, dan heeft Oranje gewonnen. Rustig blijven zitten kan ze niet. Ze staat op en doet zachtjes de koelkast open. Acht flesjes, telt ze. Er liggen nog acht van de twintig die ze er vanochtend in heeft gelegd.
Extra klappen
Blessuretijd, vangt ze op vanuit de woonkamer. Haar hart begint in haar keel te kloppen. Snel kijkt ze om zich heen. Is alles opgeruimd? Of liggen er dingen waaraan hij zich kan storen? De keuken is brandschoon. De woonkamer zal er wel anders uitzien.
Ze hoort het fluitsignaal. Daarna wordt het doodstil. Hij heeft de televisie uitgedrukt. Ze hoort het zoemen van haar bloed in haar oren, tot hij de stilte doorbreekt. Kom hier, buldert hij vanaf de bank.
De vader van de auteur van het artikel werkt bij het Steunpunt Huiselijk Geweld in Groningen en vertelde me (de auteur) over de extra klappen die er vallen tijdens het WK: als Nederland verliest, stijgt het aantal meldingen van mishandeling bij de officiële instanties met bijna veertig procent. En zelfs als Oranje wint, wordt er een kwart meer huiselijk geweld gepleegd, vertelde hij.
Ik zal er maar eerlijk voor uitkomen: ik heb vrijwel de hele wedstrijd Nederland-Chili gezien, plus al het geouwehoer erna, dat 'nabeschouwing' genoemd wordt. Het was niet mijn vrije keus. Ik ging naar het restaurant van het hotel voor een maaltijd en anders dan voorgaande dagen hing daar een groot scherm waarop de wedstrijd te zien was. Incusief mezelf keken er nog geen tien mensen naar het scherm, dus er was weinig drukte. Ik vond de wedstrijd niet om aan te zien, maar ik heb inmiddels begrepen dat het om 'HET RESULTAAT' gaat. Dankzij het strategisch vernuft van Louis van Gaal heeft er dus minder huiselijk geweld plaatsgevonden dan het geval zou zijn geweest bij 'ouderwets' aanvallend voetbal. Dat is een mooi resultaat, toch?
Abonneren op:
Posts (Atom)
