Voortgang

Het is inmiddels al weer twee weken geleden dat ik mijn ribben kneusde. Het is dus tijd voor een voortgangsrapportage. Gelukig kan ik melden dat het beter gaat. Vier keer per dag slik ik twee paracetamollen, waarvan drie keer in combinatie met codeïne. Ik heb dus niet meer constant last van pijn.

De kneuzing zit voornamelijk aan de linkerkant, maar ik kan mijn linkerarm al weer bewegen zonder dat dat tot veel extra pijnscheuten leidt. Het in bed gaan liggen en weer opstaan gaan een stuk beter, evenals het een nachtje liggen,

Ik kan de afgelopen twee weken beschouwen als een soort voorbereiding op wat me mogelijk te wahten staat als ik echt oud wordt (over een week ben ik 75) en afhankelijk van mantel- en thuiszorg. De mantelzorg is nu nog beperkt tot het halen van boodschappen en het vullen en leeghalen van de was- en droogmachine. Ik durf nu nog niet op de fiets te stappen om weer zelf boodschappen te doen. Een onverwachte beweging kan tot een pijnscheut leiden en die weer tot een volgende onverwachte beweging die tot ongelukken leidt. Ik ben de laatste tijd al vaak genoeg gevallen.

Voor een kneuzing van de ribben staan vier tot zes weken. Ik heb goede hoop dat ik er met vier weken wel vanaf ben.
x

Fout

Heb ik het toch weer fout gedaan, door mijn schoonzus te machtigen bij de gemeenteraadsverkiezingen namens mij te stemmen. Persoonlijk vind ik het niet fout, maar dat is de mening van de OVSE, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa, die waarnemers gestuurd heeft. Trouw bericht erover. Bij de Tweede Kamerverkiezingen in 2012 constateerden de waarnemers dat het Nederlandse systeem strijdig is met de algemeen aanvaarde norm van 'one man, one vote'. Volmachten zijn volgens de OVSE strijdig met het stemgeheim. Ook bestaat het gevaar van fraude en misbruik, aldus de organisatie.

Het systeem om een ander voor je te laten stemmen bestaat hier al jaren en bij mijn weten is er nooit op gewezen dat de norm van 'one man, one vote' hiermee geweld wordt aangedaan. De OVSE ziet mijn stem dus liever verloren gaan.

En die strijdigheid met het stemgeheim is ook flauwekul. Ik heb er nooit een geheim van gemaakt, noch vóór, noch na de verkiezingen, op welke partij ik zou stemmen, resp. gestemd heb. Dat is ook deze keer weer de SP. We leven inmmers in een land waar het geen enkel gevaar oplevert daar redelijk open mee te zijn. En ik ben er echt niet bang voor dat mijn schoonzus mijn stem stiekem aan een andere partij geeft.

Ja, het is mogelijk te frauderen met volmachtstemmen. Maar we schaffen toch de belastingen niet af omdat daarmee, soms op grote schaal, gefraudeerd kan worden?
x

Hekel

Woensdag ga ik niet stemmen. Voordat je nou nu allerlei vervelende dingen over me gaat denken, vertel ik er maar meteen bij dat mijn stem niet verloren gaat. Vanwege mijn fysieke conditie zie ik mij woensdag de deur niet uitgaan. Mijn schoonzus strekt  die dag de mantelzorg uit tot het uitbrengen van mjn stem.

Vanmiddag kun je in EenVandaag kijken naar een aantal landelijke partijleiders die met elkaar gaan discussiëren over zaken die niets met gemeentepolitiek te maken hebben. Ik kijk al jaren niet meer naar dat soort debatten, want ik leer er niets nieuws uit. Ik heb ze ook niet nodig om een keuze te maken, want ik weet al lang op welke partij ik stem.

De laatste dagen verschijnt er in de Sterreclame regelmatig een spotje waarin Diedetik Samsom oproept op zijn partij te stemmen. Hoe het komt weet ik niet, maar ik heb een hekel aan die man gekregen. Ik heb dat niet zo gauw, zeker niet bij mensen die ik niet persoonlijk ken. Het heeft niets te maken met het feit dat ik zijn ideeën niet deel. Ik ben het ook maar zelden eens met Mark Rutte, maar ik voel geen weerzin als ik hem op tv zie. De KVP-politicus Norbert Schmelzer werd door Wim Kan wel eens aangeduid als 'de gladde teckel'. Het is dat gladde dat ik ook zie in Diederik en dat is geen compliment voor de belangrijkste politicus na Mark Rutte.
x

Propaganda

Leren 'we' het dan nooit? Met ons allen zijn we propagandisten van Geert Wilders. Als Wilders weer eens een disriminerende uitlating doet, maken de media daar 'nieuws' van door er uitgebreid aandacht aan te besteden. Vervolgens gaan andere politici daarop reageren. Dat stelt Geert in de gelegenheid zijn uitspraak nog eens te herhalen. Trouw besteedt uitgebreid aandacht aan de opmerking van Wilders dat Marokkanen beter terug kunnen gaan naar Marokko. PvdA-bestuurder Fouad Sidali vergeleek daarop Wilders met Hitler. Dus kwam Wilders opnieuw in het nieuws, want hij was beledigd. PvdA-voorzitter Hekman liet weten dat Sidali te ver was gegaan, dus werd de oorspronkelijke opmerking van Wilders nog maar weer ens herhaald. De ministers Timmermans en Asscher lieten van zich horen en ja, nog maar weer eens laten zien/horen wat Wilders ook al weer uitgekraamd had.

Wilders staat bekend om zijn uitspraken die snel de media halen. Hij zegt slechts zelden iets nieuws. Het zijn altijd variaties op een bekend thema. Om te beginnen zouden de media kunnen besluiten Wilders voortaan links te laten liggen. Leden van andere partijen moeten zich inhouden bij het reageren op wat Wilders gezegd of geschreven heeft. We moeten Wilders doodzwijgen.
x

Herdenken

De Dodenherdenking op 4 mei associeer ik altijd met de Tweede Wereldoorlog. Dat zal wel te maken hebben met het feit dat ik het laatste deel ervan nog tamelijk bewust heb meegemaakt. Situaties uit de Hongerwinter kan ik me nog goed herinneren. Maar ik weet niet zo goed wat ik herdenken moet en hoe ik dat zou moeten doen. In mijn directe omgeving waren geen slachtoffers aan wie ik zou kunnen terugdenken.

Bij de officiële Dodenherdenking worden niet alleen de slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog herdacht, maar alle slachtoffers die sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog zijn omgekomen, zowel in oorlogssituaties als bij vredesoperaties. Een aantal Joodse organisaties, de Raad van Kerken en het contactorgaan Moslim en Overheid willen dat met de Dodenherdenking niet langer ook de Nederlandse burgers en militairen die na 1945 in andere oorlogen en bij vredesoperaties zijn omgekomen, worden herdacht. De boodschap van de Holocaust dreigt onder te sneeuwen door op 4 mei alle oorlogsslachtoffers tegelijkertijd te herdenken.

Hoe willen die Joodse organisaties, de Raad van Kerken en het contactorgaan Moslim en Overheid eigenlijk regelen dat bij de Dodenherdenking uitsluitend gedacht wordt aan slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog? Het merendeel van de bevolking heeft sowieso geen persoonlijke herinneringen aan die oorlog. Als iemand een echtgenoot, vader, zoon of broer verloren heeft in Afghanistan, kan ik me goed voorstellen dat zhij op 4 mei daaraan meer denkt dan aan de Holocaust

De Holocaust was uniek in al zijn gruwelijkheid. Het is goed daar op vaste tijden bij stil te staan. Maar degenen die zich daarbij persoonlijk nog altijd zeer betrokken voelen moeten anderen niet willen voorschrijven wie of wat zij op 4 mei willen herdenken en op welke wijze,
x

Stoel

Gistermiddag heb ik het even uitgeprobeerd: ik ging op bed liggen om te zien hoe het zou bevallen. En zie daar: het gaan liggen en het weer opstaan gingen gepaard met aanzienlijk minderr pijn dan een aantal dagen geleden en tijdens het geheel horizontaal liggen kreeg ik geen hoestbuien. Ik moet nog vermelden dat ik geprobeerd heb te slapen met een omhoog getrokken hoofdeinde van het bed. Dat vertraagde slechts het moment waarop het hoesten begon.

De afgelopen nacht heb ik dus, na vier voorgaande nachten in een stoel te hebben doorgebracht, weer eens in mijn bed geslapen zonder dat dat tot ernstig pijnlijke situaties leidde. Er is, kortom, licht aan het einde van de tunnel.

Merkwaardig is het wel te moeten vaststellen dat ik in een stoel beter slaap dan in bed. Ik ben eraan gewend dat ik diverse malen per nacht wakker wordt. Slapend in de stoel gebeurde dat slechts één maal per nacht. Moet ik van dat in een stoel slapen dan maar een gewoonte maken?
x

Zelfredzaam

Soms kan een situatie treffend worden weergegeven in een klein aantal woorden, bijvoorbneeld de bezuinigingen in de zorg. Gistermiddag zag ik de herhaling van Pauw & Witte man van de avond daarvoor. Daarin kwam de verpleegkundige Marleen Verbree aan het woord, naar aanleiding van een brief van haar in de Volkskrant van 4 maart, Zij beschreef de situatie van een oudere vrouw die, geheel tegen haar zin van een verpleeghuis naar haar eigen huis werd gebracht. De treffende zin, naar mij gevoel: Op een belletje kunnen drukken telt sinds kort namelijk als teken van zelfredzaamheid. Dan heb je dus geen zorg nodig.
x