Vertel

Sportverslaggevers zijn rare mensen, die er een gewoonte van maken naar de bekende weg te vragen. Het komt bij alle sporten voor, maar toevallig zag ik het gisteren weer eens bij een stukje verslag van de paralympics, de afdaling bij het skiën. De Nederlandse deelnemer maakt ergens een foutje en vliegt uit de baan. Het komt allemaal uitgebreid in beeld en ten overvloede beschrijft de verslaggever het ook nog maar eens, misschien wel voor de visueeel gehandicapte kijkers.

Na afloop gaat de verslaggever met de sporter praten. Zijn eerste vraag is: "Vertel eens, wat ging er mis?" Goeie vraag! Als alles meezit krijg je nog eens een herhaling van de beelden te zien terwijl die sporter zijn relaas doet, eindigend met "wat er door hem heen ging" in die situatie.

Ik vermoed dat je pas verslaggever bij de tv kunt worden, als je je sporen verdiend hebt bij de radio  en dat dan ook geruime tijd gedaan hebt. Daar is er bij je ingestampt dat je altijd duidelijk moet beschrijven wat de luisteraars niet kunnen zien. Dat is er zo goed ingestampt, dat ze het niet meer kunnen laten. Cameramensen weten in het algemeen sportgebeurtenissen adequaat in beeld te brengen. Toch kunnen de commentatoren het niet laten om, als er een groep wielrenners tegen de grond gaat, te roepen dat er een valpartij heeft plaatsgevonden. Een spreekverbod lijkt me een mooie oplossing voor al het oeverloze geouwehoer.x

Warm

Gisteren was het, zeiden ze in het NOS-journaal (dacht ik), "de warmste 8 maart aller tijden". Laat je niets wijsmaken. OK, tijdens het Eoceen was er nog niemand die zich met data en temperaturen bezighield en/of het allemaal bijhield.

Het Eoceen is het tijdperk tussen het Oligoceen en Paleoceen. Het duurde van 56,0 tot 33,9 miljoen jaar geleden. Het Eoceen was een tijdperk met een uitgesproken warm en nat klimaat. Het vroegste deel van het Eoceen had zelfs het warmste klimaat van de afgelopen 100 miljoen jaar. Als we het hebben over "aller tijden" moeten we dat Eoceen wel even meenemen. Toen was het dus warmer dan gisteren en niet op één dag, maar geruime tijd aaneen.Vandaag wordt het nog warmer, maar het is weer geen echt record. Wat ze bij het NOS-journaal ook denken.
x

Achtertuin

De precieze inhoud van de gesprekken tussen Obama en Putin is natuurlijk niet bekend, maar ik kan me zo voorstellen dat Putin in reactie op Obama's bezwaar tegen de 'bezetting' van de Krim heeft gezegd: 'Kijk naar je eige' of iets over een pot en een ketel. In 1983 viel de USA Grenada, een Caraïbisch eiland, binnen, waar ongeregeldheden plaatsvonden. In Wikipedia wordt onder meer geschreven: "Als reden gaf de Amerikaanse regering op: algehele politiek instabiliteit in een land in de buurt van de Amerikaanse grens". Al eerder had Amerika zich bemoeid met Nicaragua, omdat het het niet plezierig vond dat de Sandinisten de macht hadden overgenomen van Somoza en zijn kliek. Met welk Zuid-Amerikaans land hebben de VS zich eigenlijk niet bemoeid? Cuba wordt nu al decennia lang geboycot.

De VS hebben Zuid-Amerika altijd beschouwd - en behandeld - als de eigen achtertuin, waar ze een dikke vinger in de pap wilden hebben. Oekraïne was ooit onderdeel van de Unie van Socialistische Sovjet Republieken (USSR). Net als meer van die vroegere Sovjet Republieken, zoals de Baltische staten en Wit-Rusland maken zij geen deel uit van de Russische Federatie. Landen als Polen, de DDR en Hongarije, waren formeel onafhankelijk, maar behoorden wel degelijk tot de invloedsfeer (de achtertuin) van de USSR.

Ik heb het hier al eerder geschreven. Op de Gereformeerde Kweekschool, waar je zo'n vijftig jaar geleden toch een pro-Amerikaanse en anti-Russische opstelling mocht verwachten, werd mij en mijn medeleerlingen verteld dat er eigenlijk niet zo veel verschil bestond tussen de Amerikaanse en Russische politiek. Beide naties hadden maar één doel: het bevorderen van de eigen belangen. Dat is naar mijn mening nog steeds zo. In Europa zijn we  traditioneel  gezien nog steeds geneigd achter de VS aan te hobbelen en Russisch optreden te veroordelen.

Voor alle duidelijkheid: ik vind dat de burgers van Oekraïne zonder druk van Rusland hun eigen toekomst moeten/mogen bepalen. Maar als 'Europa' zijn invloed in de achtertuin van Rusland wil vergroten, moet het niet vreemd opkijken als Rusland zich zijn historische trauma's herinnert, zoals de slag bij de Berezina en de Operatie Barbarossa.
x

Helaas

Gisteren belde ik rond twaalf uur mijn huisarts, met de bedoeling een wat sterkere pijnstiller te krijgen. De assistent (Joop) zei dat ik te vroeg belde. Ik moest het na vijf minuten nog eens proberen. Dat deed ik. Helaas, er werd niet opgenomen. Tot half één heb ik het nog diverse malen geprobeerd, maar ik kreeg geen verbinding. Om drie uur belde ik weer en kreeg ik wel verbinding. Maar een andere pijnstiller krijg ik niet i.v.m. de pillen die ik al geruime tijd slik. Ik moet het dus met die acht paracetemollen per dag doen.

Ik heb nog niet de indruk gekregen dat de paracetemol echt pijnverlagend werkt. Gelukkig zijn er bepaalde posities waarin ik kan zitten zonder dat ik enige pijn voel, Geheel pijnloos liggen is er nog niet bij, maar de pijn is dan niet van dien aard dat ik niet in slaap kan vallen. Het gaan liggen en het opstaan zijn wel de meest pijnlijke bezigheden.

Vanochtend komt mijn kleine zusje enige mantelzorg verlenen. Die zal dan vooral bestaan uit het doen van boodschappen voor de komende dagen, want die zie ik mij voorlopig niet doen. En ik bedenk net dat ernog een schone was in de droger zit.

En uitgerekend nu wordt ht zondag een mooie dag voor een terrasje in de stad. Ik zal me tevreden moeten stellen met het bewonderen van de bloesems in de gemeenschappelijke tuin.
x

Kneus

Ja, hoor, het is weer eens zo ver. Ik had net medicijnen bij de apotheek gehaald en ging op weg naar AH. Vóór mij sloeg een vrachtauto rechtsaf. Voordat dat helemaal voltooid was stond hij stil. Ik moest dus naar links uitwijken om er niet tegen aan te knallen. Tegelijkertijd werd ik aan mijn linkerzijde gepasseerd door een bus van het GVB. Ik was kennelijk iets te ver naar links gegaan want ik raakte de bus, of de bus mij. Het was geen verschrikkelijke klap, maar ik raakte wel mijn evenwicht kwijt en kwam dus ten val. Omstanders hielpen mij en mijn fiets overeind en ik kon even gaan zitten op een vrij brede paal op het trottoir. De buschauffeur kwam vriendelijk vragen hoe het met me ging. Dat deed ook een toevallig passerende motoragent. Het ging best goed. Alleen twee minieme schrammetjes op mijn linkerhand. De agent bleef in mijn buurt tot ik hem ervan overtuigd had dat ik mijn weg zonder problemen kon vervolgen. Ik ging dus naar AH, deed mijn boodschappen en ging naar huis.

Toen ik al weer een tijdje thuis was, merkte ik dat er toch iets meer aan de hand was. Als ik hoestte gaf dat een behoorlijk pijnlijk gevoel aan de linkerzijde van mijn borstkas. Hetzelfde als ik mijn neus snoot en dat doe ik nogal vaak. En de pijn werd meer constant. Ik besloot met twee paracetamollen naar bed te gaan. Ik viel vrij snel in slaap en sliep tot een uur of half zeven. Die pijn was er nog en ik trok de conclusie dat ik wat ribben gekneusd had. Voor alle zekerheid besloot ik toch maar even mijn diagnose door een deskundige te doen bevestigen. Ik kon om acht uur terecht op de Huisartsenpost in het BovenIJ ziekenhuis. Mijn diagnose werd bevestigd. Daar zit ik dus een week of vier aan vast. De arts gaf mij in overweging vier maal per dag twee paracetamollen te slikken. Ze wilde mij geen sterkere pijnstillers voorschrijven, gezien de medicatie die ik in verband met mijn hart gebruik. Dat moest ik dan maar aan mijn eigen huisarts vragen.

Het gekke is dat ik mij herinner dat ik met een behoorlijk klap met mijn kop op de grond ben gekomen, maar dat ik daar totaal geen last van heb. Tegen mijn gewoonte in ben ik pas naar bed gegaan na Paul & Witteman. Ik heb nog niet geslapen en ben het bed maar uitgegaan om dit blog te schrijven. Vandaar dat vroege tijdstip onderaan.

UPDATE (8:22 uur)

Ik heb een klein beetje geslapen en om 5:00 uur twee paracetamollen genomen. Als ik in een bepaalde houding stil zit, voel ik geen pijn, maar bij de geringste beweging van mijn linkerarm voel ik het direct en ook wanneer ik wat dieper ademhaal. Tussen twaalf en half één kan ik mijn huisarts bellen en varen om een wat sterkere pijnbestrijder. Ik hoef niet de deur uit voor boodschappen en zal proberen zo veel mogelijk te slapen.
x

Uitgeven

Het gaat, volgens het CPB, weer de goede kant op met onze economie. De cijfers van het CPB worden allerwegen "hoopvol" genoemd. Er hoeft niet nog meer bezuinigd te worden. Het zou zomaar kunnen dat we met ons allen weer wat meer gaan uitgeven. Mijn advies is: wacht niet met dat meer uitgeven tot 2015. Doe het nu!

Veel mensen beginnen direct te zappen, zodra er commercials op hun tv verschijnen. Ik doe dat nooit, hoogstens ga ik even iets anders doen, bijvoorbeeld een plasje. Ik zie dus veel commercials waarin bedrijven (zoals bouwmarkten, keukenboeren, meubelbedrijven) kortingen tot wel 40% aanbieden. En wat dacht je van auto's? Al die bedrijven zijn echt niet gek: zodra die in de gaten beginnen te krijgen, dat wij weer wat meer durven uit te geven, verdwijnen al die kortingen als sneeuw voor de zon. Ben je dus uitgekeken op je bankstel,  dan heb je nog tot 20 april (denk ik) de tijd om te beslissen of je met de Paasdagen de meubelboulevard wilt bezoeken. Je hebt dan een echt mooi bankstel voor een IKEA-prijsje. Dus: KOPEN! NU!
x

Tintje

Als wij als Nederlanders op een bepaald terrein niets presenteren, is er altijd wel een journalist die er fijntjes op wijst dat wij toch op een bepaalde prestatie best een beetje trots mogen zijn, omdat er wel degelijk een Nederlands tintje aan zit. Er waren weliswaar geen Nederlandse skiërs in Sotsji, maar gelukkig heeft de Oostenrijkse skiër Hirscher een Nederlandse moeder. en hij spreekt ook nog eens behoorlijk Nederlands.

Gisteren hebben 'wij' een klein beetje de Oscar voor de beste film gekregen. Steve McQueen, regisseur van '12 years a slave', woont immers, met zijn Nederlandse vrouw, de helft van het jaar in de Amsterdamse Pijp. Het PAROOL schreef: Interviewers gaven vannacht hoog op van de Nederlandse journaliste Bianca Stigter. De partner van regisseur Steve McQueen verscheen aan zijn zijde op de rode loper voorafgaand aan de uitreiking van de Oscars en werd geprezen om haar begripvolle houding. 'We' hebben dus, zeg maar, de Oscar voor de meest begripvolle houding gekregen. Daar mogen we best trots op zijn.
x