Weerzin voelen tegen nieuwe ontwikkelingen kan twee oorzaken hebben: 1. ik word ouder (en kan het allemaal niet meer bijbenen); 2. ik word conservatief. Ouder worden heb ik niet in de hand: de tijd loopt onafwendbaar door. Conservatief worden heb ik wel zelf in de hand. Ik kan mezelf voortdurend voorhouden dat iets niet goed of beter is omdat het ouder is, of omdat ik er nou eenmaal aan gewend ben. Ik moet geen dingen afwijzen alleen maar omdat ze nieuw zijn, of omdat ze alleen voor jongeren bedoeld zijn. "Ook deze tijd wordt een keer de goeie ouwe tijd."
Hoe kom ik daar nou weer op? "We moeten veel dichter bij de belevingswereld van onze luisteraars komen te staan. We zoeken naar de toon van 'De Wereld Draait Door'. Het mag allemaal wel iets luchtiger, gevarieerder, sneller en populairder worden", aldus zendermanager Laurens Borst. Laurens wordt geciteerd door Joost van Velzen die in Trouw over radio en tv schrijft. Laurens managet Radio 1, waar ik redelijk veel naar luister. Ik ben dus één van 'onze luisteraars' en Radio 1 moet dus ook 'veel dichter' bij mijn belevingswereld komen.
"Radio 1 is de nieuws- en sportzender van de publieke omroep. Zeven dagen in de week, 24 uur per dag, de snelste nieuwsvoorziening in de ether en op de kabel. (...) De achtergronden bij het nieuws worden dagelijks via diverse rubrieken toegelicht. AVRO, EO, KRO, NCRV, NPS, TROS, VARA en VPRO werken op Radio 1 samen om het pluriforme geluid van de Nederlandse samenleving in al zijn schakeringen goed over het voetlicht te krijgen." Die tekst bedenk ik niet zelf, die haal ik van de website van Radio 1, dus daar zal Laurens helemaal achter staan. Nieuws en achtergronden, daarvoor luister ik naar Radio 1. Zo kan ik de wereld en de mensen om me heen wellicht een beetje beter begrijpen. Volgens mij zijn er radio- en tv-kanalen te kust en te keur waar ik iets luchtigs, gevarieerds, snels of populairs kan vinden. Gaan we binnenkort Radio 4 populairder maken door dagelijks een paar uur André Rieu uit te zenden?
Ben ik nou een eenzame uitzondering, of lid van een klein clubje zonderlingen? Mijn haren gaan helemaal overeind staan als ze gaan zoeken naar de toon van 'De Wereld Draait Door', dat wordt gepresenteerd door de exorbitant hoog betaalde Matthijs van Nieuwkerk. Binnenkort kan hij weer vrijwel dagelijks voor dat exorbitant hoge salaris mensen onderbreken en afkappen als ze langer dan vijf seconden dreigen te praten op een manier die niet luchtig, gevarieerd, snel of populair genoeg is. Als dat de belevingswereld is waarop Radio 1 gaat mikken, schakel ik over naar Sky radio. Daarvan weet ik tenminste zeker dat het me niets te bieden heeft.
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
dinsdag 19 augustus 2008
maandag 18 augustus 2008
Biecht
De Amerikanen moeten natuurlijk helemaal zelf weten hoe ze hun verkiezingsstrijd voeren. We weten dat die daar wat anders, veel tumultueuzer verloopt dan hier. Omdat ik nu eenmaal iets heb met Amerikaanse politiek, probeer ik die wel zo veel mogelijk te volgen. Dan zie ik gewoon in onze eigen Volkskrant de kop: Obama en McCain te biecht bij predikant.
Beide kandidaten waren gezamenlijk te gast bij de predikant Rick Warren en beantwoordden zijn vragen. Het ging daarbij o.a. om de fouten die ze in hun leven gemaakt hebben. De Republikein McCain noemde het mislukken van zijn eerste huwelijk de grootste morele fout van zijn leven. Waar maakt de brave man zich druk om, denk ik dan. De nog altijd alom in hoog aanzien staande president John F. Kennedy was een van de grootste rokkenjagers uit de geschiedenis. Bij hem vergeleken waren, bij wijze van spreken, Casanova en Don Juan preutse typetjes. Vóór Kennedy trouwde met de even hemelhoog vereerde Jackie, was hij eerder getrouwd én gescheiden. De Kennedy's hebben die geschiedenis succesvol onder de tafel weten te werken, maar zelfs een onverdachte bron als Richard Kardinaal Cushing, aartsbisschop van Boston en jarenlang de 'huisgeestelijke' van de Kennedy's heeft dit erkend. (Zie: Seymour M. Hersh, The Dark Side of Camelot; 1997.)
En wat biechtte Barack Obama nederig op? Hij noemde ‘egoïsme’ de grootste morele fout uit zijn leven. Je moet er toch niet aan denken? Jarenlang zitten we met een nitwit opgescheept en nu is de kans levensgroot aanwezig dat we een egoïst in het Witte Huis krijgen. Hij heeft nog een half jaar te gaan. Is dat voldoende om hem van dat egoïsme te genezen? Redt een goede psychiater dat? Heeft Barack daar nog tijd voor tussen al het campagnevoeren door? Als ik zou moeten kiezen tussen een gescheiden man en een egoïst, zou ik het wel weten.
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
Beide kandidaten waren gezamenlijk te gast bij de predikant Rick Warren en beantwoordden zijn vragen. Het ging daarbij o.a. om de fouten die ze in hun leven gemaakt hebben. De Republikein McCain noemde het mislukken van zijn eerste huwelijk de grootste morele fout van zijn leven. Waar maakt de brave man zich druk om, denk ik dan. De nog altijd alom in hoog aanzien staande president John F. Kennedy was een van de grootste rokkenjagers uit de geschiedenis. Bij hem vergeleken waren, bij wijze van spreken, Casanova en Don Juan preutse typetjes. Vóór Kennedy trouwde met de even hemelhoog vereerde Jackie, was hij eerder getrouwd én gescheiden. De Kennedy's hebben die geschiedenis succesvol onder de tafel weten te werken, maar zelfs een onverdachte bron als Richard Kardinaal Cushing, aartsbisschop van Boston en jarenlang de 'huisgeestelijke' van de Kennedy's heeft dit erkend. (Zie: Seymour M. Hersh, The Dark Side of Camelot; 1997.)
En wat biechtte Barack Obama nederig op? Hij noemde ‘egoïsme’ de grootste morele fout uit zijn leven. Je moet er toch niet aan denken? Jarenlang zitten we met een nitwit opgescheept en nu is de kans levensgroot aanwezig dat we een egoïst in het Witte Huis krijgen. Hij heeft nog een half jaar te gaan. Is dat voldoende om hem van dat egoïsme te genezen? Redt een goede psychiater dat? Heeft Barack daar nog tijd voor tussen al het campagnevoeren door? Als ik zou moeten kiezen tussen een gescheiden man en een egoïst, zou ik het wel weten.
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
zondag 17 augustus 2008
Ondermijnen
Fractieleider Halsema zegt dat GroenLinks nooit acties zal steunen die de democratie ondermijnen. Maar haar partij is verdeeld. Dat schreef Trouw gisteren. Uiteraard ging het daarbij om de 'affaire-Duyvendak'. Met die uitspraak van Femke ben ik het voor 100% eens. Iedere rechtgeaarde democraat zal het daarmee eens zijn. Zitten er dan ondemocratische types bij dat verdeelde GroenLinks? Als dat al zo is, zullen er dat niet veel zijn. Ik denk alleen dat er wat dingen door elkaar gehaald worden.
Inbraak is een misdaad. Duyvendak heeft dus in zijn jonge, actievoerende jaren een misdaad begaan, waarvoor hij nooit gestraft is en nu, i.v.m. verjaring, niet meer gestraft kan worden. Daar zijn we het met ons allen, Duyvendak incluis, roerend over eens. De vraag is nu: heeft Duyvendak destijds iets gedaan wat de democratie ondermijnt? Is elke wetsovertreding per definitie een ondermijning van de democratie? Dan wordt alleen al op ons wegennet de democratie massaal ondermijnd.
Wij hebben een democratie gekregen omdat er ooit mensen waren die de moed hadden de destijds bestaande wetten te overtreden en te ondermijnen. Multatuli schreef: "De muiters van gisteren zijn dikwijls de helden en martelaren van vandaag." Onze wetgeving op terreinen als abortus en euthanasie zijn tot stand gekomen, doordat voorafgaande aan die wetgeving mensen de bestaande wetgeving overtraden. Formeel pleegden zij een van de zwaarste misdaden: moord met voorbedachte rade. Waren die mensen de democratie aan het ondermijnen? Onzin! Die mensen hebben eraan bijgedragen dat op democratische wijze onze wetgeving veranderde en naar de mening van een meerderheid ten goede.
GroenLinks-partijvoorzitter Henk Nijhof zegt: "Ik denk dat we in Nederland wel een gezamenlijk gevoel hebben van wat kan." Dat zal best, maar dat gaat niet over veel dingen. Het aardige van een democratie is juist dat we over een heleboel dingen heel verschillend voelen en denken en dat we ondanks dat toch nog kunnen samenleven zonder elkaar voortdurend de hersens in te slaan, pootje of op te lichten of elkaar op andere manieren het leven zuur te maken. Als we dat toch doen, doen we dat niet om de democratie te ondermijnen. Ik durf zelfs te beweren dat er maar heel weinig mensen zijn die zich bij alles wat ze doen afvragen of het democratieondermijnend of democratieondersteunend is. En het sterft van de mensen die bij voortduring een of andere regeltje overtreden.
Duyvendak is niet 'onmogelijk' geworden omdat hij ruim twintig jaar geleden een misdaad heeft begaan, maar omdat daarover en over dingen die er omheen hingen een geweldige hype gemaakt is. In het algemeen heb ik van Femke Halsema een redelijk hoge pet op. Het valt me van haar tegen dat ze uit electorale overwegingen, want andere kan ik mij niet voorstellen, een partijgenoot en medeparlementariër die ook buiten GroenLinks gewaardeerd werd, als een baksteen heeft laten vallen.
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
Inbraak is een misdaad. Duyvendak heeft dus in zijn jonge, actievoerende jaren een misdaad begaan, waarvoor hij nooit gestraft is en nu, i.v.m. verjaring, niet meer gestraft kan worden. Daar zijn we het met ons allen, Duyvendak incluis, roerend over eens. De vraag is nu: heeft Duyvendak destijds iets gedaan wat de democratie ondermijnt? Is elke wetsovertreding per definitie een ondermijning van de democratie? Dan wordt alleen al op ons wegennet de democratie massaal ondermijnd.
Wij hebben een democratie gekregen omdat er ooit mensen waren die de moed hadden de destijds bestaande wetten te overtreden en te ondermijnen. Multatuli schreef: "De muiters van gisteren zijn dikwijls de helden en martelaren van vandaag." Onze wetgeving op terreinen als abortus en euthanasie zijn tot stand gekomen, doordat voorafgaande aan die wetgeving mensen de bestaande wetgeving overtraden. Formeel pleegden zij een van de zwaarste misdaden: moord met voorbedachte rade. Waren die mensen de democratie aan het ondermijnen? Onzin! Die mensen hebben eraan bijgedragen dat op democratische wijze onze wetgeving veranderde en naar de mening van een meerderheid ten goede.
GroenLinks-partijvoorzitter Henk Nijhof zegt: "Ik denk dat we in Nederland wel een gezamenlijk gevoel hebben van wat kan." Dat zal best, maar dat gaat niet over veel dingen. Het aardige van een democratie is juist dat we over een heleboel dingen heel verschillend voelen en denken en dat we ondanks dat toch nog kunnen samenleven zonder elkaar voortdurend de hersens in te slaan, pootje of op te lichten of elkaar op andere manieren het leven zuur te maken. Als we dat toch doen, doen we dat niet om de democratie te ondermijnen. Ik durf zelfs te beweren dat er maar heel weinig mensen zijn die zich bij alles wat ze doen afvragen of het democratieondermijnend of democratieondersteunend is. En het sterft van de mensen die bij voortduring een of andere regeltje overtreden.
Duyvendak is niet 'onmogelijk' geworden omdat hij ruim twintig jaar geleden een misdaad heeft begaan, maar omdat daarover en over dingen die er omheen hingen een geweldige hype gemaakt is. In het algemeen heb ik van Femke Halsema een redelijk hoge pet op. Het valt me van haar tegen dat ze uit electorale overwegingen, want andere kan ik mij niet voorstellen, een partijgenoot en medeparlementariër die ook buiten GroenLinks gewaardeerd werd, als een baksteen heeft laten vallen.
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
zaterdag 16 augustus 2008
Kloof
De kloof bestaat en politici zitten vooral hun eigenbelang na te jagen. Vraag het maar op straat. Twee op de drie Nederlanders menen dat een ravijn het land doorklieft, met aan de ene kant Haagse politici en aan de overzijde ‘gewone mensen’, zo constateert het Centraal Bureau voor de Statistiek in het woensdag gepubliceerde Nationaal Kiezersonderzoek. Het artikel in de Volkskrant gaat daar nog een tijdje over door.
Aan de borreltafel mag iedereen meepraten, of je nou ergens verstand van hebt of niet. Het is niet de bedoeling dat je naar elkaar luistert. Het maakt niet uit of je iemand overtuigt. Het gaat erom dat jij even stoom kunt afblazen over het feit dat 'ze in Den Haag' (of in het gemeentehuis, of het provinciehuis) hun eigenbelang, of het belang van je buurman in plaats van het allerbelangrijkste belang, jouw belang, nastreven. Jij weet al jaren hoe dat belang het best bevorderd kan worden, maar 'ze' weigeren dat te begrijpen. 'Ze' luisteren niet eens naar je. Hoe komt dat nou?
Heb ik een vreselijk hoge pet op van politici? Nee, maar dat gaat even hard op voor leden van raden van bestuur, treinconducteurs, bloggers, violisten, tv-presentatoren, opiniepeilers, geënquêteerden, ouderen, jongeren, mannen en vrouwen. Het zijn allemaal net mensen. Van sommige mensen heb ik een hoge pet op. Dat kunnen familieleden zijn, of vrienden of mensen die ik alleen maar van horen zeggen ken, maar die wel iets gepresteerd hebben waar ik om een of andere reden bewondering voor heb. Ook mensen waar ik een hoge pet van op heb doen wel eens dingen waarvan ik denk: jammer nou.
Politici worden door ons ingehuurd om dingen te regelen waar we zelf niet aan toe komen: een dijk langs een rivier leggen, een rijstrook verbreden, dieven vangen, het minimumloon vaststellen en nog een paar van die dingen. Het vervelende is dat we met ons zestien miljoenen niet allemaal hetzelfde willen. Dat betekent dat politici altijd besluiten nemen waar een deel van de bevolking het absoluut niet mee eens is. Dat deel van de bevolking vindt dus dat 'ze' moeten opdonderen. De nieuwe 'ze' doen wel wat jij zegt, maar vreemd genoeg zijn veel van je familie, vrienden, kennissen en collega's het daar helemaal niet mee eens. Die vinden dat 'ze' meer naar het volk, naar hun dus, moeten luisteren. Die gapende kloof tussen hun en 'ze' moet nou toch eindelijk eens overbrugd worden. Is er iemand die mij in een paar woorden kan uitleggen hoe 'ze' dat moeten doen?
Aan de borreltafel mag iedereen meepraten, of je nou ergens verstand van hebt of niet. Het is niet de bedoeling dat je naar elkaar luistert. Het maakt niet uit of je iemand overtuigt. Het gaat erom dat jij even stoom kunt afblazen over het feit dat 'ze in Den Haag' (of in het gemeentehuis, of het provinciehuis) hun eigenbelang, of het belang van je buurman in plaats van het allerbelangrijkste belang, jouw belang, nastreven. Jij weet al jaren hoe dat belang het best bevorderd kan worden, maar 'ze' weigeren dat te begrijpen. 'Ze' luisteren niet eens naar je. Hoe komt dat nou?
Heb ik een vreselijk hoge pet op van politici? Nee, maar dat gaat even hard op voor leden van raden van bestuur, treinconducteurs, bloggers, violisten, tv-presentatoren, opiniepeilers, geënquêteerden, ouderen, jongeren, mannen en vrouwen. Het zijn allemaal net mensen. Van sommige mensen heb ik een hoge pet op. Dat kunnen familieleden zijn, of vrienden of mensen die ik alleen maar van horen zeggen ken, maar die wel iets gepresteerd hebben waar ik om een of andere reden bewondering voor heb. Ook mensen waar ik een hoge pet van op heb doen wel eens dingen waarvan ik denk: jammer nou.
Politici worden door ons ingehuurd om dingen te regelen waar we zelf niet aan toe komen: een dijk langs een rivier leggen, een rijstrook verbreden, dieven vangen, het minimumloon vaststellen en nog een paar van die dingen. Het vervelende is dat we met ons zestien miljoenen niet allemaal hetzelfde willen. Dat betekent dat politici altijd besluiten nemen waar een deel van de bevolking het absoluut niet mee eens is. Dat deel van de bevolking vindt dus dat 'ze' moeten opdonderen. De nieuwe 'ze' doen wel wat jij zegt, maar vreemd genoeg zijn veel van je familie, vrienden, kennissen en collega's het daar helemaal niet mee eens. Die vinden dat 'ze' meer naar het volk, naar hun dus, moeten luisteren. Die gapende kloof tussen hun en 'ze' moet nou toch eindelijk eens overbrugd worden. Is er iemand die mij in een paar woorden kan uitleggen hoe 'ze' dat moeten doen?
vrijdag 15 augustus 2008
Sorry
Ja, sorry hoor! Ik blijf nog even doorzeuren over dat autorijden. Trouw wijdde gisteren een commentaar aan het rapport van het Milieu- en Natuurplanbureau. Ik citeer het einde van dat commentaar: Kortom, het beeld dat zich aftekent, is dat van een kabinet dat de burger een rad voor de ogen draait. Die burger wil voor zo weinig mogelijk geld onbelemmerd in zijn auto kunnen rijden. En het kabinet is zo tegemoetkomend om die burger in die illusie te stijven.
Als ik eenmaal op een stokpaardje zit rijd ik door tot het bittere einde. Om de gezondheid van andere mensen te beschermen wordt mij op steeds meer plekken verboden te roken. Autogebruik leidt aantoonbaar tot meer doden en tot meer mensen die moeten leven met een beperking dan meeroken. Toch wil ik dit even opmerken: IK BEN NIET TEGEN AUTO'S. Ik ben tegen OVERBODIGE auto's en tegen OVERBODIG autogebruik. Ondanks al het gezeur en gezever over wat er steeds niet klopt met ons openbaar vervoer, hebben wij een van de beste openbaar-vervoerssystemen ter wereld. Ik kan het weten, want ik er ben altijd van afhankelijk geweest. Nu niet gaan zeggen: "Ja, jij had het makkelijk, want je had geen kinderen." Ik heb een vrouwelijke collega gehad die fulltime in Den Haag werkte en in Amsterdam woonde. Haar man werkte ook fulltime. Ze hadden twee (basis)schoolgaande kinderen en deden het allemaal zonder auto. Een enkele keer huurden zij er een.
Als alle overbodige autoritten werden vervangen door het gebruik van het openbaar vervoer, de fiets of de aloude benenwagen, zouden we niet al om half zeven 's ochtends te maken hebben met 'de gebruikelijke files'. Dan zou Camiel Eurlings minder miljarden hoeven te besteden aan het wegwerken van knelpunten in het verkeer. Het openbaar vervoer staat bij hem op het tweede plan.
De miljarden die Camiel kan overhouden zou je aan iets anders kunnen besteden. Het zal intussen niemand ontgaan zijn dan het ons economisch gezien een pietsje minder voor de wind gaat. Alleen de inflatie stijgt. En wie gaan er het meest op achteruit? Wat vervelend nou: de mensen die toch al de laagste inkomens hebben. Gelukkig hebben we in de PvdA-er Wouter Bos een man die zich tot het uiterste zal inzetten om de minima een toeslagje hier of daar te bezorgen. 'Tot het uiterste wil zeggen: tot Jan Peter "Ho!" roept. "Weet je nog wat er in het coalitie-akkoord staat, Wouter? We gaan onze coalitie toch niet op het spel zetten?" Wouter is opgelucht. Dát kan hij zijn achterban duidelijk maken: verkiezingen tijdens economische malaise zijn desastreus voor regerende partijen. Die achterban, dat zijn niet de minima, dat zijn de middengroepen. Als die hun koopkracht maar behouden! Laat de SP zich maar druk maken om de minima.
Als ik eenmaal op een stokpaardje zit rijd ik door tot het bittere einde. Om de gezondheid van andere mensen te beschermen wordt mij op steeds meer plekken verboden te roken. Autogebruik leidt aantoonbaar tot meer doden en tot meer mensen die moeten leven met een beperking dan meeroken. Toch wil ik dit even opmerken: IK BEN NIET TEGEN AUTO'S. Ik ben tegen OVERBODIGE auto's en tegen OVERBODIG autogebruik. Ondanks al het gezeur en gezever over wat er steeds niet klopt met ons openbaar vervoer, hebben wij een van de beste openbaar-vervoerssystemen ter wereld. Ik kan het weten, want ik er ben altijd van afhankelijk geweest. Nu niet gaan zeggen: "Ja, jij had het makkelijk, want je had geen kinderen." Ik heb een vrouwelijke collega gehad die fulltime in Den Haag werkte en in Amsterdam woonde. Haar man werkte ook fulltime. Ze hadden twee (basis)schoolgaande kinderen en deden het allemaal zonder auto. Een enkele keer huurden zij er een.
Als alle overbodige autoritten werden vervangen door het gebruik van het openbaar vervoer, de fiets of de aloude benenwagen, zouden we niet al om half zeven 's ochtends te maken hebben met 'de gebruikelijke files'. Dan zou Camiel Eurlings minder miljarden hoeven te besteden aan het wegwerken van knelpunten in het verkeer. Het openbaar vervoer staat bij hem op het tweede plan.
De miljarden die Camiel kan overhouden zou je aan iets anders kunnen besteden. Het zal intussen niemand ontgaan zijn dan het ons economisch gezien een pietsje minder voor de wind gaat. Alleen de inflatie stijgt. En wie gaan er het meest op achteruit? Wat vervelend nou: de mensen die toch al de laagste inkomens hebben. Gelukkig hebben we in de PvdA-er Wouter Bos een man die zich tot het uiterste zal inzetten om de minima een toeslagje hier of daar te bezorgen. 'Tot het uiterste wil zeggen: tot Jan Peter "Ho!" roept. "Weet je nog wat er in het coalitie-akkoord staat, Wouter? We gaan onze coalitie toch niet op het spel zetten?" Wouter is opgelucht. Dát kan hij zijn achterban duidelijk maken: verkiezingen tijdens economische malaise zijn desastreus voor regerende partijen. Die achterban, dat zijn niet de minima, dat zijn de middengroepen. Als die hun koopkracht maar behouden! Laat de SP zich maar druk maken om de minima.
donderdag 14 augustus 2008
Nakomelingen
Wat een rot weer, hè? Dat zal wel iets met klimaatverandering te maken te maken hebben. Die heeft weer iets met CO2-uitstoot te maken en die op zijn beurt weer met autogebruik. Minder autogebruik leidt tot minder CO2-uitstoot. Gaan wij dus minder autorijden? Ben je nou helemaal gek? Volgens het Milieu- en Natuurplanbureau gaan we voorlopig alleen maar nog meer auto's kopen en nog meer autorijden. Vind ik dat erg? Nee hoor! Het zal mij een rotzorg zijn. Ze doen maar! De tijd dat ik drie weken in een tentje zat en hele dagen fietste of wandelde zijn voorbij. En de generaties na ons dan? Heb ik daar wat mee te maken dan? Daar zitten geen nakomelingen van mij bij. En ik heb nooit een auto gehad. Moet ik me nou zorgen gaan maken over de nakomelingen van autorijders? Ja, dag!
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
woensdag 13 augustus 2008
Kamperen
Toen na de dood van Tito in Joegoslavië het centrale gezag wegviel, ontdekten de mensen weer dat ze Kroaten, Slovenen, Serviërs, Montenegrijnen en Bosniërs waren. Wat vroeger gewone buren waren, waren ineens moslims. Alsnog moest de nederlaag bij de Slag op het Merelveld uit 1389 op de etnische Albanezen in Kosovo gewroken worden. Blind nationalisme leidde tot massaal bloedvergieten. De Verenigde Naties grepen in.
Toen de voormalige USSR werd omgevormd tot Russische Federatie bleek een aantal leden van die Federatie liever zelfstandig te worden. Estland, Letland, Litouwen, Oekraïne, Wit-Rusland, Georgië en nog een paar mochten hun gang gaan. Abchazië en Zuid-Ossetië wilden dat misschien ook wel, maar die schenen bij Georgië te moeten horen en blijven. Ik zou natuurlijk kunnen uitzoeken waarom dat nou precies was, maar eigenlijk interesseert het intrinsieke verschil tussen Georgiërs, Abchazen en Osseten me net zo veel als het verschil tussen Friezen en Zeeuwen. In Zuid-Ossetië wordt daar anders over gedacht. Daar speelden ze dus onafhankelijke republiek tot Mikheil Saakashvili er genoeg van had. Dat pikte Dmitri Medvedev weer niet en intussen zijn er al weer een paar duizend doden gevallen en zijn tienduizenden mensen onvrijwillig aan het kamperen.
Je zou zeggen dat de Verenigde Naties moeten ingrijpen voor er nog meer doden vallen en nog meer mensen moeten gaan kamperen. Maar het ligt nu allemaal wat genuanceerder. Er zijn een aantal conflicten waar Russische hulp onontbeerlijk is bij de aanpak: Noord-Korea, Afghanistan en met name Iran. Dat las ik in de Volkskrant. Dat Rusland tussen de bedrijven door ook Georgië wil aanpakken vindt George Bush "onacceptabel". John McCain riep het Kremlin vrijdag in een gespierde verklaring op 'zijn militaire operaties onvoorwaardelijk op te schorten en alle troepen van soeverein Georgisch grondgebied terug te trekken.' Dan kan Barack Obama niet achterblijven: In het weekeinde veroordeelde hij alsnog 'Ruslands agressieve acties'. Zijn ze zich in Rusland rot geschrokken van die gespierde Amerikaanse taal? Ze weten daar wel beter. Ene Jeff Mankoff van de Council on Foreign Relations (een denktank) zegt het zo: Hoe aardig we Saakasjvili en het Georgische volk ook vinden, dit is de geopolitieke realiteit.
Begrijp je het nu een beetje? Geopolitiek mag best een paar duizend doden kosten. Dat hebben ze er in Amerika en Rusland wel voor over.
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
Toen de voormalige USSR werd omgevormd tot Russische Federatie bleek een aantal leden van die Federatie liever zelfstandig te worden. Estland, Letland, Litouwen, Oekraïne, Wit-Rusland, Georgië en nog een paar mochten hun gang gaan. Abchazië en Zuid-Ossetië wilden dat misschien ook wel, maar die schenen bij Georgië te moeten horen en blijven. Ik zou natuurlijk kunnen uitzoeken waarom dat nou precies was, maar eigenlijk interesseert het intrinsieke verschil tussen Georgiërs, Abchazen en Osseten me net zo veel als het verschil tussen Friezen en Zeeuwen. In Zuid-Ossetië wordt daar anders over gedacht. Daar speelden ze dus onafhankelijke republiek tot Mikheil Saakashvili er genoeg van had. Dat pikte Dmitri Medvedev weer niet en intussen zijn er al weer een paar duizend doden gevallen en zijn tienduizenden mensen onvrijwillig aan het kamperen.
Je zou zeggen dat de Verenigde Naties moeten ingrijpen voor er nog meer doden vallen en nog meer mensen moeten gaan kamperen. Maar het ligt nu allemaal wat genuanceerder. Er zijn een aantal conflicten waar Russische hulp onontbeerlijk is bij de aanpak: Noord-Korea, Afghanistan en met name Iran. Dat las ik in de Volkskrant. Dat Rusland tussen de bedrijven door ook Georgië wil aanpakken vindt George Bush "onacceptabel". John McCain riep het Kremlin vrijdag in een gespierde verklaring op 'zijn militaire operaties onvoorwaardelijk op te schorten en alle troepen van soeverein Georgisch grondgebied terug te trekken.' Dan kan Barack Obama niet achterblijven: In het weekeinde veroordeelde hij alsnog 'Ruslands agressieve acties'. Zijn ze zich in Rusland rot geschrokken van die gespierde Amerikaanse taal? Ze weten daar wel beter. Ene Jeff Mankoff van de Council on Foreign Relations (een denktank) zegt het zo: Hoe aardig we Saakasjvili en het Georgische volk ook vinden, dit is de geopolitieke realiteit.
Begrijp je het nu een beetje? Geopolitiek mag best een paar duizend doden kosten. Dat hebben ze er in Amerika en Rusland wel voor over.
LEES OOK IVARS BLOG. Klik HIER.
Abonneren op:
Posts (Atom)
