OIKOFOBIE

Thierry Baudet begon erover: over oikofobie. Het betekent zoveel als angst voor het eigene. In een wat wijder verband zou je het angst voor eigen huis en haard, angst voor eigen land en eigen cultuur kunnen noemen. Ik vermoed dat Thierry zoiets bedoelt als: 'multicultureel' is in feite een vorm van oikofobie.

In een artikel in Trouw wordt beschreven hoe Thierry er de nadruk op legt dat onze Nederlandse cultuur voor een belangrijk deel op het christendom gebaseerd is. Dat schijnt voor veel christenen een reden te zijn om enthousiast over het Forum voor Democratie te zijn. Baudet bedrijft heel duidelijk politiek met een culturele identiteit waarbij het christendom als onlosmakelijk aspect van de Nederlands cultuur centraal wordt gesteld.

Ik ga echt niet beweren dat het christendom geen invloed heeft gehad op de Nederlandse cultuur. Het is mij met de paplepel ingegoten. Ook zulke typisch Nederlandse waarden als: op zondag wordt er niet gefietst en ook niet van het openbaar vervoer gebruikt gemaakt. De film is taboe. Er wordt op zondag geen ijsje gekocht en gegeten. Op zondag ga je twee keer naar de kerk om te luisteren naar een preek waar je geen bal van begrijpt. Datzelfde christendom leidt er anno nu nog toe dat er christenen zijn die vrouwen lastig vallen die een abortuskliniek willen bezoeken. Laten we dat vooral in stand houden. En laten we eerlijk zijn: een cultuur die  vrouwen verplicht een hoofddoekje te dragen is toch veel erger?

NIEUW

De kogel is nog niet door de kerk, maar hij is wel hard op weg. Waar slaat dat nu weer op? Dat slaat op mijn heup. Kort geleden besloot de orthopedisch chirurg van het BovenIJ ziekenhuis, na het bekijken van een CT-scan, dat het toch wel beter, in ieder geval aangenamer, voor mij zou zijn, als mijn rechterheup vervangen zou worden door iets kunstmatigs. Maar ja, ik zit wat krakkemikkig in elkaar, dus de anesthesist zou moeten bepalen of mijn hart en longen een operatie, met name qua verdoving, zouden kunnen doorstaan. En ik ben ook de jongste niet meer.

Gisteren had ik een gesprek met de anesthesist. Ik had al recentelijk on line een lange vragenlijst ingevuld over mijn fysieke toestand en eerdere ervaringen met operaties en verdovingen. Ik had de indruk dat de anesthesist het wel zag zitten. Een definitief besluit werd nog niet genomen. Er moest nog gekeken worden naar de uitslagen van een ECG en bloedonderzoek  en van wat ik nog niet eerder had meegemaakt: een soortement uitstrijkje van de binnenzijde van mijn neus. Overleg met mijn longarts in een ander ziekenhuis leek ook op zijn plaats.

Ik ga er vanuit dat al dat overleg en bestuderen van uitslagen geen weken meer hoeft te duren. Als de anesthesist zijn fiat heeft gegeven, duur het nog een week of vier voordat er in me gesneden gaat worden. Na twee dagen verlaat ik het ziekenhuis en verblijf ik nog een dag of acht in een verpleeghuis, waar begonnen wordt met revalideren. Daarna zal ik nog een tijdje thuis behandeld worden door een fysiotherapeut en/of ergotherapeut.

Hoed eerder, hoe beter.

FESTIVAL

Vroeger, nog in de tijd dat Teddy Scholten het Eurovisie Songfestival won met 'Een beetje', was het allemaal nog redelijk overzichtelijk. Toen in 1956 het eerste festival gehouden werd, deden er 7 landen mee. Teddy had in 1959 tien concurrenten. Dat was op één avond wel te doen. Duncan Laurence, die in mei ons land zal vertegenwoordigen, heeft er 40. Ja, dat krijg je als zelfs een ander continent mee mag zingen en de vroegere Sovjet-Unie is veranderd in een Federatie van 21 republieken.

Het Songfestival zal ook dit jaar weer drie hele avonden van NPO1 in beslag nemen, eerst tweee halve finales en dan nog eens een finale. Je kan dus drie avonden naar liedjes luisteren waarvan er veel nauwelijks enig niveau hebben en die het vooral moeten hebben van het gehups erom heen.

Dat schijnt allemaal nog niet genoeg te zijn, dus, las ik in het AD: Driekwart van het deelnemersveld van het Eurovisie Songfestival was zaterdag al bijeen in Amsterdam, in Afas live. Er komen nog soortgelijke evenementen in Londen en Madrid. God verhoede dat die ook nog eens worden uitgezonden.

Om de een of andere reden wordt het liedje van Duncan, Arcade, door bookmakers hoog ingeschat als winnaar van het Songfestival. Dat wordt dus weer een latertje voor de hard core fans van het Songfestival, want die blijven wakker tot de winnaar zijn liedje nog een keer mag zingen. Je kunt het sowieso nu alzo vaak beluisteren als je wilt  bij YouTube. Je kan merken dat Duncan niet alleen singer is, maar ook nog songwriter. De tekst Ooh-ooh-ooh, ooh-ooh, ooh-ooh komt diverse malen terug.

Los daarvan: het liedje waarmee Teddy Scholten destijds won leverde ook nog een rel(letje) op. Het liedje eindigt zo:
Je hart kwam wel eens meer op een ideetje,
Dat speet je, maar ach weet je, soms vergeet je
Wel een beetje gauw je eedje van trouw!
In streng christelijke kringen werd er schande van gesproken dat de huwelijksbelofte werd aangeduid als eedJE.

OBSESSIE

Discriminatie’ is een obsessie van links. Dat is niet mijn mening. Ik citeer het blog 'Cultuur onder vuur'. Dat is een campagne van de Stichting Civitas Christiana. De campagne is in 2014 opgezet door Hugo Bos. Hij maakt zich zorgen over de richting waarin de Nederlandse samenleving zich dreigt te ontwikkelen. In de Volkskrant las ik: De naam Hugo Bos zegt u misschien niet meteen iets. (...) Het meest recent kwam zijn club in het nieuws met protest bij abortusklinieken. Als ik zoiets lees kan ik het niet laten. Ik ga meteen googelen om te zien of ik meer over zo'n club te weten kan komen. Het liefste van hun eigen website, als die bestaat.

Nou, daar gaan we: Hugo Bos maakt zich zorgen over de richting waarin de Nederlandse samenleving zich dreigt te ontwikkelen. Instituties als het gezin staan onder druk, zonder welke onze samenleving geen toekomst heeft. Daarnaast is een algehele afkalving van onze beschaving waar te nemen. Geïnspireerd vanuit de christelijke wortels van Europa, besloot hij Civitas Christiana in het  leven te roepen om dit proces te stuiten. Met 'het gezin' bedoelt Hugo natuurlijk een getrouwd, christelijk heterostel met kinderen. Hij heeft niets met die flauwekul van lhbt'ers en homohuwelijken. Cultuur onder Vuur wil de afkalving van onze beschaving onder meer voorkomen met de Facebookactie 'Red Zwarte Piet'. Wie Zwarte Piet niet eert is de stoomboot niet weerd.

Het grotere werk wordt ook niet geschuwd.
Hoe blind zijn onze bestuurders? Zelfs bij de politie dreigt nu de islamisering door te breken.
Niemand minder dan de hoofdcommissaris van Amsterdam stelt voor het islamitische hoofddoekje aan het politie-uniform toe te voegen.
(...) 
Er komt een nieuwe tsunami aan. Ik heb daarom direct uw hulp nodig. Een vloedgolf van Afrikanen en andere ‘migranten’ dreigt op Nederland af te komen. Heeft Wilders het ook al niet eens over die tsunami gehad?

Ik zie Geert Wilders en Thierry Baudet er al om vechten Hugo Bos op de kandidatenlijst van hun partij voor de eerstkomende Tweede Kamerverkiezingen te krijgen. Hij heeft immers ook min of meer dezelfde negatieve opvattingen over de EU en het komende klimaatbeleid. Dan mag hij best wel wat conservatief-christelijke opvattingen hebben, zoals die over abortus.

VERGOEDING

Ik trap maar weer eens een wijd openstaande deur in: de huizenmarkt, zeker die in Amsterdam, is oververhit. Dat is heel vervelend voor beginners op de woningmarkt en voor hen die gewoon te weinig verdienen.

Nu de deur helemaal open staat, zien we dat er nog wel iets meer aan de hand is dan continu teleurgestelde woningzoekenden. Er dreigen ook gevaren voor de gezondheidszorg. Wat is daar dan aan de hand? Dat las ik in Het Parool. Huisartsen, fysiotherapeuten en verloskundigen zitten in de knel door de oververhitte vastgoedmarkt. Ze worden hun praktijk uitgezet of ze zitten veel te krap.

Wat doe je als je een stuk vastgoed in bezit hebt, dat je voor een redelijke prijs aan een huisarts verhuurt, maar een ander is bereid je een veel hogere huur te betalen? Dan zorg je dat die huisarts het pand verlaat, toch? Je wilt toch geen dief van je eigen vastgoedportefeuille worden? Zo werkt de markt niet.

Een huisarts moet dicht bij zijn patiënten praktijk houden. In noodgevallen dient hij snel bij een patiënt te kunnen zijn. "Dan kan je niet de halve stad door scheuren," zegt Stella Zonneveld, voorzitter van de Amsterdamse Huisartsenkring. (...)

De afgelopen jaren is veel zorg overgegaan van ziekenhuizen naar huisartsen, die hierdoor meer ruimte nodig hebben. Bijvoorbeeld voor praktijkondersteuners die helpen bij controles.

Maar de huisartsen krijgen van de zorg verzekeraars toch een vergoeding voor hun praktijkkosten, dus ook voor huisvestingskosten? Klopt, maar: Probleem is dat Amsterdamse huisartsen van de zorgverzekeraars dezelfde vergoeding krijgen voor huisvesting als hun collega's in bijvoorbeeld Limburg, Drenthe en Groningen, terwijl de huren hier veel hoger zijn.

Ter illustratie: in Amsterdam Zuid betalen huisartsen 400 euro per vierkante meter per jaar, terwijl ze van de zorgverzekeraar 140 euro per vierkante meter vergoed krijgen. Ik weet niet hoe groot de oppervlakte van een huisartsenpraktijk is. Ik maak een voorzichtige schatting op basis van wat ik zie bij mijn eigen huisarts:

wachtkamer:	:	50 m2
spreekkamer:	:	40 m2
ruimte voor operatieve ingrepen	:	40 m2
ruimte voor assistent	:	20 m2
ruimte voor praktijkondersteuner	:	40 m2
overig	:	40 m2
totaal	:	230 m2

Een huisartsen in Zuid met zo'n praktijk krijgt dus  € 59.800,00 te weinig vergoeding

De  verzekeraars zouden meer rekening kunnen houden met de feitelijke huisvestingskosten en huisartsenpraktijken zouden, net als buurthuizen of bibliotheken, niet als commerciële, maar als maatschappelijk partijen beschouwd moeten worden.

De gemeente is bereid minder maatschappelijk vastgoed te verkopen en meer te kopen.  "Dit is een urgent probleem," zegt Jennifer Bloemberg-Issa van Partij voor de Dieren. "Het is belangrijk dat dit soort panden niet in handen valt van vastgoedcowboys."

Misschien zou die Prins Bernhard van Oranje-Nassau, Van Vollenhoven een 'koninklijk' gebaar kunnen maken. Hij bezit, volgens Het Parool, 349 adressen in Amsterdam, huizen, winkels en kantoren. Misschien zou hij een aantal van die adressen voor een redelijke prijs kunnen verhuren aan zorgverleners.

CENSUUR

Je moet niet alles geloven wat de traditionele media, kranten, tijdschriften, tv- en radionieuwsrubrieken. Die media zijn niet altijd even gelukkig bij het controleren van hun bronnen. Maar je mag wel van hen verwachten dat ze altijd hun uiterste best doen hun nieuws zo waarheidsgetrouw mogelijk te brengen. Je mag er ook van uitgaan dat nieuws en (redactioneel) commentaar strikt gescheiden worden.

Inmiddels is wel duidelijk dat veel mensen (ook hoogopgeleiden) hun nieuwsvoorziening uitsluitend uit de sociale media halen. In dit verband is het beeld bijna iconisch van de vrouw die op de vraag waar ze haar kennis over toewijzing van woningen aan immigranten vandaan haalt, antwoordt: "Van Facebook." Je mag er, denk ik rustig vanuit gaan dat al die facebookers, twitteraars, bloggers en vloggers hun bronnen niet al te nauwgezet controleren  en ook nieuws en (eigen) mening niet zo strikt scheiden.

Veel sensationeel nieuws dat via sociale media bekend wordt, wordt vaak meteen 'viraal', het wordt, al of niet bewerkt, eindeloos herhaald, doorgezonden, becommentarieerd. Een sprekend voorbeeld daarvan was de aanslag in Christchurch die door de dader naar het internet gelivestreamd werd en wat op het internet verschijnt is daar meestal niet af te krijgen.

Het Australisch parlement vindt, las ik in de Standaard, het publiceren van gewelddadig nieuws maar niks. In de nasleep van de aanslagen op een moskee en een islamitisch centrum in het Nieuw-Zeelandse Christchurch keurde het Australische parlement gisteren een wet goed tegen het ‘delen van afgrijselijk gewelddadig materiaal’. (...) De toplui van sociale media- en hostingwebsites riskeren in Australië voortaan monsterboetes én gevangenisstraffen als ze gewelddadige video’s niet ‘spoedig’ weg­halen. (...) Binnen de EU werd vorig jaar in Duitsland een wet van kracht die boetes van maximaal vijftig miljoen euro oplegt aan internetbedrijven die ‘evident illegaal’ materiaal, zoals kinderporno of nazipropaganda, niet offline halen binnen de vierentwintig uur nadat ze daarvan op de hoogte gesteld zijn.

Moeten we nu blij zijn met die wetgeving? Of begint dat te lijken op censuur? Oké, ik hoef echt geen kinderporno of nazipropaganda te zien/horen, maar wie gaat er nu bepalen wat "evident illegaal" is? Daar kun je best nog een tijdje over discussiëren. Wat langer dan het Australisch parlement heeft genomen voor het vaststellen van wat op gelegenheidswetgeving gaat lijken

In sommige landen is het ontkennen van de holocaust strafbaar. Hier niet en hoe afschuwelijk ik dat ontkennen ook vindt, ik ben het daar mee eens. Maar stel nou eens dat ik hier ga schrijven dat er geen twijfel over bestaat dat de nazi's links waren. Hoe kom ik  daar nu bij? Dat heb ik gelezen! Nee, niet bij een van de sociale media, maar in het te goeder naam en faam bekend staande weekblad Vrij Nederland. Het is overigens uiteraard niet de bij Vrij Nederland heersende mening. Ze vermelden het als de mening van een niet geheel onbelangrijk man, Jair Bolsonaro, president van de República Federativa do Brasil. Hij zei dat nota bene bij een bezoek, samen met premier Netanyahu, aan het Yad Vashem World Holocaust Remembrance Center in Jeruzalem. Van die Bolsonaro is bekend dat hij alles wat links is slecht vindt. Hij keert dat dus ook om: wat slecht is, is links. Het artikel vermeldt niet dat Netanyahu zich nadrukkelijk distantieerde van de  opmerking van Bolsonaro. Mocht je dat van een rechts politicus verwachten?

HELM

In vrijwel de meeste landen op deze wereld wordt fietsen beoefend als sport. Die fietsers willen vaak zo snel mogelijk een zo groot mogelijke afstand afleggen. Als je snel fietst, vaak ook in groepsverband, bestaat er een aardige kans een flinke smak te maken en daarbij hoofdletsel op te lopen. In veel landen is daarom het dragen van helmen door fietsers verplicht.

In Nederland is fietsen niet zo zeer een sport, al wordt het ook om sportieve redenen veel beoefend, maar vooral een vervoermiddel. Over korte afstanden is fietsen zelfs de meest milieuvriendelijke, handigste, goedkoopste, gezondste en vaak (in de grote steden) ook de snelste manier om van A naar B te komen. Veel Nederlanders stappen al als kleuter op hun eerste fiets(je). We zijn dan meestal ook behoorlijk bedreven in het fietsen, dus valpartijen zullen niet al te vaak voorkomen. Er zijn dus maar weinig fietsers die (vrijwillig) bij alledaags gebruik van de fiets een helm dragen.

Ik heb ruim 20 jaar geleden een week of vier door Nieuw-Zeeland gefietst. Daar is het dragen van een helm verplicht. Ik houd me altijd netjes aan de wet, dus ik had een helm aangeschaft en droeg die dus ook, als ik fietste. Maar ik vond het drie maal niks. Ik vond het gewoon niet lekker uren achter elkaar zo'n niet flexibel ding op mijn kop te hebben.

Intussen gaan steeds meer mensen, waaronder ik persoonlijk zelf, zich voortbewegen met een e-bike. Officieel is dat een fiets met trapondersteuning, d.w.z. de motor gaat pas werken als de fietser eerst zelf wat doet. Als jij harder gaat trappen, gaat de motor harder werken. Dat is nu een probleem aan het worden, want 'men', vooral ouderen, fietst te hard. Men is die snelheid niet gewend, gaat ongelukken maken, soms zelfs met dodelijke afloop. Remedie: de fietshelm verplichten  voor e-fietsers. Ik kan me daar nog iets bij voorstellen als het gaat om e-bikes die 45 km/u halen. Immers, een bromfietser, die op een fietspad binnen de bebouwde kom niet harder mag dan 30 km/u is ook verplicht een helm te dragen. De 'gewone' e-bike houdt echter op met ondersteunen zodra je de 25 km/u bereikt.

Een jaar of zes geleden reed ik voor het eerst op een e-bike, niet omdat ik ergens sneller wilde zijn, maar om mijn (COPD-)longen niet te zwaar te belasten. Binnen de bebouwde kom reed ik nooit sneller dan 15 km/u, buiten de bebouwde kom op vrijliggende fietspaden wel eens in de buurt van de 20 km/u, maar nooit sneller dan 25 km/u. Dat zijn snelheden die je ook op een gewone sportfiets zonder al te veel inspanning kunt halen, zeker met wind mee of al je bergafwaarts rijdt.

Ik ben wel eens met fiets en al gevallen. Vaak zelfs. Ik ben nu eenmaal wat ze in Engels sprekende landen accident prone noemen. Ik val nogal eens, niet alleen met de fiets, maar net zo goed lopend. Moet ik dan lopend ook maar een held gaan dragen. Nog vrij recent smakte ik van bed af, met een behoorlijk schaafwond aan mijn rechter arm. Ik ga echt geen helm in bed dragen.

Als het weer echt aangenaam wordt zal ik weer op mijn Easy Go door Amsterdam-Noord en aanpalende slikken en sompen gaan fietsen.

Hij is ook te gebruiken als scootmobiel, dan hoef ik dus, mocht ik uitgeput raken, helemaal niet meer te trappen. Zeg nou zelf: het zou toch geen gezicht zijn met een helm op mijn kop op deze driewieler te zitten? Net zo belachelijk als een helm zoals die van Max Verstappen dragen in een Fiat Uno. Als de helm voor e-fietsers verplicht wordt, zal ik die niet gaan dragen. De gemiddelde agent zal hem niet eens als e-bike herkennen en welke agent zal nu een oude man met beperking bekeuren vanwege het niet dragen van een helm bij niet eens zo'n hoge snelheid. De agent zal zich beperken tot 'Nooit meer doen, meneer' en ik zal dat braafjes 'beloven'.